Sentencoj 20
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1La vino estas blasfemanto, ebriiga trinkaĵo estas sovaĝa; Kaj kiu delogiĝas per ili, tiu ne estas prudenta.
1Misurtui tah hmuiyoi la om tih yu long khaw hue a sak. Te dongah anih loh a palang sak hlang boeih tah cueih voel pawh.
2Minaco de reĝo estas kiel kriego de leono; Kiu lin kolerigas, tiu pekas kontraŭ sia animo.
2Manghai kah a mueirhih tah sathueng kah a kawk bangla om tih, anih aka paan ngawn tah a hinglu ni a phai coeng.
3Estas honoro por homo ĉesigi malpacon; Sed ĉiu malsaĝulo estas malpacema.
3Tuituknah lamloh aka hoep uh hlang ham thangpomnah la om tih, aka ang boeih long tah tohhaemnah a puek sak.
4En la malvarma tempo mallaborulo ne plugas; Li petos en aŭtuno, kaj li nenion ricevos.
4Kolhnaw loh sikca ah pataeng caai voel pawh. Te dongah cangah ah a dawt tah a dawt dae dang voel pawh.
5Intenco en la koro de homo estas profunda akvo; Sed homo saĝa ĝin elĉerpos.
5Hlang lungbuei kah cilsuep tah tui aka dung bangla om tih, hlang lungcuei loh a dueh.
6Multaj homoj proklamas pri sia boneco; Sed kiu trovos homon fidelan?
6Hlang pilnu amah kah sitlohnah te boeih a doek dae, oltak hlang te u long a hmuh?
7Virtulo iras en sia senpekeco; Feliĉaj estas liaj infanoj post li.
7A thincaknah neh aka cet hlang dueng tah amah hnukah a ca rhoek khaw a yoethen.
8Reĝo, kiu sidas sur trono de juĝo, Disventumas per siaj okuloj ĉion malbonan.
8Manghai tah laitloeknah ngolkhoel dongah ngol tih, boethae boeih te a mik neh a thaek.
9Kiu povas diri: Mi purigis mian koron, Mi estas libera de mia peko?
9“Ka lungbuei ka saelh tih ka tholh lamloh ka caihcil,” tila ulong a ti thai.
10Neegalaj peziloj, neegalaj mezuroj, Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.
10Lungto neh lungto khaw, cangnoek neh cangnoek khaw BOEIPA ham a boktlap la tueilaehkoi ni.
11Eĉ knabon oni povas ekkoni laŭ liaj faroj, Ĉu estas pura kaj justa lia konduto.
11A khoboe dongah camoe pataeng khaw loha coeng. A bisai loh cil tih a thuem atah.
12Orelon aŭdantan kaj okulon vidantan: Ilin ambaŭ kreis la Eternulo.
12Hna loh yaak tih mik loh a hmuh he khaw a boktlap la BOEIPA long ni a saii.
13Ne amu dormon, por ke vi ne malriĉiĝu; Malfermu viajn okulojn, kaj vi satiĝos de pano.
13Ih he lungnah boeh na khodaeng na pang ve. Na mik a tueng daengah ni buh na cung eh.
14Malbona, malbona, diras la aĉetanto; Sed kiam li foriris, tiam li fanfaronas.
14Hno aka lai loh a thae, a thae la a thui tih amah a khawk vaengah tah lat thangthen bal.
15Oni povas havi oron kaj multe da perloj; Sed buŝo prudenta estas multevalora ilo.
15Sui neh lungvang he khawk mai dae, mingnah hmuilai he tah umponah hnopai bangla kuel.
16Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.
16Kholong ham rhi a khang pah vaengkah a himbai neh kholong nu, kholong nu ham a laikoi pah te khaw lo laeh.
17Malhonesta pano estas bongusta por homo; Sed lia buŝo poste estos plena de ŝtonetoj.
17Laithae buh he hlang hamla tui dae, a hnukah a ka dongah lungcang muep baetawt.
18Intencoj fortikiĝas per konsilo; Kaj militon oni faru prudente.
18Kopoek he cilsuep neh cikngae sak lamtah, caemtloek khaw a niing khueh lah.
19Kiu malkaŝas sekreton, tiu estas kiel kalumnianto; Ne komunikiĝu kun tiu, kiu havas larĝan buŝon.
19Baecenol he caemtuh loh a hliphen tih a caeh puei. Te dongah a ka neh aka hloih te rhikhang pah boeh.
20Kiu malbenas sian patron kaj sian patrinon, Ties lumilo estingiĝos meze de profunda mallumo.
20A manu neh a napa aka hnaep tah a hmaithoi a thih pah vetih, yinthuem kah yinthuem ah hmaisuep la om ni.
21Heredo, al kiu oni komence tro rapidas, Ne estas benata en sia fino.
21Rho he khaw a lamhma lah banlak a kawt dae, a hmailong ah a yoethen mahpawh.
22Ne diru: Mi repagos malbonon; Fidu la Eternulon, kaj Li vin helpos.
22A thae te, “Ka thuung van ni,” ti nah boeh. BOEIPA mah lamtawn lamtah namah te ng'khang bitni.
23Neegalaj peziloj estas abomenaĵo por la Eternulo, Kaj malvera pesilo estas ne bona.
23Coilung neh coilung khaw BOEIPA kah a tueilaehkoi ni. Te dongah hlangthai palat kah cooi tah a then moenih.
24La irado de homo dependas de la Eternulo; Kiel homo povus kompreni sian vojon?
24Hlang kah a khokan he BOEIPA taeng lamkah ni. Te dongah hlang loh a longpuei te metlam a yakming eh?
25Ĝi estas reto por homo, se li rapidas nomi ion sankta Kaj esploras nur post faro de promeso.
25Hmuencim te a cukhat thil tih olcaeng hnukah a hnukdawn te hlang ham hlaeh la om.
26Saĝa reĝo dispelas malvirtulojn, Kaj venigas radon sur ilin.
26Manghai aka cueih loh halang rhoek te a thaek tih, amih te lengkho neh a paluet thil.
27La animo de homo estas lumilo de la Eternulo; Ĝi esploras ĉiujn internaĵojn de la korpo.
27BOEIPA kah hmaithoi long tah hlang kah a hiil neh a bungko kah a khui khaw boeih a thaih.
28Favorkoreco kaj veremeco hardas reĝon; Kaj per favorkoreco li subtenas sian tronon.
28Sitlohnah neh oltak loh manghai te a kueinah tih, sitlohnah loh a ngolkhoel a duel pah.
29Gloro por junuloj estas ilia forto, Kaj ornamo por maljunuloj estas grizeco.
29Tongpang rhoek kah a thadueng tah amamih kah a boei a mang la om tih, sampok he khaw patong rhoek kah rhuepomnah ni.
30Vundoj de batoj devas penetri en malbonulon, Kaj frapoj devas iri profunde en lian korpon.
30Tloh kah a hma a met vanbangla, bungko khui kah hmasoe loh a thae a cing sak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.