Oihana 10
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Reina-Valera 1909
1A IA ma Kaisareia kekahi kanaka, o Korenelio kona inoa, he lunahaneri no kekahi papakoa i kapaia ka Italia.
1Y HABÍA un varón en Cesarea llamado Cornelio, centurión de la compañía que se llamaba la Italiana,
2He haipule, a makau ia i ke Akua, a me ko kona hale a pau, manawalea nui no ia i kanaka, a pule mau no ia i ko Akua.
2Pío y temeroso de Dios con toda su casa, y que hacía muchas limosnas al pueblo, y oraba á Dios siempre.
3Ma ka hora aiwa paha o ka la, ike paka aku la ia ma ka hihio, i anela o ke Akua, e hele mai ana io na la, a i mai la ia ia, E Korenelio.
3Este vió en visión manifiestamente, como á la hora nona del día, que un ángel de Dios entraba á él, y le decía: Cornelio.
4A i ka haka pono ana ia ia, makau iho la, i aku la, E ka Haku, heaha ia? I mai la kela ia ia, Ua pii iluna kau mau pule, a me kau mau manawalea, i mea hoomanao imua o ke Akua.
4Y él, puestos en él los ojos, espantado, dijo: ¿Qué es, Señor? Y díjole: Tus oraciones y tus limosnas han subido en memoria á la presencia de Dios.
5E hoouna aku oe ano i mau kanaka ma Iope, e kii ia Simona, i kapaia o Petero.
5Envía pues ahora hombres á Joppe, y haz venir á un Simón, que tiene por sobrenombre Pedro.
6Ua hookipaia oia o Simona ka hanaili, aia i ka hale ma kahakai: oia ka mea nana e hai mai ia oe i ka pono au e hana aku ai.
6Este posa en casa de un Simón, curtidor, que tiene su casa junto á la mar: él te dirá lo que te conviene hacer.
7A hala aku la ka anela i olelo aku ai ia ia, alaila hea aku la ia i na ohua ona elua, a me kekahi koa haipule o ka poe malama mau ia ia.
7E ido el ángel que hablaba con Cornelio, llamó dos de sus criados, y un devoto soldado de los que le asistían;
8A hoike ana'ku i na mea a pau ia lakou, a hoouna aku la ia lakou i Iope.
8A los cuales, después de habérselo contado todo, los envió á Joppe.
9A ia la ao, i ko lakou holo ana, a hookokoke ana aku i ke kulanakauhale, pii ae la o Petero i kahi maluna o ka hale e pule ai, i ke ono paha o ka hora.
9Y al día siguiente, yendo ellos su camino, y llegando cerca de la ciudad, Pedro subió á la azotea á orar, cerca de la hora de sexta;
10Pololi loa iho la, makemake ae la ia e ai; a i ko lakou hoomakaukau ana, haule mai maluna ona he akaku;
10Y aconteció que le vino una grande hambre, y quiso comer; pero mientras disponían, sobrevínole un éxtasis;
11Ike aku la ia, ua weheia ka lani, a iho mai la kekahi puolo io na la, ua like me ke kuina nui i huiia na kihi eha, a kuuia iho la ilalo i ka honua:
11Y vió el cielo abierto, y que descendía un vaso, como un gran lienzo, que atado de los cuatro cabos era bajado á la tierra;
12Maloko ona na holoholona wawae eha a pau o ka honua, a me na mea hihiu, a me na mea kolo, a me na manu o ka lewa.
12En el cual había de todos los animales cuadrúpedos de la tierra, y reptiles, y aves del cielo.
13A hiki mai la kekahi leo io na la, E Petero; e ala, e pepehi, a ai.
13Y le vino una voz: Levántate, Pedro, mata y come.
14I aku la o Petero, Aole loa pela, e ka Haku; no ka mea, aole loa au i ai i na mea pono ole a pau, a me na mea haumia.
14Entonces Pedro dijo: Señor, no; porque ninguna cosa común é inmunda he comido jamás.
15Hiki hou mai ua leo la ia ia, o ka lua ia, O ka mea i huikalaia e ke Akua, mai kapa aku oe, he pono ole.
15Y volvió la voz hacia él la segunda vez: Lo que Dios limpió, no lo llames tú común.
16Ekolu hana ana mai pela; a lawe hou ia'ku ua puolo la i ka lani.
16Y esto fué hecho por tres veces; y el vaso volvió á ser recogido en el cielo.
17I ko Petero kanalua ana iloko ona, i ke ano o ke akaku ana i ike ai, aia hoi, na kanaka i hoounaia mai e Korenelio, ua ninau mai i ka hale o Simona, a ku iho la lakou ma ka ipuka.
17Y estando Pedro dudando dentro de sí qué sería la visión que había visto, he aquí, los hombres que habían sido enviados por Cornelio, que, preguntando por la casa de Simón, llegaron á la puerta.
18Hea mai lakou, ninau mai la, Ke noho nei anei o Simona maanei, o ka mea i kapaia o Petero?
18Y llamando, preguntaron si un Simón que tenía por sobrenombre Pedro, posaba allí.
19I ka noonoo ana o Petero i ua akaku la, olelo mai la ka Uhane ia ia, Aia hoi, ke imi mai nei na kanaka ekolu ia oe.
19Y estando Pedro pensando en la visión, le dijo el Espíritu: He aquí, tres hombres te buscan.
20Ea, e ku oe, a e iho ilalo, a e holo pu mo lakou, mai kanalua; no ka mea, na'u no lakou i hoouna.
20Levántate, pues, y desciende, y no dudes ir con ellos; porque yo los he enviado.
21Iho mai la o Petero ilalo i ua poe kanaka la i hoounaia mai io na la e Korenelio, i mai la, Eia no wau ka mea a oukou i imi mai nei. Heaha ka mea a oukou i hele mai ai ia nei?
21Entonces Pedro, descendiendo á los hombres que eran enviados por Cornelio, dijo: He aquí, yo soy el que buscáis: ¿cuál es la causa por la que habéis venido?
22I mai la lakou, O Korenelio, he lunahaneri, he kanaka pono, e makau ana no hoi i ke Akua, ua ike maopopo ia e ka lahuikanaka a pau o na Iudaio, a na kauohaia ia e kekahi anela hemolele, mai ke Akua mai, e kii aku ia oe e holo i kona hale, i lohe oia i na olelo ma ou la.
22Y ellos dijeron: Cornelio, el centurión, varón justo y temeroso de Dios, y que tiene testimonio de toda la nación de los Judíos, ha recibido respuesta por un santo ángel, de hacerte venir á su casa, y oir de ti palabras.
23Alaila hea aku la oia ia lakou, a hookipa mai la. A ia la ae, ku ae la ia a hele pu me lakou, a hele pu aku no rae ia kekahi poe hoahanau no Iope.
23Entonces metiéndolos dentro, los hospedó. Y al día siguiente, levantándose, se fué con ellos; y le acompañaron algunos de los hermanos de Joppe.
24A ia la ae, hiki aku la lakou i Kaisareia; a e kakali ana o Korenelio ia lakou, ua hoakoakoa oia i kona poe hoahanau a me kona poe hoalauna punahele.
24Y al otro día entraron en Cesarea. Y Cornelio los estaba esperando, habiendo llamado á sus parientes y los amigos más familiares.
25A i ko Petero komo ana aku, halawai mai la o Korenelio me ia, a moe iho la kela ma kona mau wawae, a hoomana aku la.
25Y como Pedro entró, salió Cornelio á recibirle; y derribándose á sus pies, adoró.
26Hoala mai la o Petero ia ia, i mai la, E ku iluna; no ka mea, he kanaka no hoi au.
26Mas Pedro le levantó, diciendo: Levántate; yo mismo también soy hombre.
27A i ko lana kamailio pu ana, komo ae la ia iloko, a ike iho la i ka poe i hoakoakoaia mai he nui.
27Y hablando con él, entró, y halló á muchos que se habían juntado.
28I mai la oia ia lakou, Ua ike no oukou, he mea kapu i ko kanaka Iudaio, e nonoho pu a me ka holo aku i kekahi mea o ka aina e; aka, ua hoike mai ke Akua ia'u, aole e kapa aku i kekahi kanaka, he pono ole, a he haumia.
28Y les dijo: Vosotros sabéis que es abominable á un varón Judío juntarse ó llegarse á extranjero; mas me ha mostrado Dios que á ningún hombre llame común ó inmundo;
29No ia mea, i ko'u kiiia'e nei, hele mai no wau me ke kuipehi ole. Nolaila, ke ninau aku nei au, no ke aha la oukou i kii mai ai ia'u.
29Por lo cual, llamado, he venido sin dudar. Así que pregunto: ¿por qué causa me habéis hecho venir?
30I aku la o Korenelio, Eha la mamua aku nei, e hookeai ana au, a hiki i keia hora; a i ka hora aiwa, pule iho la au ma ko'u hale, aia hoi, ku mai la kekahi kanaka imua o'u me ka aahu hinuhinu,
30Entonces Cornelio dijo: Cuatro días ha que á esta hora yo estaba ayuno; y á la hora de nona estando orando en mi casa, he aquí, un varón se puso delante de mí en vestido resplandeciente.
31I mai la, e Korenelio, ua loheia kau pule, ua hoomanaoia no hoi kau mau hoomanawalea ana imua o ke Akua.
31Y dijo: Cornelio, tu oración es oída, y tus limosnas han venido en memoria en la presencia de Dios.
32Nolaila e hoouna aku oe ma Iope, e kii ia Simona, i kapaia o Petero; ua hookipaia ia maloko o ka hale o Simona ka hanaili, aia ma ke kahakai; a hiki mai ia, nana no e olelo mai ia oe.
32Envía pues á Joppe, y haz venir á un Simón, que tiene por sobrenombre Pedro; éste posa en casa de Simón, curtidor, junto á la mar; el cual venido, te hablará.
33No ia mea, hoouna koke aku la au i ou la, a ua hana pono oe i kou holo ana mai. Kia noi makou a pau loa imua i ke alo o ke Akua e hoolohe i na mea a pau i kauohaia mai ai ia oe e ke Akua.
33Así que, luego envié á ti; y tú has hecho bien en venir. Ahora pues, todos nosotros estamos aquí en la presencia de Dios, para oir todo lo que Dios te ha mandado.
34A oaka ae la ko Petero waha, i mai la, Ke ike nei au he oiaio no, aole ke Akua i manao mai i ko waho o ke kanaka:
34Entonces Pedro, abriendo su boca, dijo: Por verdad hallo que Dios no hace acepción de personas;
35Aka, ma na luhui a pau, ua oluolu ia i na mea i makau ia ia, a me ka haua pono.
35Sino que de cualquiera nación que le teme y obra justicia, se agrada.
36O ka olelo ana i hoouna mai ai i na mamo a Iseraela, o hai ana i maluhia ma o Iesu Kristo la; (oia no ka Haku no na mea a pau.)
36Envió palabra Dios á los hijos de Israel, anunciando la paz por Jesucristo; éste es el Señor de todos.
37Ua ike no oukou i ka olelo I kaulana ma Iudea a pau, ma Galilaia ka hoomaka ana, mahope iho o ka bapetizo a Ioane i hai mai ai.
37Vosotros sabéis lo que fué divulgado por toda Judea; comenzando desde Galilea después del bautismo que Juan predicó,
38O Iesu no Nazareta, ua poni ke Akua ia ia me ka Uhane Hemolele, a me ka mana; nana no i kaahele e hana maikai ana, a me ka hoola ana i na mea a pau i hooluhiia e ka diabolo; no ka mea, o ke Akua pu kekahi me ia.
38Cuanto á Jesús de Nazaret; cómo le ungió Dios de Espíritu Santo y de potencia; el cual anduvo haciendo bienes, y sanando á todos los oprimidos del diablo; porque Dios era con él.
39He poe hoike makou i na mea a pau ana i hana'i ma ka aina o na Iudaio, a me Ierusalema; na lakou no ia i pepehi, a kau aku hoi maluna o ka laau.
39Y nosotros somos testigos de todas las cosas que hizo en la tierra de Judea, y en Jerusalem; al cual mataron colgándole en un madero.
40Hoala mai ke Akua ia ia i ke kolu o ka la, a hoike mai no hoi ia ia ma ke akea:
40A éste levantó Dios al tercer día, é hizo que apareciese manifiesto,
41Aole nae i kanaka a pau loa, aka, i ka poe hoike a ke Akua i wae mua ai, ia makou no, i ka poe i ai pu a i inu pu me ia mahope o kona alahouana, mai ka make mai.
41No á todo el pueblo, sino á los testigos que Dios antes había ordenado, es á saber , á nosotros que comimos y bebimos con él, después que resucitó de los muertos.
42Nana no makou i kauoha iho, e ao aku i kanaka, a e hoike aku, oia ka mea i hooholo e ia e ke Akua, i lunakanawai, no ka poe ola, a me ka poe make.
42Y nos mandó que predicásemos al pueblo, y testificásemos que él es el que Dios ha puesto por Juez de vivos y muertos.
43Ua hoike maopopo mai ka poe kaula a pau nona, e loaa ke kala ana o ka hala ma kona inoa, i ka poe a pau i manaoio ia ia.
43A éste dan testimonio todos los profetas, de que todos los que en él creyeren, recibirán perdón de pecados por su nombre.
44I ka Petero hai ana mai i keia mau olelo, haule mai ka Uhane Hemolele mai una o ka poe a pau i lohe ia olelo.
44Estando aún hablando Pedro estas palabras, el Espíritu Santo cayó sobre todos los que oían el sermón.
45O ka poe ma ke okipoepoe i manaoio, a i hele pu me Petero, kahaha iho la lakou, no ka mea, na niniuiia mai ka haawina o ka Uhane Hemolele mai una o ko na aina e.
45Y se espantaron los fieles que eran de la circuncisión, que habían venido con Pedro, de que también sobre los Gentiles se derramase el don del Espíritu Santo.
46Ua lohe lakou i ka lakou olelo ana mai, ma na olelo e, a me ka hoonani aku i ke Akua. Alaila ninau mai la o Petero,
46Porque los oían que hablaban en lenguas, y que magnificaban á Dios.
47E hiki anei i kekahi ke papa mai i ka wai i bapetizo ole ia lakou nei, ka poe i loaa ka Uhane Hemolele, o like me makou?
47Entonces respondió Pedro: ¿Puede alguno impedir el agua, para que no sean bautizados éstos que han recibido el Espíritu Santo también como nosotros?
48Kauoha mai la ia, o bapetizoia lakou ma ka inoa o ka Haku. Alaila nonoi aku la lakou ia ia, e noho ia i kekahi mau la.
48Y les mandó bautizar en el nombre del Señor Jesús. Entonces le rogaron que se quedase por algunos días.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.