Genesis 15
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Now when these things were done, the word of the Lord came to Abram by a vision, saying: Fear not, Abram, I am thy protector, and thy reward exceeding great.
1بعد از این وقایع، کلام خداوند دررویا، به ابرام رسیده، گفت: «ای ابرام مترس، من سپر تو هستم، و اجر بسیار عظیم تو.»
2And Abram said: Lord God, what wilt thou give me? I shall go without children: and the son of the steward of my house is this Damascus Eliezer.
2ابرام گفت: «ای خداوند یهوه، مرا چه خواهی داد، و من بی‌اولاد می‌روم، و مختارخانه‌ام، این العاذار دمشقی است؟»
3And Abram added: But to me thou hast not given seed: and lo my servant, born in my house, shall be my heir.
3و ابرام گفت: «اینک مرا نسلی ندادی، و خانه زادم وارث من است.»
4And immediately the word of the Lord came to him, saying: He shall not be thy heir: but he that shall come out of thy bowels, him shalt thou have for thy heir.
4در ساعت، کلام خداوند به وی دررسیده، گفت: «این وارث تو نخواهد بود، بلکه کسی‌که از صلب تو درآید، وارث تو خواهدبود.»
5And he brought him forth abroad, and said to him: Look up to heaven and number the stars, if thou canst. And he said to him: So shall thy seed be.
5و او را بیرون آورده، گفت: «اکنون بسوی آسمان بنگر و ستارگان را بشمار، هرگاه آنها راتوانی شمرد.» پس به وی گفت: «ذریت تو چنین خواهد بود.»
6Abram believed God, and it was reputed to him unto justice.
6و به خداوند ایمان آورد، و او، این را برای وی عدالت محسوب کرد.
7And he said to him: I am the Lord who brought thee out from Ur of the Chaldees, to give thee this land, and that thou mightest possess it.
7پس وی راگفت: «من هستم یهوه که تو را از اور کلدانیان بیرون آوردم، تا این زمین را به ارثیت، به تو بخشم.»
8But he said: Lord God, whereby may I know that I shall possess it?
8گفت: «ای خداوند یهوه، به چه نشان بدانم که وارث آن خواهم بود؟»
9And the Lord answered, and said: Take me a cow of three years old, and a she goat of three years, and a ram of three years, a turtle also, and a pigeon.
9به وی گفت: «گوساله ماده سه ساله و بز ماده سه ساله و قوچی سه ساله و قمری و کبوتری برای من بگیر.»
10And he took all these, and divided them in the midst, and laid the two pieces of each one against the other; but the birds he divided not.
10پس این همه را بگرفت، و آنها را از میان، دوپاره کرد، و هر پاره‌ای را مقابل جفتش گذاشت، لکن مرغان را پاره نکرد.
11And the fowls came down upon the carcasses, and Abram drove them away.
11و چون لاشخورها برلاشه‌ها فرود آمدند، ابرام آنها را راند.
12And when the sun was setting, a deep sleep fell upon Abram, and a great and darksome horror seized upon him.
12و چون آفتاب غروب می‌کرد، خوابی گران بر ابرام مستولی شد، و اینک تاریکی ترسناک سخت، اورا فرو گرفت.
13And it was said unto him: Know thou beforehand that thy seed shall be a stranger in a land not their own, and they shall bring them under bondage, and afflict them four hundred years.
13پس به ابرام گفت: «یقین بدان که ذریت تو در زمینی که از آن ایشان نباشد، غریب خواهند بود، و آنها را بندگی خواهند کرد، و آنهاچهارصد سال ایشان را مظلوم خواهند داشت.
14But I will judge the nation which they shall serve, and after this they shall come out with great substance.
14و بر آن امتی که ایشان بندگان آنها خواهند بود، من داوری خواهم کرد. و بعد از آن با اموال بسیاربیرون خواهند آمد.
15And thou shalt go to thy fathers in peace, and be buried in a good old age.
15و تو نزد پدران خود به سلامتی خواهی رفت، و در‌پیری نیکو مدفون خواهی شد.
16But in the fourth generation they shall return hither: for as yet the iniquities of the Amorrhites are not at the full until this present time.
16و در پشت چهارم بدینجاخواهند برگشت، زیرا گناه اموریان هنوز تمام نشده است.»
17And when the sun was set, there arose a dark mist, and there appeared a smoking furnace and a lamp of fire passing between those divisions.
17و واقع شد که چون آفتاب غروب کرده بودو تاریک شد، تنوری پر دود و چراغی مشتعل ازمیان آن پاره‌ها گذر نمود.
18That day God made a covenant with Abram, saying: To thy seed will I give this land, from the river of Egypt even to the great river Euphrates.
18در آن روز، خداوندبا ابرام عهد بست و گفت: «این زمین را از نهر مصرتا به نهر عظیم، یعنی نهر فرات، به نسل توبخشیده‌ام،
19The Cineans and Cenezites, the Cedmonites,
19یعنی قینیان و قنزیان و قدمونیان وحتیان و فرزیان و رفائیان،
20And the Hethites, and the Pherezites, the Raphaim also,
20و اموریان و کنعانیان و جرجاشیان و یبوسیان را.»
21And the Amorrhites, and the Chanaanites, and the Gergesites, and the Jebusites.
no verse 21 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.