أَخْبَارِ ٱلْأَيَّامِ ٱلْأَوَّلُ 17
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَانَ لَمَّا سَكَنَ دَاوُدُ فِي بَيْتِهِ، قَالَ دَاوُدُ لِنَاثَانَ ٱلنَّبِيِّ: «هَأَنَذَا سَاكِنٌ فِي بَيْتٍ مِنْ أَرْزٍ، وَتَابُوتُ عَهْدِ ٱلرَّبِّ تَحْتَ شُقَقٍ!»
1เมื่อดาวิดอยู่ในวังของตน เขาพูดกับนาธันผู้เผยพระวจนะว่า “เราอยู่ในวังไม้ซีดาร์ แต่หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์กลับอยู่ในกระโจม”
2فَقَالَ نَاثَانُ لِدَاوُدَ: «ٱفْعَلْ كُلَّ مَا فِي قَلْبِكَ لِأَنَّ ٱللهَ مَعَكَ».
2นาธันตอบดาวิดว่า “ท่านคิดจะทำอะไรก็ทำเถิด เพราะพระเจ้าทรงอยู่กับท่าน”
3وَفِي تِلْكَ ٱللَّيْلَةِ كَانَ كَلَامُ ٱللهِ إِلَى نَاثَانَ قَائِلًا:
3แต่ในคืนนั้นเอง พระเจ้าตรัสกับนาธันว่า
4«ٱذْهَبْ وَقُلْ لِدَاوُدَ عَبْدِي: هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ: أَنْتَ لَا تَبْنِي لِي بَيْتًا لِلسُّكْنَى،
4“ไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เจ้าไม่ใช่ผู้ที่จะสร้างที่ประทับให้เรา
5لِأَنِّي لَمْ أَسْكُنْ فِي بَيْتٍ مُنْذُ يَوْمِ أَصْعَدْتُ إِسْرَائِيلَ إِلَى هَذَا ٱلْيَوْمِ، بَلْ سِرْتُ مِنْ خَيْمَةٍ إِلَى خَيْمَةٍ، وَمِنْ مَسْكَنٍ إِلَى مَسْكَنٍ.
5ตั้งแต่วันที่เรานำอิสราเอลออกมาจนถึงวันนี้ เราไม่เคยอยู่ในอาคาร แต่ย้ายจากกระโจมหนึ่งไปอีกกระโจมหนึ่ง จากกระโจมนี้ไปกระโจมนั้น
6فِي كُلِّ مَا سِرْتُ مَعَ جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ، هَلْ تَكَلَّمْتُ بِكَلِمَةٍ مَعَ أَحَدِ قُضَاةِ إِسْرَائِيلَ ٱلَّذِينَ أَمَرْتُهُمْ أَنْ يَرْعَوْا شَعْبِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: لِمَاذَا لَمْ تَبْنُوا لِي بَيْتًا مِنْ أَرْزٍ؟
6ตลอดเวลาที่เราเดินไปกับอิสราเอลทั้งปวง เราเคยถามผู้วินิจฉัยคนใดที่เราสั่งให้ดูแลประชาชนของเราอย่างผู้เลี้ยงแกะไหมว่า ‘ทำไมเจ้าไม่สร้างที่ประทับไม้ซีดาร์ให้เรา?’”’
7وَٱلْآنَ فَهَكَذَا تَقُولُ لِعَبْدِي دَاوُدَ: هَكَذَا قَالَ رَبُّ ٱلْجُنُودِ: أَنَا أَخَذْتُكَ مِنَ ٱلْمَرْبَضِ، مِنْ وَرَاءِ ٱلْغَنَمِ لِتَكُونَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ،
7“บัดนี้จงบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ “เรานำเจ้าจากคอกแกะ ขณะที่เจ้ากำลังเลี้ยงแกะ มาตั้งเป็นผู้นำชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของเรา
8وَكُنْتُ مَعَكَ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتَ، وَقَرَضْتُ جَمِيعَ أَعْدَائِكَ مِنْ أَمَامِكَ، وَعَمِلْتُ لَكَ ٱسْمًا كَٱسْمِ ٱلْعُظَمَاءِ ٱلَّذِينَ فِي ٱلْأَرْضِ.
8ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน เราอยู่กับเจ้าและกำจัดศัตรูที่ขวางหน้าเจ้า เราจะทำให้เจ้ามีชื่อเสียงทัดเทียมผู้ยิ่งใหญ่ในโลก
9وَعَيَّنْتُ مَكَانًا لِشَعْبِي إِسْرَائِيلَ وَغَرَسْتُهُ فَسَكَنَ فِي مَكَانِهِ، وَلَا يَضْطَرِبُ بَعْدُ، وَلَا يَعُودُ بَنُو ٱلْإِثْمِ يَبْلُونَهُ كَمَا فِي ٱلْأَوَّلِ،
9เราจะกำหนดที่อยู่ให้ชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของเรา และให้พวกเขาตั้งหลักแหล่งอยู่ในถิ่นของตนโดยไม่ต้องถูกขับไล่อีก คนชั่วจะไม่รุกรานพวกเขาอย่างในยุคแรก ๆ
10وَمُنْذُ ٱلْأَيَّامِ ٱلَّتِي فِيهَا أَقَمْتُ قُضَاةً عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ. وَأَذْلَلْتُ جَمِيعَ أَعْدَائِكَ. وَأُخْبِرُكَ أَنَّ ٱلرَّبَّ يَبْنِي لَكَ بَيْتًا.
10รวมทั้งในสมัยที่เราตั้งผู้วินิจฉัยเหนือชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของเรา เราจะปราบศัตรูทุกคนของเจ้าให้สงบ และเราขอบอกเจ้าด้วยว่า พระยาห์เวห์จะสร้างราชวงศ์ให้เจ้า
11وَيَكُونُ مَتَى كَمَلَتْ أَيَّامُكَ لِتَذْهَبَ مَعَ آبَائِكَ، أَنِّي أُقِيمُ بَعْدَكَ نَسْلَكَ ٱلَّذِي يَكُونُ مِنْ بَنِيكَ وَأُثَبِّتُ مَمْلَكَتَهُ.
11เมื่อเจ้าสิ้นอายุขัยและไปอยู่กับบรรพบุรุษ เราจะตั้งลูกชายคนหนึ่งของเจ้าให้สืบตำแหน่งต่อจากเจ้า และจะทำให้อาณาจักรของเขามั่นคง
12هُوَ يَبْنِي لِي بَيْتًا وَأَنَا أُثَبِّتُ كُرْسِيَّهُ إِلَى ٱلْأَبَدِ.
12เขาจะสร้างที่ประทับให้เรา และเราจะตั้งบัลลังก์ของเขาให้มั่นคงตลอดไป
13أَنَا أَكُونُ لَهُ أَبًا وَهُوَ يَكُونُ لِيَ ٱبْنًا، وَلَا أَنْزِعُ رَحْمَتِي عَنْهُ كَمَا نَزَعْتُهَا عَنِ ٱلَّذِي كَانَ قَبْلَكَ.
13เราจะเป็นพ่อของเขา และเขาจะเป็นลูกของเรา เราจะไม่ถอนความรักมั่นคงจากเขาเหมือนที่ถอนจากคนที่อยู่ก่อนเจ้า
14وَأُقِيمُهُ فِي بَيْتِي وَمَلَكُوتِي إِلَى ٱلْأَبَدِ، وَيَكُونُ كُرْسِيُّهُ ثَابِتًا إِلَى ٱلْأَبَدِ».
14แต่เราจะให้เขาอยู่ในบ้านและอาณาจักรของเราตลอดไป บัลลังก์ของเขาจะมั่นคงตลอดไป”’”
15فَحَسَبَ جَمِيعِ هَذَا ٱلْكَلَامِ وَحَسَبَ كُلِّ هَذِهِ ٱلرُّؤْيَا كَذَلِكَ كَلَّمَ نَاثَانُ دَاوُدَ.
15นาธันเล่าถ้อยคำและนิมิตทั้งหมดนี้ให้ดาวิดฟัง
16فَدَخَلَ ٱلْمَلِكُ دَاوُدُ وَجَلَسَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ وَقَالَ: «مَنْ أَنَا أَيُّهَا ٱلرَّبُّ ٱلْإِلَهُ، وَمَاذَا بَيْتِي حَتَّى أَوْصَلْتَنِي إِلَى هُنَا؟
16แล้วกษัตริย์ดาวิดเข้าไปนั่งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์และทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ข้าพเจ้าเป็นใคร และตระกูลของข้าพเจ้าสำคัญอย่างไร พระองค์จึงนำข้าพเจ้ามาไกลถึงเพียงนี้?
17وَقَلَّ هَذَا فِي عَيْنَيْكَ يَا ٱللهُ فَتَكَلَّمْتَ عَنْ بَيْتِ عَبْدِكَ إِلَى زَمَانٍ طَوِيلٍ، وَنَظَرْتَ إِلَيَّ مِنَ ٱلْعَلَاءِ كَعَادَةِ ٱلْإِنْسَانِ أَيُّهَا ٱلرَّبُّ ٱلْإِلَهُ.
17ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเห็นว่าสิ่งที่ทรงทำเพื่อข้าพเจ้าแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็ก จึงตรัสถึงอนาคตอันไกลของตระกูลผู้รับใช้ และทรงปฏิบัติต่อข้าพเจ้าราวกับข้าพเจ้าเป็นผู้มีฐานะสูง ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า
18فَمَاذَا يَزِيدُ دَاوُدُ بَعْدُ لَكَ لِأَجْلِ إِكْرَامِ عَبْدِكَ وَأَنْتَ قَدْ عَرَفْتَ عَبْدَكَ؟
18ดาวิดจะทูลอะไรเพิ่มได้อีกเกี่ยวกับเกียรติที่พระองค์ประทานแก่ผู้รับใช้? พระองค์ทรงรู้จักผู้รับใช้ของพระองค์ดี
19يَارَبُّ، مِنْ أَجْلِ عَبْدِكَ وَحَسَبَ قَلْبِكَ قَدْ فَعَلْتَ كُلَّ هَذِهِ ٱلْعَظَائِمِ، لِتَظْهَرَ جَمِيعُ ٱلْعَظَائِمِ
19ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งหมดนี้เพื่อผู้รับใช้ ตามพระประสงค์ของพระองค์เอง และทรงเปิดเผยเรื่องยิ่งใหญ่เหล่านี้
20يَارَبُّ، لَيْسَ مِثْلُكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ حَسَبَ كُلِّ مَا سَمِعْنَاهُ بِآذَانِنَا.
20ข้าแต่พระยาห์เวห์ จากทุกสิ่งที่เราได้ยินมา ไม่มีใครเสมอเหมือนพระองค์ และไม่มีพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์
21وَأَيَّةُ أُمَّةٍ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِثْلُ شَعْبِكَ إِسْرَائِيلَ ٱلَّذِي سَارَ ٱللهُ لِيَفْتَدِيَهُ لِنَفْسِهِ شَعْبًا، لِتَجْعَلَ لَكَ ٱسْمَ عَظَائِمَ وَمَخَاوِفَ بِطَرْدِكَ أُمَمًا مِنْ أَمَامِ شَعْبِكَ ٱلَّذِي ٱفْتَدَيْتَهُ مِنْ مِصْرَ.
21มีชนชาติใดในโลกเหมือนชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของพระองค์? พระเจ้าทรงไถ่พวกเขาจากอียิปต์มาเป็นประชาชนของพระองค์ ทรงสร้างชื่อให้พระองค์ด้วยการกระทำอันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม และทรงขับไล่ชนชาติต่าง ๆ ให้พ้นทางพวกเขา
22وَقَدْ جَعَلْتَ شَعْبَكَ إِسْرَائِيلَ لِنَفْسِكَ شَعْبًا إِلَى ٱلْأَبَدِ، وَأَنْتَ أَيُّهَا ٱلرَّبُّ صِرْتَ لَهُمْ إِلَهًا.
22พระองค์ทรงให้อิสราเอลเป็นประชาชนของพระองค์ตลอดไป และพระองค์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ก็ทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา
23وَٱلْآنَ أَيُّهَا ٱلرَّبُّ، لِيَثْبُتْ إِلَى ٱلْأَبَدِ ٱلْكَلَامُ ٱلَّذِي تَكَلَّمْتَ بِهِ عَنْ عَبْدِكَ وَعَنْ بَيْتِهِ وَٱفْعَلْ كَمَا نَطَقْتَ.
23บัดนี้ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ถ้อยคำที่พระองค์ตรัสเกี่ยวกับผู้รับใช้และตระกูลของเขาเป็นจริงตลอดไป ขอทรงทำตามที่ตรัสไว้
24وَلْيَثْبُتْ وَيَتَعَظَّمِ ٱسْمُكَ إِلَى ٱلْأَبَدِ، فَيُقَالَ: رَبُّ ٱلْجُنُودِ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ. هُوَ ٱللهُ لِإِسْرَائِيلَ وَلْيَثْبُتْ بَيْتُ دَاوُدَ عَبْدِكَ أَمَامَكَ.
24ขอให้พระนามของพระองค์ตั้งมั่นและยิ่งใหญ่ตลอดไป จนผู้คนกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพทรงเป็นพระเจ้าของอิสราเอล และอิสราเอลก็มีพระองค์เป็นพระเจ้าของตน’ และขอให้ราชวงศ์ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์มั่นคงต่อพระพักตร์
25لِأَنَّكَ يَا إِلَهِي قَدْ أَعْلَنْتَ لِعَبْدِكَ أَنَّكَ تَبْنِي لَهُ بَيْتًا، لِذَلِكَ وَجَدَ عَبْدُكَ أَنْ يُصَلِّيَ أَمَامَكَ.
25เพราะพระองค์ พระเจ้าของข้าพเจ้า ทรงเปิดเผยแก่ผู้รับใช้ว่าจะทรงสร้างราชวงศ์ให้เขา ผู้รับใช้จึงกล้าทูลอธิษฐานต่อพระองค์
26وَٱلْآنَ أَيُّهَا ٱلرَّبُّ، أَنْتَ هُوَ ٱللهُ، وَقَدْ وَعَدْتَ عَبْدَكَ بِهَذَا ٱلْخَيْرِ.
26บัดนี้ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า และทรงสัญญาสิ่งดีนี้แก่ผู้รับใช้
27وَٱلْآنَ قَدِ ٱرْتَضَيْتَ بِأَنْ تُبَارِكَ بَيْتَ عَبْدِكَ لِيَكُونَ إِلَى ٱلْأَبَدِ أَمَامَكَ، لِأَنَّكَ أَنْتَ يَارَبُّ قَدْ بَارَكْتَ وَهُوَ مُبَارَكٌ إِلَى ٱلْأَبَدِ».
27พระองค์ทรงพอพระทัยอวยพรราชวงศ์ผู้รับใช้ให้ดำรงอยู่ต่อพระพักตร์ตลอดไป พระยาห์เวห์เจ้าข้า เมื่อพระองค์ทรงอวยพรแล้ว พรนั้นก็ดำรงอยู่ตลอดไป”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.