2. Timotheus 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1So sei nun stark, mein Sohn, durch die Gnade in Christo Jesu.
1ARI nai jeri keleki mak o, me mi ren Krijtuj Iejuj.
2Und was du von mir gehört hast durch viele Zeugen, das befiehl treuen Menschen, die da tüchtig sind, auch andere zu lehren.
2O me koe roner jan ia impan jaunkadede toto, koe en ujai on aramaj lelapok kan, me koiok on padaki me tei kan.
3Leide mit als ein guter Streiter Jesu Christi.
3Koe ian ia kamekam duen jaunpei en Krijtuj Iejuj mau amen.
4Kein Kriegsmann flicht sich in Händel der Nahrung, auf daß er gefalle dem, der ihn angenommen hat.
4Jaunpei amen jota kin kadoki pein kan a mana, pwen kon on me ale i.
5Und so jemand auch kämpft, wird er doch nicht gekrönt, er kämpfe denn recht.
5O ma amen pan weir, a jota pan ale katin, ma a jota weir mau.
6Es soll aber der Ackermann, der den Acker baut, die Früchte am ersten genießen. Merke, was ich sage!
6A jaumat amen, me kin japajap en tunole maj wa kan.
7Der HERR aber wird dir in allen Dingen Verstand geben.
7Madamadaue duen me i inda, pwe Kaun o pan kotin kalolekon kin uk ni meakaroj.
8Halt im Gedächtnis Jesum Christum, der auferstanden ist von den Toten, aus dem Samen Davids, nach meinem Evangelium,
8Tamataman Iejuj Krijtuj, me aijada jan ren me melar akan, kadaudok en Dawid duen ai ronamau,
9für welches ich leide bis zu den Banden wie ein Übeltäter; aber Gottes Wort ist nicht gebunden.
9Me i kamekameki o jalikidi dueta me jued amen, a majan en Kot me jo jalidier.
10Darum erdulde ich alles um der Auserwählten willen, auf daß auch sie die Seligkeit erlangen in Christo Jesu mit ewiger Herrlichkeit.
10Mepukat karoj i kin kamekameki me piladar akan, pwe ren pil konodi maur joutuk ren Krijtuj Iejuj ianaki a linan joutuk.
11Das ist gewißlich wahr: Sterben wir mit, so werden wir mitleben;
11Meid melel, ma kitail ian matala, kitail pil pan ian ieiajata;
12dulden wir, so werden wir mitherrschen; verleugnen wir, so wird er uns auch verleugnen;
12Ma kitail dadaurata, kitail pan ian kaunda; ma kitail ponjaja, a pil pan ponjaja kitail;
13glauben wir nicht, so bleibt er treu; er kann sich selbst nicht verleugnen.
13Ma kitail jota pan dadaurata, a pn kotin melel weita, pwe a jo kak kalikame pein i.
14Solches erinnere sie und bezeuge vor dem HERRN, daß sie nicht um Worte zanken, welches nichts nütze ist denn zu verkehren, die da zuhören.
14Kataman kin irail mepukat, kadede on irail mon Kaun o, ren der akamai ki jip en lokaia kan, me jota pan katepai on meakot, pwe a pan kajapune ir ala, me karon akan.
15Befleißige dich, Gott dich zu erzeigen als einen rechtschaffenen und unsträflichen Arbeiter, der da recht teile das Wort der Wahrheit.
15Nantion konekonela ren Kot dueta toun dodok amen, me jo karepen namenokala mia, me kin padak weita pun majan melel.
16Des ungeistlichen, losen Geschwätzes entschlage dich; denn es hilft viel zum ungöttlichen Wesen,
16A koe en kan poupou mal akan, pwe ar japun pan lapalapala.
17und ihr Wort frißt um sich wie der Krebs; unter welchen ist Hymenäus und Philetus,
17Arail padak me pan paraparada due kinj. Kijan irail Imenauj o Piletuj,
18welche von der Wahrheit irregegangen sind und sagen, die Auferstehung sei schon geschehen, und haben etlicher Glauben verkehrt.
18Me pirok jan melel ni a inda me dene mauredan aramaj wiauier, rap kawela pojon en akai.
19Aber der feste Grund Gottes besteht und hat dieses Siegel: Der HERR kennt die seinen; und: Es trete ab von Ungerechtigkeit, wer den Namen Christi nennt.
19A pajon en Kot pan duedueta, a iet kilel: Kaun o kotin mani japwilim a kan, o: Karoj, me aja mar en Kaun o, en muei jan me japun.
20In einem großen Hause aber sind nicht allein goldene und silberne Gefäße, sondern auch hölzerne und irdene, und etliche zu Ehren, etliche aber zu Unehren.
20Nan im lapalap kaidin dal kold o jilper eta me mia, pwe pil dal tuka o dal pwel, akai men kalinan, o akai kaidin men kalinan.
21So nun jemand sich reinigt von solchen Leuten, der wird ein geheiligtes Gefäß sein zu Ehren, dem Hausherrn bräuchlich und zu allem guten Werk bereitet.
21A ma amen pan muei jan jon en aramaj due met, a pan rajon dal men kalinan me kajarauiala, o katepa on Kaun o mau on jon en wiawia mau karoj.
22Fliehe die Lüste der Jugend; jage aber nach der Gerechtigkeit, dem Glauben, der Liebe, dem Frieden mit allen, die den HERRN anrufen von reinem Herzen.
22Tan wei jan inon jued en manakap, ap tan won pun, o pojon o limpok, o popol ianaki karoj, me kin kapakapaki on Kaun o jan nan monion ar makelekel;
23Aber der törichten und unnützen Fragen entschlage dich; denn du weißt, daß sie nur Zank gebären.
23A padak mal o likam kan kan, pwe koe aja, me re pan naitikada akamai.
24Ein Knecht aber des HERRN soll nicht zänkisch sein, sondern freundlich gegen jedermann, lehrhaft, der die Bösen tragen kann
24Ladu en Kaun men endor akamai, a en kadek on karoj, o koiok on padak o kanonama on me jued akan.
25und mit Sanftmut strafe die Widerspenstigen, ob ihnen Gott dermaleinst Buße gebe, die Wahrheit zu erkennen,
25O opampap ni a kapun on me katiwo kan, pwe ele Kot pan kotin jauaja ir, pwe ren wukilan lolekon en melel.
26und sie wieder nüchtern würden aus des Teufels Strick, von dem sie gefangen sind zu seinem Willen.
26O ren pil piti jan ni injar en tewil, me a injara kin ir di on injen a.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.