Gênesis
Chapter 47
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Então José foi e informou ao Faraó, e disse: “Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos, seu gado e tudo o que possuem, vieram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.”
1HELE ae la o Iosepa, hai aku la ia Parao, i aku la, Ua hiki mai nei ko'u makuakane a me ko'u poe hanauna, a me ka lakou hipa, a me ka lakou holoholona, a me ka lakou mea a pau, mai ka aina mai o Kanaana, aia hoi lakou ma ka aina, i Gosena.
2Dentre seus irmãos, ele tomou cinco homens e os apresentou ao Faraó.
2Lawe ae la ia i elima o kona poe hanauna, hoonoho iho la ia lakou imua o Parao.
3O Faraó disse aos irmãos dele: “Qual é a ocupação de vocês?” Eles disseram ao Faraó: “Seus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.”
3Olelo mai la o Parao i na hoahanau o Iosepa, Heaha ka oukou oihana? I mai la lakou ia Parao, He poe kahuhipa kau poe kauwa nei, o makou a me ko makou poe makua.
4Eles também disseram ao Faraó: “Viemos para viver como estrangeiros na terra, pois não há pasto para os rebanhos dos seus servos. Porque a fome é severa na terra de Canaã. Agora, portanto, por favor, permita que seus servos habitem na terra de Gósen.”
4I hou mai la lakou ia Parao, Ua hele mai nei makou e noho ma keia aina, no ka mea, aole ai na ka poe holoholona a kau poe kauwa, no ka nui o ka wi ma ka aina o Kanaana. No ia mea, ke noi aku nei makou ia oe, e noho makou ma ka aina i Gosena.
5O Faraó falou a José, dizendo: “Seu pai e seus irmãos vieram a você.
5A olelo mai la o Parao ia Iosepa, i mai la, Ua hiki mai iou la kou makuakane a me na hoahanau ou.
6A terra do Egito está diante de você. Faça seu pai e seus irmãos habitarem no melhor da terra. Deixe-os habitar na terra de Gósen. Se você conhece homens capazes entre eles, então coloque-os como encarregados do meu gado.”
6O ka aina o Aigupita, eia no ia imua ou: i ka aina maikai nui, e hoonoho ai oe i kou makuakane a me na hoahanau ou: e noho iho lakou i ka aina o Gosena. A ina i ike oe i na kanaka akamai o lakou, e hoonoho oe ia lakou i mau kahu no ka'u poe holoholona,
7José trouxe Jacó, seu pai, e o apresentou ao Faraó; e Jacó abençoou o Faraó.
7Alakai mai la o Iosepa ia Iakoba i kona makuakane, a hoonoho mai la ia ia imua o Parao. Hoomaikai aku la o Iakoba ia Parao.
8O Faraó perguntou a Jacó: “Quantos anos você tem?”
8Ninau mai la o Parao ia Iakoba, Ehia la na makahiki o kou ola ana?
9Jacó disse ao Faraó: “Os anos da minha peregrinação são cento e trinta anos. Os dias dos anos da minha vida foram poucos e maus. Eles não alcançaram os dias dos anos da vida de meus pais, nos dias da peregrinação deles.”
9I aku la o Iakoba ia Parao, O na la o ko'u mau makahiki i noho malihini ai, hookahi ia haneri makahiki a me kanakolu. He hapa a he ino hoi na la o ko'u mau makahiki e ola nei; aole nae i loaa ia'u na la a me na makahiki o ko'u poe kupuna i ko lakou noho malihini ana.
10Jacó abençoou o Faraó e saiu da presença do Faraó.
10Hoomaikai aku la o Iakoba ia Parao, a hele aku la mai ke alo aku o Parao.
11José instalou seu pai e seus irmãos, e deu-lhes propriedade na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como o Faraó havia ordenado.
11Hoonoho iho la o Iosepa i kona makuakane a me kona poe hoahanau, a haawi aku la oia ia lakou i wahi e noho ai ma ka aina o Aigupita, i kahi aina maikai, i ka aina o Ramese, e like me ke kanoha ana mai a Parao.
12José sustentou seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com o tamanho de suas famílias.
12Malama aku la o Iosepa i kona makuakane, a me kona poe hoahanau, a me ka ohana a kona makuakane a pau i ka ai, e like me na waha o ka ohana.
13Não havia pão em toda a terra, pois a fome era muito severa, de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
13Aole ai ma ka aina a pau, no ka mea, ua hanahana loa ka wi. Oki loa iho la ka aina o Aigupita a me ka aina o Kanaana i ka wi.
14José recolheu todo o dinheiro que se encontrou na terra do Egito e na terra de Canaã, em troca dos cereais que compravam; e José levou o dinheiro para a casa do Faraó.
14Hooiliili iho la o Iosepa i ke kala a pau loa ma ka aina o Aigupita, a ma ka aina o Kanaana, no ka ai a lakou i kuai ai; a lawe mai la o Iosepa i ke kala iloko o ka hale o Parao.
15Quando todo o dinheiro acabou na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José e disseram: “Dê-nos pão! Por que morreríamos na sua presença? Pois o nosso dinheiro acabou.”
15Pau iho la ko kala ma ka aina o Aigupita, a ma ka aina o Kanaana, a hele mai la ko Aigupita a pau io Iosepa la, i mai la, Ho mai i ai na makou, no ke aha la makou e make ai imua o kou alo i ka pau ana o ke kala?
16José disse: “Entreguem o seu gado, e eu lhes darei comida em troca do seu gado, se o dinheiro acabou.”
16I mai la Iosepa ia lakou, Ina i pau ke kala, ho mai i ka oukou holoholona, a e haawi aku au i ai na oukou no ka oukou holoholona.
17Eles trouxeram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos rebanhos de gado e dos jumentos. Ele os sustentou com pão em troca de todo o seu gado durante aquele ano.
17Lawe mai la lakou i ka lakou holoholona ia Iosepa, a haawi aku la o Iosepa i ai na iakou, no na lio, a no na hipa, a no na bipi, a no na hoki, a malama aku la oia ia lakou i ka ai ia makahiki, no ka lakou holoholona.
18Quando aquele ano terminou, eles vieram a ele no segundo ano e lhe disseram: “Não esconderemos do meu senhor que todo o nosso dinheiro acabou, e os rebanhos de gado pertencem ao meu senhor. Não resta nada diante do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
18A pau ae la ia makahiki, hele mai la lakou ia ia, i ka lua o na makahiki, i mai la ia ia, Aole makou e huna mai ko makou haku aku, i ka pau ana o ko makou kala, a me ka makou holoholona ia oe i ko makou haku. Aohe mea i koe imua ou, o ko makou kino, a me ko makou aina wale no.
19Por que morreríamos diante dos seus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compre-nos e compre a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos do Faraó. Dê-nos sementes, para que possamos viver e não morrer, e para que a terra não fique desolada.”
19No ke aha la makou e make ai imua o kou mau maka, o makou a me ko makou aina! E kuai oe ia makou a me ko makou aina, no ka ai, a lilo makou a me ko makou aina i kauwa na Parao. E haawi mai hoi i hua, i ola makou, sole hoi e make, i ole ai e neoneo ka aina.
20Assim, José comprou toda a terra do Egito para o Faraó, pois cada um dos egípcios vendeu o seu campo, porque a fome era severa sobre eles; e a terra passou a ser do Faraó.
20Kuai iho la o Iosepa i ka aina a pau i Aigupita no Parao, no ka mea, kuai aku la na kanaka a pau o Aigupita i ko lakou aina, no ka mea, ua hauahana loa ka wi maluna o lakou, a lilo ae la ka aina no Parao.
21Quanto ao povo, ele os transferiu para as cidades, de uma extremidade da fronteira do Egito até a outra.
21A lawe ae la ia i kanaka o kekahi kihi, a hoonoho ia lakou ma na kulanakauhale ma kela kihi o ka aina.
22Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes tinham uma porção estipulada pelo Faraó, e comiam a porção que o Faraó lhes dava. É por isso que eles não venderam a sua terra.
22O ka aina o na kahuna, aole ia i kuai, no ka mea, na Parao mai, ka na kahuna, a ai iho la lakou i ka mea a Parao i haawi mai ai na lakou, no ia mea, aole lakou i kuai i ko lakou aina.
23Então José disse ao povo: “Eis que hoje comprei vocês e a sua terra para o Faraó. Eis aqui sementes para vocês, e vocês semearão a terra.
23Olelo iho o Iosepa i kanaka, Eia hoi, ua kuai au ia oukou i keia la no Parao, a me ko oukou aina; eia no ka hua na oukou e kanu i ka aina.
24Acontecerá que, nas colheitas, vocês darão a quinta parte ao Faraó, e quatro partes serão de vocês, para semente do campo, para o seu alimento, para os de suas casas e para o sustento de suas crianças.”
24Eia hoi kekahi, i ka hua ana mai, e haawi oukou i ka hapalima na Parao, a koe no eha mau hapa na oukou, i mea kanu o ka aina, a i mea ai na oukou, a na ko oukou kanaka, a i mea ai hoi na ka oukou kamalii.
25Eles disseram: “Você salvou as nossas vidas! Que possamos achar favor aos olhos do meu senhor, e seremos servos do Faraó.”
25I mai la lakou, Ua hoola mai oe ia makou, ina e loaa ia makou ka lokomaikaiia mai imua o na maka o ko'u haku, a e lilo auanei makou i poe kauwa na Parao.
26José estabeleceu isso como um estatuto a respeito da terra do Egito até o dia de hoje, que o Faraó deveria ter a quinta parte. Apenas a terra dos sacerdotes não passou a ser do Faraó.
26Hoopaa iho la o Iosepa ia mea i kanawai, mai ia manawa mai, ma ka aina o Aigupita, na Parao ka hapalima o ka ai; o ka aina o na kahuna wale no ka i koe, aole ia i lilo na Parao.
27Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen; e lá adquiriram propriedades, foram frutíferos e se multiplicaram grandemente.
27Noho iho la o Iseraela, ma ka aina o Aigupita, i ka aina o Gosena, a loaa mai la ia lakou ka waiwai ilaila, a hanau mai la lakou, a lilo ae la i poe nui loa.
28Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
28O na makahiki o ka noho ana o Iakoba i ka aina o Aigupita, he umikumamahiku: a o na makahiki a pau o ke ola ana o Iakoba, hookahi haneri makahiki a me kanahakumamahiku.
29Aproximando-se o tempo em que Israel devia morrer, ele chamou seu filho José e lhe disse: “Se agora achei favor aos seus olhos, por favor, coloque a sua mão debaixo da minha coxa, e aja com bondade e fidelidade para comigo. Por favor, não me sepulte no Egito,
29A kokoke aku la ka la e make ai o Iseraela, hea aku la ia i kana keiki ia Iosepa, i aku la ia ia, Ina i loaa mai ia'u ke alohaia imua o kou maka, e kau mai oe i kou lima malalo o ko'u uha. a e hana mai oe ia'u ma ka lokomaikai a me ka oiaio; ea, mai kanu oe ia'u ma Aigupita nei.
30mas, quando eu dormir com meus pais, você me levará para fora do Egito e me sepultará no lugar de sepultamento deles.” José disse: “Farei como você disse.”
30E moe au me o'u mau makua. E lawe oe ia'u mai Aigupita aku, a e kanu ia'u ma ko lakou ilina. I mai la kela, E hana no wau e like mo kau olelo.
31Israel disse: “Jure-me”, e ele lhe jurou. Então Israel curvou-se sobre a cabeceira da cama.
31I aku la keia, E hoohiki mai oe ia'u, a hoohiki iho la kela, a kulou hoomana iho la o Iseraela ma ke poo o kona wahi moe.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.