เอเสเคียล 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเอาแผ่นอิฐมาวางไว้ตรงหน้า แล้ววาดเมืองเยรูซาเล็มลงบนแผ่นนั้น
1Ko koe foki, “Foha ʻoe tangata, toʻo kiate koe ha makaʻumea, pea tuku ia ʻi ho ʻao, pea tohi ki ai ha fakatātā ki he kolo ko Selūsalema:
2จงจำลองการล้อมเมือง สร้างป้อมล้อม ก่อเชิงเทิน ตั้งค่ายทหารรอบเมือง และตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพงไว้ทุกด้าน
2Pea ke kāpui ʻaki ia ʻae tau, pea langa ha kolo ki ai, pea tanu puke ki ai, tuku foki ki ai ʻae nofoʻanga ʻoe tau, pea fokotuʻu takatakai ʻi ai ʻae meʻa teke ʻā.
3แล้วเอากระทะเหล็กมาตั้งเป็นกำแพงเหล็กระหว่างเจ้ากับเมือง หันหน้าเข้าหาเมืองนั้น เมืองจะถูกล้อม และเจ้าจงจำลองการล้อมเมืองนั้น นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่ชนอิสราเอล
3Pea ke toʻo foki kiate koe ʻae ukamea lafalafa, pea fokotuʻu ia ko e ʻā ukamea ʻi homo vahaʻa mo e kolo: pea ke fakahanga ho mata ki ai, pea ʻe takatakai ia, pea ko koe te ke tauʻi ia. ʻE hoko eni ko e fakaʻilonga ki he fale ʻo ʻIsileli.
4“ต่อจากนั้นจงนอนตะแคงซ้าย และรับความผิดของชนอิสราเอลไว้บนตัวเจ้า เจ้าจะรับความผิดของพวกเขาตามจำนวนวันที่เจ้านอนตะแคงอยู่นั้น
4Ke ke tokoto foki ki ho potu fakatoʻohema pea hili ki ai ʻae hia ʻoe fale ʻo ʻIsileli! Pea ʻe tatau mo e lau ʻoe ʻaho ʻo hoʻo tokoto ki ai ʻa hoʻo fua ʻenau hia.
5เรากำหนดจำนวนวันให้เจ้าเท่ากับจำนวนปีแห่งความผิดของพวกเขา คือสามร้อยเก้าสิบวัน เจ้าจะต้องรับความผิดของชนอิสราเอล
5He kuo u hili kiate koe ʻae ngaahi taʻu ʻo ʻenau hia ʻo fakatatau ki hono lahi ʻoe ʻaho, ko e ʻaho ʻe tolungeau ma hivangofulu: ko ia te ke fua ʻae hia ʻae fale ʻo ʻIsileli.
6“เมื่อครบวันเหล่านั้นแล้ว จงนอนตะแคงขวาและรับความผิดของชนยูดาห์ เรากำหนดให้เจ้าสี่สิบวัน วันหนึ่งแทนหนึ่งปี
6Pea ka ʻosi hoʻo fai ia, ke ke toe tokoto ki ho potu fakatoʻomataʻu, pea te ke fua ʻae hia ʻae fale ʻo Siuta ʻi he ʻaho ʻe fāngofulu: pea kuo u tuʻutuʻuni ko e ʻaho ʻe taha ko e taʻu ia ʻe taha.
7จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็มที่กำลังถูกล้อม เปิดแขนของเจ้า แล้วพยากรณ์กล่าวโทษเมืองนั้น
7Ko ia te ke fakahanga ho mata ki he tauʻi ʻo Selūsalema, pea ʻe fakatelefua ho nima, pea te ke kikite ki ai.
8เราจะเอาเชือกมามัดเจ้าไว้ เจ้าจะพลิกจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งไม่ได้ จนกว่าจะครบวันแห่งการล้อมเมืองของเจ้า
8Pea vakai, te u ʻai ʻae haʻi kiate koe, pea ʻe ʻikai te ke fetafokiʻaki, kaeʻoua ke ke fakaʻosi ʻae ngaahi ʻaho ʻo ho taʻu.
9“จงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่ว ถั่วเลนทิล ข้าวฟ่าง และข้าวสเปลต์ ใส่รวมกันในภาชนะเดียว แล้วทำเป็นขนมปัง เจ้าจะกินมันตลอดสามร้อยเก้าสิบวันที่นอนตะแคงอยู่
9¶ “Toʻo foki kiate koe ʻae sito mo e paʻale, mo e piini, mo e leniteli, mo e mileti, pea mo e fitisi, pea ai fakataha ia ki he ipu, mo ke ngaohi mā mei ai, ʻi he ngaahi ʻaho ko ia te ke tokoto fakatafa ai, te ke kai ia ʻi he ʻaho ʻe tolungeau ma hivangofulu.
10อาหารที่เจ้ากินในแต่ละวันให้ชั่งหนักยี่สิบเชเขล และแบ่งกินตามเวลาที่กำหนด
10Pea te ke kai fakatautau pe hoʻo meʻakai, ko e mamafa ʻoe sikeli ʻe uofulu ki he ʻaho ʻe taha: pea te ke kai vahevahe pe ia.
11น้ำที่เจ้าดื่มให้ตวงครั้งละหนึ่งในหกฮิน และแบ่งดื่มตามเวลาที่กำหนด
11ʻE fua foki hoʻo vai ki he inu, ko e vahe ono ʻoe hini ʻe taha: pea te ke inu vahevahe pe ia.
12จงกินเหมือนขนมข้าวบาร์เลย์ และต่อหน้าพวกเขาให้ใช้มูลมนุษย์เป็นเชื้อไฟอบขนม”
12Pea te ke kai ia ʻo hangē ko ha foʻi mā paʻale, pea te ke taʻo ʻaki ia ʻae meʻa kovi ʻae tangata, ʻi honau ʻao.”
13พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ชนอิสราเอลจะต้องกินอาหารที่เป็นมลทินเช่นนี้ท่ามกลางประชาชาติที่เราจะขับไล่พวกเขาไปอยู่”
13Pea naʻe pehē ʻe Sihova, “ʻE pehē ʻae kai ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻenau mā fakalielia ʻi he ʻao ʻoe ngaahi Senitaile, ʻaia te u kapusi ʻakinautolu ki ai.”
14ข้าพเจ้าจึงทูลว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! ข้าพเจ้าไม่เคยทำให้ตัวเองเป็นมลทิน ตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงบัดนี้ ข้าพเจ้าไม่เคยกินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีก และไม่เคยเอาเนื้อที่น่ารังเกียจเข้าปากเลย”
14Pea naʻaku toki pehē ai, “ʻE Sihova ko e ʻOtua, vakai kuo teʻeki ai fakaʻuliʻi hoku laumālie; he kuo talu ʻeku kei siʻi ʻo aʻu ki heni ʻoku teʻeki te u kai ʻi ha meʻa ʻoku mate mahaki, pe ha meʻa kuo haehae; pea ʻoku teʻeki ai hoko ki hoku ngutu ha meʻakai fakalielia.”
15พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เราอนุญาตให้เจ้าใช้มูลวัวแทนมูลมนุษย์ เจ้าจงใช้มันเป็นเชื้อไฟทำขนมปัง”
15Pea naʻe toki pehē mai ʻe ia kiate au, “Vakai, ʻe tuku ʻae meʻa kovi ʻae tangata ka te ke teuteu ʻaki hoʻo mā ʻae teʻe pulu.”
16แล้วพระองค์ตรัสอีกว่า “มนุษย์เอ๋ย เราจะตัดเสบียงอาหารของเยรูซาเล็ม พวกเขาจะต้องชั่งขนมปังกินด้วยความหวาดกลัว และตวงน้ำดื่มด้วยความตื่นตระหนก
16¶ Pea naʻa ne pehē foki kiate au, “Foha ʻoe tangata, vakai te u maumauʻi ʻae tokotoko ʻoe mā ʻi Selūsalema; pea te nau kai mā fakatautau pe, pea ʻi he mamahi: pea te nau inu ʻi he vai kuo fuofua, ʻi he lilika:
17พวกเขาจะขาดทั้งอาหารและน้ำ ต่างคนต่างมองกันด้วยความหวาดผวา และจะซูบโทรมลงเพราะความผิดของตน
17Koeʻuhi te nau masiva ʻi he mā mo e vai pea te nau fesiofaki ʻi he manavahē, ʻonau fakaʻaʻau ki mui ko e meʻa ʻi heʻenau angahala.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.