John 11
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Now there was a certain man sick, named Lazarus, of Bethania, of the town of Mary and Martha her sister.
1Nu was er een zieke, zekere Lázarus van Betánië, uit het dorp van Maria en van Marta, haar zuster.
2(And Mary was she that anointed the Lord with ointment, and wiped his feet with her hair: whose brother Lazarus was sick.)
2Het was de Maria, die den Heer met reukwerk gezalfd en zijn voeten met de haren afgedroogd heeft; de zieke Lázarus was haar broer.
3His sisters therefore sent to him, saying: Lord, behold, he whom thou lovest is sick.
3De zusters lieten Hem dus berichten: Zie, Heer: hij, dien Gij liefhebt, is ziek.
4And Jesus hearing it, said to them: This sickness is not unto death, but for the glory of God: that the Son of God may be glorified by it.
4Toen Jesus dit vernam, zeide Hij: Deze ziekte loopt niet uit op de dood, maar ze dient tot glorie van God, en om Gods Zoon te verheerlijken.
5Now Jesus loved Martha, and her sister Mary, and Lazarus.
5Jesus had Marta, haar zuster en ook Lázarus lief.
6When he had heard therefore that he was sick, he still remained in the same place two days.
6Toen Hij had vernomen, dat hij ziek was, bleef Hij toch nog twee dagen ter plaatse, waar Hij zich bevond.
7Then after that, he said to his disciples: Let us go into Judea again.
7Nu eerst sprak Hij tot de leerlingen: Laten we weer naar Judea gaan.
8The disciples say to him: Rabbi, the Jews but now sought to stone thee: and goest thou thither again?
8De leerlingen zeiden Hem: Rabbi, kort geleden zochten de Joden U te stenigen, en gaat Gij nu opnieuw daarheen?
9Jesus answered: Are there not twelve hours of the day? If a man walk in the day, he stumbleth not, because he seeth the light of this world:
9Jesus antwoordde: Heeft de dag geen twaalf uren?
10But if he walk in the night, he stumbleth, because the light is not in him.
10Zo iemand wandelt bij dag, dan stoot hij zich niet, omdat hij het licht dezer wereld ziet; maar als hij wandelt bij nacht, dan stoot hij zich, omdat hij geen licht heeft.
11These things he said; and after that he said to them: Lazarus our friend sleepeth; but I go that I may awake him out of sleep.
11Zo sprak Hij. Daarna zei Hij tot hen: Onze vriend Lázarus is ingeslapen; maar Ik ga hem wekken.
12His disciples therefore said: Lord, if he sleep, he shall do well.
12Zijn leerlingen zeiden Hem: Heer, als hij slaapt, zal hij genezen.
13But Jesus spoke of his death; and they thought that he spoke of the repose of sleep.
13Maar Jesus had van zijn dood gesproken, terwijl zij meenden, dat Hij van gewoon inslapen sprak.
14Then therefore Jesus said to them plainly: Lazarus is dead.
14Daarom zei Jesus hun toen ronduit: Lázarus is gestorven.
15And I am glad, for your sakes, that I was not there, that you may believe: but let us go to him.
15En om u verheug Ik mij, dat Ik er niet aanwezig was, opdat gij geloven moogt. Maar laten we nu naar hem toegaan.
16Thomas therefore, who is called Didymus, said to his fellow disciples: Let us also go, that we may die with him.
16Toen zei Tomas, ook Didumus geheten, tot zijn medeleerlingen: Laten ook wij gaan, om met Hem te sterven.
17Jesus therefore came, and found that he had been four days already in the grave.
17Maar bij zijn aankomst vond Jesus hem reeds vier dagen in het graf.
18(Now Bethania was near Jerusalem, about fifteen furlongs off.)
18Daar Betánië dicht bij Jerusalem lag, op ongeveer vijftien stadiën afstand,
19And many of the Jews were come to Martha and Mary, to comfort them concerning their brother.
19waren er veel Joden naar Marta en Maria gekomen, om haar hun rouwbeklag te doen over haar broer.
20Martha therefore, as soon as she heard that Jesus had come, went to meet him: but Mary sat at home.
20Zodra Marta Jesus’ aankomst vernam, ging ze Hem tegemoet; Maria bleef thuis.
21Martha therefore said to Jesus: Lord, if thou hadst been here, my brother had not died.
21En Marta zei tot Jesus: Heer, zo Gij hier waart geweest, was mijn broer niet gestorven.
22But now also I know that whatsoever thou wilt ask of God, God will give it thee.
22Maar zelfs nu weet ik nog, dat God U zal geven, wat Gij Hem vraagt.
23Jesus saith to her: Thy brother shall rise again.
23Jesus sprak tot haar: Uw broer zal verrijzen.
24Martha saith to him: I know that he shall rise again, in the resurrection at the last day.
24Marta zeide Hem: Ik weet, dat hij verrijzen zal bij de opstanding op de jongste dag.
25Jesus said to her: I am the resurrection and the life: he that believeth in me, although he be dead, shall live:
25Jesus sprak tot haar: Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven;
26And every one that liveth, and believeth in me, shall not die for ever. Believest thou this?
26en wie leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven voor eeuwig. Gelooft ge dit?
27She saith to him: Yea, Lord, I have believed that thou art Christ the Son of the living God, who art come into this world.
27Ze zeide Hem: Ja, Heer; ik geloof, dat Gij de Christus zijt, Gods Zoon, die in de wereld komt.
28And when she had said these things, she went, and called her sister Mary secretly, saying: The master is come, and calleth for thee.
28Na deze woorden ging ze heen, om Maria, haar zuster, te roepen; heel in stilte zeide ze haar: De Meester is daar, en roept u.
29She, as soon as she heard this, riseth quickly, and cometh to him.
29Zodra deze het hoorde, stond ze haastig op, en ging naar Hem toe.
30For Jesus was not yet come into the town: but he was still in that place where Martha had met him.
30Jesus was nog niet in het dorp gekomen, maar bevond Zich nog op de plaats. waar Marta Hem had ontmoet.
31The Jews therefore, who were with her in the house, and comforted her, when they saw Mary that she rose up speedily and went out, followed her, saying: She goeth to the grave to weep there.
31De Joden, die bij Maria in huis waren, om hun rouwbeklag te doen, zagen haar ijlings opstaan en heengaan; zij volgden haar, in de mening, dat ze naar het graf ging, om er te wenen.
32When Mary therefore was come where Jesus was, seeing him, she fell down at his feet, and saith to him: Lord, if thou hadst been here, my brother had not died.
32Zodra Maria kwam, waar Jesus was, en Hem zag, viel ze voor zijn voeten neer, en sprak tot Hem: Heer, zo Gij hier waart geweest, was mijn broer niet gestorven.
33Jesus, therefore, when he saw her weeping, and the Jews that were come with her, weeping, groaned in the spirit, and troubled himself,
33Toen Jesus haar zag wenen, en de Joden zag wenen, die haar vergezelden, werd Hij hevig bewogen en ontroerd.
34And said: Where have you laid him? They say to him: Lord, come and see.
34Hij sprak: Waar hebt gij hem begraven? Ze zeiden Hem: Heer, kom het zien.
35And Jesus wept.
35En Jesus weende.
36The Jews therefore said: Behold how he loved him.
36De Joden zeiden: Zie, hoe Hij hem liefhad.
37But some of them said: Could not he that opened the eyes of the man born blind, have caused that this man should not die?
37Maar sommigen hunner zeiden: Kon Hij, die de ogen van den blinde heeft geopend, niet even goed zorgen, dat deze niet stierf?
38Jesus therefore again groaning in himself, cometh to the sepulchre. Now it was a cave; and a stone was laid over it.
38Jesus dan, opnieuw hevig bewogen, kwam bij het graf. Het was een grot, en een steen sloot de ingang af.
39Jesus saith: Take away the stone. Martha, the sister of him that was dead, saith to him: Lord, by this time he stinketh, for he is now of four days.
39Jesus sprak: Neemt de steen weg. Marta, de zuster van den overledene, zeide Hem: Heer, hij riekt al; want het is reeds de vierde dag.
40Jesus saith to her: Did not I say to thee, that if thou believe, thou shalt see the glory of God?
40Jesus sprak tot haar: Heb Ik u niet gezegd: Wanneer ge gelooft, zult ge Gods heerlijkheid zien?
41They took therefore the stone away. And Jesus lifting up his eyes said: Father, I give thee thanks that thou hast heard me.
41Men nam dus de steen weg. Toen sloeg Jesus de ogen omhoog, en sprak: Vader, Ik dank U, omdat Gij Mij hebt verhoord.
42And I knew that thou hearest me always; but because of the people who stand about have I said it, that they may believe that thou hast sent me.
42Ik wist wel, dat Gij Mij altijd verhoort; maar Ik zeg het terwille van de omstaande menigte, opdat ze mogen geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.
43When he had said these things, he cried with a loud voice: Lazarus, come forth.
43Na deze woorden riep Hij met luider stem: Lázarus, kom uit.
44And presently he that had been dead came forth, bound feet and hands with winding bands; and his face was bound about with a napkin. Jesus said to them: Loose him, and let him go.
44En de dode kwam te voorschijn, de voeten en handen in windsels gewikkeld, en zijn gezicht met een zweetdoek omwonden. Jesus zei hun: Maakt hem los, en laat hem gaan.
45Many therefore of the Jews, who were come to Mary and Martha, and had seen the things that Jesus did, believed in him.
45Velen van de Joden, die naar Maria waren gekomen, en gezien hadden, wat Jesus gedaan had, geloofden daarom in Hem.
46But some of them went to the Pharisees, and told them the things that Jesus had done.
46Maar sommigen van hen liepen naar de farizeën, en deelden hun mee, wat Jesus gedaan had.
47The chief priests therefore, and the Pharisees, gathered a council, and said: What do we, for this man doth many miracles?
47Toen riepen de opperpriesters en farizeën de Hoge Raad bijeen. Ze zeiden: Wat doen we? Want die man doet veel wonderen.
48If we let him alone so, all will believe in him; and the Romans will come, and take away our place and nation.
48Als we Hem zó laten begaan, zullen ze allemaal in Hem geloven; dan zullen de Romeinen komen, en ons land en volk verdelgen.
49But one of them, named Caiphas, being the high priest that year, said to them: You know nothing.
49Maar één hunner, Káifas, die dat jaar de hogepriester was, sprak tot hen: Weet gij geen uitkomst?
50Neither do you consider that it is expedient for you that one man should die for the people, and that the whole nation perish not.
50Beseft gij dan niet, dat het goed voor u is, dat één mens sterft voor het heil van het volk, en niet het hele volk te gronde gaat?
51And this he spoke not of himself: but being the high priest of that year, he prophesied that Jesus should die for the nation.
51Dit zei hij niet uit zichzelf. Maar als hogepriester van dat jaar profeteerde hij, dat Jesus sterven zou voor het heil van het volk;
52And not only for the nation, but to gather together in one the children of God, that were dispersed.
52en niet voor het volk alleen, maar ook om de verstrooide kinderen Gods bijeen te brengen.
53From that day therefore they devised to put him to death.
53Van die dag af waren ze besloten, Hem te doden.
54Wherefore Jesus walked no more openly among the Jews; but he went into a country near the desert, unto a city that is called Ephrem, and there he abode with his disciples.
54Daarom trad Jesus niet meer in het openbaar onder de Joden op, maar trok Hij Zich terug in een streek nabij de woestijn, in een stad, Efrem genaamd; en daar bleef Hij met zijn leerlingen.
55And the pasch of the Jews was at hand; and many from the country went up to Jerusalem, before the pasch to purify themselves.
55Intussen was het paasfeest der Joden genaderd, en trokken er velen van het land nog vóór het paasfeest naar Jerusalem op, om zich te reinigen.
56They sought therefore for Jesus; and they discoursed one with another, standing in the temple: What think you that he is not come to the festival day?
56Ze zochten naar Jesus, en zeiden in de tempel onder elkander: Wat dunkt u? Zou Hij niet op het feest komen?
57And the chief priests and Pharisees had given a commandment, that if any man knew where he was, he should tell, that they might apprehend him.
57Maar de opperpriesters en de farizeën hadden bevel gegeven, het aan te brengen, wanneer iemand wist, waar Hij was; dan konden ze Hem gevangen nemen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.