Genesis 15
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1After these things the word of the LORD came unto Abram in a vision, saying, Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.
1بعد از این وقایع، کلام خداوند دررویا، به ابرام رسیده، گفت: «ای ابرام مترس، من سپر تو هستم، و اجر بسیار عظیم تو.»
2And Abram said, Lord GOD , what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus?
2ابرام گفت: «ای خداوند یهوه، مرا چه خواهی داد، و من بی‌اولاد می‌روم، و مختارخانه‌ام، این العاذار دمشقی است؟»
3And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir.
3و ابرام گفت: «اینک مرا نسلی ندادی، و خانه زادم وارث من است.»
4And, behold, the word of the LORD came unto him, saying, This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir.
4در ساعت، کلام خداوند به وی دررسیده، گفت: «این وارث تو نخواهد بود، بلکه کسی‌که از صلب تو درآید، وارث تو خواهدبود.»
5And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.
5و او را بیرون آورده، گفت: «اکنون بسوی آسمان بنگر و ستارگان را بشمار، هرگاه آنها راتوانی شمرد.» پس به وی گفت: «ذریت تو چنین خواهد بود.»
6And he believed in the LORD ; and he counted it to him for righteousness.
6و به خداوند ایمان آورد، و او، این را برای وی عدالت محسوب کرد.
7And he said unto him, I am the LORD that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.
7پس وی راگفت: «من هستم یهوه که تو را از اور کلدانیان بیرون آوردم، تا این زمین را به ارثیت، به تو بخشم.»
8And he said, Lord GOD , whereby shall I know that I shall inherit it?
8گفت: «ای خداوند یهوه، به چه نشان بدانم که وارث آن خواهم بود؟»
9And he said unto him, Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon.
9به وی گفت: «گوساله ماده سه ساله و بز ماده سه ساله و قوچی سه ساله و قمری و کبوتری برای من بگیر.»
10And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not.
10پس این همه را بگرفت، و آنها را از میان، دوپاره کرد، و هر پاره‌ای را مقابل جفتش گذاشت، لکن مرغان را پاره نکرد.
11And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away.
11و چون لاشخورها برلاشه‌ها فرود آمدند، ابرام آنها را راند.
12And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him.
12و چون آفتاب غروب می‌کرد، خوابی گران بر ابرام مستولی شد، و اینک تاریکی ترسناک سخت، اورا فرو گرفت.
13And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years;
13پس به ابرام گفت: «یقین بدان که ذریت تو در زمینی که از آن ایشان نباشد، غریب خواهند بود، و آنها را بندگی خواهند کرد، و آنهاچهارصد سال ایشان را مظلوم خواهند داشت.
14And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.
14و بر آن امتی که ایشان بندگان آنها خواهند بود، من داوری خواهم کرد. و بعد از آن با اموال بسیاربیرون خواهند آمد.
15And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.
15و تو نزد پدران خود به سلامتی خواهی رفت، و در‌پیری نیکو مدفون خواهی شد.
16But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.
16و در پشت چهارم بدینجاخواهند برگشت، زیرا گناه اموریان هنوز تمام نشده است.»
17And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces.
17و واقع شد که چون آفتاب غروب کرده بودو تاریک شد، تنوری پر دود و چراغی مشتعل ازمیان آن پاره‌ها گذر نمود.
18In the same day the LORD made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates:
18در آن روز، خداوندبا ابرام عهد بست و گفت: «این زمین را از نهر مصرتا به نهر عظیم، یعنی نهر فرات، به نسل توبخشیده‌ام،
19The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites,
19یعنی قینیان و قنزیان و قدمونیان وحتیان و فرزیان و رفائیان،
20And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims,
20و اموریان و کنعانیان و جرجاشیان و یبوسیان را.»
21And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites.
no verse 21 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.