Римлян 8
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Тим же то тепер нема нїякого осуду тим, що в Христї Ісусї не по тїлу ходять, а по духу.
1ϨⲀⲢⲀ ⲞⲨⲚ ϮⲚⲞⲨ ⲘⲘⲞⲚ ϨⲖⲒ ⲚϨⲀⲠ ϬⲒ ⲈⲚⲎ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
2Закон бо духа життя в Христї Ісусї визволив мене від закону гріха і від смерти.
2ⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲠⲰⲚϦ ϦⲈⲚⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲀϤⲀⲒⲦⲈⲚ ⲚⲢⲈⲘϨⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲂⲒ ⲚⲈⲘ ⲪⲘⲞⲨ.
3Позаяк закон, ослаблений тїлом, був безсилен, то Бог, піславши Сина свого в подобі тїла гріховного і ради гріха, осудив гріх у тїлї,
3ϮⲘⲈⲦⲀⲦϪⲞⲘ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲈⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ⲐⲎ ⲈⲚⲀϤϢⲰⲚⲒ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ϮⲤⲀⲢⲜ Ⲁ- ⲪⲚⲞⲨϮ ⲦⲀⲞⲨⲞ ⲘⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ ϦⲈⲚⲞⲨⲒⲚⲒ ⲚⲤⲀⲢⲜ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲂⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲐⲂⲈ ⲪⲚⲞⲂⲒ ⲀϤϨⲒ ⲪⲚⲞⲂⲒ ⲈⲠϨⲀⲠ ϦⲈⲚⲦⲤⲀⲢⲜ.
4щоб оправданнє закону сповнилось в нас, которі не по тїлу ходимо, а по духу.
4ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲠⲒⲐⲘⲀⲒⲞ ⲚⲦⲈⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ϪⲰⲔ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲚϦⲎⲦⲈⲚ ϦⲀ ⲚⲎ ⲈⲦⲈⲚⲤⲈⲘⲞϢⲒ ⲀⲚ ⲔⲀⲦⲀ ⲤⲀⲢⲜ ⲀⲖⲖⲀ ⲔⲀⲦⲀ ⲠⲚⲈⲨⲘⲀ.
5Которі бо по тїлу, ті думають про тїлесне, которі ж по духу, — про духовне.
5ⲚⲎ ⲈⲦϢⲞⲠ ⲄⲀⲢ ⲔⲀⲦⲀ ⲤⲀⲢⲜ ⲚⲀⲦⲤⲀⲢⲜ ⲠⲈⲦⲞⲨⲘⲈⲨⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚⲈⲦⲘⲞϢⲒ ⲆⲈ ⲔⲀⲦⲀ ⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲀ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲠⲈⲦⲞⲨⲘⲈⲨⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ.
6Думаннє бо тїлесне — смерть, а думаннє духовне — життє і впокій.
6ⲪⲘⲈⲨⲒ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲈϮⲤⲀⲢⲜ ⲪⲘⲞⲨ ⲠⲈ ⲪⲘⲈⲨⲒ ⲆⲈ ⲚⲦⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲠⲰⲚϦ ⲠⲈ ⲚⲈⲘ ϮϨⲒⲢⲎⲚⲎ.
7Тим що думаннє тїлесне — ворогуваннє проти Бога; законові бо Божому не корить ся, та й не може.
7ϪⲈ ⲪⲘⲈⲨⲒ ⲚⲦⲈϮⲤⲀⲢⲜ ⲞⲨⲘⲈⲦϪⲀϪⲒ ⲠⲈ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲘⲠⲀϤϬⲚⲈ ϪⲰϤ ⲄⲀⲢ ⲘⲠⲒⲚⲞⲘⲞⲤ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲆⲈ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲞϤ.
8Хто бо по тїлу, ті Богу вгодити не можуть.
8ⲚⲎ ⲆⲈ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲦⲤⲀⲢⲜ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲢⲀⲚⲀϤ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ.
9Ви ж не по тїлу, а в дусї, коли тільки Дух Божий домує в вас. Коли ж хто Духа Христового не має, то сей не Його.
9ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ⲆⲈ ⲚⲀⲢⲈⲦⲈⲚⲬⲎ ϦⲈⲚⲦⲤⲀⲢⲜ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ϦⲈⲚⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲒⲤϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϢⲞⲠ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲪⲎ ⲆⲈ ⲈⲦⲈ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ϢⲞⲠ ⲚϦⲎⲦϤ ⲀⲚ ⲪⲀⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲪⲰϤ ⲀⲚ ⲠⲈ.
10Коли ж Христос в вас, тодї тїло мертве для гріха, дух же живий ради праведности.
10ⲒⲤϪⲈ ⲆⲈ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲠⲒⲤⲰⲘⲀ ⲘⲈⲚ ϤⲘⲰⲞⲨⲦ ⲈⲐⲂⲈ ⲪⲚⲞⲂⲒ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲆⲈ ⲞⲨⲰⲚϦ ⲠⲈ ⲈⲐⲂⲈ ϮⲘⲈⲐⲘⲎⲒ.
11Коли ж Дух Того, хто воскресив Ісуса з мертвих домує в вас, то Воскресивший Христа із мертвих оживить і смертні тїла ваші Духом своїм, що домує в вас.
11ⲒⲤϪⲈ ⲆⲈ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲞⲨⲚⲞⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ ϤϢⲞⲠ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲒⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲦⲞⲨⲚⲞⲤ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ ⲈϤⲈⲦⲀⲚϦⲈ ⲚⲈⲦⲈⲚⲔⲈⲤⲰⲘⲀ ⲈⲦⲈϢⲀⲨⲘⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲠⲈϤⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲦϢⲞⲠ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ.
12Тим же то, браттє, ми довжники не тїлу, щоб по тїлу жити.
12ϨⲀⲢⲀ ⲞⲨⲚ ⲚⲀⲤⲚⲎⲞⲨ ⲞⲨⲞⲚ ⲈⲢⲞⲚ ϦⲈⲚⲤⲀⲢⲜ ⲀⲚ ⲈⲐⲢⲈⲚⲰⲚϦ ⲔⲀⲦⲀ ⲤⲀⲢⲜ.
13Коли бо живете по тїлу, то помрете; коли ж духом дїла тїлесні мертвите, будете живі.
13ⲒⲤϪⲈ ⲄⲀⲢ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲞⲚϦ ⲔⲀⲦⲀ ⲤⲀⲢⲜ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲘⲞⲨ ⲒⲤϪⲈ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲒϨⲂⲎ ⲞⲨⲒ ⲚⲦⲈⲠⲒⲤⲰⲘⲀ ⲦⲈⲦⲈⲚϦⲰⲦⲈⲂ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲦⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲰⲚϦ.
14Котрі бо Духом Божим водять ся, ті сини Божі.
14ⲚⲎ ⲄⲀⲢ ⲈⲐⲘⲞϢⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲒ ⲚⲈⲚⲒϢⲎⲢⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
15Бо не прийняли ви духа неволї, знов на боязнь, а прийняли духа всиновлення, нимже покликуємо: Авва, Отче!
15ⲚⲀⲢⲈⲦⲈⲚϬⲒ ⲄⲀⲢ ⲀⲚ ⲚⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲞⲨⲘⲈⲦⲂⲰⲔ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲞⲚ ⲈⲨϨⲞϮ ⲀⲖⲖⲀ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϬ ⲒⲚⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲞⲨⲘⲈⲦϢⲎⲢⲒ ⲪⲀⲒ ⲈⲦⲈⲚⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦϤ ϪⲈ ⲀⲂⲂⲀ ⲪⲒⲰⲦ.
16Сей самий Дух сьвідкує нашому духові, що ми дїти Божі,
16ⲞⲨⲞϨ ⲚⲐⲞϤ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀϤⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲈⲘ ⲠⲈⲚⲠⲚⲈⲨⲘⲀϪⲈ ⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚϢⲎⲢⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
17коли ж дїти, то й наслїдники, наслїдники Божі, а спільні наслїдники Христові, коли тільки з Ним страждемо, щоб з Ним і прославитись.
17ⲒⲤϪⲈ ⲆⲈ ⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚϢⲎⲢⲒ ⲒⲈ ⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚⲔⲖⲎⲢⲞⲚⲞⲘⲞⲤ ⲞⲚ ϨⲀⲚⲔⲖⲎⲢⲞⲚⲞⲘⲞⲤ ⲘⲈⲚ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϨⲀⲚϢⲪⲎⲢ ⲚⲔⲖⲎⲢⲞⲚⲞⲘⲞⲤ ⲚⲦⲈⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲒⲤϪⲈ ⲦⲈⲚϬⲒⲘⲔⲀϨ ⲚⲈⲘⲀϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈⲚϬⲒⲰⲞⲨ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲞⲚ.
18Думаю бо, що муки теперішнього часу недостойні слави, що має явитись в нас.
18ϮⲘⲈⲨⲒ ⲄⲀⲢ ϪⲈ ⲤⲈⲘⲠϢⲀ ⲀⲚ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲔⲀⲨϨ ⲚⲦⲈⲠⲀⲒⲤⲎⲞⲨ ⲚⲦⲈϮⲚⲞⲨ ⲘⲠⲒⲰⲞⲨ ⲈⲐⲚⲀϬⲰⲢⲠ ⲚⲀⲚ ⲈⲂⲞⲖ.
19Бо дожиданнє творива дожидає одкриття синів Божих.
19ⲠϢⲀⲤⲞⲘⲤ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲈⲠⲒⲤⲰⲚⲦ ⲀϤⲤⲞⲘⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲀⲦϨⲎ ⲘⲠⲒϬⲰⲢⲠ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲦⲈⲚⲒϢⲎⲢⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
20Суєтї бо твориво підневолилось не по волї, а через підневолившого, в надїї,
20ⲠⲒⲤⲰⲚⲦ ⲄⲀⲢ ⲀϤϬⲚⲈϪⲰϤ ⲚϮⲘⲈⲦⲈⲪⲖⲎ ⲞⲨ ⲚϤⲞⲨⲰϢ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲈⲐⲂⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲐⲢⲈϤϬⲚⲈϪⲰϤ ϦⲈⲚⲞⲨϨⲈⲖⲠⲒⲤ.
21що й саме твориво визволить ся з неволї зотлїння на волю слави дїтей Божих.
21ϪⲈ ⲚⲐⲞϤ ϨⲰϤ ⲠⲒⲤⲰⲚⲦ ϤⲚⲀⲈⲢⲢⲈⲘϨⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ϮⲘⲈⲦⲂⲰⲔ ⲚⲦⲈⲠⲦⲀⲔⲞ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈϮⲘⲈⲦⲢⲈⲘϨⲈ ⲚⲦⲈⲠⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒϢⲎⲢⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
22Знаємо бо, що все твориво вкупі стогне і мучить ся аж досї.
22ⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲘⲈⲚ ⲄⲀⲢ ϪⲈ ⲠⲒⲤⲰⲚⲦ ⲦⲎⲢϤ ϤⲒⲀϨⲞⲘ ⲚⲈⲘⲀⲚ ⲞⲨⲞϨ ϤϮⲚⲀⲔϨⲒ ⲚⲈⲘⲀⲚ ϢⲀ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈϮⲚⲞⲨ.
23Не тільки ж (воно), та й ми самі, первоплід духа маючи, й ми самі в собі стогнемо, ждучи всиновлення, избавлення тїла нашого.
23ⲞⲨ ⲘⲞⲚⲞⲚ ⲆⲈ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲈⲘ ⲀⲚⲞⲚ ϨⲰⲚ ⲈϮⲀⲠⲀⲢⲬⲎ ⲚⲦⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲞⲦⲈⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲚⲞⲚ ⲦⲈⲚϤⲒⲀϨⲞⲘ ⲚϦⲢⲎⲒ ⲚϦⲎⲦⲈⲚ ⲈⲚϪⲞⲨϢⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲀⲦϨⲎ ⲚϮⲘⲈⲦϢⲎⲢⲒ ⲠⲒⲤⲰϮ ⲚⲦⲈⲠⲈⲚⲤⲰⲘⲀ.
24Надїєю бо спаслись ми; надїя ж видима не єсть надїя; що бо хто бачить, чого й надїятись?
24ⲈⲦⲀⲚⲚⲞϨⲈⲘ ⲄⲀⲢ ϦⲈⲚⲞⲨϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲞⲨϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲆⲈ ⲈⲨⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞⲤ ⲚⲞⲨϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲀⲚ ⲦⲈ ⲪⲎ ⲄⲀⲢ ⲈϢⲀⲢⲈ ⲞⲨⲀⲒ ⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ϢⲀϤⲈⲢϨⲨⲠⲞⲘⲞⲚⲒⲚ ⲈⲢⲞϤ.
25Коли ж надїємось, чого не бачимо, терпіннєм ждемо.
25ⲒⲤϪⲈ ⲆⲈ ⲪⲎ ⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲀⲚ ⲦⲈⲚⲈⲢϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲈⲢⲞϤ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲞⲨϨⲨⲠⲞⲘⲞⲚⲎ ⲦⲈⲚϪⲞⲨϢⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲀϪⲰϤ.
26Так же само й Дух помагає нам в немощах наших; про що бо молитись нам так, як треба, не знаємо, та сам Дух заступаєть ся за нас стогнаннєм невимовним.
26ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲆⲈ ⲞⲚ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲀϤϮⲦⲞⲦⲤ ⲚⲦⲈⲚⲘⲈⲦϪⲰⲂ ⲞⲨ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲰⲂϨ ⲈⲦⲈⲚⲚⲀⲀⲒϤ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲤϢⲈ ⲚⲦⲈⲚⲈⲘⲒ ⲀⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲐⲞϤ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀϤⲈⲢϨⲞⲨⲞ ⲤⲈⲘⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲚ ϦⲈⲚϨⲀⲚϤⲒⲀϨⲞⲘ ⲚⲀⲦⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
27Той же, хто вивідує серця, знає, яка думка в Духа; бо по Богу промовляє за сьвятих.
27ⲪⲎ ⲆⲈ ⲈⲦϦⲞⲦϦⲈⲦ ⲚⲚⲒϨⲎⲦ ϤⲤⲰⲞⲨⲚ ϪⲈ ⲞⲨ ⲠⲈ ⲪⲘⲈⲨⲒ ⲘⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀϪⲈ ⲀϤⲤⲈⲘⲒ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈϪⲈⲚ ⲪⲎ ⲈⲐⲞⲨⲀⲂ.
28Знаємо ж, що люблячим Бога, усе допомагає до доброго, котрі по постанові (Його) покликані;
28ⲦⲈⲚⲤⲰⲞⲨⲚ ⲆⲈ ϪⲈ ⲚⲎ ⲈⲦⲈⲢⲀⲄⲀⲠⲀⲚ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ϢⲀϤⲈⲢϨⲰⲂ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ϦⲈⲚϨⲰⲂ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈⲨ ⲚⲎ ⲈⲦⲀϤⲐⲀϨⲘⲞⲨ ⲔⲀⲦⲀ ⲠⲈϤϢⲞⲢⲠ ⲚⲐⲰϢ.
29бо котрих наперед узнав, тих наперед і призначив бути подобним образу Сина Його, щоб Він був первородним між многими братами.
29ϪⲈ ⲚⲎ ⲈⲦⲀϤⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲚⲤⲞⲨⲰⲚⲞⲨ ⲚⲀⲒ ⲞⲚ ⲀϤⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲚⲐⲀϢⲞⲨ ⲚϢⲪⲎⲢ ⲚⲤⲘⲞⲦ ⲚⲦⲈⲦϨⲒⲔⲰⲚ ⲘⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲈⲐⲢⲈϤϢⲰⲠⲒ ⲈϤⲞⲒ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲘⲘⲒⲤⲒ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲤⲞⲠ.
30А кого наперед призначив, тих і покликав; а кого прикликав, тих і оправдив, а кого оправдив, тих і прославив.
30ⲚⲎ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤⲈⲢϢⲞⲢⲠ ⲚⲐⲀϢⲞⲨ ⲚⲀⲒ ⲞⲚ ⲚⲎ ⲈⲦⲀϤⲐⲀϨⲘⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲎ ⲈⲦⲀϤⲐⲀϨⲘⲞⲨ ⲚⲀⲒ ⲞⲚ ⲀϤⲐⲘⲀⲒⲰⲞⲨ ⲚⲎ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤⲐⲘⲀⲒⲰⲞⲨ ⲚⲀⲒ ⲞⲚ ⲀϤϮⲰⲞⲨ ⲚⲰⲞⲨ.
31Що ж скажемо на се? Коли Бог за нас, хто на нас?
31ⲞⲨ ϪⲈ ⲠⲈⲦⲈⲚⲚⲀϪⲞϤ ⲞⲨⲂⲈ ⲚⲀⲒ ⲒⲤϪⲈ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲠⲈⲦϮ ⲈϪⲰⲚ ⲚⲒⲘ ⲈⲐⲚⲀϢϮ ⲞⲨⲂⲎⲚ.
32Він, що свого Сина не пощадив, а за всїх нас видав Його, хиба ж з Ним і всього нам не подарує?
32ⲪⲎ ⲈⲦⲈⲘⲠⲈϤϮⲀⲤⲞ ⲈⲠⲈϤϢⲎⲢⲒ ⲘⲘⲒⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲀⲖⲖⲀ ⲀϤⲦⲎⲒϤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲚ ⲦⲎⲢⲈⲚ ⲠⲰⲤ ϪⲈ ⲚⲚⲈϤϮ ⲚⲈⲚⲬⲀⲒ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲀⲚ ⲚϨⲘⲞⲦ ⲚⲈⲘⲀϤ.
33Хто буде винуватити вибраних Божих? Бог же, той, що оправдує!
33ⲚⲒⲘ ⲈⲐⲚⲀϢⲤⲈⲘⲒ ⲈⲚⲒⲤⲰⲦⲠ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲠⲈⲦⲐⲘⲀⲒⲞ
34Хто ж се, що осуджує? (Та ж) Христос умер, ба й воскрес; Він і по правицї в Отця, Він і заступаєть ся за нас!
34ⲚⲒⲘ ⲈⲐⲚⲀϢϨⲒⲞⲨⲒ ⲘⲠϨⲀⲠ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈ ⲈⲦⲀϤⲘⲞⲨ ⲘⲀⲖⲖⲞⲚ ⲆⲈ ⲀϤⲦⲰⲚϤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲐⲘⲰⲞⲨⲦ ⲪⲎ ⲈⲦⲬⲎ ⲤⲀⲞⲨⲒⲚⲀⲘ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲐⲞϤ ⲈⲦⲤⲈⲘⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲚ.
35Хто нас розлучить од любови Христової? чи горе, чи тїснота, чи гоненнє, чи голод, чи нагота, чи біда, чи меч?
35ⲚⲒⲘ ⲈⲐⲚⲀϢⲪⲞⲢϪⲦⲈⲚ ⲤⲀⲂⲞⲖ ⲚϮⲀⲄⲀⲠⲎ ⲚⲦⲈⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲞⲨϨⲞϪϨⲈϪ ⲠⲈ ⲒⲈ ⲞⲨⲦⲀⲦϨⲞ ⲒⲈ ⲞⲨⲆⲒⲰⲄⲘⲞⲤ ⲒⲈ ⲞⲨϨⲔⲞ ⲒⲈ ⲞⲨⲂⲰϢ ⲒⲈ ⲞⲨⲔⲨⲚⲆⲒⲚⲞⲤ ⲒⲈ ⲞⲨⲤⲎϤⲒ.
36Яко ж писано: задля тебе вбивають нас увесь день, полїчено нас як овечок на заріз.
36ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲤϦⲎⲞⲨⲦ ϪⲈ ⲈⲐⲂⲎⲦⲔ ⲤⲈϦⲰⲦⲈⲂ ⲘⲘⲞⲚ ⲘⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲦⲎⲢϤ ⲀⲨⲞⲠⲦⲈⲚ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚϨⲀⲚⲈⲤⲰⲞⲨ ⲈⲠϦⲞⲖϦⲈⲖ.
37Та у всьому тому ми побіждаємо через Возлюбившого нас.
37ⲀⲖⲖⲀ ϦⲈⲚⲚⲀⲒ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲦⲈⲚⲈⲢϨⲞⲨⲞ ϬⲢⲞ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲘⲈⲚⲢⲒⲦⲈⲚ.
38Упевнив ся бо я, що нї смерть, нї життє, нї ангели, нї князївства, нї сили, нї теперішнє, нї будуче,
38ⲀⲚⲞⲔ ⲄⲀⲢ ⲠⲀϨⲎⲦ ⲐⲎⲦ ϪⲈ ⲞⲨⲆⲈ ⲪⲘⲞⲨ ⲞⲨⲆⲈ ⲠⲰⲚϦ ⲞⲨⲆⲈ ⲀⲄⲄⲈⲖⲞⲤ ⲞⲨⲆⲈ ⲀⲢⲬⲎ ⲞⲨⲆⲈ ⲚⲈⲦϢⲞⲠ ⲞⲨⲆⲈ ⲚⲈⲦⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲞⲨⲆⲈ ϪⲞⲘ.
39нї висота, нї глибина, нї инше яке твориво не возможе нас розлучити від любови Божої, що в Христї Ісусї, Господї нашім.
39ⲞⲨⲆⲈ ϬⲒⲤⲒ ⲞⲨⲆⲈ ϢⲰⲔ ⲞⲨⲆⲈ ⲔⲈⲤⲰⲚⲦ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲪⲞⲢϪⲦⲈⲚ ⲤⲀⲂⲞⲖ ⲚϮⲀⲄⲀⲠⲎ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲐⲎ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲈⲚϬⲞⲒⲤ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.