Genesis 18
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Abraham loe Mamre azawn ah oh, ni bet moe, kahni im ah anghnut naah, Angraeng anih khaeah amtueng.
1พระยาห์เวห์ปรากฏแก่อับราฮัมที่ต้นโอ๊กของมัมเรขณะเขานั่งอยู่ที่ทางเข้าเต็นท์ในช่วงที่อากาศร้อนจัด
2Abraham mah doeng tahang naah, a taengah anghnu kami thumto a hnuk; nihcae to a hnuk naah, nihcae tongh hanah angmah ih kahni im khongkha taeng hoiah karangah caeh moe, long ah akuep.
2เขาเงยหน้ามองและเห็นชายสามคนยืนอยู่ใกล้ๆ พอเห็นพวกเขาก็วิ่งจากทางเข้าเต็นท์ไปต้อนรับแล้วก้มลงจนถึงพื้น
3Nihcae khaeah, Ka Angraeng na mikcuk naakrak ah ka oh nahaeloe, na tamna kai hae na caehtaak hmah.
3พูดว่า“ท่านถ้าท่านพอใจในตัวผมขออย่าเพิ่งผ่านคนรับใช้คนนี้ไปเลย
4Na khok pasaeh hanah, tui zetta ka lak han, khok nam saeh o pacoengah doeh, thing tahlip ah anghak o raeh.
4ขอให้ผมเอาน้ำมาให้สักหน่อยพวกท่านล้างเท้าแล้วพักใต้ต้นไม้นี้เถอะ
5Caak han takaw zetta ka lak han, nawnetta anghak pacoengah caeh oh, to tiah kang khetzawn o han ih ni na tamna khaeah nang zoh o, tiah a naa. Nihcae mah, Na thuih ih lok baktiah sah ah, tiah a naa o.
5ผมจะไปเอาขนมปังมาให้กินรองท้องแล้วค่อยเดินทางต่อในเมื่อพวกท่านแวะมาหาคนรับใช้ของท่านแล้ว” พวกเขาตอบว่า“ดี ทำตามที่เจ้าพูดเถอะ”
6To pongah Abraham loe kahni imthung ah Sarah khaeah karangah cawnh; anih khaeah, Noekhaih thumto ah takaw dip to karangah naep ah loe, takaw to sah ah, tiah a naa.
6อับราฮัมรีบเข้าไปในเต็นท์หาซาราห์แล้วบอกว่า“เร็วเข้าเอาแป้งอย่างดีสามเซอาห์ มานวดแล้วทำเป็นขนมปัง”
7Maitawnawk pacahhaih ahmuen ah a cawnh moe, caak khawt boek maitaw maeto naeh pacoengah, a tamna thendoeng maeto khaeah paek; anih mah karangah thongh pae.
7จากนั้นอับราฮัมวิ่งไปที่ฝูงโคเลือกลูกวัวเนื้อนุ่มตัวดีมาตัวหนึ่งแล้วมอบให้คนรับใช้ คนรับใช้ก็รีบจัดเตรียม
8To pacoengah maitaw tahnutui kamkhawk, maitaw tahnutui hoi caak kahoih maitaw moi to sinh moe, nihcae hmaa ah patoemh pae; nihcae buhcaak o naah, anih loe nihcae taeng ih thing tahlip ah angdoet.
8อับราฮัมเอาเนยนมและเนื้อลูกวัวที่เตรียมแล้วมาวางต่อหน้าพวกเขา เขายืนคอยอยู่ใกล้ๆใต้ต้นไม้ขณะพวกเขากิน
9Nihcae mah, Na zu Sarah loe naa ah maw oh? tiah a naa. Anih mah, Khenah, Sarah loe kahni imthung ah oh, tiah a naa.
9พวกเขาถามว่า“ซาราห์ภรรยาของเจ้าอยู่ไหน” อับราฮัมตอบว่า“อยู่ในเต็นท์”
10To naah anih mah hmabang saning vaihi tue thuem ah kang zoh let han, to naah na zu Sarah loe capa maeto sah tih, tiah a naa. To naah anih hnuk ah kaom kahni im thok taeng hoiah anih mah thuih ih lok to Sarah mah thaih.
10ชายคนหนึ่งกล่าวว่า“ปีหน้าราวเวลานี้เราจะกลับมาหาเจ้าอีกและซาราห์ภรรยาของเจ้าจะมีลูกชาย” ซาราห์ฟังอยู่ที่ทางเข้าเต็นท์ซึ่งอยู่ข้างหลังชายคนนั้น
11Abraham hoi Sarah loe mitong hoi boeh moe, saning doeh coeh hoi boeh; Sarah loe caasakhaih atue to laemh boeh.
11อับราฮัมกับซาราห์แก่มากแล้ว ซาราห์เลยวัยที่จะมีลูก
12To pongah Sarah mah, Kai loe mitong boeh moe, ka angraeng doeh mitong boeh, vaihi to baktih anghoehaih ka tawn vop tih maw? tiah pahnuihaih hoiah lok a thuih.
12ซาราห์หัวเราะอยู่ในใจและคิดว่า“ฉันแก่ป่านนี้แล้วจะยังมีความสุขแบบนั้นอีกหรือ สามีของฉันก็แก่แล้วด้วย”
13To naah Angraeng mah Abraham khaeah, Tipongah Sarah mah pahnuihaih hoiah, Kai loe mitong boeh, caa ka sah thai vop tih maw? tiah lok a thuih loe?
13พระยาห์เวห์กล่าวกับอับราฮัมว่า“ทำไมซาราห์ถึงหัวเราะและพูดว่า‘ฉันแก่แล้วจะมีลูกได้จริงหรือ’
14Angraeng hanah karai parai hmuen to oh maw? Hmabang saning vaihi tue phak naah nang khaeah kang zoh let han, to naah Sarah mah capa maeto sah tih, tiah a naa.
14มีอะไรยากเกินไปสำหรับพระยาห์เวห์หรือ เมื่อถึงเวลาที่กำหนดปีหน้าราวเวลานี้เราจะกลับมาหาเจ้าและซาราห์จะมีลูกชาย”
15To naah Sarah mah zit pongah amsawnlok a thuih moe, Ka pahnui ai, tiah a thuih. Toe anih mah, Na pahnui to loe, tiah a naa.
15ซาราห์กลัวจึงปฏิเสธว่า“ฉันไม่ได้หัวเราะ” เขาตอบว่า“ไม่จริง เจ้าหัวเราะ”
16To ih kaminawk loe amsak o moe, angthawk o naah, Sodom vangpui to dan o tathuk; Abraham mah nihcae to loklam ah caeh haih.
16ชายเหล่านั้นลุกจากที่นั่นแล้วมองไปทางโสโดม อับราฮัมเดินไปส่งพวกเขา
17To naah Angraeng mah, Ka sak han koi tok to Abraham khaeah kang phat pae tih maw?
17พระยาห์เวห์กล่าวว่า“เราจะปิดบังอับราฮัมเรื่องที่เรากำลังจะทำหรือ
18Abraham loe thacak hoi kalen parai acaeng ah angcoeng tih; long nui ih prae kaminawk boih anih rang hoiah tahamhoihaih hnu o tih.
18ในเมื่ออับราฮัมจะกลายเป็นชนชาติใหญ่และมีอำนาจอย่างแน่นอนและทุกชนชาติบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านเขา
19Anih loe a hnuk ah angzo han koi nawktanawk hoi imthung takohnawk to thuitaek tih, tiah ka panoek. Nihcae mah Angraeng ih loklam to pazui o ueloe, toenghaih to sah o tih. To naah Angraeng mah Abraham khae thuih ih lok to akoep tih, tiah a naa.
19เรารู้จักเขาเพื่อให้เขาสั่งสอนลูกหลานและคนในครัวเรือนที่มาหลังเขาให้รักษาทางของพระยาห์เวห์ด้วยการทำสิ่งที่ชอบธรรมและยุติธรรม แล้วพระยาห์เวห์จะทำให้สิ่งที่พระองค์กล่าวไว้เกี่ยวกับอับราฮัมสำเร็จ”
20To pacoengah Angraeng mah, Sodom hoi Gomorrah kaminawk hanghaih lok loe paroeai len moe, zaehaih doeh pop parai boeh.
20พระยาห์เวห์กล่าวว่า“เสียงร้องกล่าวโทษโสโดมและโกโมราห์ดังมากและบาปของพวกเขาหนักหนาเหลือเกิน
21Kai khaeah kapha hanghaih lok baktih toengah, to ih kaminawk mah sak o maw, sah o ai tito khet hanah, ka caeh tathuk han; to naah ni to tiah sah o ai nahaeloe, to tiah sah o ai, tito ka panoek tih, tiah a thuih.
21เราจะลงไปดูว่าพวกเขาทำชั่วอย่างที่เสียงร้องที่มาถึงเราบอกจริงหรือไม่ ถ้าไม่ใช่เราก็จะรู้”
22To kaminawk loe to ahmuen hoiah angqoi o moe, Sodom vangpui bangah caeh o; toe Abraham loe Angraeng hmaa ah angdoet poe.
22ชายเหล่านั้นจึงหันจากที่นั่นมุ่งไปโสโดมแต่อับราฮัมยังยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์
23Abraham mah Angraeng khaeah anghnaih moe, Katoeng kami to kazae kami hoi nawnto nam rosak han maw?
23อับราฮัมเข้าไปใกล้และถามว่า“พระองค์จะกวาดคนชอบธรรมไปพร้อมกับคนชั่วร้ายจริงหรือ
24Vangpui thungah katoeng kami qui pangato om nahaeloe, katoeng kami qui pangato pathlung ai ah, vangpui to nam rosak han maw?
24ถ้าในเมืองมีคนชอบธรรม 50 คนล่ะ พระองค์จะยังทำลายเมืองและไม่ละเว้นสถานที่นั้นเพราะเห็นแก่คนชอบธรรม 50 คนที่อยู่ในเมืองหรือ
25Katoeng kami to kazae kami hoi nawnto hum hmaek han ih loe nang khae hoiah angthla nasoe; katoeng kami to kazae kami baktiah hum han ih doeh nang khae hoiah angthla nasoe; long pum lokcaekkung loe, katoeng hmuen to sah mak ai maw? tiah a naa.
25ขออย่าให้พระองค์ทำเช่นนั้นเลยคือฆ่าคนชอบธรรมพร้อมกับคนชั่วร้ายจนคนชอบธรรมมีชะตาเดียวกับคนชั่วร้ายขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลยผู้พิพากษาเหนือทั้งแผ่นดินจะไม่ทำสิ่งที่ยุติธรรมหรือ”
26Angraeng mah, Sodom vangpui thungah katoeng kami qui pangato ka hnuk nahaeloe, nihcae rang hoiah vangpum to ka paquem han, tiah a naa.
26พระยาห์เวห์ตอบว่า“ถ้าเราพบคนชอบธรรม 50 คนในเมืองโสโดมเราจะไว้ชีวิตสถานที่ทั้งหมดเพราะเห็นแก่พวกเขา”
27To pacoengah Abraham mah, Kai loe maiphu hoi vai poep ah ni ka oh, toe khenah, vaihi Angraeng khaeah tha hoi lokthui rae ue,
27อับราฮัมตอบว่า“ผมบังอาจพูดกับพระองค์ทั้งที่ผมเป็นเพียงฝุ่นและเถ้าถ่าน
28katoeng kami qui pangato akoep hanah pangato angaih nahaeloe, kami pangato angaih pongah vangpui to na phraek han maw? tiah a naa. Anih mah, Vangpui thungah kami qui pali, pangato ka hnuk nahaeloe, kam rosak mak ai, tiah a naa.
28ถ้าคนชอบธรรมขาดจาก 50 คนไป 5 คนล่ะ พระองค์จะทำลายทั้งเมืองเพราะขาดไป 5 คนหรือ” พระองค์ตอบว่า“ถ้าเราพบ 45 คนที่นั่นเราจะไม่ทำลายเมือง”
29Anih mah, vangpui thungah kami qui palito hnu khoe doeh om tih, tiah a naa. To naah anih mah, kami qui palito om nahaeloe, ka phrae mak ai, tiah a naa.
29อับราฮัมพูดกับพระองค์อีกว่า“ถ้าพบ 40 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“เพราะเห็นแก่ 40 คนเราจะไม่ทำ”
30To pacoengah, Angraeng, palungphuisak hmah raeh; lok ka thuih han vop; kami qui thumto hnu khoe doeh om tih, tiah a naa. Anih mah qui thumto ka hnuk nahaeloe, vangpui to kam rosak mak ai, tiah a naa.
30อับราฮัมกล่าวว่า“ขอพระองค์อย่าโกรธเลยผมขอพูดอีก ถ้าพบ 30 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“ถ้าเราพบ 30 คนที่นั่นเราจะไม่ทำ”
31Abraham mah, Khenah, vaihi tha ohhaih hoi Angraeng khae lokthuih hanah kam sak; kami pumphaeto hnu khoe doeh om tih, tiah a naa. Anih mah, kami pumphaeto pongah, vangpui kam rosak mak ai, tiah a naa.
31เขากล่าวว่า“ผมบังอาจพูดกับพระองค์อีกครั้ง ถ้าพบ 20 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“เพราะเห็นแก่ 20 คนเราจะไม่ทำลายเมือง”
32To pacoengah anih mah, Angraeng, palungphuisak hmah raeh; vaihi khue lokthui rae ue; kami hato hnuk khoe nahaeloe? tiah a naa let bae. Anih mah, Kami hato om nahaeloe, nihcae rang hoiah vangpui to ka phrae mak ai, tiah a naa.
32เขากล่าวว่า“ขอพระองค์อย่าโกรธเลยผมจะพูดอีกเพียงครั้งเดียว ถ้าพบ 10 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“เพราะเห็นแก่ 10 คนเราจะไม่ทำลายเมือง”
33Abraham hoi lok apaeh pacoengah Angraeng loe a caehhaih loklam ah amlaem let; Abraham doeh angmah im ah amlaem.
33เมื่อพระยาห์เวห์สนทนากับอับราฮัมเสร็จแล้วพระองค์ก็จากไปส่วนอับราฮัมกลับไปยังที่ของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.