Луки 7
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament
1Як же скінчив усї глаголи свої в слух людям, увійшов у Капернаум.
1ⲧⲁϥⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲉϥϫⲱⲕ ⳿ⲛⲛⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲙⲁϣϫ ⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲕⲁⲫⲁⲣⲛⲁⲟⲩⲙ.
2В одного ж сотника слуга недугуючи мав умирати, котрий був йому дорогий.
2ⲟⲩ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲇⲉ ϥⲙⲟⲕϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲉϥⲃⲱⲕ ⲛⲁϥⲛⲁⲙⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ.
3Почувши ж про Ісуса, післав до Него старших Жидівських, благаючи Його, щоб, прийшовши, спас слугу його.
3ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲉⲑⲃⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛϩⲁⲛ⳿ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϩⲟⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥⲧⲟⲩϫⲉ ⲡⲉϥⲃⲱⲕ.
4Вони ж, прийшовши до Ісуса, благали Його пильно, говорячи: Що достоєн він, щоб йому зробив се:
4⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲥⲡⲟⲩⲇⲉⲱⲥ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ϥⲉⲙ⳿ⲡϣⲁ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲉⲣ ⲫⲁⲓ ⲛⲁϥ.
5любить бо нарід наш, і школу він збудував нам.
5⳿ϥⲙⲉⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲡⲉⲛⲉⲑⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲁϥⲕⲟⲧⲥ ⲁⲛ.
6Ісус же пійшов з ними. І як вже він недалеко був од будинка, вислав до Него сотник другів, говорячи Йому: Господи, не трудись, бо я недостоєн, щоб Ти під стелю мою ввійшов;
6Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ϩⲏⲇⲏ ⲇⲉ ⲉϥⲟⲩⲏⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲓⲏⲓ ⲁⲛ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ Ⲡ⳪ ⳿ⲙⲡⲉⲣϯ ϧⲓⲥⲓ ⲛⲁⲕ ϯ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲕ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϧⲁ ⳿ⲑⲟⲩⲁϩⲥⲟⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲏⲓ.
7тим і себе не вважав достойним до Тебе прийти; тільки промов слово, то й одужає слуга мій.
7ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲓⲧ ⲛⲉⲙ⳿ⲡϣⲁ ⳿ⲛ⳿ⲓ ϣⲁⲣⲟⲕ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲁϫⲟⲥ ϧⲉⲛ ⳿ⲡⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ϥⲛⲁⲟⲩϫⲁⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁ⳿ⲁⲗⲟⲩ.
8Бо й я чоловік під властю поставлений, маючи під собою воїнів; і скажу сьому: Йди, то й іде, а другому: Прийди, то й прийде, а слузї моєму: Роби оце, то й зробить.
8ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϩⲱ ⲉⲩⲉⲣⲧⲁⲥⲥⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲁ ⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲙⲁⲧⲟⲓ ϧⲁⲣⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲙⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ϣⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲁⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲃⲱⲕ ⲉ ⲁⲣⲓ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲁⲓϥ.
9Почувши ж се Ісус, дивувавсь йому, й, обернувшись до йдучого за собою народу, рече: Глаголю вам: Навіть в Ізраїлї, такої віри не знайшов я.
9ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⳿ⲉⲛⲁⲓ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲉⲣ⳿ϣⲫⲏ ⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲫⲟⲛϩϥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲧⲏⲣϥ ⳿ⲙⲡⲓϫⲉⲙ ⲟⲩⲛⲁϩϯ ⳿ⲛⲧⲁⲓⲙⲁⲓⲏ.
10І вернувшись послані у будинок, знайшли недужнього слугу здоровим.
10ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲡⲓⲏⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲁⲩϫⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲃⲱⲕ ⲉⲁϥⲟⲩϫⲁⲓ.
11І сталось опісля, ійшов Він у город, званий Наін, і йшло з Ним доволї учеників Його, й багато народу.
11ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⳿ⲉⲟⲩⲃⲁⲕⲓ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲙ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙⲙⲏϣ.
12Як же наближив ся до городських воріт, аж ось винесено мертвого, сина єдиного в матері своєї, вона ж була вдова; й багато народу з городу було з нею.
12ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉϯⲡⲩⲗⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲃⲁⲕⲓ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛⲁⲩⲱⲗⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲁϥⲙⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲡⲉ ⲛⲧⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲭⲏⲣⲁ ⲧⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲡⲉ.
13І побачивши її Господь, змилосердивсь над нею, і рече їй: Не плач.
13ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϥϣⲉⲛϩⲏ ⲧ ϧⲁⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲣⲓⲙⲓ.
14І приступивши, приторкнув ся до мар; ті ж, що несли, зʼупинились. І рече: Молодче, тобі глаголю: встань.
14ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⲁϥϭⲓ ⲛⲉⲙ ϯ⳿ⲥⲗⲏ ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲧϥⲁⲓ ⲁⲩⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲓϧⲉⲗϣ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ⲧⲱⲛⲕ.
15І сїв мерлець, і почав говорити. І оддав його матері його.
15ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⳿ⲛⲧⲉϥⲙⲁⲩ.
16Обняв же страх усїх; і прославляли вони Бога, кажучи: Що пророк великий устав між нами, й навідав Бог людей своїх.
16ⲟⲩϩⲟϯ ⲇⲉ ⲁⲥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲫϯ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⳿ⲛϧⲏⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁ ⲫϯ ϫⲉⲙ⳿ⲡϣⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ.
17І розійшлось слово се по всїй Юдеї про Него й по всїй околицї.
17ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲩⲇⲉ⳿ⲁ ⲧⲏⲣⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲉⲣⲓ ⲭⲱⲣⲟⲥ ⲧⲏⲣⲥ.
18І сповістили Йоана ученики його про все те.
18ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲙⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏ ⲧⲏⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲃ̅ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ.
19І покликавши двох учеників своїх Йоан, післав до Ісуса, кажучи: Ти єси грядущий, чи иншого ждати нам?
19ϥⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ϩⲁ Ⲡ⳪ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ϣⲁⲛ ⳿ⲛⲧⲉⲛϫⲟⲩϣⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱϥ ⳿ⲛⲕⲉⲟⲩⲁⲓ.
20Прийшовши ж до Него чоловіки, казали: Йоан Хреститель прислав нас до Тебе, кажучи: Ти єси грядущий, чи иншого ждати нам?
20⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⲇⲉ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲓⲣⲉϥϯⲱⲙⲥ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲧⲉⲛ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲏⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ϣⲁⲛ ⳿ⲛⲧⲉⲛϫⲟⲩϣⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱϥ ⲛⲕⲉⲟⲩⲁⲓ.
21Того ж часу сцїляв Він многих від недуг і ран, і духів лихих, і многим слїпим давав прозрїннє.
21ϧⲉⲛ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁϥⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⳿ⲉϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲁⲥⲧⲅⲅⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲡ̅ⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲩϩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲙⲃⲉⲗⲗⲉ ⲁϥⲉⲣ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲓⲛⲁⲩ ⳿ⲙⲃⲟⲗ.
22І озвавшись Ісус, рече їм: Ідїть сповістїть Йоана, що бачили й чули: як слїпі прозирають, криві ходять, прокаженні очищають ся, глухі чують, мертві встають, і вбогі благовіствують.
22ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲟⲩ⳿ⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙⲁⲧⲁⲙⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⳿ⲉⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲗⲗⲉⲩ ⲥⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲙⲃⲟⲗ ⲛⲓϭⲁⲗⲉⲩ ⲥⲉⲙⲟϣⲓ ⲛⲓⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ ⲥⲉⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲓⲕⲟⲩⲣ ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲥⲉⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲥⲉϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛⲱⲟⲩ.
23І блажен, хто не зблазнить ся мною.
23ⲟⲩⲟϩ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧϥ ⳿ⲙⲫⲏⲉⲧⲉ⳿ⲛ⳿ϥⲛⲁⲉⲣ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⲁⲛ ⲛϧⲏⲧ.
24Як же пійшли посланцї Йоанові, почав глаголати до народу про Йоана: Чого виходили ви дивитись у пустиню? На тростину, що вітер колише?
24ⲉⲧⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙ⳿ⲛϩⲱⲃ ⳿ⲛⲧⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϫⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲏϣ ⲉⲑⲃⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉ⳿ⲡϣⲁϥⲉ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲕⲁϣ ⲉⲩⲕⲓⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲑⲏⲟⲩ.
25Або чого ж виходили ви дивитись? На чоловіка, в мягку одежу одягненого? Ось ті, що в одежі пишній та роскоші, панують у царських дворах.
25ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⲁⲛϩⲉⲃⲥⲱ ⲩϫⲏⲛ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲛⲁ ⲛⲓ⳿ϩⲃⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲡⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⳿ⲡⲟⲩⲛⲟϥ ⲥⲉⲭⲏ ϧⲉⲛ ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ.
26Або чого виходили ви дивитись: На пророка? Так, глаголю вам, і більш пророка.
26ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⲉⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁϩⲁ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩϩⲟⲩ⳿ⲟ ⳿ⲉⲟⲩ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ.
27Се той, про кого написано: Ось я посилаю ангела мого перед лицем Твоїм, що приготовить дорогу Твою перед Тобою.
27ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲏⲉⲧ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡ ⳿ⲙ⳿ⲡⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϧⲁ⳿ⲧϩⲏ ⳿ⲙⲡⲉⲕϩⲟ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁⲥⲟⲃϯ ⳿ⲙⲡⲉⲕⲙⲱⲓⲧ ⳿ⲙⲡⲉⲕ⳿ⲙⲑⲟ.
28Глаголю бо вам: Більшого між нарожденими від жінок пророка над Йоана Хрестителя нема; найменший же у царстві Божім більший від него.
28ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⳿ⲡϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲓϩⲓ⳿ⲟⲙⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϩⲗⲓ ⲛⲁⲁϥ ⳿ⲉⲓⲱⲁⲛⲛⲏ ⲥ ⲡⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲫⲏⲟⲩ⳿ⲓ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ.
29І ввесь народ слухаючий, і митники, оправдили Бога, хрестившись хрещеннєм Йоановим.
29ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲙ ⲛⲓⲧⲉⲗⲱⲛⲏ ⲥ ⲁⲩ⳿ⲑⲙⲁⲓ⳿ⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲁⲩϭⲓⲱⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲙⲥ ⳿ⲛⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ.
30Фарисеї ж та законники раду Божу про них відкинули, не хрестившись від него.
30ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲟⲙⲓⲕⲟⲥ ⲁⲩⲉⲣⲁⲑⲉⲧⲓⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲟϭⲛⲓ ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏ ⲧⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲟⲩϭⲓⲱⲙⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ.
31Рече ж Господь: Кому ж оце уподоблю людей роду сього? й кому подобні вони?
31ⲁⲓⲛⲁⲧⲉⲛⲑⲱⲛⲧ ⲉⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩ ⲡⲉ ⳿ⲉⲧⲟⲩ⳿ⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
32Подобні вони дїтям, що сидять на торгу та гукають одно на одного, та й кажуть: Ми сурмили вам, а ви не скакали; ми голосили вам, а ви не плакали.
32ⲥⲉ⳿ⲟⲛⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ⲁⲗⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⲛⲏⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲅⲟⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏ ⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛϫⲱ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲡⲉⲧⲉⲛϭⲟⲥϫⲉⲥ ⲁⲛⲉⲣϩⲏⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲣⲓⲙⲓ.
33Прийшов бо Йоан Хреститель, що хлїба не їсть, анї вина не пє, і кажете: Диявола має.
33ⲁϥ⳿ⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲓⲣⲉϥϯⲱⲙⲥ ⲉϥⲟⲩⲉⲙ ⲱⲓⲕ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛ⳿ϥⲥⲉ ⲏⲣⲡ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ.
34Прийшов Син чоловічий, що їсть і пє, і кажете: Ось чоловік прожора та пяниця, митникам друг і грішникам.
34ⲁϥ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲥⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛⲣⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲥⲁⲩ ⲏⲣⲡ ⲉϥⲟⲓ ⳿ⲛ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲉⲛⲓⲧⲉⲗⲱⲛⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ.
35І оправдилась премудрість од дїтей своїх усїх.
35ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥ⳿ⲑⲙⲁⲓⲟ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲥⲟⲫⲓ⳿ⲁ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ.
36Просив же хтось Його з Фарисеїв, щоб їв з ним. І, ввійшовши в господу Фарисеєву, сїв за столом.
36ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϣⲉ ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁϥⲣⲱⲧⲉⲃ.
37І ось жінка у городї, що була грішниця, довідавшись, що сидить за столом у господї Фарисеєвій, принїсши любастровий збаночок мира,
37ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁⲥⲟⲓ ⳿ⲛⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲥ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⳿ϥⲣⲟⲧⲉⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁⲥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ⲁⲗⲁⲃⲁⲥⲧⲣⲟⲛ ⳿ⲛⲥⲟϫⲉⲛ.
38і ставши коло ніг Його ззаду, плачучи, почала обмивати ноги Його слїзми, й волоссєм голови своєї обтирати; й цїлувала ноги Його, й мастила миром.
38ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲥⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲥ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ϧⲁⲣⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉⲥⲣⲓⲙⲓ ⲥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϩⲱⲣⲡ ⳿ⲛⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥⲉⲣⲙⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϥⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϥⲱⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲧⲉⲥ⳿ⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥϯⲫⲓ ⳿ⲉⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲥⲑⲱϩⲥ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲟϫⲉⲛ.
39Бачивши ж Фарисей, що запросив Його, казав сам у собі, говорячи: Коли б сей був пророк, знав би, хто й яка се жінка, що приторкуєть ся до Него; бо грішниця вона.
39ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲉⲧⲁϥⲑⲁϩⲙⲉϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⲩ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲁϥⲛⲁ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲧⲉ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲁϣ ⳿ⲛⲣⲏϯ ⲧⲉ ⲧⲁⲓ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲧⲁⲥϭⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲧⲉ.
40І озвавшись Ісус, рече до него: Симоне, маю тобі щось сказати. Він же каже: Учителю, скажи.
40ⲟⲩⲟϩ ϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲏⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉϫⲟϥ ⲛⲁⲕ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⳿ⲁϫⲟϥ.
41Два довжники були в одного вірителя: один завинив пятьсот денариїв, другий же пятьдесять.
41ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲉ ⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲭⲣⲉⲱⲥⲧⲏⲥ ⲃ̅ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛⲧⲉ ⲟⲩⲇⲁⲛⲓⲥⲧⲏⲥ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲫ̅ ⳿ⲛⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̅ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
42Як же не мали чим оддавати, обом простив він. Хто ж оце з них, скажи, більш його любити ме?
42⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲛⲧⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲉⲑⲣⲟⲩⲧⲟⲃⲟⲩ ⲁϥⲭⲁⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙ⳿ⲡⲃ̅ ⳿ⲛ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲛⲓⲙ ⲟⲩⲛ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲙⲉⲛⲣⲓⲧϥ ⳿ⲛϩⲟⲩ⳿ⲟ.
43Озвав ся ж Симон і каже: Думаю, що той, кому більш простив він. Він же рече йому: Право судив єси.
43ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⳿ⲛϫⲉ ⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯⲙⲉⲩⲓ ϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲭⲁ ⲡⲓϩⲟⲩ⳿ⲟ ⲛⲁϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛ⳿ϩⲙⲟⲧ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁⲕϯϩⲁⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲟⲩⲧⲉⲛ.
44І, обернувшись до жінки, рече Симонові: Чи бачиш ти сю жінку? Увійшов я в твою господу, — води на ноги мої не дав єси; ся ж слїзми обмила ноги мої, і волоссєм голови своєї обтерла.
44ⲟⲩⲟϩ ⲧⲁϥⲫⲟⲛϩϥ ⳿ⲉϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲛⲥⲓⲙⲱⲛ ϫⲉ ⳿ⲭⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲧⲁⲓ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲓ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲉⲕⲏⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲕϯ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲛⲁϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲑⲁⲓ ⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲥ ⲁⲥϩⲱⲣⲡ ⲛⲛⲁϭⲁⲗⲁⲩϫ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥⲉⲣⲙⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϥⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥϥⲱⲓ.
45Цїлування не дав єси менї; ся ж, відколи ввійшов я, не перестала цїлувати ноги мої.
45⳿ⲙⲡⲉⲕϯ ⳿ⲛⲟⲩⲫⲓ ⳿ⲉⲣⲱⲓ ⲑⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲥ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲙⲡⲉⲥⲭⲁⲧⲟⲧⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉⲥϯⲫⲓ ⳿ⲉⲛⲁϭⲁⲗⲁⲩϫ.
46Оливою голови моєї не намастив єси; ся ж миром намастила ноги мої.
46⳿ⲙⲡⲉⲕⲑⲱϩⲥ ⳿ⲛⲧⲁ⳿ⲁⲫⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲉϩ ⲑⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲥ ⲁⲥⲑⲱϩⲥ ⳿ⲛⲛⲁϭⲁⲗⲁⲩϫ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲟϫⲉⲛ.
47Тим глаголю тобі: Оставляють ся гріхи її многі, бо возлюбила много; кому ж мало оставляєть ся, мало любить.
47ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲛⲉⲥⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲟϣ ⲥⲉⲭⲏ ⲛⲁⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁⲥⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⳿ⲉⲙⲁϣⲱ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉϣⲁⲩⲭⲁ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲁϥ ⲉⲃⲟⲗ ϣⲁϥⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ.
48Рече ж їй: Оставляють ся гріхи твої.
48ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲛⲉⲛⲟⲃⲓ ⲥⲉⲭⲏ ⲛⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
49І почали ті, що вкупі сидїли, казати в собі: Хто сей, що й гріхи відпускає?
49ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϫⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏ ⲧⲟⲩ ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲑⲣⲟⲧⲉⲃ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲣ ⳿ⲡⲕⲉⲭⲁⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
50Рече ж до жінки: Віра твоя спасла тебе; йди з упокоєм.
50ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⳿ⲛϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲡⲉⲛⲁϩϯ ⲉⲧⲁϥⲛⲁϩⲙⲓ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.