Oihana 11
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1A LOHE iho la na lunaolelo, a me na hoahanau e noho ana ma Iudea, i ka loaa ana o ka olelo a ke Akua i ko na aina e;
1Es kam aber vor die Apostel und Brüder, die in dem jüdischen Lande waren, daß auch die Heiden hätten Gottes Wort angenommen.
2A pii aku la a Petero i Ierusalema, o ka poe ma ke okipoepoe ana, koopaapaa mai la lakou ia ia,
2Und da Petrus hinaufkam gen Jerusalem, zankten mit ihm, die aus den Juden waren,
3I mai la, ua hele ka oe i ka poe okipoepoe ole ia, a ua ai pu oe me lakou.
3und sprachen: Du bist eingegangen zu den Männern, die unbeschnitten sind, und hast mit ihnen gegessen.
4Hoomaka iho la o Petero, ma ke kumu, a hoakaka mai la ia lakou, i mai la,
4Petrus aber hob an und erzählte es ihnen nacheinander her und sprach:
5I kuu pule ana ma ke kulanakauhale ma lope, hihioia iho la wau, ike aku la au ma ke akaku, i ka iho ana mai o kekahi puolo, ua like me ke kuina nui i huiia na kihi eha; i kuuia mai ka lani mai, a kiki mai ia'u.
5Ich war in der Stadt Joppe im Gebete und war entzückt und sah ein Gesicht, nämlich ein Gefäß herniederfahren, wie ein großes leinenes Tuch mit vier Zipfeln, und niedergelassen vom Himmel, das kam bis zu mir.
6Haka pono aku la wau ia mea, noonoo iho la, a ike aku la i na holoholona wawae eha o ka honua, a me na mea hihiu, a me na mea kolo, a me na manu o ka lewa.
6Darein sah ich und ward gewahr und sah vierfüßige Tiere der Erde und wilde Tiere und Gewürm und Vögel des Himmels.
7A lohe aku la au i ka leo i ka i ana mai ia'u, E Petero; e ala, e pepehi, a ai.
7Ich hörte aber eine Stimme, die sprach zu mir: Stehe auf, Petrus, schlachte und iß!
8I aku la au, E ka Haku, aole loa pela; no ka mea aole i komo iloko o ko'u waha kekahi mea pouo ole, a i haumia.
8Ich aber sprach: O nein, HERR; denn es ist nie etwas Gemeines oder Unreines in meinen Mund gegangen.
9I mai ua leo la ia'u, o ka lua ia, mai ka lani mai, O ka mea i huikalaia e ke Akua, mai kapa aku oe, he pono ole.
9Aber die Stimme antwortete mir zum andernmal vom Himmel: Was Gott gereinigt hat, das mache du nicht gemein.
10Ekolu haua ana mai pela; a huki hou ia'ku la na mea a pau iluna i ka lani.
10Das geschah aber dreimal; und alles ward wieder hinauf gen Himmel gezogen.
11Aia hoi, hiki koke mai la na kanaka ekolu, ma ka hale a'u i noho ai, ua hoounaia mai ia'u, mai Kaisareia mai.
11Und siehe von Stund an standen drei Männer vor dem Hause, darin ich war, gesandt von Cäsarea zu mir.
12I mai la ka Uhane ia'u, e hele pu me lakou, me ke kanalua ole. Hele pu aku la keia mau hoahanau eono me au, a komo aku la makou iloko o ka hale o ua kanaka la:
12Der Geist aber sprach zu mir, ich sollte mit ihnen gehen und nicht zweifeln. Es kamen aber mit mir diese sechs Brüder, und wir gingen in des Mannes Haus.
13Hai mai la oia ia makou i kona ike ana i ka auela, maloko o kona hale, ku mai la ia, i mai ia ia, E hoouna aku oe i kanaka i Iope, e kii ia Simona i kapaia o Petero:
13Und er verkündigte uns, wie er gesehen hätte einen Engel in seinem Hause stehen, der zu ihm gesprochen hätte: Sende Männer gen Joppe und laß fordern den Simon, mit dem Zunamen Petrus;
14Nana no e hai mai ia oe na olelo, na mea e ola'i oe, a me kou poe ohua a pau.
14der wird dir Worte sagen, dadurch du selig werdest und dein ganzes Haus.
15A i ko'u hoomaka ana e olelo aku, haule mai ka Uhane Hemolele iluna iho o lakou, e like me kakou i kinohou.
15Indem aber ich anfing zu reden, fiel der heilige Geist auf sie gleichwie auf uns am ersten Anfang.
16Hoomanao iho la au i ka olelo a ka Haku, ana i olelo mai ai, Bapetizo no o Ioane me ka wai; aka, e bapetizoia auanei oukou i ka Uhane Hemolele.
16Da dachte ich an das Wort des HERRN, als er sagte: “Johannes hat mit Wasser getauft; ihr aber sollt mit dem heiligen Geist getauft werden.”
17A ina haawi mai ke Akua i ka makana na lakou, e like me kakou, ka poe i manaoio aku i ka Haku ia Iesu Kristo, he mea aha la wau e hiki ai ia'u ke hoole aku i ke Akua?
17So nun Gott ihnen die gleiche Gabe gegeben hat wie auch uns, die da glauben an den HERRN Jesus Christus: wer war ich, daß ich konnte Gott wehren?
18A lohe lakou i keia mau mea, pilipu iho la lakou, a hoonani aku la i ke Akua, i ae la, Oiaio no, ua haawi mai no ke Akua i ko na aina e kekahi i ka mihi e ola'i.
18Da sie das hörten schwiegen sie still und lobten Gott und sprachen: So hat Gott auch den Heiden Buße gegeben zum Leben!
19Nolaila, o ka poe i hoopuehuia i ka hoomaau ana i puka mai no Setepano, helo no lakou a hiki i Poinike, a i Kupero, a i Anetioka, e hai aku ana i ka olelo i na Iudaio wale no.
19Die aber zerstreut waren in der Trübsal, so sich über Stephanus erhob, gingen umher bis gen Phönizien und Zypern und Antiochien und redeten das Wort zu niemand denn allein zu den Juden.
20Kekahi poe o lakou, he mau kanaka no Kupero a no Kurenaio kekahi, a hiki lakou i Anetioka, ao mai la lakou i ko Helene, e hai mai ana i ka euanelio o ka Haku o Iesu.
20Es waren aber etliche unter ihnen, Männer von Zypern und Kyrene, die kamen gen Antiochien und redeten auch zu den Griechen und predigten das Evangelium vom HERRN Jesus.
21O ka lima pu o ka Haku kekahi me lakou; nui loa iho la ka poe i manaoio aku, a huli i ka Haku.
21Und die Hand des HERRN war mit ihnen, und eine große Zahl ward gläubig und bekehrte sich zu dem HERRN.
22Kaulana aku la ia mea a hiki i na pepeiao o ka ekalesia ma Ierusalema; hoouna ae la lakou ia Barenaba e hele i Anetioka.
22Es kam aber diese Rede von ihnen vor die Ohren der Gemeinde zu Jerusalem; und sie sandten Barnabas, daß er hinginge bis gen Antiochien.
23A hiki ae la ia, a ike ae la i ka hoomaikaiia e ke Akua, olioli iho la ia, a hooikaika mai la oia ia lakou a pau, e hoopili lakou i ka Haku me ka manao ikaika o ka naau.
23Dieser, da er hingekommen war und sah die Gnade Gottes, ward er froh und ermahnte sie alle, daß sie mit festem Herzen an dem HERRN bleiben wollten.
24No ka mea, he kanaka maikai ia, ua piha hoi i ka Uhane Hemolele, a me ka manaoio; a nui loa ae la ka poe i huiia ma ka Haku.
24Denn er war ein frommer Mann, voll heiligen Geistes und Glaubens. Und es ward ein großes Volk dem HERRN zugetan.
25Alaila hele aku la o Barenaba i Tareso, e imi ia Saulo:
25Barnabas aber zog aus gen Tarsus, Saulus wieder zu suchen;
26A loaa iho la, alakai mai la ia ia i Anetioka. A puui no ko laua makahiki malaila, e hoakoakoa ana me ka ekalesia, a ao mai la i kanaka, he nui loa. Ma Anetioka i kapa mua ia mai ai na haumana, o na Kristiano.
26und da er ihn fand, führte er ihn gen Antiochien. Und sie blieben bei der Gemeinde ein ganzes Jahr und lehrten viel Volks; daher die Jünger am ersten zu Antiochien Christen genannt wurden.
27Ia mau La hele mai la kekahi mau kaula, mai Ierusalema mai a Anetioka.
27In diesen Tagen kamen Propheten von Jerusalem gen Antiochien.
28Ku mai la kekahi o lakou, o Agabo kona inoa, hoike mai la, ma ka Uhane, he wi nui e hiki mai ana ma na aina a pau; a hiki io mai no i ke au ia Kelaudio Kaisara.
28Und einer unter ihnen mit Namen Agabus stand auf und deutete durch den Geist eine große Teuerung, die da kommen sollte über den ganzen Kreis der Erde; welche geschah unter dem Kaiser Klaudius.
29Alaila paa ka manao o na haumana, o kela mea keia mea e like me kona pono, e hoouka aku i ka manawalea na ka poe hoahanau i noho ma Iudea.
29Aber unter den Jüngern beschloß ein jeglicher, nach dem er vermochte, zu senden eine Handreichung den Brüdern, die in Judäa wohnten;
30A hana io no hoi lakou ia mea, a hoouka aku la na ka poe lunakahiko, ma ka lima o Barenaba laua o Saulo.
30wie sie denn auch taten, und schickten's zu den Ältesten durch die Hand Barnabas und Saulus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.