Gênesis 47
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Então José foi e informou ao Faraó, e disse: “Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos, seu gado e tudo o que possuem, vieram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.”
1پس یوسف آمد و به فرعون خبرداده، گفت: «پدرم و برادرانم با گله ورمه خویش و هر‌چه دارند، از زمین کنعان آمده‌اند و در زمین جوشن هستند.»
2Dentre seus irmãos, ele tomou cinco homens e os apresentou ao Faraó.
2و از‌جمله برادران خود پنج نفر برداشته، ایشان را به حضورفرعون بر پا داشت.
3O Faraó disse aos irmãos dele: “Qual é a ocupação de vocês?” Eles disseram ao Faraó: “Seus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.”
3و فرعون، برادران او را گفت: «شغل شما چیست؟» به فرعون گفتند: «غلامانت شبان گوسفند هستیم، هم ما و هم اجداد ما.»
4Eles também disseram ao Faraó: “Viemos para viver como estrangeiros na terra, pois não há pasto para os rebanhos dos seus servos. Porque a fome é severa na terra de Canaã. Agora, portanto, por favor, permita que seus servos habitem na terra de Gósen.”
4وبه فرعون گفتند: «آمده‌ایم تا در این زمین ساکن شویم، زیرا که برای گله غلامانت مرتعی نیست، چونکه قحط در زمین کنعان سخت است. و الان تمنا داریم که بندگانت در زمین جوشن سکونت کنند.»
5O Faraó falou a José, dizendo: “Seu pai e seus irmãos vieram a você.
5و فرعون به یوسف خطاب کرده، گفت: «پدرت و برادرانت نزد تو آمده‌اند،
6A terra do Egito está diante de você. Faça seu pai e seus irmãos habitarem no melhor da terra. Deixe-os habitar na terra de Gósen. Se você conhece homens capazes entre eles, então coloque-os como encarregados do meu gado.”
6زمین مصرپیش روی توست. در نیکوترین زمین، پدر وبرادران خود را مسکن بده. در زمین جوشن ساکن بشوند. و اگر می‌دانی که در میان ایشان کسان قابل می‌باشند، ایشان را سرکاران مواشی من گردان.»
7José trouxe Jacó, seu pai, e o apresentou ao Faraó; e Jacó abençoou o Faraó.
7و یوسف، پدر خود، یعقوب را آورده، او رابه حضور فرعون برپا داشت. و یعقوب، فرعون را برکت داد.
8O Faraó perguntou a Jacó: “Quantos anos você tem?”
8و فرعون به یعقوب گفت: «ایام سالهای عمر تو چند است؟»
9Jacó disse ao Faraó: “Os anos da minha peregrinação são cento e trinta anos. Os dias dos anos da minha vida foram poucos e maus. Eles não alcançaram os dias dos anos da vida de meus pais, nos dias da peregrinação deles.”
9یعقوب به فرعون گفت: «ایام سالهای غربت من صد و سی سال است. ایام سالهای عمر من‌اندک و بد بوده است، و به ایام سالهای عمر پدرانم در روزهای غربت ایشان نرسیده.»
10Jacó abençoou o Faraó e saiu da presença do Faraó.
10و یعقوب، فرعون را برکت دادو از حضور فرعون بیرون آمد.
11José instalou seu pai e seus irmãos, e deu-lhes propriedade na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como o Faraó havia ordenado.
11و یوسف، پدرو برادران خود را سکونت داد، و ملکی در زمین مصر در نیکوترین زمین، یعنی در ارض رعمسیس، چنانکه فرعون فرموده بود، بدیشان ارزانی داشت.
12José sustentou seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com o tamanho de suas famílias.
12و یوسف پدر و برادران خود، وهمه اهل خانه پدر خویش را به حسب تعدادعیال ایشان به نان پرورانید.
13Não havia pão em toda a terra, pois a fome era muito severa, de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
13و در تمامی زمین نان نبود، زیرا قحط زیاده سخت بود، و ارض مصر و ارض کنعان بسبب قحط بینوا گردید.
14José recolheu todo o dinheiro que se encontrou na terra do Egito e na terra de Canaã, em troca dos cereais que compravam; e José levou o dinheiro para a casa do Faraó.
14و یوسف، تمام نقره‌ای را که در زمین مصر و زمین کنعان یافته شد، به عوض غله‌ای که ایشان خریدند، بگرفت، و یوسف نقره را به خانه فرعون درآورد.
15Quando todo o dinheiro acabou na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José e disseram: “Dê-nos pão! Por que morreríamos na sua presença? Pois o nosso dinheiro acabou.”
15و چون نقره از ارض مصر و ارض کنعان تمام شد، همه مصریان نزدیوسف آمده، گفتند: «ما را نان بده، چرا درحضورت بمیریم؟ زیرا که نقره تمام شد.»
16José disse: “Entreguem o seu gado, e eu lhes darei comida em troca do seu gado, se o dinheiro acabou.”
16یوسف گفت: «مواشی خود را بیاورید، و به عوض مواشی شما، غله به شما می‌دهم، اگر نقره تمام شده است.»
17Eles trouxeram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos rebanhos de gado e dos jumentos. Ele os sustentou com pão em troca de todo o seu gado durante aquele ano.
17پس مواشی خود را نزدیوسف آوردند، و یوسف به عوض اسبان وگله های گوسفندان و رمه های گاوان و الاغان، نان بدیشان داد. و در آن سال به عوض همه مواشی ایشان، ایشان را به نان پرورانید.
18Quando aquele ano terminou, eles vieram a ele no segundo ano e lhe disseram: “Não esconderemos do meu senhor que todo o nosso dinheiro acabou, e os rebanhos de gado pertencem ao meu senhor. Não resta nada diante do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
18و چون آن سال سپری شد در سال دوم به حضور وی آمده، گفتندش: «از آقای خود مخفی نمی داریم که نقره ما تمام شده است، و مواشی و بهایم از آن آقای ماگردیده، و جز بدنها و زمین ما به حضور آقای ماچیزی باقی نیست.
19Por que morreríamos diante dos seus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compre-nos e compre a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos do Faraó. Dê-nos sementes, para que possamos viver e não morrer, e para que a terra não fique desolada.”
19چرا ما و زمین ما نیز در نظرتو هلاک شویم؟ پس ما را و زمین ما را به نان بخر، و ما و زمین ما مملوک فرعون بشویم، و بذر بده تازیست کنیم و نمیریم و زمین بایر نماند.»
20Assim, José comprou toda a terra do Egito para o Faraó, pois cada um dos egípcios vendeu o seu campo, porque a fome era severa sobre eles; e a terra passou a ser do Faraó.
20پس یوسف تمامی زمین مصر را برای فرعون بخرید، زیرا که مصریان هر کس مزرعه خود را فروختند، چونکه قحط برایشان سخت بود و زمین از آن فرعون شد.
21Quanto ao povo, ele os transferiu para as cidades, de uma extremidade da fronteira do Egito até a outra.
21و خلق را از این حد تا به آن حد مصر به شهرها منتقل ساخت.
22Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes tinham uma porção estipulada pelo Faraó, e comiam a porção que o Faraó lhes dava. É por isso que eles não venderam a sua terra.
22فقط زمین کهنه را نخرید، زیرا کهنه را حصه‌ای از جانب فرعون معین شده بود، و از حصه‌ای که فرعون بدیشان داده بود، می‌خوردند. از این سبب زمین خود را نفروختند.
23Então José disse ao povo: “Eis que hoje comprei vocês e a sua terra para o Faraó. Eis aqui sementes para vocês, e vocês semearão a terra.
23و یوسف به قوم گفت: «اینک، امروز شما را و زمین شما را برای فرعون خریدم، همانا برای شما بذر است تا زمین رابکارید.
24Acontecerá que, nas colheitas, vocês darão a quinta parte ao Faraó, e quatro partes serão de vocês, para semente do campo, para o seu alimento, para os de suas casas e para o sustento de suas crianças.”
24و چون حاصل برسد، یک خمس به فرعون دهید، و چهار حصه از آن شما باشد، برای زراعت زمین و برای خوراک شما و اهل خانه های شما و طعام به جهت اطفال شما.»
25Eles disseram: “Você salvou as nossas vidas! Que possamos achar favor aos olhos do meu senhor, e seremos servos do Faraó.”
25گفتند: «تو ما را احیا ساختی، در نظر آقای خود التفات بیابیم، تا غلام فرعون باشیم.»
26José estabeleceu isso como um estatuto a respeito da terra do Egito até o dia de hoje, que o Faraó deveria ter a quinta parte. Apenas a terra dos sacerdotes não passou a ser do Faraó.
26پس یوسف این قانون را بر زمین مصر تا امروز قرار دادکه خمس از آن فرعون باشد، غیر از زمین کهنه فقط، که از آن فرعون نشد.
27Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen; e lá adquiriram propriedades, foram frutíferos e se multiplicaram grandemente.
27و اسرائیل در ارض مصر در زمین جوشن ساکن شده، ملک در آن گرفتند، و بسیار بارور و کثیر گردیدند.
28Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
28ویعقوب در ارض مصر هفده سال بزیست. و ایام سالهای عمر یعقوب صد و چهل و هفت سال بود.
29Aproximando-se o tempo em que Israel devia morrer, ele chamou seu filho José e lhe disse: “Se agora achei favor aos seus olhos, por favor, coloque a sua mão debaixo da minha coxa, e aja com bondade e fidelidade para comigo. Por favor, não me sepulte no Egito,
29و چون حین وفات اسرائیل نزدیک شد، پسر خود یوسف را طلبیده، بدو گفت: «الان اگردر نظر تو التفات یافته‌ام، دست خود را زیر ران من بگذار، و احسان و امانت با من بکن، و زنهار مرادر مصر دفن منما،
30mas, quando eu dormir com meus pais, você me levará para fora do Egito e me sepultará no lugar de sepultamento deles.” José disse: “Farei como você disse.”
30بلکه با پدران خود بخوابم ومرا از مصر برداشته، در قبر ایشان دفن کن.» گفت: «آنچه گفتی خواهم کرد.»
31Israel disse: “Jure-me”, e ele lhe jurou. Então Israel curvou-se sobre a cabeceira da cama.
31گفت: «برایم قسم بخور، » پس برایش قسم خورد و اسرائیل بر سربستر خود خم شد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.