Gênesis 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Os céus, a terra e todo o seu vasto exército foram concluídos.
1و آسمانها و زمین و همه لشکر آنها تمام شد.
2No sétimo dia, Deus concluiu a sua obra que havia feito; e descansou no sétimo dia de toda a sua obra que havia feito.
2و در روز هفتم، خدا از همه کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همه کارخود که ساخته بود، آرامی گرفت.
3Deus abençoou o sétimo dia e o santificou, porque nele descansou de toda a sua obra de criação que havia feito.
3پس خدا روزهفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیراکه در آن آرام گرفت، از همه کار خود که خداآفرید و ساخت.
4Esta é a história das gerações dos céus e da terra quando foram criados, no dia em que o SENHOR Deus fez a terra e os céus.
4این است پیدایش آسمانها و زمین در حین آفرینش آنها در روزی که یهوه، خدا، زمین وآسمانها را بساخت.
5Nenhuma planta do campo estava ainda na terra, e nenhuma erva do campo havia ainda brotado; porque o SENHOR Deus não tinha feito chover sobre a terra. Não havia homem para cultivar o solo,
5و هیچ نهال صحرا هنوز درزمین نبود و هیچ علف صحرا هنوز نروییده بود، زیرا خداوند خدا باران بر زمین نبارانیده بود وآدمی نبود که کار زمین را بکند.
6mas uma névoa subia da terra e regava toda a superfície do solo.
6و مه از زمین برآمده، تمام روی زمین را سیراب می‌کرد.
7O SENHOR Deus formou o homem do pó da terra, e soprou em suas narinas o fôlego de vida; e o homem se tornou uma alma vivente.
7خداوند خدا پس آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی وی روح حیات دمید، و آدم نفس زنده شد.
8O SENHOR Deus plantou um jardim no oriente, no Éden, e ali colocou o homem que havia formado.
8و خداوند خدا باغی در عدن بطرف مشرق غرس نمود و آن آدم را که سرشته بود، در آنجاگذاشت.
9Do solo, o SENHOR Deus fez brotar toda árvore agradável à vista e boa para alimento, incluindo a árvore da vida no meio do jardim e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
9و خداوند خدا هر درخت خوشنما وخوش خوراک را از زمین رویانید، و درخت حیات را در وسط باغ و درخت معرفت نیک و بدرا.
10Um rio saía do Éden para regar o jardim; e dali se dividia, e se tornava a nascente de quatro rios.
10و نهری از عدن بیرون آمد تا باغ را سیراب کند، و از آنجا منقسم گشته، چهار شعبه شد.
11O nome do primeiro é Pisom: ele flui por toda a terra de Havilá, onde há ouro;
11نام اول فیشون است که تمام زمین حویله را که در آنجا طلاست، احاطه می‌کند.
12e o ouro daquela terra é bom. O bdélio e a pedra de ônix também estão lá.
12و طلای آن زمین نیکوست و در آنجا مروارید و سنگ جزع است.
13O nome do segundo rio é Giom. É o mesmo rio que flui por toda a terra de Cuxe.
13و نام نهر دوم جیحون که تمام زمین کوش را احاطه می‌کند.
14O nome do terceiro rio é Hídequel. Este é o que flui em frente à Assíria. O quarto rio é o Eufrates.
14و نام نهر سوم حدقل که بطرف شرقی آشور جاری است. و نهر‌چهارم فرات.
15O SENHOR Deus tomou o homem, e o colocou no jardim do Éden para cultivá-lo e guardá-lo.
15پس خداوند خدا آدم را گرفت و او را درباغ عدن گذاشت تا کار آن را بکند و آن رامحافظت نماید.
16O SENHOR Deus ordenou ao homem, dizendo: “Você pode comer livremente de toda árvore do jardim;
16و خداوند خدا آدم را امرفرموده، گفت: «از همه درختان باغ بی‌ممانعت بخور،
17mas da árvore do conhecimento do bem e do mal você não comerá; pois no dia em que dela comer, você certamente morrerá.”
17اما از درخت معرفت نیک و بد زنهارنخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.»
18O SENHOR Deus disse: “Não é bom que o homem esteja só. Farei para ele uma auxiliadora comparável a ele.”
18و خداوند خدا گفت: «خوب نیست که آدم تنها باشد. پس برایش معاونی موافق وی بسازم.»
19Do solo, o SENHOR Deus formou todos os animais do campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem para ver como ele os chamaria. O que o homem chamou a cada criatura vivente, esse se tornou o seu nome.
19و خداوند خدا هر حیوان صحرا و هر پرنده آسمان را از زمین سرشت و نزدآدم آورد تا ببیند که چه نام خواهد نهاد و آنچه آدم هر ذی حیات را خواند، همان نام او شد.
20O homem deu nomes a todo o gado, às aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não foi encontrada uma auxiliadora comparável a ele.
20پس آدم همه بهایم و پرندگان آسمان و همه حیوانات صحرا را نام نهاد. لیکن برای آدم معاونی موافق وی یافت نشد.
21O SENHOR Deus fez o homem cair em um sono profundo. Enquanto o homem dormia, ele tirou uma de suas costelas e fechou a carne em seu lugar.
21و خداوند خدا، خوابی گران بر آدم مستولی گردانید تا بخفت، و یکی از دنده هایش راگرفت و گوشت در جایش پر کرد.
22O SENHOR Deus fez uma mulher da costela que havia tirado do homem, e a trouxe ao homem.
22و خداوندخدا آن دنده را که از آدم گرفته بود، زنی بنا کرد ووی را به نزد آدم آورد.
23O homem disse: “Esta é agora osso dos meus ossos e carne da minha carne. Ela será chamada ‘mulher’, porque do Homem foi tirada.”
23و آدم گفت: «همانااینست استخوانی از استخوانهایم و گوشتی ازگوشتم، از این سبب “نسا” نامیده شود زیرا که ازانسان گرفته شد.»
24Portanto, um homem deixará seu pai e sua mãe, e se unirá à sua mulher, e eles serão uma só carne.
24از این سبب مرد پدر و مادرخود را ترک کرده، با زن خویش خواهد پیوست ویک تن خواهند بود.
25O homem e sua mulher estavam ambos nus, e não se envergonhavam.
25و آدم و زنش هر دو برهنه بودند و خجلت نداشتند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.