Genesis 2
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1So the heavens and the earth were finished, and all the furniture of them.
1و آسمانها و زمین و همه لشکر آنها تمام شد.
2And on the seventh day God ended his work which he had made: and he rested on the seventh day from all his work which he had done.
2و در روز هفتم، خدا از همه کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همه کارخود که ساخته بود، آرامی گرفت.
3And he blessed the seventh day, and sanctified it: because in it he had rested from all his work which God created and made.
3پس خدا روزهفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیراکه در آن آرام گرفت، از همه کار خود که خداآفرید و ساخت.
4These are the generations of the heaven and the earth, when they were created, in the day that the Lord God made the heaven and the earth:
4این است پیدایش آسمانها و زمین در حین آفرینش آنها در روزی که یهوه، خدا، زمین وآسمانها را بساخت.
5And every plant of the field before it sprung up in the earth, and every herb of the ground before it grew: for the Lord God had not rained upon the earth; and there was not a man to till the earth.
5و هیچ نهال صحرا هنوز درزمین نبود و هیچ علف صحرا هنوز نروییده بود، زیرا خداوند خدا باران بر زمین نبارانیده بود وآدمی نبود که کار زمین را بکند.
6But a spring rose out of the earth, watering all the surface of the earth.
6و مه از زمین برآمده، تمام روی زمین را سیراب می‌کرد.
7And the Lord God formed man of the slime of the earth: and breathed into his face the breath of life, and man became a living soul.
7خداوند خدا پس آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی وی روح حیات دمید، و آدم نفس زنده شد.
8And the Lord God had planted a paradise of pleasure from the beginning: wherein he placed man whom he had formed.
8و خداوند خدا باغی در عدن بطرف مشرق غرس نمود و آن آدم را که سرشته بود، در آنجاگذاشت.
9And the Lord God brought forth of the ground all manner of trees, fair to behold, and pleasant to eat of: the tree of life also in the midst of paradise: and the tree of knowledge of good and evil.
9و خداوند خدا هر درخت خوشنما وخوش خوراک را از زمین رویانید، و درخت حیات را در وسط باغ و درخت معرفت نیک و بدرا.
10And a river went out of the place of pleasure to water paradise, which from thence is divided into four heads.
10و نهری از عدن بیرون آمد تا باغ را سیراب کند، و از آنجا منقسم گشته، چهار شعبه شد.
11The name of the one is Phison: that is it which compasseth all the land of Hevilath, where gold groweth.
11نام اول فیشون است که تمام زمین حویله را که در آنجا طلاست، احاطه می‌کند.
12And the gold of that land is very good: there is found bdellium, and the onyx stone.
12و طلای آن زمین نیکوست و در آنجا مروارید و سنگ جزع است.
13And the name of the second river is Gehon: the same is it that compasseth all the land of Ethiopia.
13و نام نهر دوم جیحون که تمام زمین کوش را احاطه می‌کند.
14And the name of the third river is Tigris: the same passeth along by the Assyrians. And the fourth river is Euphrates.
14و نام نهر سوم حدقل که بطرف شرقی آشور جاری است. و نهر‌چهارم فرات.
15And the Lord God took man, and put him into the paradise of pleasure, to dress it, and to keep it.
15پس خداوند خدا آدم را گرفت و او را درباغ عدن گذاشت تا کار آن را بکند و آن رامحافظت نماید.
16And he commanded him, saying: Of every tree of paradise thou shalt eat:
16و خداوند خدا آدم را امرفرموده، گفت: «از همه درختان باغ بی‌ممانعت بخور،
17But of the tree of knowledge of good and evil, thou shalt not eat. For in what day soever thou shalt eat of it, thou shalt die the death.
17اما از درخت معرفت نیک و بد زنهارنخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»
18And the Lord God said: It is not good for man to be alone: let us make him a help like unto himself.
18و خداوند خدا گفت: «خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم.»
19And the Lord God having formed out of the ground all the beasts of the earth, and all the fowls of the air, brought them to Adam to see what he would call them: for whatsoever Adam called any living creature the same is its name.
19و خداوند خدا هر حیوان صحرا و هر پرنده آسمان را از زمین سرشت و نزدآدم آورد تا ببیند که چه نام خواهد نهاد و آنچه آدم هر ذی حیات را خواند، همان نام او شد.
20And Adam called all the beasts by their names, and all the fowls of the air, and all the cattle of the field: but for Adam there was not found a helper like himself.
20پس آدم همه بهایم و پرندگان آسمان و همه حیوانات صحرا را نام نهاد. لیکن برای آدم معاونی موافق وی یافت نشد.
21Then the Lord God cast a deep sleep upon Adam: and when he was fast asleep, he took one of his ribs, and filled up flesh for it.
21و خداوند خدا، خوابی گران بر آدم مستولی گردانید تا بخفت، و یکی از دنده هایش راگرفت و گوشت در جایش پر کرد.
22And the Lord God built the rib which he took from Adam into a woman: and brought her to Adam.
22و خداوندخدا آن دنده را که از آدم گرفته بود، زنی بنا کرد ووی را به نزد آدم آورد.
23And Adam said: This now is bone of my bones, and flesh of my flesh; she shall be called woman, because she was taken out of man.
23و آدم گفت: «همانااینست استخوانی از استخوانهایم و گوشتی ازگوشتم، از این سبب “نسا” نامیده شود زیرا که ازانسان گرفته شد.»
24Wherefore a man shall leave father and mother, and shall cleave to his wife: and they shall be two in one flesh.
24از این سبب مرد پدر و مادرخود را ترک کرده، با زن خویش خواهد پیوست ویک تن خواهند بود.
25And they were both naked: to wit, Adam and his wife: and were not ashamed.
25و آدم و زنش هر دو برهنه بودند و خجلت نداشتند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.