Esther
Chapter 9
Asang Khongca Bible (Eas…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Siangpahrang lokpaekhaih baktih toengah, sakhaih atue anghnaih moe, Judahnawk ih misa ah kaom kaminawk mah Judahnawk ngawn loe ka pazawk o tih, tiah a poek o haih ih niah oh e, Judahnawk mah nihcae hnuma kaminawk pazawk lathaih ni, khrah hatlai hnetto haih, Adar khrah, ni hatlai thumto naah,
1No décimo segundo mês, que é o mês de adar, no décimo terceiro dia do mês, quando a ordem do rei e o seu decreto estavam prestes a ser executados, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los (mas aconteceu o contrário, pois os judeus dominaram aqueles que os odiavam),
2nihcae tamit hanah pacaeng kaminawk tuk hanah, Ahasuerus siangpahrang prae thung boih ah kaom Judahnawk loe nawnto amkhueng o; kaminawk boih mah nihcae to zit o pongah, mi mah doeh nihcae to sui ai.
2os judeus se reuniram em suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, para pôr as mãos naqueles que queriam fazer-lhes mal. Ninguém podia resistir a eles, porque o medo deles havia caído sobre todos os povos.
3Mordekai to zit o pongah, prae ukkungnawk, bomkung angraengnawk, vangpui ukkungnawk, siangpahrang toksah kaminawk mah Judahnawk to abomh o.
3Todos os príncipes das províncias, os governadores locais, os governadores e os que cuidavam dos negócios do rei ajudaram os judeus, porque o medo de Mardoqueu havia caído sobre eles.
4Mordekai loe siangpahrang im ah lensawkhaih hoiah oh, anih ih ahmin loe prae kruekah amthang; anih loe nito hoi nito ahmin amthang aep aep.
4Pois Mardoqueu era grande na casa do rei, e a sua fama se espalhava por todas as províncias, pois o homem Mardoqueu se tornava cada vez mais poderoso.
5To na niah Judahnawk mah angmacae ih misanawk to sumsen hoiah takroek o, nihcae to hum o moe, amro o sak boih; a sak koeh o ih baktih toengah nihcae hnuma kaminawk nuiah a sak o.
5Os judeus feriram todos os seus inimigos a golpes de espada, com matança e destruição, e fizeram o que queriam com aqueles que os odiavam.
6Siangpahrang ohhaih Susan vangpui thungah, Judahnawk mah kami cumvai pangato hum o.
6Na cidadela de Susã, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7Judahnawk ih misa Mammedatha capa, Haman capa hatonawk; Parshandatha, Dalphon, Aspatha, Poratha, Adalia, Aridatha, Parmashta, Arisai, Aridai hoi Vajezatha cae to hum pae o boih.
7Eles mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
no verse 8 in this text
8Porata, Adália, Aridata,
no verse 9 in this text
9Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
no verse 10 in this text
10os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus; mas não puseram as mãos nos despojos.
11To na niah siangpahrang ohhaih Susan vangpui thungah hum o ih kaminawk to siangpahrang hmaa sinh pae o.
11Naquele dia, o número dos que foram mortos na cidadela de Susã foi levado à presença do rei.
12Siangpahrang mah siangpahrang zu Esther khaeah, Judahnawk mah Susan vangpui thungah kami cumvai pangato hoi Haman ih capa hatonawk to hum o moe, tamit o boih boeh; kalah siangpahrang ukhaih prae thungah timaw sah o vop tih? Vaihi tahmen nang hnikhaih timaw oh vop? Nang hnik ih hmuen to kang sak pae han; to tih ai boeh loe tih kalah hmuen maw nang hnik let han vop? Nang hnik ih hmuen to kang paek han, tiah a naa.
12O rei disse à rainha Ester: “Os judeus mataram e destruíram quinhentos homens na cidadela de Susã, incluindo os dez filhos de Hamã; o que então eles terão feito no resto das províncias do rei! Agora, qual é a sua petição? Ela lhe será concedida. Qual é o seu próximo pedido? Ele será atendido.”
13Esther mah, Siangpahrang koehhaih baktiah ka oh nahaeloe, vaihniah a sak o ih baktih toengah, khawnbangah doeh sak o hanah Susan vangpui ah kaom Judahnawk khaeah lokpaek ah. Haman ih capa hatonawk to tung pongah bang o nasoe, tiah a naa.
13Então Ester disse: “Se for do agrado do rei, que seja concedido aos judeus que estão em Susã que façam também amanhã segundo o decreto de hoje, e que os dez filhos de Hamã sejam enforcados na forca.”
14To tiah sak hanah siangpahrang mah paek ih lok oh pongah, a paek ih lok baktih toengah Susan vangpui ah taphong o moe, Haman ih capa hatonawk to tung pongah bangh o.
14O rei ordenou que isso fosse feito. Um decreto foi publicado em Susã; e eles enforcaram os dez filhos de Hamã.
15Susan vangpui ah kaom Judahnawk loe, Adar khrah, ni hatlai palito naah nawnto amkhueng o moe, Susan vangpui ah kami cumvai thumto hum o; toe hmuennawk loe lomh pae o ai.
15Os judeus que estavam em Susã se reuniram também no décimo quarto dia do mês de adar, e mataram trezentos homens em Susã; mas não puseram as mãos nos despojos.
16Toe siangpahrang ukhaih prae thungah kaom kalah Judahnawk doeh, angmacae hinghaih to angvaeng o, nihcae loe misa ban thungah pha o ai kamongah khosak o; nihcae loe nawnto amkhueng o moe, angmacae ih misa sing sarih, sang pangato hum o, toe hmuennawk loe la pae o ai,
16Os outros judeus que estavam nas províncias do rei se reuniram, defenderam as suas vidas, tiveram descanso dos seus inimigos e mataram setenta e cinco mil daqueles que os odiavam; mas não puseram as mãos nos despojos.
17to tiah kaom hmuen loe Adar khrah, ni hatlai thumto niah oh, ni hatlai palito naah loe, anghak o moe, anghoehaih hoiah buhraenghaih poih to a sak o.
17Isso foi feito no décimo terceiro dia do mês de adar; e no décimo quarto dia desse mês eles descansaram e o tornaram um dia de banquete e alegria.
18Toe Susan vangpui ah kaom Judahnawk loe ni hatlai thumto hoi ni hatlai palito naah, nawnto amkhueng o; ni hatlai pangato naah loe anghak o moe, anghoehaih hoiah buhraenghaih poih to a sak o.
18Mas os judeus que estavam em Susã se reuniram no décimo terceiro e no décimo quarto dias do mês; e no décimo quinto dia desse mês, eles descansaram, e o tornaram um dia de banquete e alegria.
19Tapang pakaahaih om ai avang ah kaom Judahnawk doeh, Adar khrah, hatlai palito haih nito, ani kahoih, anghoehaih hoi buhraenghaih ni, maeto hoi maeto tangqum paekhaih niah patoh o.
19Portanto, os judeus das aldeias, que vivem nas cidades sem muros, fazem do décimo quarto dia do mês de adar um dia de alegria e banquete, um dia de festa, e um dia de enviar presentes de comida uns aos outros.
20Hae tiah kaom hmuennawk to Mordekai mah cabu thungah tarik moe, Ahasuerus siangpahrang ukhaih prae thung boih, kangthla hoi kanghnai ah kaom Judahnawk boih khaeah,
20Mardoqueu escreveu essas coisas e enviou cartas a todos os judeus que estavam em todas as províncias do rei Assuero, tanto perto quanto longe,
21saning kruek, Adar khrah, ni hatlai palito hoi ni hatlai pangato naah patoh han ih,
21para lhes ordenar que guardassem o décimo quarto e o décimo quinto dias do mês de adar, anualmente,
22Judah kaminawk misa ban thung hoi loihaih, palungsethaih to anghoehaih ah angcoenghaih akhrah, qahhaih to nawmhaih ah angcoenghaih ni to poihsakhaih hoi anghoehaih niah patoh moe, maeto hoi maeto tangqum angpaekhaih ni, amtang kaminawk abomhaih niah patoh o poe hanah, ca a pat pae.
22como os dias em que os judeus tiveram descanso dos seus inimigos, e o mês que se transformou para eles de tristeza em alegria, e de luto em um dia de festa; que eles os fizessem dias de banquete e alegria, e de enviar presentes de comida uns aos outros, e dádivas aos necessitados.
23Mordekai mah ca pat ih baktih toengah, Judahnawk mah sak amtong o;
23Os judeus aceitaram o costume que haviam começado, conforme Mardoqueu lhes havia escrito,
24Judahnawk ih misa Agag acaeng Hammedatha capa Haman loe, Judahnawk to hum moe, tamit boih hanah, Pur, tiah kawk ih, taham khethaih phoisa to a vah;
24porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, o inimigo de todos os judeus, havia tramado contra os judeus para destruí-los, e havia lançado o “Pur”, isto é, a sorte, para consumi-los e destruí-los;
25toe Esther mah siangpahrang hmaa ah caeh naah, Haman mah Judahnawk nuiah kasae sak pacaeng ih hmuen to angmah ih lu nuiah kraksak hanah a hnik; to naah siangpahrang mah Haman angmah hoi a capanawk boih tung pongah bangh hanah lokpaek lat.
25mas quando isso chegou ao conhecimento do rei, ele ordenou por cartas que o plano perverso, que ele havia planejado contra os judeus, recaísse sobre a sua própria cabeça, e que ele e os seus filhos fossem enforcados na forca.
26To pongah nihcae mah Pur, tiah kaom ahmin to lak o moe, vaihni ni khoek to to ih ani to Purim, tiah kawk o. To ih ca pongah kaom lokpaekhaihnawk boih hoi nihcae mah hnuk o ih hmuen kawng pongah,
26Portanto, eles chamaram esses dias de “Purim”, da palavra “Pur”. Portanto, por causa de todas as palavras desta carta, e daquilo que eles tinham visto a respeito desse assunto, e daquilo que lhes havia acontecido,
27Judahnawk loe angmacae hoi a caanawk boih, nihcae phung ah akun kaminawk boih, Mordekai mah tarik ih ca baktih, anih mah khaeh ih ni baktih toengah, aek ai ah saning kruek, hae ani hnetto hae uumhaih sak han ih,
27os judeus estabeleceram e impuseram a si mesmos, aos seus descendentes e a todos aqueles que se juntassem a eles, para que não deixassem de guardar esses dois dias, de acordo com o que estava escrito e de acordo com o seu tempo determinado, todos os anos;
28Pur ni loe Judah kaminawk thung hoiah anghmat ving han ai ah, a caanawk dung khoek to anghma ai ah, adung maeto pacoeng maeto khoek to patoh han ih, angmacae imthung takoh boih, prae boih hoi vangpuinawk boih ah pahnet ai ah patoh hanah a thuih pae o.
28e que esses dias fossem lembrados e guardados por todas as gerações, todas as famílias, todas as províncias e todas as cidades; e que esses dias de Purim não deixassem de ser celebrados entre os judeus, nem a sua memória perecesse entre os seus descendentes.
29To pacoengah Abihail canu Esther hoi Judah acaeng Mordekai mah, Purim ni to caksak poe hanah, sakthaihaih tha patoh moe, vai hnetto haih ca tarik hoi let.
29Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu escreveram com toda a autoridade para confirmar esta segunda carta de Purim.
30Mordekai mah Ahasuerus siangpahrang ukhaih prae cumvai, pumphae sarihto thungah kaom, Judah kaminawk boih khaeah, monghaih hoi khosak hoihaih loknawk hoiah ca to pat pae hoi.
30Ele enviou cartas a todos os judeus nas cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero com palavras de paz e verdade,
31Atue phak naah, Purim ni to patoh hanah, Judah kami Mordekai hoi siangpahrang zu Esther ih lokpaekhaih baktih toengah, angmacae hoi a caanawk dung khoek to, buhzahhaih hoi qahhaih tue ah patoh o hanah, lokpaekhaih to a sak hoi.
31para confirmar esses dias de Purim em seus tempos determinados, conforme o judeu Mardoqueu e a rainha Ester haviam decretado, e conforme eles haviam imposto a si mesmos e aos seus descendentes na questão dos jejuns e do seu pranto.
32Esther mah paek ih lok mah Purim ni to caksak moe, cabu thungah tarik o.
32A ordem de Ester confirmou essas questões de Purim; e isso foi escrito no livro.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.