Rom 4
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1To tih nahaeloe hae hmuen pongah aicae ampa Abraham mah taksa ah tih atho maw hnuk?
1O que diremos, então, que Abraão, nosso antepassado, alcançou segundo a carne?
2Abraham mah toksakhaih hoiah toenghaih hnu nahaeloe, anih amoek hanah hmuen maeto oh; toe Sithaw hmaa ah loe amoek thai mak ai.
2Pois se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3Cabu mah timaw thuih? Abraham mah Sithaw to tang pongah, to tanghaih to toenghaih ah tapom pae, tiah oh.
3Pois o que diz a Escritura? “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.”
4Toksahkung mah a toksakhaih atho hnuk naah, tahmenhaih hoiah hnuk ih tangqum ah om ai, a hnuk han koi a tok sakhaih atho to ni a hnuk.
4Ora, àquele que trabalha, o salário não é considerado como graça, mas como dívida.
5Toe toksakhaih tawn ai kami loe Anih tanghaih tawn kami hanah toenghaih Paekkung to tang nahaeloe, a tanghaih rang hoiah katoeng kami ah oh.
5Mas àquele que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6To baktih toengah toksakhaih om ai ah, Sithaw mah paek ih toenghaih hnu kami ih tahamhoihaih to David mah,
6Assim como Davi também declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça independentemente de obras:
7sakpazaehaihnawk tahmen pae moe, zaehaihnawk khuk pae ah kaom kaminawk loe tahamhoih o.
7“Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, cujos pecados são cobertos.
8Angraeng zae nethaih thung hoi loih kami loe tahamhoih, tiah thuih.
8Bem-aventurado o homem a quem o Senhor de modo algum imputará pecado.”
9Abraham tanghaih loe toenghaih ah tapom pae, tiah a thuih o boeh. To tiah nahaeloe hae tahamhoihhaih loe tangyat hin aat kami han khue maw oh, tangyat hin aat ai kaminawk han doeh oh toeng maw?
9Essa bem-aventurança se aplica somente aos circuncisos, ou também aos incircuncisos? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10Kawbangah oh naah maw to tiah tapom pae? Tangyat hin a aah pacoengah maw? To tih ai boeh loe aat ai na ah? Aah pacoengah na ai, aat ai na ah ni toenghaih to hnuk boeh.
10Como, então, lhe foi imputada? Quando ele já era circuncidado ou quando ainda era incircunciso? Não quando era circuncidado, mas quando ainda era incircunciso.
11Anih loe tangyat hin aat o ai, toe to toenghaih to nihcae mah hnuk o toeng, tangcaanawk boih ih ampa ah a oh hanah, Abraham loe tangyat hin aat ai naah ni, tanghaih hoiah kaom toenghaih tacik tangyat hin aah angmathaih to hnuk boeh.
11Ele recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que tinha quando ainda era incircunciso, para que fosse o pai de todos os que creem, mesmo sendo incircuncisos, a fim de que a justiça também lhes seja imputada.
12Abraham loe tangyat hin aat kaminawk ih ampa khue na ai ni, tangyat hin aat ai naah Abraham tanghaih khokkong pazui kaminawk boih ih ampa ah doeh oh.
12Ele também é pai dos circuncisos que não apenas são circuncidados, mas seguem os passos da fé que nosso pai Abraão tinha quando ainda era incircunciso.
13Abraham loe long qawktoepkung ah om tih, tiah lokkamhaih to oh: to lokkamhaih loe Abraham mah kaalok pazui pongah na ai ni, tanghaih rang hoiah kaom toenghaih hoiah ni oh.
13Pois a promessa a Abraão e à sua descendência de que ele seria herdeiro do mundo não foi por meio da lei, mas por meio da justiça da fé.
14Kaalok hoiah hing kaminawk mah qawk to toep o nahaeloe, tanghaih loe avanghaih tidoeh om mak ai ueloe, lokkamhaih doeh azom pui ah ni om tih boeh:
14Pois se os que são da lei são herdeiros, a fé é anulada, e a promessa perde o seu efeito.
15Kaalok mah palungphuihaih to ohsak: kaalok om ai ahmuen ah loe zaehaih doeh om ai.
15Pois a lei produz ira; porque onde não há lei, também não há desobediência.
16Abraham ih caanawk boih khaeah tahmenhaih rang hoiah kaom lokkamhaih to caaksak hanah, tanghaih loe lokpui koekah oh; lokkamhaih loe kaalok thungah kaom kaminawk han khue na ai ni, kaminawk boih ih ampa ah kaom, Abraham tanghaih tawn kaminawk boih khaeah doeh om tih,
16Por isso, a promessa vem pela fé, para que seja segundo a graça e seja garantida a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós.
17Abraham loe kadueh kaminawk hinghaih paekkung, kaom ai hmuennawk omsakkung hoi a tang ih Sithaw hmaa ah, (Nang loe acaeng kaminawk boih ih ampa ah kang sak boeh,) tiah tarik ih lok to oh.
17Como está escrito: “Eu o constituí pai de muitas nações.” Ele é nosso pai diante daquele em quem creu: Deus, que dá vida aos mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18Na caanawk loe to tiah om o nasoe, tiah anih khaeah thuih ih lok baktih toengah, Abraham mah kai loe acaengnawk ih ampa ah ka om tih, tiah oephaih to tawn ai, toe tanghaih rang hoiah oephaih a tawnh pongah ni, anih loe acaengnawk boih ih ampa ah oh.
18Mesmo contra toda esperança, Abraão creu com esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, de acordo com o que havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19Abraham loe (saning cumvaito thuemtham oh boeh,) Sarah doeh caa kak, toe tanghaih thazok ai, kadueh baktiah kaom a takpum doeh poek khing ai.
19Sem se enfraquecer na fé, ele não considerou o seu próprio corpo, já sem vigor (tendo ele cerca de cem anos de idade), e a esterilidade do ventre de Sara.
20Anih loe Sithaw lokkamhaih nuiah palunghaenghaih tawn ai, tanghaih bangah thacak moe, Sithaw to pakoeh;
20Contudo, diante da promessa de Deus, ele não vacilou por incredulidade, mas se fortaleceu pela fé, dando glória a Deus,
21lokkamhaih sah Sithaw loe lokkam ih baktiah sak thaih, tiah kacaak tanghaih to a tawnh.
21plenamente convicto de que Deus também tinha poder para cumprir o que havia prometido.
22To pongah, anih to kami katoeng ah tapom.
22Por isso também “lhe foi creditado como justiça.”
23Anih to katoeng kami ah tapom, tiah tarik ih lok loe anih han khue tarik ai;
23Ora, as palavras “lhe foi creditado” não foram escritas somente por causa dele,
24aicae han doeh tarik ah oh toeng, aicae Angraeng Jesu duekhaih thung hoi pathawkkung Anih to a tang o nahaeloe, to tiah tanghaih to aicae toenghaih ah tapom pae toeng tih;
24mas também por nossa causa. Isso também será creditado a nós, que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos Jesus, nosso Senhor,
25Jesu loe aicae zaehaih pongah duek hanah angpaek moe, aicae toenghaih hnuk hanah duekhaih thung hoi angthawk let boeh.
25o qual foi entregue por nossas transgressões, e foi ressuscitado para a nossa justificação.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.