Luka 2
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1To nathuem ah prae thung boih ah milu lak han ih, Caesar Augustus mah lokpaek.
1そのころ、皇帝アウグストゥスから、全世界の住民登録をせよとの勅令が出た。
2(Hae baktih milu lakhaih loe Cyrenius Syria ukkung angraeng ah oh nathuem ah sak tangsuek ah oh:)
2これは、キリニウスがシリアの総督であった時に行われた最初の住民登録である。
3to pongah kami boih milu cazin paek hanah, angmacae vangpui ah caeh o.
3人々は皆、登録するため、それぞれ自分の町へ向かった。
4(Joseph loe David ih acaeng ah oh pongah,) Kalili prae, Nazareth vangpui hoiah Judea prae thung ih Bethlehem, tiah kawk ih David vangpui ah,
4ヨセフもガリラヤの町ナザレを出て、ユダヤにあるダビデの町、ベツレヘムへ上って行った。彼がダビデの家系に属していたからである。
5milu cazin paek hanah, nawkta tapen tom a zu Meri hoiah caeh hoi.
5身ごもっていた婚約者のマリアとともに登録するためであった。
6To ah a oh hoi nathuem ah nawkta zahhaih ni to akoep.
6二人がそこにいる間に、彼女の出産の日が来た。
7Nongpata mah calu nongpa to tapen, angvin toemhaih im kong ai boeh pongah, Anih to kahni hoiah ayaw moe, maitaw okduk thungah pasongh.
7彼女は初子の男の子を産み、布にくるんで飼い葉桶に寝かせた。宿屋には彼らの泊まる場所がなかったからである。
8To prae thung ih tuutoep kaminawk loe taw ah oh o, aqum ah angmacae ih tuu to toep o.
8その地方では、羊飼いたちが野宿をしながら、夜通し羊の群れの番をしていた。
9Khenah, Angraeng ih van kami nihcae hma ah angdoet, Angraeng lensawkhaih mah nihcae to toeh pae: nihcae loe paroeai zit o.
9見よ、主の使いが彼らのそばに立ち、主の栄光が周囲を照らしたので、彼らは非常に恐れた。
10Toe van kami mah nihcae khaeah, Zii o hmah: khenah, kami boih hanah, paroeai anghoehaih kahoih tamthanglok to nangcae khaeah kang sinh.
10御使いは彼らに言った。「恐れることはない。見よ、私は民全体に大きな喜びをもたらす良い知らせを、あなたがたに伝える。
11Vaihniah David vangpui thungah pahlongkung, Kri Angraeng to tapen boeh.
11今日、ダビデの町で、あなたがたのために救い主がお生まれになった。この方こそ主であるキリストである。
12Hae loe nangcae han angmathaih maeto ah om tih; kahni hoi ayaw moe, maitaw okduk thungah pasong ih nawkta to na hnu o tih, tiah a naa.
12あなたがたへのしるしはこれである。布にくるまれ、飼い葉桶に寝かされている乳飲み子を見つける。」
13Akra ai ah van kami loe paroeai pop van misatuh kaminawk hoi nawnto Sithaw to saphaw o,
13すると突然、その御使いとともに天の軍勢が大勢現れ、神を賛美して言った。
14kasang koek Sithaw lensawkhaih om nasoe, long nuiah angdaehhaih om nasoe, kaminawk khaeah tahmenhaih om nasoe, tiah thuih o.
14「いと高き所では神に栄光、 地には平和、人々には好意。」
15Van kaminawk mah nihcae van ah caehtaak pacoengah, tuutoep kaminawk mah Bethlehem ah caeh o si loe, Angraeng mah aicae khaeah thuih ih, kaom han koi hae hmuen hae khen o si, tiah thuih o.
15御使いたちが彼らを離れて天へ去ると、羊飼いたちは互いに言った。「さあ、ベツレヘムへ行って、主が知らせてくださったこの出来事を見よう。」
16Nihcae loe karangah caeh o, to naah Meri, Joseph hoi maitaw okduk thungah pasong ih nawkta to a hnuk o.
16彼らは急いで行き、マリアとヨセフ、そして飼い葉桶に寝ている乳飲み子を見つけた。
17Nawkta to a hnuk o naah, nihcae khaeah thuih pae ih nawkta kawng to kaminawk khaeah a thuih pae o.
17それを見ると、この幼子について自分たちに告げられた言葉を広く知らせた。
18Tuutoep kaminawk mah thuih o ih hmuen to kaminawk mah thaih o naah dawnrai o.
18それを聞いた人々は皆、羊飼いたちが語ったことを不思議に思った。
19Toe Meri loe hae tiah kaom hmuen boih to palung thungah pakuem moe, a poek.
19しかしマリアは、これらの言葉をすべて心に納め、思い巡らしていた。
20Nihcae khaeah thuih pae ih lok baktih toengah, a thaih o ih hmuennawk a hnuk o boih pongah, tuutoep kaminawk mah Sithaw to pakoeh o moe, saphaw o pacoengah amlaem o.
20羊飼いたちは、聞いたり見たりしたことがすべて告げられたとおりだったので、神に栄光を帰し、賛美しながら帰って行った。
21Nawkta tangzat hin aah han ih ni tazetto akoep pacoengah, anih zok thungah om ai naah van kami mah paek ih ahmin baktih toengah anih to Jesu, tiah ahmin phui o.
21幼子に割礼を施す八日目が満ちると、その子はイエスと名づけられた。それは、胎内に宿る前に御使いがつけた名であった。
22Mosi ih kaalok baktih toengah amprikcaihaih ni akoep naah loe, nihnik mah nawkta to Angraeng khae ap hanah, Jerusalem ah caeh hoi haih;
22モーセの律法による彼らの清めの日々が満ちると、両親は幼子を主にささげるため、エルサレムに連れて行った。
23(Angraeng ih kaalok pongah, calu nongpa boih loe Angraeng han ciimcai ah oh, tiah tarik ih oh;)
23主の律法に「胎を初めに開く男子は皆、主のために聖なる者と呼ばれる」と書かれているとおりである。
24Angraeng ih kaalok mah thuih ih lok baktih toengah, angbawnhaih sak hanah pahu hnetto, to tih ai boeh loe saning kanawk im pahuu hnetto sin han oh.
24また、主の律法に言われているとおり、「山鳩一つがい、または家鳩のひな二羽」をいけにえとしてささげるためであった。
25Khenah, Simeon tiah ahmin kaom kami maeto loe Jerusalem ah oh; anih loe katoeng kami, Sithaw khae angpaek kami ah oh, Israel kaminawk Monghaih paekkung zing kami ah oh moe, Kacai Muihtla mah anih to oh thuih.
25見よ、エルサレムにシメオンという人がいた。この人は正しく敬虔で、イスラエルの慰めを待ち望んでいた。聖霊が彼の上におられた。
26Angraeng ih Kri to na hnu ai karoek to, na dueh mak ai, tiah Kacai Muithal mah panoekhaih to paek.
26彼は、主のキリストを見るまでは死ぬことはないと、聖霊から示されていた。
27Anih loe Muithla zaehhoihhaih rang hoiah tempul thungah caeh: kaalok atawk mah angaihaih baktih toengah anih khaeah sak pae hanah, amno hoi ampa mah nawkta Jesu to angzoh hoi haih,
27彼は聖霊に導かれて神殿に入った。両親が、律法の慣習に従って幼子イエスのために行うべきことをしようと、幼子を連れて来ると、
28to naah Simeon mah nawkta to ban ah tapom moe, Sithaw to pakoeh pacoengah,
28シメオンは幼子を腕に抱き、神をほめたたえて言った。
29Angraeng, na thuih ih lok baktih toengah, na tamna hae kamongah nang caehsak boeh:
29「主よ、今こそ、あなたの言葉どおり、 仕える者を安らかに去らせてくださいます。
30ka mik mah na pahlonghaih to hnuk boeh,
30私の目が、あなたの救いを見たからです。
31kaminawk boih hma ah to pahlonghaih to na sak boeh,
31これはあなたが、すべての民の前に備えられたもの、
32Gentel kaminawk amtuengsak aanghaih hoi nangmah ih Israel kaminawk lensawkhaih doeh ka hnuk boeh, tiah a thuih.
32異邦人を照らす啓示の光、 あなたの民イスラエルの栄光です。」
33Anih mah thuih ih nawkta kawngnawk to Joseph hoi nawkta ih amno mah thaih naah dawnrai.
33ヨセフとその母は、幼子について語られたことに驚いていた。
34Simeon mah nihnik tahamhoihaih paek pacoengah, nawkta amno Meri khaeah, Khenah, hae nawkta loe Israel prae thungah amtimh paroeai kaminawk angthawk lethaih ah oh moe, kaminawk lok angaek hanah angmathaih maeto ah oh,
34シメオンは彼らを祝福し、母マリアに言った。「見よ、この子は、イスラエルの多くの人を倒れさせ、また立ち上がらせるために定められ、反対を受けるしるしとなる。
35paroeai kaminawk poekhaih palungthin to amtuengsak tih, (ue, na palung mataeng doeh sumsen hoiah na thun pae vop tih,) tiah a naa.
35そして剣があなた自身の心をも刺し貫く。それは、多くの人の心の思いが明らかにされるためである。」
36Asher acaeng thung ih, Phanuel canu Anna loe, tahmaa nongpata maeto ah oh: anih loe mitong parai boeh, tangla kacuem ah oh nathuem hoi kamtong saning sarihto thung sava maeto hoiah ni nawnto khosak;
36また、アシェル族のファヌエルの娘で、アンナという女預言者がいた。彼女は非常に年を取っており、処女の時から七年間、夫と暮らした後、
37to pacoengah anih loe saning qui tazet, palito thung lamhmai ah oh, tempul to caehtaak ai, buhzah lawkthuihaih hoiah aqum athun Sithaw tok to a sak.
37約八十四年間、やもめであった。彼女は神殿を離れず、断食と祈願をもって夜も昼も礼拝していた。
38Anih loe caeh moe, Sithaw khaeah oephaih lawkthuih pacoengah, Jerusalem ah akranghaih pakrong kaminawk boih khaeah, Anih kawng to thuih pae.
38ちょうどその時、彼女も近寄って来て主に感謝をささげ、エルサレムの贖いを待ち望んでいたすべての人に、この幼子のことを語った。
39Angraeng ih kaalok daan baktih toengah hmuennawk boih a sak hoi pacoengah, angmah hnik ih vangpui Kalili prae, Nazareth ah amlaem hoi.
39両親は主の律法に従ってすべてを行い終えると、ガリラヤの自分たちの町ナザレへ帰った。
40Nawkta loe poekhaih palungthin thacakhaih hoiah qoeng tahang moe, palunghahaih hoiah koi: Anih nuiah Sithaw tahmenhaih to oh.
40幼子は成長し、霊において強くなり、知恵に満たされていった。神の恵みがその上にあった。
41Anih ih amno hoi ampa loe misong loihhaih poihkung ah saning kruek Jerusalem ah caeh hoi.
41両親は毎年、過越の祭りにエルサレムへ行っていた。
42Nawkta saning hatlai hnetto phak naah loe, sakzong ih atawk baktiah sak ih loihhaih poihkung ah Jerusalem ah caeh o tahang.
42イエスが十二歳になった時も、祭りの慣習に従ってエルサレムへ上った。
43Poih ni boeng pacoengah, amno hoi ampa loe amlaem hoi boeh, nawkta Jesu loe Jerusalem ah oh vop; to tiah kaom to Joseph hoi amno mah panoek ai:
43祭りの日々を終えて帰る途中、少年イエスはエルサレムに残っていたが、ヨセフとその母はそれに気づかなかった。
44nawkta loe angmah ih ampuinawk hoi nawnto ahloi boeh mue, tiah a poek hoi, nihnik loe ni to loklam caeh hoi boeh; to naah nihnik mah nawkta to angmacae nawkamya hoi ampuinawk salakah pakrong hoi.
44一行の中にいるものと思い、一日分の道のりを進んでから、親族や知人の間を捜した。
45Anih to hnu hoi ai naah loe, anih pakrong hanah, Jerusalem ah amlaem hoi let.
45しかし見つからなかったので、捜しながらエルサレムへ引き返した。
46Ni thumto pacoengah anih to tempul thungah a hnuk hoi, anih loe patuk kaminawk salakah anghnut moe, nihcae patukhaihnawk to tahngaih, loknawk to a dueng.
46三日後、二人は神殿でイエスを見つけた。イエスは教師たちの真ん中に座り、彼らの話を聞いたり質問したりしていた。
47Anih thaikophaih hoi lok pathimhaih thaih kaminawk boih dawnrai o.
47聞いていた人々は皆、その理解力と答えに驚いていた。
48Amno hoi ampa mah hnuk naah dawnrai hoi: amno mah, Ka capa, tipongah hae tiah na oh loe? Khenah, nam pa kaihnik loe tasoeh takuenhaih hoiah bae kang pakrong hoi, tiah a naa.
48両親はイエスを見て驚き、母は言った。「息子よ、どうして私たちにこんなことをしたのですか。見よ、お父さんと私は心配してあなたを捜していたのです。」
49Anih mah nihnik khaeah, Tih hanah nang pakrong hoi loe? Kam Pa ih im ah om tih, tito na panoek hoi ai maw? tiah a naa.
49イエスは二人に言った。 「どうして私を捜したのですか。私が父の家にいなければならないことを、知らなかったのですか。」
50Anih mah nihnik khaeah thuih ih lok to panoek hoi thai ai.
50しかし二人には、イエスの語った言葉が理解できなかった。
51Anih loe nihnik hoi nawnto Nazareth vangpui ah caeh tathuk, nihnik ih lok to tahngaih: toe amno loe hae tiah thuih ih loknawk to palung thungah pakuem boih.
51イエスは二人とともに下ってナザレへ行き、彼らに従って暮らした。母はこれらの言葉をすべて心に納めていた。
52Jesu loe palunghahaih hoiah a takpum to qoeng tahang moe, Sithaw hoi kami mikcuk naakrak ah khosak.
52イエスは知恵と背丈を増し、神と人々からますます好意を受けていった。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.