Esther 6
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1To na aqum loe siangpahrang iip thai ai; to pongah dung kroekhaih cabu to lak o moe, siangpahrang hmaa ah kroek pae o.
1Naquela noite, o rei não conseguia dormir. Ele ordenou que trouxessem o livro de registros das crônicas, e elas foram lidas para o rei.
2To cabu thungah, khongkha toep siangpahrang toksah angraeng, Bigthana hoi Teresh hnik mah, Ahasuerus siangpahrang hum hanah pacaeng ih lok to Mordekai mah taphong, tiah tarik ih ca to a hnuk.
2Achou-se escrito que Mardoqueu tinha denunciado Bigtã e Teres, dois dos eunucos do rei, que eram guardas da porta, os quais tinham tentado pôr as mãos no rei Assuero.
3Siangpahrang mah, Hae tiah kaom hmuen to taphong pongah, kawbaktih pakoehhaih hoi khingyahaih maw Mordekai hanah sak pae o? tiah a dueng. To naah a taengah kaom a toksah tamnanawk mah, Anih han sak pae ih hmuen tidoeh om ai, tiah a naa o.
3O rei perguntou: “Que honra e dignidade foram dadas a Mardoqueu por isso?” Então os servos do rei que o serviam disseram: “Nada foi feito por ele.”
4Siangpahrang mah, Imthung longhmaa ah mi maw kaom? tiah a naa. To natheum ah Haman loe siangpahrang im akunhaih tasa longhmaa ah oh; a sak ih kasang parai tung pongah Mordekai bangh hanah siangpahrang khaeah lokthuih hanah angzoh.
4O rei perguntou: “Quem está no pátio?” Ora, Hamã tinha entrado no pátio exterior da casa do rei, para falar com o rei sobre enforcar Mardoqueu na forca que ele havia preparado para ele.
5Siangpahrang ih tamnanawk mah, siangpahrang khaeah, Khenah, longhmaa ah Haman angdoet, tiah a naa o. Siangpahrang mah, Athung ah angzo nasoe, tiah a naa.
5Os servos do rei lhe disseram: “Eis que Hamã está no pátio.” O rei disse: “Que ele entre.”
6To pongah Haman loe athung ah angzoh. Siangpahrang mah anih khaeah, siangpahrang mah pakoeh han koeh ih kami hanah tih hmuen maw sak pae nahaeloe hoi tih, tiah a naa. Haman loe, Kai ai ah loe siangpahrang mah pakoeh han ih kami mi maw om tih? tiah a poek.
6Então Hamã entrou. O rei lhe perguntou: “O que se deve fazer ao homem a quem o rei se agrada em honrar?” Ora, Hamã disse em seu coração: “A quem o rei se agradaria em honrar mais do que a mim?”
7Haman mah siangpahrang khaeah, Siangpahrang mah pakoeh han koeh ih kami han ah loe,
7Hamã disse ao rei: “Para o homem a quem o rei se agrada em honrar,
8siangpahrang mah angkhuk ih kahni hoi siangpahrang mah angthueng ih hrang to la ah loe, a lu nuiah angraeng lumuek to angmueksak oh;
8que tragam as vestes reais que o rei costuma usar, e o cavalo em que o rei monta, e em cuja cabeça seja colocada uma coroa real.
9kampha siangpahrang ih kahni hoi hrang to oep om koek siangpahrang ih angraengnawk khaeah paek nasoe. Nihcae mah siangpahrang mah pakoeh han koeh ih kami to siangpahrang ih kahni hoiah pathoep o nasoe loe, hrang angthueng o sak pacoengah, vangpui loklam ah siangpahrang mah pakoeh han koeh ih kami loe hae tiah sak pae han oh! tiah a hmaa ah hanghaih hoiah caeh o haih nasoe, tiah a naa.
9Que as vestes e o cavalo sejam entregues nas mãos de um dos príncipes mais nobres do rei, para que vistam o homem a quem o rei se agrada em honrar, e o façam andar a cavalo pela praça da cidade, e proclamem diante dele: ‘Assim se fará ao homem a quem o rei se agrada em honrar!’”
10To naah siangpahrang mah, Haman khaeah, siangpahrang ih kahni hoi hrang to karangah la ah loe, na thuih ih lok baktih toengah siangpahrang khongkha toep Judah kami Mordekai hanah sah pae ah; na thuih ih loknawk boih aek ai ah sah ah, tiah a naa.
10Então o rei disse a Hamã: “Apresse-se e pegue as vestes e o cavalo, como você disse, e faça isso por Mardoqueu, o judeu, que está sentado à porta do rei. Não deixe faltar nada de tudo o que você falou.”
11Haman mah siangpahrang ih kahni hoiah hrang to lak, Mordekai to angkhuksak pacoengah, anih to hrang nuiah angthuengsak moe, vangpui thung ih loklam ah a caeh haih, anih hmaa ah, Siangpahrang mah pakoeh han koeh ih kami loe hae tiah sak han oh, tiah a thuih.
11Então Hamã pegou as vestes e o cavalo, vestiu Mardoqueu, e o fez andar a cavalo pela praça da cidade, e proclamou diante dele: “Assim se fará ao homem a quem o rei se agrada em honrar!”
12To pacoengah Mordekai loe siangpahrang ih khongkha taengah amlaem let. Toe Haman loe angmah im ah karangah cawnh, palungset moe, a lu to khuk hmoek.
12Mardoqueu voltou para a porta do rei, mas Hamã se apressou para sua casa, pranteando e com a cabeça coberta.
13A zu Zeresh hoi angmah ih ampuinawk boih khaeah a tongh ih hmuen kawngnawk to a thuih pae. To naah palungha kaminawk hoi a zu Zeresh mah anih khaeah, Nang amtimsak kami Mordekai loe Judah acaeng tangtang ah om nahaeloe, anih to na pazawk mak ai, nang loe anih khaeah nam tim tih boeh! tiah a naa o.
13Hamã contou a Zeres, sua mulher, e a todos os seus amigos tudo o que lhe havia acontecido. Então seus sábios e Zeres, sua mulher, lhe disseram: “Se Mardoqueu, diante de quem você começou a cair, é de descendência judaica, você não prevalecerá contra ele, mas certamente cairá diante dele.”
14To tiah anih khaeah lok a thuih pae o li naah, siangpahrang ih toksah angraengnawk to angzoh o moe, Haman to Esther mah sak ih buhraenghaih poihkung ah karangah caeh o haih.
14Enquanto eles ainda falavam com ele, chegaram os eunucos do rei, e se apressaram em levar Hamã ao banquete que Ester havia preparado.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.