เลวีนิติ 27
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
1တဖန် မောရှေ အား ထာဝရဘုရား က၊
2“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เมื่อผู้ใดปฏิญาณถวายบุคคลผู้หนึ่งแด่พระยาห์เวห์ โดยกำหนดมูลค่าตามการประเมินของเจ้า
2သင်သည် ဣသရေလ အမျိုးသား တို့အား ဆင့်ဆို ရမည်မှာ၊ လူ သည် သစ္စာ ဂတိပြု ၍ ပူဇော်လျှင်၊ ပူဇော်အပ်သောသူသည်၊ သင် အဘိုး ပြတ်သည်အတိုင်း ထာဝရဘုရား ၏ ဘဏ္ဍာတော် ဖြစ်ရမည်။
3ถ้าเป็นชายอายุตั้งแต่ยี่สิบปีถึงหกสิบปี เจ้าต้องประเมินมูลค่าไว้ที่เงินห้าสิบเชเขล ตามมาตรฐานเชเขล ของสถานศักดิ์สิทธิ์
3သင် သည် အဘယ်မျှ အဘိုး ပြတ်ရမည်နည်းဟူမူကား၊ ယောက်ျား ကို အသက် နှစ် ဆယ်မှသည် ခြောက် ဆယ်တိုင်အောင် ၊ အကျပ် တော်အလိုက် ငွေ အကျပ် ငါး ဆယ်နှင့် အဘိုး ပြတ်ရမည်။
4ถ้าเป็นหญิง ให้ประเมินมูลค่าไว้ที่สามสิบเชเขล
4မိန်းမ ဖြစ်လျှင် ၊ ငွေအကျပ် သုံး ဆယ်နှင့် အဘိုး ပြတ်ရမည်။
5ถ้าบุคคลนั้นมีอายุตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี ให้ประเมินชายไว้ที่ยี่สิบเชเขล และหญิงไว้ที่สิบเชเขล
5အသက် ငါး နှစ်မှ သည် ဆယ်နှစ်တိုင်အောင် ၊ ယောက်ျား ကို အကျပ် နှစ် ဆယ်၊ မိန်းမ ကို အကျပ် တဆယ် နှင့် အဘိုး ပြတ်ရမည်။
6ถ้าบุคคลนั้นมีอายุตั้งแต่หนึ่งเดือนถึงห้าปี ให้ประเมินเด็กชายไว้ที่เงินห้าเชเขล และเด็กหญิงไว้ที่เงินสามเชเขล
6အသက်တလ မှ သည် ငါး နှစ် တိုင်အောင် ၊ ယောက်ျား ကို ငွေ ငါး ကျပ် ၊ မိန်းမ ကို သုံး ကျပ် နှင့် အဘိုး ပြတ်ရမည်။
7ถ้าบุคคลนั้นมีอายุตั้งแต่หกสิบปีขึ้นไป ให้ประเมินชายไว้ที่สิบห้าเชเขล และหญิงไว้ที่สิบเชเขล
7အသက် ခြောက် ဆယ်လွန် လျှင် ၊ ယောက်ျား ကို ဆယ် ငါး ကျပ် ၊ မိန်းမ ကို တဆယ် နှင့် အဘိုး ပြတ်ရမည်။
8แต่ถ้าผู้นั้นยากจนจนจ่ายตามมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้ไม่ได้ ให้พาเขามายืนต่อหน้าปุโรหิต แล้วปุโรหิตจะกำหนดมูลค่าให้ตามกำลังที่ผู้นั้นสามารถจ่ายได้
8သင် အဘိုး ပြတ်သည်အတိုင်း၊ မ တတ်နိုင်လျှင် ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် ထံ သို့ချဉ်းကပ် ၍ ၊ ယဇ် ပုရောဟိတ်သည် သစ္စာ ဂတိပြုသောသူ တတ်နိုင် သမျှအတိုင်း အဘိုး ပြတ်ရမည်။
9“‘ถ้าเป็นสัตว์ชนิดที่ใช้เป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ สัตว์ทุกตัวที่ผู้ใดถวายแด่พระยาห์เวห์จะกลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์
9လူသည် တိရစ္ဆာန် ကို ထာဝရဘုရား အား ပူဇော် လျှင်၊ ပူဇော် သမျှ သည် သန့်ရှင်း ရမည်။
10เขาห้ามเปลี่ยนหรือแลกสัตว์นั้น ไม่ว่าจะเอาตัวที่ดีแลกตัวที่ไม่ดี หรือตัวที่ไม่ดีแลกตัวที่ดี ถ้าเขาแลกสัตว์ตัวหนึ่งกับอีกตัวหนึ่ง ทั้งตัวเดิมและตัวที่นำมาแลกจะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์
10ကောင်း သည်ဖြစ်စေ ၊ ညံ့ သည်ဖြစ်စေ၊ တကောင်အတွက် တကောင်ကို မ လဲ ရ။ လဲ လိုလျှင် ၊ နှစ်ကောင် စလုံး သန့်ရှင်း ရမည်။
11ถ้าเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาดตามพิธี ซึ่งไม่ใช้เป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ ให้เขานำสัตว์นั้นมายืนต่อหน้าปุโรหิต
11ထာဝရဘုရား အား မ ပူဇော် အပ်၊ မ စင်ကြယ်သော တိရစ္ဆာန် ဖြစ်လျှင် ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အား ပြ ၍၊
12ปุโรหิตจะประเมินมูลค่าของมันตามสภาพว่าดีหรือไม่ดี ปุโรหิตประเมินไว้เท่าใด ก็ให้เป็นไปตามนั้น
12ကောင်း မ ကောင်းရှိသည်အလျောက် ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အဘိုး ပြတ်ရမည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ပြတ်သည်အတိုင်း အဘိုးရှိ ရမည်။
13แต่ถ้าเจ้าของต้องการไถ่สัตว์นั้นคืน เขาต้องเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าที่ประเมินไว้
13ပူဇော်သောသူသည် ရွေး လိုလျှင် ၊ အဘိုး ရင်းနှင့် ငါး စုတစုကို ထပ် ၍ ပေးရမည်။
14“‘เมื่อผู้ใดอุทิศบ้านของตนให้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ปุโรหิตจะประเมินมูลค่าบ้านตามสภาพว่าดีหรือไม่ดี ปุโรหิตประเมินไว้เท่าใด ก็ให้เป็นไปตามนั้น
14လူ သည် မိမိ အိမ် ကို ထာဝရဘုရား အဘို့ သန့်ရှင်း စေလျှင် ၊ ကောင်း မ ကောင်းရှိသည်အလျောက် ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အဘိုး ပြတ်ရမည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ပြတ်သည်အတိုင်း အဘိုး ရှိ ရမည်။
15ถ้าผู้ที่อุทิศบ้านต้องการไถ่บ้านคืน เขาต้องเพิ่มเงินอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้ แล้วบ้านนั้นจะกลับเป็นของเขา
15ထိုအိမ် ကို သန့်ရှင်း စေသောသူ ရွေး လိုလျှင် ၊ ပြတ်သောအဘိုး ရင်းနှင့် ငါး စုတစုကို ပေး ၍ အိမ်ကို ယူရမည်။
16“‘ถ้าผู้ใดอุทิศที่เพาะปลูกบางส่วนซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของตนแด่พระยาห์เวห์ ให้ประเมินมูลค่าตามปริมาณเมล็ดพันธุ์ที่ใช้หว่าน พื้นที่ที่ใช้เมล็ดข้าวบาร์เลย์หนึ่งโฮเมอร์ หว่าน ให้ประเมินไว้ที่เงินห้าสิบเชเขล
16လူ သည် ကိုယ် ပိုင် သော လယ်ယာ ကို ထာဝရဘုရား အဘို့ သန့်ရှင်း စေလျှင် ၊ မုယောမျိုးစေ့ ကြဲရသည် အတိုင်း အဘိုး ပြတ်ရမည်။ မျိုးစေ့ တဩမဲကြဲရသော လယ်ကို၊ ငွေ အကျပ် ငါး ဆယ်နှင့် အဘိုးပြတ် ရမည်။
17ถ้าเขาอุทิศที่เพาะปลูกของตนตั้งแต่ปีจูบิลี ก็ให้คงมูลค่าตามที่เจ้าประเมินไว้
17ယုဘိလ နှစ် မှစ၍မိမိ လယ် ကို သန့်ရှင်း စေလျှင် ၊ ပြတ်သည်အတိုင်း အဘိုး ရှိ ရမည်။
18แต่ถ้าเขาอุทิศที่เพาะปลูกหลังปีจูบิลี ปุโรหิตต้องคำนวณมูลค่าให้ตามจำนวนปีที่เหลือจนถึงปีจูบิลี และหักลดจากมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้
18ယုဘိလ နှစ်လွန် မှ မိမိ လယ် ကို သန့်ရှင်း စေလျှင် ၊ နောင် ယုဘိလ နှစ် မှီ အောင် လိုသေးသော နှစ် ပေါင်းကို၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် ရေတွက် ၍ ပြတ်သော အဘိုး ရင်းငွေကို လျှော့ ရမည်။
19ถ้าผู้ที่อุทิศที่เพาะปลูกต้องการไถ่ที่เพาะปลูกคืน เขาต้องเพิ่มเงินอีกหนึ่งในห้าของมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้ แล้วที่เพาะปลูกนั้นจะคงเป็นของเขา
19မိမိ လယ် ကို သန့်ရှင်း စေသောသူသည် ရွေး လိုလျှင် ၊ ပြတ်သော အဘိုး ရင်းနှင့် ငါး စုတစုကို ပေး ၍ လယ်ကို အပိုင်ယူရမည်။
20แต่ถ้าเขาไม่ไถ่ที่เพาะปลูกคืน หรือถ้าเขาขายที่เพาะปลูกนั้นให้ผู้อื่นแล้ว จะไถ่คืนอีกไม่ได้
20သို့မဟုတ် လယ် ကိုမ ရွေး လို၊ အခြား သောသူအား ရောင်း မိလျှင် ၊ နောက် တဖန် မ ရွေး ရ။
21เมื่อที่เพาะปลูกนั้นถูกปล่อยคืนในปีจูบิลี จะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ เหมือนที่เพาะปลูกที่ถวายขาด และจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของปุโรหิต
21ယုဘိလ နှစ်တွင် ထိုလယ် သည် အမှုလွတ် သောအခါ ၊ ကျိန်ဆို သောလယ် ကဲ့သို့ ၊ ထာဝရဘုရား အား သန့်ရှင်း ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ် ၏ ဥစ္စာ ဖြစ် ရမည်။
22“‘ถ้าผู้ใดอุทิศที่เพาะปลูกที่ตนซื้อมาแด่พระยาห์เวห์ ซึ่งไม่ใช่ที่เพาะปลูกที่เป็นกรรมสิทธิ์เดิมของตน
22လူသည် ကိုယ်ပိုင် ရင်းမ ဟုတ်၊ ဝယ် သော လယ်ယာ ကို ထာဝရဘုရား အဘို့ သန့်ရှင်း စေလျှင်၊
23ปุโรหิตต้องคำนวณมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้ตามจำนวนปีจนถึงปีจูบิลี และในวันนั้นเขาต้องจ่ายเงินตามมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้ เป็นของศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์
23ယုဘိလ နှစ် တိုင်အောင် ပြတ်သောအဘိုး ကို၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် ရေတွက် ၍ ၊ ထာဝရဘုရား အဘို့ သန့်ရှင်း စေသော နေ့ ၌ အဘိုးပြတ်သောငွေ ကို ပေး ရမည်။
24ในปีจูบิลี ที่เพาะปลูกนั้นต้องกลับคืนไปยังผู้ที่เขาซื้อมา คือผู้ที่มีกรรมสิทธิ์เดิมในที่ดินนั้น
24ယုဘိလ နှစ် ရောက်သောအခါ ၊ ထိုလယ် ကို အရင်ပိုင် ၍ ရောင်းသောသူ လက်သို့ ပြန် စေရမည်။
25การประเมินมูลค่าทั้งหมดของพวกเจ้าต้องใช้เชเขลตามมาตรฐานของสถานศักดิ์สิทธิ์ หนึ่งเชเขลเท่ากับยี่สิบเกราห์
25အဘိုး ပြတ်လေရာရာ ၌ အကျပ် တော်အလိုက် ပြတ်ရမည်။ အကျပ် ကား၊ ဂေရ နှစ် ဆယ်ဖြစ် သတည်း။
26“‘แต่สัตว์หัวปีซึ่งเป็นของพระยาห์เวห์อยู่แล้วเพราะเป็นสัตว์หัวปี ไม่ว่าจากฝูงวัวหรือฝูงแกะ ห้ามผู้ใดอุทิศถวายอีก เพราะเป็นของพระยาห์เวห์
26ထာဝရဘုရား ပိုင်ထိုက်သော တိရစ္ဆာန် သားဦး ကို၊ အဘယ် သူမျှမ သန့်ရှင်း စေရ။ နွား ဖြစ်စေ ၊ သိုး ဆိတ် ဖြစ်စေ ၊ ထာဝရဘုရား ဥစ္စာဖြစ်၏။
27ถ้าเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาดตามพิธี เขาต้องไถ่คืนตามมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้และเพิ่มอีกหนึ่งในห้า แต่ถ้าไม่ไถ่คืน ก็ให้ขายตามมูลค่าที่เจ้าประเมินไว้
27မ စင်ကြယ်သော တိရစ္ဆာန် ဖြစ်လျှင် ၊ အဘိုးပြတ်သည်အတိုင်း ရွေး ၍ ၊ ငါး စုတစုကို ထပ် ၍ ပေးရမည်။ မ ရွေး လိုလျှင် ၊ အဘိုး ပြတ်သည်အတိုင်း ရောင်း ရမည်။
28“‘อย่างไรก็ตาม สิ่งใดที่ผู้ใดถวายขาดแด่พระยาห์เวห์จากสิ่งที่ตนมี ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือที่เพาะปลูกที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตน ห้ามขายหรือไถ่คืน สิ่งที่ถวายขาดทุกอย่างเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่งแด่พระยาห์เวห์
28သို့ရာတွင် လူ ဖြစ်စေ ၊ တိရစ္ဆာန် ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ပိုင် ရင်းလယ် ဖြစ်စေ ၊ ထာဝရဘုရား အား ကျိန်ဆို ၍ ပူဇော် သမျှ ကို မ ရောင်း မ ရွေး ရ။ ကျိန်ဆို ၍ ပူဇော်သမျှ တို့သည် ထာဝရဘုရား အား အလွန်သန့်ရှင်း ရမည်။
29“‘ผู้ใดในหมู่มนุษย์ที่ถูกกำหนดให้ทำลายอย่างเด็ดขาด จะไถ่ตัวคืนไม่ได้ ต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน
29လူ ကိုပင် ကျိန်ဆို ၍ ပူဇော် လျှင်၊ နောက်တဖန် မ ရွေး ရ၊ သတ် ရမည်။
30“‘หนึ่งในสิบของผลผลิตทั้งหมดจากแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นเมล็ดพืชจากแผ่นดินหรือผลจากต้นไม้ เป็นของพระยาห์เวห์ และเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์
30စပါး ဖြစ်စေ၊ သစ်သီး ဖြစ်စေ၊ မြေ ကဖြစ်သမျှ သောအသီးအနှံဆယ် စုတစုသည် ထာဝရဘုရား ၏ ဘဏ္ဍာတော် ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရား အဘို့ သန့်ရှင်း ရမည်။
31ถ้าผู้ใดต้องการไถ่ส่วนใดจากหนึ่งในสิบของตนคืน เขาต้องเพิ่มอีกหนึ่งในห้า
31ဆယ် စုတစုကို ရွေး လိုလျှင် ၊ အဘိုးရင်းနှင့်ငါး စုတစုကို ထပ် ၍ပေးရမည်။
32หนึ่งในสิบจากฝูงวัวหรือฝูงแกะ ทุกตัวที่นับโดยให้ผ่านใต้ไม้เท้า ตัวที่สิบจะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์
32နွား ဖြစ်စေ ၊ သိုး ဆိတ်ဖြစ်စေ၊ ကြိမ်လုံး အောက် ၌ သွား သမျှ သော အကောင်ဆယ် စုတစုသည်၊ ထာဝရဘုရား အဘို့ သန့်ရှင်း ရမည်။
33เขาห้ามตรวจเลือกว่าตัวไหนดีหรือไม่ดี และห้ามแลกเปลี่ยน แต่ถ้าเขาแลกเปลี่ยน ทั้งตัวเดิมและตัวที่นำมาแลกจะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และไถ่คืนไม่ได้’”
33ကောင်း သလော၊ ညံ့ သလောဟုမ မေးမစစ် ရ။ တကောင်အတွက် တကောင်ကို မ လဲ ရ။ လဲ လိုလျှင် နှစ်ကောင်စလုံး သန့်ရှင်း ရမည်။ အလျှင်းမ ရွေး ရဟု မိန့် တော်မူ၏။
34นี่คือพระบัญญัติที่พระยาห์เวห์บัญชาโมเสสสำหรับชาวอิสราเอลที่ภูเขาซีนาย
34ဤ ရွေ့ကား ထာဝရဘုရား သည်၊ သိနာ တောင် ပေါ် မှာ ဣသရေလ အမျိုးသား တို့အဘို့ မောရှေ ၌ ထား တော်မူသော ပညတ် တော်များ ဖြစ်သတည်း။
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.