ⲚⲒⲠⲢⲀⲜⲒⲤ 10
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Lutherbibel 1912
1ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ Ⲕⲉⲥⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲟⲥ ⳿ⲉⲟⲩ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲡⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ⲥⲡⲩⲣⲁ ⳿ⲉϣⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ϫⲉ ϯϩⲩⲇⲁⲗⲓⲕⲏ ..
1Es war aber ein Mann zu Cäsarea, mit Namen Kornelius, ein Hauptmann von der Schar, die da heißt die italische,
2⳿ⲉⲟⲩⲉⲩⲥⲉⲃⲏⲥ ⲡⲉ ⲉϥⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲙⲪϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲏⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲙⲙⲉⲑⲛⲁⲏⲧ ⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙⲪϯ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ..
2gottselig und gottesfürchtig samt seinem ganzen Hause, und gab dem Volk viel Almosen und betete immer zu Gott.
3ⲁϥⲛⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲟⲣⲁⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⲁϥϣⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϣⲁⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲁϫⲡ ϧ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲉ ..
3Der sah in einem Gesicht offenbarlich um die neunte Stunde am Tage einen Engel Gottes zu sich eingehen, der sprach zu ihm: Kornelius!
4⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲟϯ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧϣⲟⲡ Ⲡ⳪ ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲉⲕⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲙⲉⲑⲛⲁⲏⲧ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲉⲣ⳿ⲫⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲙⲪϯ ..
4Er aber sah ihn an, erschrak und sprach: HERR, was ist's? Er aber sprach zu ihm: Deine Gebete und deine Almosen sind hinaufgekommen ins Gedächtnis vor Gott.
5ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲓⲟⲡⲡⲏⲙⲁⲣⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲟⲩⲁⲓ ϫⲉ Ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲫⲏ⳿⳿ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ..
5Und nun sende Männer gen Joppe und laß fordern Simon, mit dem Zunamen Petrus,
6ⲫⲁⲓ ⳿ϥϫⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⳿ⲉⲟⲩⲁⲓ ϫⲉ Ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲃⲁⲕϣⲁⲣ ⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥⲏⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ..
6welcher ist zur Herberge bei einem Gerber Simon, des Haus am Meer liegt; der wird dir sagen, was du tun sollst.
7⳿ⲉⲧⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲃⲱⲕ ⲃ̅ ⳿ⲛⲧⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁⲧⲟⲓ ⳿ⲛⲉⲩⲥⲉⲃⲏⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲏⲉⲑⲙⲏⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ..
7Und da der Engel, der mit Kornelius redete, hinweggegangen war, rief er zwei seiner Hausknechte und einen gottesfürchtigen Kriegsknecht von denen, die ihm aufwarteten,
8⳿ⲉⲧⲁϥϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⳿ⲉⲓⲟⲡⲡⲏ ..
8und erzählte es ihnen alles und sandte sie gen Joppe.
9ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲉⲩⲙⲟϣⲓ ϩⲓ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉϯⲡⲟⲗⲓⲥ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓϫ⳿ⲉⲛⲉⲫⲱⲣ ⳿ⲉⲉⲣⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲉⲥⲑⲉ ⳿ⲙ⳿ⲫⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲁϫⲡ ..
9Des anderen Tages, da diese auf dem Wege waren, und nahe zur Stadt kamen, stieg Petrus hinauf auf den Söller, zu beten, um die sechste Stunde.
10ⲛⲉ ⲁϥ⳿ϩⲕⲟ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛⲁϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲟⲩⲱⲙ ⲉⲩⲥⲟⲃϯ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲧⲱⲙⲧ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲱϥ ..
10Und als er hungrig ward, wollte er essen. Da sie ihm aber zubereiteten, ward er entzückt
11ⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉ⳿ⲧⲫⲉ ⲉⲥⲟⲩⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲉⲩⲭⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ϩⲃⲱⲥ ⳿ⲛⲓⲁⲩ ⳿ⲛⲇ̅ ⳿ⲛⲁⲣⲭⲏ ..
11und sah den Himmel aufgetan und herniederfahren zu ihm ein Gefäß wie ein großes leinenes Tuch, an vier Zipfeln gebunden, und es ward niedergelassen auf die Erde.
12ⲉⲩⲭⲏ⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲫⲉ ..
12Darin waren allerlei vierfüßige Tiere der Erde und wilde Tiere und Gewürm und Vögel des Himmels.
13ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩ⳿ⲥⲙⲏ ϫⲉ ⲧⲱⲛⲕ ⲡⲉⲧⲣⲉ ϣⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲱⲙ ..
13Und es geschah eine Stimme zu ihm: Stehe auf, Petrus, schlachte und iß!
14Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲙⲫⲱⲣ Ⲡ⳪ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲓⲟⲩⲉⲙ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲛⲉⲛⲭⲁⲓ ⳿⳿ⲉⲛⲉϩ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲓⲉ ⲉϥⲥⲟϥ ..
14Petrus aber sprach: O nein, HERR; denn ich habe noch nie etwas Gemeines oder Unreines gegessen.
15ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ϯ⳿ⲥⲙⲏ ⳿ⲙⲫⲙⲁϩⲥⲟⲡⲃ̅ ϫⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁ Ⲫϯ ⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣϭⲁϧⲙⲟⲩ ..
15Und die Stimme sprach zum andernmal zu ihm: Was Gott gereinigt hat, das mache du nicht gemein.
16ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϣⲁ ⲅ̅ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⳿ⲉ⳿ⲡϣⲱⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧⲫⲉ ..
16Und das geschah zu drei Malen; und das Gefäß ward wieder aufgenommen gen Himmel.
17ϩⲱⲥ ⲇⲉ ⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲟⲣⲁⲙⲁ ⳿ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲟⲥ ⳿ⲉⲁⲩϣⲓⲛⲓ ⳿ⲛⲥⲁ ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲛⲤⲓⲙⲱⲛ ⲁⲩ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲡⲓⲡⲩⲗⲱⲛ ..
17Als aber Petrus sich in sich selbst bekümmerte, was das Gesicht wäre, das er gesehen hatte, siehe, da fragten die Männer, von Kornelius gesandt, nach dem Hause Simons und standen an der Tür,
18⳿ⲉⲧⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⲛⲁⲩϣⲓⲛⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲁⲛ Ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲫⲏ⳿⳿ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ϥϫⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⳿ⲉⲡⲁⲓⲙⲁ ..
18riefen und forschten, ob Simon, mit dem Zunamen Petrus, allda zur Herberge wäre.
19Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲉϥⲥⲟϭⲛⲓ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓϩⲟⲣⲁⲙⲁ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲓⲥ ⲅ̅ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⲥⲉⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱⲕ ..
19Indem aber Petrus nachsann über das Gesicht, sprach der Geist zu ihm: Siehe, drei Männer suchen dich;
20ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲱⲛⲕ ⲙⲁϣⲉⲛⲁⲕ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ⲕⲟⲓ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲃ̅ ⲁⲛ ϫⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ..
20aber stehe auf, steig hinab und zieh mit ihnen und zweifle nicht; denn ich habe sie gesandt.
21⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϣⲁ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⲡⲓϩⲱⲃ ⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ..
21Da stieg Petrus hinab zu den Männern, die von Kornelius zu ihm gesandt waren, und sprach: Siehe, ich bin's, den ihr sucht; was ist die Sache, darum ihr hier seid?
22⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲟⲥ ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛ⳿ⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲙⲪϯ ⲉⲩⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓ⳿ϣⲗⲟⲗ ⲧⲏⲣϥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲩⲧⲁⲙⲟϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⳿ⲉⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲥⲱⲕ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲉϥⲏⲓ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉϩⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲧⲕ ..
22Sie aber sprachen: Kornelius, der Hauptmann, ein frommer und gottesfürchtiger Mann und gutes Gerüchts bei dem ganzen Volk der Juden, hat Befehl empfangen von einem heiligen Engel, daß er dich sollte fordern lassen in sein Haus und Worte von dir hören.
23ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲟⲡⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ϩⲁⲛⲕⲉ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲓⲟⲡⲡⲏ ..
23Da rief er sie hinein und beherbergte sie. Des anderen Tages zog Petrus aus mit ihnen, und etliche Brüder von Joppe gingen mit ihm.
24ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲔⲉⲥⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⳿⳿ⲉⲛⲉϥⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲛⲁⲛⲁⲅⲕⲉⲟⲛ ..
24Und des andern Tages kamen sie gen Cäsarea. Kornelius aber wartete auf sie und hatte zusammengerufen seine Verwandten und Freunde.
25ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲁϥϯⲙⲁϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲟⲥ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ϧⲁⲣⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ ..
25Und als Petrus hineinkam, ging ihm Kornelius entgegen und fiel zu seinen Füßen und betete ihn an.
26Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲱⲛⲕ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϩⲱ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ..
26Petrus aber richtete ihn auf und sprach: Stehe auf, ich bin auch ein Mensch.
27ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲉⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ..
27Und als er sich mit ihm besprochen hatte, ging er hinein und fand ihrer viele, die zusammengekommen waren.
28ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲃⲟϯ ⲡⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲟⲙϥ ⲓⲉ ⳿ⲉⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩ⳿ⲁⲗⲗⲟⲫⲩⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲁ Ⲫϯ ⲧⲁⲙⲟⲓ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙϫⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ϫⲉ ⳿ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲓⲉ ⳿ϥⲥⲟϥ ..
28Und er sprach zu ihnen: Ihr wisset, wie es ein unerlaubtes Ding ist einem jüdischen Mann, sich zu tun oder zu kommen zu einem Fremdling; aber Gott hat mir gezeigt, keinen Menschen gemein oder unrein zu heißen.
29ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲓ⳿ⲓ ⲉⲧ⳿ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲉⲣⲁⲛⲧⲓⲗⲉⲅⲓⲛ ϯϣⲓⲛⲓ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲁϣ ⳿ⲛϩⲱⲃ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ..
29Darum habe ich mich nicht geweigert zu kommen, als ich ward hergefordert. So frage ich euch nun, warum ihr mich habt lassen fordern?
30ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲥ ⳿ϥⲧⲟⲩ ⳿ⲫⲟⲟⲩ ϣⲁ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲧⲁⲓⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙ⳿ⲫⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲁϫⲡ ϧ̅ϯ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲏⲓ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲁϥ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⳿ⲙⲡⲁ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲉⲃⲥⲱ ⲉⲥⲟⲩⲟⲃϣ ..
30Kornelius sprach: Ich habe vier Tage gefastet, bis an diese Stunde, und um die neunte Stunde betete ich in meinen Hause. Und siehe, da stand ein Mann vor mir in einem hellen Kleid
31ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲕⲟⲣⲛⲏⲗⲓⲉ ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲧⲉⲕⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲕⲙⲉⲑⲛⲁⲏⲧ ⲁⲩⲉⲣⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲙⲪϯ ..
31und sprach: Kornelius, dein Gebet ist erhört, und deiner Almosen ist gedacht worden vor Gott.
32ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉⲓⲟⲡⲡⲏⲙⲁⲣⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲤⲓⲙⲱⲛ ⲫⲏ⳿⳿ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲫⲁⲓ ⳿ϥϫⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⳿ⲉ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲛⲤⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲃⲁⲕϣⲁⲣ ϧⲁⲧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ ..
32So sende nun gen Joppe und laß herrufen einen Simon, mit dem Zunamen Petrus, welcher ist zur Herberge in dem Hause des Gerbers Simon an dem Meer; der wird, wenn er kommt, mit dir reden.
33⳿ⲛϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲁⲓⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲥⲱⲕ ⲛⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲁⲕⲁⲓⲥ ⳿ⲉⲧⲁⲕ⳿ⲓ ϯⲛⲟⲩ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⲧⲉⲛ⳿ⲙⲡⲁⲓⲙⲁ ⲉⲛⲭⲏ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲙⲪϯ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲛⲏⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲁ Ⲡ⳪ ⲑⲁϣⲟⲩ ⲛⲁⲕ ..
33Da sandte ich von Stund an zu dir; und du hast wohl getan, daß du gekommen bist. Nun sind wir alle hier gegenwärtig vor Gott, zu hören alles, was dir von Gott befohlen ist.
34⳿ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲇⲉ ⳿ⲛⲣⲱϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ϯⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓϩⲟ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲫϯ ..
34Petrus aber tat seinen Mund auf und sprach: Nun erfahr ich mit der Wahrheit, daß Gott die Person nicht ansieht;
35ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲛ⳿ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⳿ϣⲗⲱⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧⲉϥϩⲏⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲃ ⳿ⲉϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⳿ϥϣⲏⲡ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ..
35sondern in allerlei Volk, wer ihn fürchtet und recht tut, der ist ihm angenehm.
36ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⳿ⲙⲡⲉϥⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲠⲓ̅ⲥ̅ⲗ̅ ⲉϥϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⳿ⲛⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ Ⲡ⳪ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ..
36Ihr wißt wohl von der Predigt, die Gott zu den Kindern Israel gesandt hat, und daß er hat den Frieden verkündigen lassen durch Jesum Christum (welcher ist ein HERR über alles),
37⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲒⲟⲩⲇⲉ⳿ⲁ ⲧⲏⲣⲥ ⳿ⲉⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲄⲁⲗⲓⲗⲉ⳿ⲁ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲱⲙⲥ ⳿ⲉⲧⲁϥϩⲓⲱⲓϣ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ..
37die durchs ganze jüdische Land geschehen ist und angegangen in Galiläa nach der Taufe, die Johannes predigte:
38Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲣⲉⲙⲚⲁⲍⲁⲣⲉⲑ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁϥⲑⲁϩⲥϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲫϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϫⲟⲙ ⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲉⲣⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲧⲁⲗϭⲟ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲁ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲱϥ ϫⲉ ⲛⲁⲣⲉ Ⲫϯ ⲭⲏ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲡⲉ ..
38wie Gott diesen Jesus von Nazareth gesalbt hat mit dem heiligen Geist und Kraft; der umhergezogen ist und hat wohlgetan und gesund gemacht alle, die vom Teufel überwältigt waren; denn Gott war mit ihm.
39ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲧⲉⲛⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲉⲑⲣⲉ ⳿ⲛϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲭⲱⲣⲁ ⳿ⲛⲛⲓⲒⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ Ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲁϣϥ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲉ ..
39Und wir sind Zeugen alles des, das er getan hat im jüdischen Lande und zu Jerusalem. Den haben sie getötet und an ein Holz gehängt.
40ⲫⲁⲓ ⳿ⲁ Ⲫϯ ⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲁϩⲅ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲉⲑⲣⲉϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ..
40Den hat Gott auferweckt am dritten Tage und ihn lassen offenbar werden,
41⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲉⲑⲣⲉⲩ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲥⲟⲧⲡⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ Ⲫϯ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲛ ⲡⲉ ϧⲁ ⲛⲏⲉⲧⲁⲛⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲥⲱ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⳿ⲉⲧⲁϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲏⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ..
41nicht allem Volk, sondern uns, den vorerwählten Zeugen von Gott, die wir mit ihm gegessen und getrunken haben, nachdem er auferstanden war von den Toten.
42ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲁⲛ ⳿ⲉϩⲓⲱⲓϣ ⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲁ Ⲫϯ ⲑⲁϣϥ ⳿ⲛⲣⲉϥϯϩⲁⲡ ⳿ⲉⲛⲏⲉⲧⲟⲛϧ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ..
42Und hat uns geboten, zu predigen dem Volk und zu zeugen, daß er ist verordnet von Gott zum Richter der Lebendigen und der Toten.
43ⲫⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟϥ ⲉⲑⲣⲟⲩϭⲓ ⳿ⲙ⳿ⲡⲭⲱ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲟⲧϥ ⳿ⲙⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ..
43Von diesem zeugen alle Propheten, daß durch seinen Namen alle, die an ihn glauben, Vergebung der Sünden empfangen sollen.
44ⲉⲧⲓ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲠⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ..
44Da Petrus noch diese Worte redete, fiel der heilige Geist auf alle, die dem Wort zuhörten.
45ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲱⲙⲧ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⳿ⲡⲥⲉⲃⲓ ⲛⲓⲡⲓⲥⲧⲟⲥ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⲛⲉⲙ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁ ϯⲇⲱⲣⲉ⳿ⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲠⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲁⲥⲫⲱⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲉⲑⲛⲟⲥ ..
45Und die Gläubigen aus den Juden, die mit Petrus gekommen waren, entsetzten sich, daß auch auf die Heiden die Gabe des heiligen Geistes ausgegossen ward;
46ⲛⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲩⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩϭⲓⲥⲓ ⳿ⲙⲪϯ ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥ⳿ⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ..
46denn sie hörten, daß sie mit Zungen redeten und Gott hoch priesen. Da antwortete Petrus:
47ϫⲉ ⲙⲏ ⲧⲓ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ϩⲗⲓ ⲧⲁϩⲛⲟ ⳿ⲙⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲑⲣⲉ ⲛⲁⲓ ϭⲓⲱⲙⲥ ⲛⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩϭⲓ ⳿ⲙⲡⲠⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⳿ⲙⲡⲉⲛⲣⲏϯ ϩⲱⲛ ..
47Mag auch jemand das Wasser wehren, daß diese nicht getauft werden, die den heiligen Geist empfangen haben gleichwie auch wir?
48ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉⲑⲣⲟⲩⲟⲙⲥⲟⲩ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲣⲁⲛ ⳿ⲛⲒⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉⲑⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ϧⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ .
48Und befahl, sie zu taufen in dem Namen des HERRN. Da baten sie ihn, daß er etliche Tage dabliebe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.