Genesis
Chapter 30
Asang Khongca Bible (Eas…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Jakob han caa maeto doeh sah pae ai, tito Rachel mah panoek naah, Rachel mah amya to ut; to pongah Jakob khaeah, Nawkta to na paek ah, to tih ai nahaeloe ka duek han boeh, tiah a naa.
1Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã. Ela disse a Jacó: “Dê-me filhos, senão eu morrerei.”
2Jakob loe Rachel nuiah palungphui moe, anih khaeah, Kai loe nang caa kaaksak thaih Sithaw ah maw ka oh? tiah a naa.
2A ira de Jacó se acendeu contra Raquel, e ele disse: “Acaso estou no lugar de Deus, que lhe negou o fruto do ventre?”
3To naah anih mah, Khenah, ka tamna Billah khaeah caeh ah, anih mah caa na sah pae nasoe, anih rang hoiah imthung takoh kang doet toeng han, tiah a naa.
3Ela disse: “Eis aqui minha serva Bila. Deite-se com ela, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu também possa ter filhos por meio dela.”
4To pongah anih mah a tamna Billah to zu ah paek; anih to Jakob mah iih haih.
4Ela lhe deu sua serva Bila por mulher, e Jacó deitou-se com ela.
5Anih loe zokpomh moe, Jakob hanah capa mae to sak pae.
5Bila concebeu e deu um filho a Jacó.
6To naah Rachel mah, Sithaw mah kai ang bomh, tahmen ka hnikhaih lok ang thaih pae moe, capa maeto ang paek boeh, tiah thuih; to pongah anih mah Dan, tiah ahmin phui.
6Raquel disse: “Deus me fez justiça, e também ouviu a minha voz, e me deu um filho.” Por isso ela o chamou de Dã.
7Rachel ih tamna Billah loe zokpomh let moe, Jakob hanah capa maeto sak pae let.
7Bila, serva de Raquel, concebeu novamente e deu um segundo filho a Jacó.
8Rachel mah, Kamya hoi kang pan hoi moe, ka pazawk boeh, tiah thuih. To pongah anih mah Naphtali, tiah ahmin sak.
8Raquel disse: “Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e prevaleci.” Ela o chamou de Naftali.
9Leah mah doeh caa ka sah ai boeh, tiah panoek naah, a tamna Zilpah to caeh haih moe, Jakob han zu ah paek.
9Quando Lia viu que tinha parado de ter filhos, tomou Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10Leah ih tamna Zilpah mah Jakob han capa maeto sak pae.
10Zilpa, serva de Lia, deu um filho a Jacó.
11To naah Leah mah, Misatuh kami abu to angzoh, tiah thuih; to pongah anih mah Gad, tiah ahmin phui.
11Lia disse: “Que sorte!” Ela o chamou de Gade.
12Leah ih tamna Zilpah mah Jakob hanah capa maeto sak pae let.
12Zilpa, serva de Lia, deu um segundo filho a Jacó.
13To naah Leah mah, Kang hoe parai, nongpatanawk mah tahamhoih kami, tiah na kawk o tih, tiah thuih pongah, Asher, tiah ahmin phui.
13Lia disse: “Como sou feliz! Pois as mulheres me chamarão feliz.” Ela o chamou de Aser.
14Cang aah tue naah, Reuben loe lawk ah caeh, to naah tasi ah patoh ih mandrake thaih to a hnuk moe, amno Leah khaeah sinh pae. Rachel mah Leah khaeah, Na capa mah sin ih tasi thingkung to na paek thoem ah, tiah a naa.
14Rúben saiu nos dias da colheita de trigo, encontrou mandrágoras no campo e as trouxe para sua mãe, Lia. Então Raquel disse a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras do seu filho.”
15Toe anih mah, Ka sava nang lomh to khawt ai vop maw? Ka capa ih mandrake thaih doeh na lak bae han vop maw? tiah a naa. Rachel mah, Na capa ih mandrake thaih nang paek pongah, Jakob loe vaiduem nang khaeah iip nasoe, tiah a naa.
15Lia lhe respondeu: “Parece-lhe pouco ter tomado o meu marido? Você quer tomar também as mandrágoras do meu filho?” Raquel disse: “Sendo assim, ele se deitará com você esta noite em troca das mandrágoras do seu filho.”
16Duembang ah Jakob loe lawk hoiah amlaem, anih to Leah mah dawt moe, Kai na iip haih ah, ka capa ih mandrake thaih hoiah nang kang tlai boeh, tiah a naa. To pongah to na qum ah anih khaeah a iih.
16Jacó veio do campo à tarde, e Lia saiu ao seu encontro e disse: “Você deve deitar-se comigo, pois eu certamente o aluguei com as mandrágoras do meu filho.” Ele se deitou com ela naquela noite.
17Sithaw mah Leah ih lok to tahngaih pae, anih mah zokpomh let moe, Jakob hanah capa pangato haih sak pae let.
17Deus ouviu a Lia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18To naah Leah mah, Ka tamna nongpata to ka sava hanah ka paek pongah, Sithaw mah kai han tangqum ang paek, tiah thuih; to pongah anih to Issakar, tiah ahmin phui.
18Lia disse: “Deus me deu a minha recompensa, porque dei minha serva ao meu marido.” Ela o chamou de Issacar.
19To pacoengah Leah loe zokpomh let, Jakob hanah capa tarukto haih sak pae let.
19Lia concebeu novamente e deu um sexto filho a Jacó.
20To naah Leah mah, Sithaw mah atho kana tangqum kai han ang paek boeh, ka sava hanah capa tarukto ka sak pae boeh pongah, vaihi loe kai khaeah ni om tih boeh, tiah thuih; to pongah anih to Zebulun, tiah ahmin sak.
20Lia disse: “Deus me presenteou com um bom dote. Agora meu marido morará comigo, porque lhe dei seis filhos.” Ela o chamou de Zebulom.
21To pacoengah canu maeto sak moe, anih to Dinah, tiah ahmin phui.
21Depois disso, ela deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22To naah Sithaw mah Rachel to poek, Sithaw mah anih ih lok tahngaih pae moe, anih ih caa im to paongh pae.
22Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e abriu o seu ventre.
23Anih loe zokpomh moe, capa maeto sak; Sithaw mah patoekhaih ang takhoe pae boeh, tiah a thuih;
23Ela concebeu, deu à luz um filho e disse: “Deus tirou a minha vergonha.”
24to pongah anih ih ahmin to Joseph, tiah sak; Angraeng mah kalah capa na paek let nasoe, tiah a thuih.
24Ela o chamou de José, dizendo: “Que o SENHOR me acrescente outro filho.”
25Rachel mah Joseph tapen pacoengah loe, Jakob mah Laban khaeah, Ka ohhaih ahmuen, ka prae ah, na caehsak lai ah.
25Quando Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Despeça-me, para que eu possa ir para o meu próprio lugar e para a minha terra.
26Ka zu hoi ka caanawk han tok kang sak pae baktih toengah, nihcae to na paek ah loe, na caehsak lai ah; nazetto maw nang hanah tok kang sak pae, tito na panoek, tiah a naa.
26Dê-me as minhas mulheres e os meus filhos, pelos quais o tenho servido, e deixe-me ir; pois você conhece o serviço que lhe prestei.”
27Toe Laban mah anih khaeah, Na mikcuk naakrak ah ka oh nahaeloe, om raeh; nang pongah ni Angraeng mah tahamhoihaih ang paek, tito ka panoek, tiah a naa.
27Labão lhe disse: “Se agora encontrei favor em seus olhos, fique aqui, pois descobri por adivinhação que o SENHOR me abençoou por sua causa.”
28To pacoengah, Na toksakhaih atho thui ah kang paek han hmang, tiah a naa.
28Ele disse: “Determine o seu salário, e eu o pagarei.”
29Jakob mah anih khaeah, Kawbang maw tok kang sak pae moe, na pacah ih moinawk doeh ka ban thungah kawbang maw pung o, tito na panoek boeh.
29Jacó lhe disse: “Você sabe como o tenho servido e como o seu rebanho tem prosperado comigo.
30Kai kang zo ai naah hmuen zetta ni na tawnh, vaihi loe pung parai boeh; kai kang zoh nathuem hoi kamtong Angraeng mah tahamhoihaih ang paek boeh; kaimah ih imthung takoh hanah loe natuek naah maw tok ka sah tih boeh? tiah a naa.
30Pois era pouco o que você tinha antes de eu chegar, e isso aumentou para uma multidão. O SENHOR o abençoou por onde quer que eu tenha andado. Agora, quando providenciarei também para a minha própria casa?”
31Anih mah, To tih nahaeloe timaw kang paek han? tiah a naa. Jakob mah, Tidoeh na paek hmah; toe ka koeh baktiah nang sak pae nahaeloe, nang ih tuunawk to kang toep pae poe han.
31Labão perguntou: “O que lhe darei?” Jacó respondeu: “Você não me dará nada. Se fizer esta coisa por mim, voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho.
32Vaihniah nang tuu pacahhaih ahmuen ah ka caeh moe, aem kaom tuunawk, kamnum hoi kanglung angbaeh tuunawk hoi aem kaom maeh caanawk to ka tapraek han; aem kaom maeh, kamnum hoi kanglung angbaeh tuunawk loe ka toksakhaih atho ah om nasoe.
32Passarei por todo o seu rebanho hoje, removendo de lá todos os salpicados e malhados, e todos os pretos entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras. Este será o meu salário.
33To tiah ni hmabang ah ka toksakhaih atho na hmaa ah phak naah, ka toenghaih mah kai han lok na thui tih; kai taham moinawk thungah aem kaom ai maeh, kamnum hoi kanglung angbaeh ai tuucaanawk om nahaeloe, to maeh hoi tuu loe kai mah paquk, tiah amnoek thai tih, tiah a naa.
33Assim, a minha justiça responderá por mim no futuro, quando você vier verificar o meu salário que está diante de você. Todo aquele que não for salpicado e malhado entre as cabras, e preto entre as ovelhas, que estiver comigo, será considerado roubado.”
34Laban mah, Khenah, na thuih ih lok baktiah om nasoe, tiah a naa.
34Labão disse: “Pois bem, que seja conforme a sua palavra.”
35To na niah anih mah aem kaom maeh, aem kaom maeh amno, kanglung hoi aem kaom maeh, rong kamunm hoi kamling angbaeh tuucaanawk to pahoe boih moe, a caanawk ban ah paek.
35Naquele dia, ele removeu os bodes que eram listrados e malhados, e todas as cabras que eram salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma mancha branca, e todos os pretos entre as ovelhas, e os entregou nas mãos de seus filhos.
36Angmah ohhaih ahmuen hoi Jakob ohhaih ahmuen loe ni thumto caeh, to ahmuen ah tuunawk to a suek; Jakob loe kanghmat Laban ih tuunawk to toep pae.
36Ele estabeleceu a distância de três dias de viagem entre si e Jacó, e Jacó apascentou o restante dos rebanhos de Labão.
37Toe Jakob loe Poplar thing, almond thing hoi azawn ah kaom kahing thing tanghang to lak moe, a thung ih ngan kanglung to amtuengsak hanah, ahin to a saih.
37Jacó tomou para si varas verdes de álamo, de amendoeira e de plátano, descascou nelas listras brancas, e fez aparecer o branco que havia nas varas.
38Tuunawk tuinaek han angzoh o naah apa cuuk o pongah, angan kanglung amtueng hanah ahin saih ih thing to tuunawk mah hnuk o thai hanah, tui naekhaih okduk hmaa ah a suek pae.
38Ele colocou as varas que havia descascado em frente aos rebanhos, nos bebedouros onde os rebanhos vinham beber. Eles concebiam quando vinham beber.
39To naah a suek ih thing hmaa ah tuunawk to apaa cuuk o, to pongah caa tapen naah doeh aem kaom ah tacawt boih.
39Os rebanhos concebiam diante das varas, e os rebanhos produziam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40Jakob mah tuucaanawk hoi maeh caanawk to ahmuen kalah ah tapraek moe, aem kaom tuu hoi maeh, kamnum hoi kamling angbaeh tuu hoi maehnawk to Laban ih tuu pacahhaih ahmuen bangah angqoisak; to tiah Laban ih tuu hoi angmah ih tuunawk to angbaeh han ai ah a suek.
40Jacó separou os cordeiros, e virou os rostos dos rebanhos para os listrados e todos os pretos no rebanho de Labão. Ele colocou os seus próprios rebanhos à parte, e não os juntou ao rebanho de Labão.
41Thacak tuunawk apa cuuk han koeh o naah, ahin saih ih thing taengah apa cuuk o pongah, Jakob mah ahin saih ih thing to tui paekhaih okduk hmaa ah suek pae.
41Sempre que os animais mais fortes do rebanho concebiam, Jacó colocava as varas diante dos olhos do rebanho nos bebedouros, para que concebessem entre as varas;
42Toe tuunawk thazok o naah loe, ahin saih ih thing to suem pae ai; to pongah thazok tuunawk loe Laban ih tuu ah oh moe, thacak tuunawk loe Jakob ih tuu ah oh o.
42mas quando o rebanho era fraco, ele não as colocava. Assim, os mais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes para Jacó.
43To tiah Jakob loe angraeng parai; tuunawk, maehnawk, tamna nongpa hoi nongpatanawk, kaengkuu hrang hoi laa hrangnawk a tawnh mang.
43O homem prosperou muitíssimo, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.