Luke 10
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1After this, the Lord appointed seventy-two others and sent them two by two ahead of Him to every town and place He was about to visit.
1Daarna stelde de Heer nog twee en zeventig anderen aan, en zond ze twee aan twee voor Zich uit naar elke stad of plaats, waar Hij zelf naar toe wilde gaan.
2And He told them, “The harvest is plentiful, but the workers are few. Ask the Lord of the harvest, therefore, to send out workers into His harvest.
2En Hij sprak tot hen: De oogst is groot, maar werklieden zijn er weinig. Vraagt dus den Heer van de oogst, dat Hij werklieden zendt in zijn oogst. —
3Go! I am sending you out like lambs among wolves.
3Gaat heen; zie, Ik zend u als lammeren midden onder de wolven.
4Carry no purse or bag or sandals. Do not greet anyone along the road.
4Draagt geen beurs mee, geen reiszak, geen schoenen; en groet niemand onderweg. —
5Whatever house you enter, begin by saying, ‘Peace to this house.’
5Wanneer gij een huis binnenkomt, zegt dan eerst: Vrede aan dit huis!
6If a man of peace is there, your peace will rest on him; if not, it will return to you.
6En als daar een kind van de vrede woont, zal uw vrede op hem rusten; zo niet, dan keert hij terug op u.
7Stay at the same house, eating and drinking whatever you are offered. For the worker is worthy of his wages. Do not move around from house to house.
7Blijft in dat huis; eet en drinkt wat men er heeft; want de arbeider heeft recht op zijn loon. Gaat niet van het ene huis naar het andere. —
8If you enter a town and they welcome you, eat whatever is set before you.
8En in welke stad gij ook komt, waar men u ontvangt, eet wat u wordt voorgezet;
9Heal the sick who are there and tell them, ‘The kingdom of God is near you.’
9geneest de zieken die er zijn, en zegt hun: Het koninkrijk Gods is nabij.
10But if you enter a town and they do not welcome you, go into the streets and declare,
10Maar als gij in een stad komt, waar men u niet ontvangt, gaat uit op haar pleinen, en zegt:
11‘Even the dust of your town that clings to our feet, we wipe off as a testimony against you. Yet be sure of this: The kingdom of God is near.’
11Zelfs het stof uwer stad, dat aan onze voeten kleeft, schudden we tegen u af; toch moet gij weten: het koninkrijk Gods is nabij.
12I tell you, it will be more bearable on that day for Sodom than for that town.
12Ik zeg u: Voor Sódoma zal het dragelijker zijn op die dag dan voor die stad. —
13Woe to you, Chorazin! Woe to you, Bethsaida! For if the miracles that were performed in you had been performed in Tyre and Sidon, they would have repented long ago, sitting in sackcloth and ashes.
13Wee u, Korazin, wee u, Betsáida; want zo in Tyrus en Sidon de wonderen waren gebeurd, die in u zijn geschied, dan zouden ze reeds lang in zak en as zijn gezeten, en boete hebben gedaan.
14But it will be more bearable for Tyre and Sidon at the judgment than for you.
14Voor Tyrus en Sidon zal het dragelijker zijn in het oordeel dan voor u.
15And you, Capernaum, will you be lifted up to heaven? No, you will be brought down to Hades!
15En gij Kafárnaum, zult ge tot de hemel toe worden verheven? Tot in de hel zult ge neerzinken. —
16Whoever listens to you listens to Me; whoever rejects you rejects Me; and whoever rejects Me rejects the One who sent Me.”
16Wie u hoort, hoort Mij, en wie u versmaadt, versmaadt Mij; maar wie Mij versmaadt, versmaadt Hem die Mij heeft gezonden.
17The seventy-two returned with joy and said, “Lord, even the demons submit to us in Your name.”
17Toen de twee en zeventig waren teruggekeerd, zeiden ze verheugd: Heer, zelfs de duivels zijn ons onderworpen in uw Naam.
18So He told them, “I saw Satan fall like lightning from heaven.
18Hij sprak tot hen: Ik zag satan als een bliksemstraal uit de hemel vallen.
19Behold, I have given you authority to tread on snakes and scorpions, and over all the power of the enemy. Nothing will harm you.
19Zie, Ik heb u de macht gegeven, om op slangen en schorpioenen te trappen, en macht over heel de kracht van den vijand: niets zal u deren.
20Nevertheless, do not rejoice that the spirits submit to you, but rejoice that your names are written in heaven.”
20Maar verheugt u niet, omdat de duivels u onderworpen zijn; verheugt u, omdat uw namen opgeschreven staan in de hemel.
21At that time Jesus rejoiced in the Holy Spirit and declared, “I praise You, Father, Lord of heaven and earth, because You have hidden these things from the wise and learned, and revealed them to little children. Yes, Father, for this was well-pleasing in Your sight.
21Toen jubelde Hij het uit in den Heiligen Geest, en sprak: Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat Gij deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, en aan kleinen geopenbaard. Ja, Vader, zó is uw welbehagen geweest.
22All things have been entrusted to Me by My Father. No one knows who the Son is except the Father, and no one knows who the Father is except the Son and those to whom the Son chooses to reveal Him.”
22Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven; en niemand weet, wie de Zoon is, dan de Vader alleen; of wie de Vader is, dan de Zoon alleen, en hij, wien de Zoon het openbaren wil.
23Then Jesus turned to the disciples and said privately, “Blessed are the eyes that see what you see.
23Nu wendde Hij Zich tot zijn leerlingen alleen, en sprak: Zalig de ogen, die zien wat gij ziet.
24For I tell you that many prophets and kings desired to see what you see but did not see it, and to hear what you hear but did not hear it.”
24Ik zeg u: Vele profeten en koningen wensten te zien wat gij ziet, en ze zagen het niet; te horen wat gij hoort, en ze hoorden het niet.
25One day an expert in the law stood up to test Him. “Teacher,” he asked, “what must I do to inherit eternal life?”
25En zie, een wetgeleerde stond op, om Hem op de proef te stellen, en sprak: Meester, wat moet ik doen, om het eeuwige leven te verkrijgen?
26“What is written in the Law?” Jesus replied. “How do you read it?”
26Hij zei hem: Wat staat er in de Wet geschreven; wat leest ge daar?
27He answered, “‘Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your strength and with all your mind’ and ‘Love your neighbor as yourself.’”
27Hij antwoordde: Gij zult den Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw kracht, en met heel uw verstand: en uw naaste als uzelf.
28“You have answered correctly,” Jesus said. “Do this and you will live.”
28Hij zei hem: Ge hebt goed geantwoord; doe dit en ge zult leven.
29But wanting to justify himself, he asked Jesus, “And who is my neighbor?”
29Maar daar hij de schijn wilde redden, sprak hij tot Jesus: En wie is mijn naaste?
30Jesus took up this question and said, “A man was going down from Jerusalem to Jericho when he fell into the hands of robbers. They stripped him, beat him, and went away, leaving him half dead.
30Jesus hernam, en sprak: Eens reisde een man van Jerusalem naar Jericho, en viel in handen van rovers; ze schudden hem uit, verwondden hem vreselijk, en lieten hem half dood achter.
31Now by chance a priest was going down the same road, but when he saw him, he passed by on the other side.
31Toevallig kwam een priester die weg langs; hij zag hem, en ging voorbij.
32So too, when a Levite came to that spot and saw him, he passed by on the other side.
32Ook een leviet kwam er langs; hij zag hem, en ging voorbij.
33But when a Samaritan on a journey came upon him, he looked at him and had compassion.
33Maar ook een Samaritaan, die op reis was, kwam voorbij; hij zag hem, en kreeg medelijden.
34He went to him and bandaged his wounds, pouring on oil and wine. Then he put him on his own animal, brought him to an inn, and took care of him.
34Hij ging er naar toe, verbond zijn wonden, en goot er olie en wijn op; daarna hief hij hem op zijn eigen lastdier, bracht hem naar een herberg, en zorgde voor hem.
35The next day he took out two denarii and gave them to the innkeeper. ‘Take care of him,’ he said, ‘and on my return I will repay you for any additional expense.’
35De volgende dag nam hij twee tienlingen, gaf ze den waard, en zeide: Blijf voor hem zorgen; en wat ge er meer aan besteedt, zal ik u bij mijn terugkomst vergoeden.
36Which of these three do you think was a neighbor to the man who fell into the hands of robbers?”
36Wat dunkt u; wie van de drie is de naaste geweest van hem, die in de handen der rovers viel?
37“The one who showed him mercy,” replied the expert in the law. Then Jesus told him, “Go and do likewise.”
37Hij sprak: Hij, die hem barmhartigheid bewees. En Jesus zeide hem: Ga, en doe gij evenzo.
38As they traveled along, Jesus entered a village where a woman named Martha welcomed Him into her home.
38Op hun reis kwam Hij ook in zeker dorp, waar een vrouw, Marta geheten, Hem in haar huis ontving.
39She had a sister named Mary, who sat at the Lord’s feet listening to His message.
39Ze had een zuster, Maria genaamd, die mede aan Jesus’ voeten zat, en luisterde naar zijn woord.
40But Martha was distracted by all the preparations to be made. She came to Jesus and said, “Lord, do You not care that my sister has left me to serve alone? Tell her to help me!”
40Maar Marta was druk in de weer met bedienen. Ze kwam er een ogenblik bij staan, en sprak: Heer, is het U onverschillig, dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg haar dus, dat ze me helpt.
41“Martha, Martha,” the Lord replied, “you are worried and upset about many things.
41Maar de Heer gaf haar ten antwoord: Marta, Marta, over veel zijt ge bezorgd en bekommerd.
42But only one thing is necessary. Mary has chosen the good portion, and it will not be taken away from her.”
42Slechts één ding is noodzakelijk. Maria heeft het beste deel gekozen, dat haar niet zal ontnomen worden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.