ʻEfesō
Chapter 5

ʻEfesō

Tongan Bible, Revised We…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Lutherbibel 1912
1Ko ia ke faʻifaʻitaki ʻakimoutolu ki he ʻOtua, ʻo taau mo e fānau ʻofeina;
1So seid nun Gottes Nachfolger als die lieben Kinder
2Pea ʻaʻeva ʻi he ʻofa, ʻo hangē ko e ʻofeina ʻakitautolu ʻe Kalaisi, ʻo ne foaki ia koeʻuhi ko kitautolu ko e hifo mo e feilaulau ki he ʻOtua ko e meʻa namu kakala.
2und wandelt in der Liebe, gleichwie Christus uns hat geliebt und sich selbst dargegeben für uns als Gabe und Opfer, Gott zu einem süßen Geruch.
3Ka ko e feʻauaki, mo e ʻuli kotoa pē, mo e manumanu, ke ʻoua naʻa lea tuʻo taha ki ai ʻiate kimoutolu, ʻo hangē ko ia ʻoku taau mo e kāinga māʻoniʻoni;
3Hurerei aber und alle Unreinigkeit oder Geiz lasset nicht von euch gesagt werden, wie den Heiligen zusteht,
4Pea ko e fakalielia, mo e talanoa launoa, mo e fiengutuhua, ʻaia ʻoku ʻikai lelei: kae lelei lahi ʻae fakafetaʻi.
4auch nicht schandbare Worte und Narrenteidinge oder Scherze, welche euch nicht ziemen, sondern vielmehr Danksagung.
5He ʻoku mou ʻilo eni, ʻoku ʻikai ha feʻauaki, pe ha taha ʻuli, pe ha tangata manumanu, ʻaia ko e tauhi tamapua, te ne maʻu ha tofiʻa ʻi he puleʻanga ʻo Kalaisi mo e ʻOtua.
5Denn das sollt ihr wissen, daß kein Hurer oder Unreiner oder Geiziger, welcher ist ein Götzendiener, Erbe hat in dem Reich Christi und Gottes.
6‌ʻOua naʻa kākaaʻi ʻakimoutolu ʻe ha tokotaha ʻaki ʻae ngaahi lea launoa: he koeʻuhi ko e ngaahi meʻa ni ʻoku hoko ai ʻae houhau ʻoe ʻOtua ki he fānau talangataʻa.
6Lasset euch niemand verführen mit vergeblichen Worten; denn um dieser Dinge willen kommt der Zorn Gottes über die Kinder des Unglaubens.
7Ko ia ke ʻoua naʻa mou kau fakataha mo kinautolu.
7Darum seid nicht ihr Mitgenossen.
8He naʻa mou fakapoʻuli ʻi muʻa, ka kuo mou māmangia eni ʻi he ʻEiki: mou ʻaʻeva ʻo taau mo e fānau ʻoe maama:
8Denn ihr waret weiland Finsternis; nun aber seid ihr ein Licht in dem HERRN.
9(He ko e fua ʻoe Laumālie ʻoku ʻi he ngaahi angalelei kotoa pē mo e māʻoniʻoni mo e moʻoni:)
9Wandelt wie die Kinder des Lichts, die Frucht des Geistes ist allerlei Gütigkeit und Gerechtigkeit und Wahrheit,
10‌ʻO ʻilo ai ʻaia ʻoku lelei ki he ʻEiki.
10und prüfet, was da sei wohlgefällig dem HERRN.
11Pea ʻoua naʻa mou kau ʻi he ngaahi ngāue taʻefua ʻoe fakapoʻuli, ka mou valokiʻi muʻa ia.
11und habt nicht Gemeinschaft mit den unfruchtbaren Werken der Finsternis, strafet sie aber vielmehr.
12He ko e meʻa fakamā ke lea ki he ngaahi meʻa ʻoku fai ʻekinautolu ʻi he fufū.
12Denn was heimlich von ihnen geschieht, das ist auch zu sagen schändlich.
13Ka ko e ngaahi meʻa kotoa pē kuo hā kuo fakahā ia ʻe he maama: he ko ia kotoa pē ʻoku fakahā, ko e maama ia.
13Das alles aber wird offenbar, wenn's vom Licht gestraft wird; denn alles, was offenbar ist, das ist Licht.
14Ko ia ʻoku pehē ʻe ia, “ʻĀ, ʻa koe ʻoku mohe, pea tuʻu hake mei he mate, pea ʻe foaki ʻe Kalaisi ʻae maama kiate koe.”
14Darum heißt es: “Wache auf, der du schläfst, und stehe auf von den Toten, so wird dich Christus erleuchten.”
15Ko ia mou vakai ke mou ʻaʻeva fakaʻehiʻehi, ʻikai hangē ko e kau vale, kae hangē ko e poto,
15So sehet nun zu, wie ihr vorsichtig wandelt, nicht als die Unweisen, sondern als die Weisen,
16‌ʻO ngāueʻaki ʻae kuonga ke lelei, koeʻuhi ʻoku kovi ʻae ngaahi ʻaho.
16und kaufet die Zeit aus; denn es ist böse Zeit.
17Ko ia ke ʻoua naʻa mou taʻepoto, ka mou ʻilo pe ko e hā ʻae finangalo ʻoe ʻEiki.
17Darum werdet nicht unverständig, sondern verständig, was da sei des HERRN Wille.
18Pea ʻoua naʻa konā ʻi he uaine, ʻaia ʻoku tupu ai ʻae fakalielia; ka ke fonu ʻakimoutolu ʻi he Laumālie;
18Und saufet euch nicht voll Wein, daraus ein unordentlich Wesen folgt, sondern werdet voll Geistes:
19‌ʻO fealēleaʻaki ʻakimoutolu ʻi he ngaahi saame, mo e himi, mo e hiva fakalaumālie, ʻo hiva ke ʻai ʻae mālie ʻi homou loto ki he ʻEiki;
19redet untereinander in Psalmen und Lobgesängen und geistlichen Liedern, singet und spielet dem HERRN in eurem Herzen
20‌ʻO ʻatu ʻae fakafetaʻi maʻuaipē ʻi he ngaahi meʻa kotoa pē ki he ʻOtua ko e Tamai ʻi he huafa ʻo hotau ʻEiki ko Sisu Kalaisi;
20und saget Dank allezeit für alles Gott und dem Vater in dem Namen unsers HERRN Jesu Christi,
21‌ʻO fefakavaivaiʻaki ʻakimoutolu kiate kimoutolu ʻi he manavahē ki he ʻOtua.
21und seid untereinander untertan in der Furcht Gottes.
22‌ʻAe kau fefine, mou fakavaivai ʻakimoutolu ki homou husepāniti ʻomoutolu, ʻo hangē ki he ʻEiki.
22Die Weiber seien untertan ihren Männern als dem HERRN.
23He ko e ʻulu ʻoe fefine ʻae husepāniti, ʻio, ʻo hangē ko e ʻulu ʻa Kalaisi ki he siasi: pea ko e fakamoʻui ia ʻoe sino.
23Denn der Mann ist des Weibes Haupt, gleichwie auch Christus das Haupt ist der Gemeinde, und er ist seines Leibes Heiland.
24Ko ia ʻo hangē ʻoku anganofo ʻae siasi kia Kalaisi, ke pehē ʻae kau fefine ki honau husepāniti ʻonautolu ʻi he meʻa kotoa pē.
24Aber wie nun die Gemeinde ist Christo untertan, also auch die Weiber ihren Männern in allen Dingen.
25‌ʻAe kau tangata, mou ʻofa ki homou uaifi, ʻo hangē ko e ʻofa ʻa Kalaisi ki he siasi, ʻo ne foaki ia koeʻuhi ko ia;
25Ihr Männer, liebet eure Weiber, gleichwie Christus auch geliebt hat die Gemeinde und hat sich selbst für sie gegeben,
26Koeʻuhi ke ne fakatapui mo fakamaʻa ia ʻi he fufulu ʻoe vai ʻi he folofola,
26auf daß er sie heiligte, und hat sie gereinigt durch das Wasserbad im Wort,
27Koeʻuhi ke ne ʻatu ia kiate ia ko e siasi kuo teunga lahi, pea ʻikai hano ʻila, pe ha feʻufeʻu, pe ha meʻa pehē ʻe taha; ka koeʻuhi ke māʻoniʻoni pea taʻehanomele.
27auf daß er sie sich selbst darstellte als eine Gemeinde, die herrlich sei, die nicht habe einen Flecken oder Runzel oder des etwas, sondern daß sie heilig sei und unsträflich.
28‌ʻOku totonu ke ʻofa ʻae kau tangata ki honau uaifi ʻo hangē ko honau sino ʻonautolu, Ko ia ʻoku ʻofa ki hono uaifi, ʻoku ʻofa ia kiate ia.
28Also sollen auch die Männer ihre Weiber lieben wie ihre eigenen Leiber. Wer sein Weib liebt, der liebt sich selbst.
29He ʻoku teʻeki ha tangata ʻe fehiʻa ki hono sino ʻoʻona; ka ʻoku fafanga ʻo fakamoʻui ia, ʻo hangē ko e ʻEiki ki he siasi:
29Denn niemand hat jemals sein eigen Fleisch gehaßt; sondern er nährt es und pflegt sein, gleichwie auch der HERR die Gemeinde.
30He ko e ngaahi kupu ʻakitautolu ʻo hono sino, ʻo hono kakano, mo hono hui.
30Denn wir sind die Glieder seines Leibes, von seinem Fleisch und von seinem Gebein.
31“Ko e meʻa ni ʻe tukuange ai ʻe he tangata ʻa ʻene tamai mo ʻene faʻē, pea hoko ia ki hono uaifi, pea ʻe kakano taha pe ʻakinaua.”
31“Um deswillen wird ein Mensch verlassen Vater und Mutter und seinem Weibe anhangen, und werden die zwei ein Fleisch sein.
32Ko e meʻa fakalilolilo lahi eni: ka ʻoku kau ʻeku lea kia Kalaisi mo e siasi.
32Das Geheimnis ist groß; ich sage aber von Christo und der Gemeinde.
33Ka mou taki taha ʻofa ʻae tangata ki hono uaifi ʻo hangē pe ko ia; pea ke fakaʻapaʻapa ʻae fefine foki ki hono husepāniti.
33Doch auch ihr, ja ein jeglicher habe lieb sein Weib als sich selbst; das Weib aber fürchte den Mann.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.