Men Rom 4
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ARI da me kitail en inda duen Apraam jam atail ni pali uduk, da me a diaradar?
1O que diremos, então, que Abraão, nosso antepassado, alcançou segundo a carne?
2Pwe ma Apraam pun kilar a wiawia kan, nan a men juaiki mia, a kaidin mon Kot.
2Pois se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3Pwe da me kijin likau majanier? Apraam pojon Kot, o i me wadok on i kapuna pa.
3Pois o que diz a Escritura? “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.”
4A me kin keleki a wiawia kan, nan pwain a pan wad on i nin tiak en kujoned a kaidin ni mak.
4Ora, àquele que trabalha, o salário não é considerado como graça, mas como dívida.
5A me jota kin keleki a wiawia kan, ap pojon i, me kin kapunala me doo jan Kot akan, nan a pojon me wadok on i kapuna pa i.
5Mas àquele que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6Duen Dawid kapaiaki aramaj amen, me Kot kotin kapunala likin a wiawia kan:
6Assim como Davi também declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça independentemente de obras:
7Meid pai, me ar japun kan lapwadar, o me dip ar akan pwaipwaidier!
7“Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, cujos pecados são cobertos.
8Meid pai ol o, me Kaun o jolar pan kapokoki on dip a!
8Bem-aventurado o homem a quem o Senhor de modo algum imputará pecado.”
9Ari, me jirkomjaij eta, me pai wet kin ko on, de a pil itar on me jojirkomjaij? Pwe kit me indada: En Apraam a pojon me wadok on i kapune pa.
9Essa bem-aventurança se aplica somente aos circuncisos, ou também aos incircuncisos? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10Ari, iaduen a wadok on i? Ni a jirkomjaijelar de ni a jojirkomjaijelar? Kaidin ni jirkomjaij, pwe ni a jojirkomjaij.
10Como, então, lhe foi imputada? Quando ele já era circuncidado ou quando ainda era incircunciso? Não quando era circuncidado, mas quando ainda era incircunciso.
11A a aleer kilel en jirkomjaij, men kadede a pun kilar pojon, me a anekier ni a jojirkomjaij, pwen wiala jam en me pojon ap jojirkomjaij akan karoj, pwe pun wet en pil wadok on irail.
11Ele recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que tinha quando ainda era incircunciso, para que fosse o pai de todos os que creem, mesmo sendo incircuncisos, a fim de que a justiça também lhes seja imputada.
12O pil wiala jam en me jirkomjaij akan. A kaidin arail me jirkomjaij akan eta, pwe pil en irail, me aluki pojon ota, me mi ren jam atail Apraam ni a jojirkomjaij.
12Ele também é pai dos circuncisos que não apenas são circuncidados, mas seguem os passos da fé que nosso pai Abraão tinha quando ainda era incircunciso.
13Pwe kaidin ki kapun o me Apraam o kadaudok a aleer inau o, me a pan jojoki jappa, a ki pojon pun.
13Pois a promessa a Abraão e à sua descendência de que ele seria herdeiro do mundo não foi por meio da lei, mas por meio da justiça da fé.
14Pwe ma irail, me men kapwaiada kapun o, pan ale jojo, nan pojon me mal kot, o inau olar.
14Pois se os que são da lei são herdeiros, a fé é anulada, e a promessa perde o seu efeito.
15Pwe kapun o kin kareda onion, pwe ma jota kapun, a pil jota japun.
15Pois a lei produz ira; porque onde não há lei, também não há desobediência.
16I me pun pan tapi jan ni pojon, pwe karoj en tapi jan mak; o inau on kadaudok o en teneten. A kaidin ir eta, me mi pan kapun o, pwe pil karoj, me mi pan pojon en Apraam, me jam en kitail karoj.
16Por isso, a promessa vem pela fé, para que seja segundo a graça e seja garantida a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós.
17Duen a intinidier: I wia kin uk alar jam en wein jappa toto mon Kot, me a pojon me kin kamaureda me melar akan o molipei ir, me jaikenta mia, pwen miala.
17Como está escrito: “Eu o constituí pai de muitas nações.” Ele é nosso pai diante daquele em quem creu: Deus, que dá vida aos mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18I me pojon, ap jota kaporopor mia, pwen wiala jam en wein jappa toto, duen a lokido: Nan iduen kadaudok om.
18Mesmo contra toda esperança, Abraão creu com esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, de acordo com o que havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19Ap jota luetalar ni a pojon o jo lamelame, me war a melar, pwe a koren ion jaunpar epuki; pil jota lamelame war en Jara a melar.
19Sem se enfraquecer na fé, ele não considerou o seu próprio corpo, já sem vigor (tendo ele cerca de cem anos de idade), e a esterilidade do ventre de Sara.
20Pwe a jota peikajaleki inau en Kot ki jopojon, a a kakairida ni pojon, o i me a kin kapinaki Kot.
20Contudo, diante da promessa de Deus, ele não vacilou por incredulidade, mas se fortaleceu pela fé, dando glória a Deus,
21A aja melelia, me i kotin inauki on i, a pan kotin kapwaiada.
21plenamente convicto de que Deus também tinha poder para cumprir o que havia prometido.
22Nan i wadok on i kapuna pa.
22Por isso também “lhe foi creditado como justiça.”
23Mepukat jota intinidier pweki i eta, me a wadok on i mepukat,
23Ora, as palavras “lhe foi creditado” não foram escritas somente por causa dele,
24A pil pweki kitail, me a pan wadok on, ma kitail pan pojon i, me kotin kaiajadar Iejuj atail Kaun jan ren me melar akan.
24mas também por nossa causa. Isso também será creditado a nós, que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos Jesus, nosso Senhor,
25Pwe i me panalar pweki dip atail, o a kotin iajadar pwen kapun patail.
25o qual foi entregue por nossas transgressões, e foi ressuscitado para a nossa justificação.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.