เอเสเคียล 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1ต่อมาผู้อาวุโสของอิสราเอลบางคนมาหาข้าพเจ้าและนั่งอยู่ตรงหน้า
1Pea naʻe toki haʻu kiate au ʻae niʻihi ʻi he kau mātuʻa ʻo ʻIsileli, ʻonau nofo mai ʻi hoku ʻao.
2พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2Pea naʻe hoko mai kiate au ʻae folofola ʻa Sihova, ʻo pehē,
3“มนุษย์เอ๋ย คนเหล่านี้ยกเอารูปเคารพไว้ในใจ และวางสิ่งที่ทำให้ตนสะดุดเข้าสู่ความผิดไว้ตรงหน้า แล้วเราควรยอมให้พวกเขามาถามเราหรือ?
3“Foha ʻoe tangata, kuo fokotuʻu ʻe he kau tangata ni honau ngaahi tamapua ʻi honau loto, pea ʻai mo e tūkiaʻanga ʻo ʻenau hia ʻi honau ʻao: ʻoku ngali koā ke fakafehuʻi ha meʻa kiate au ʻekinautolu?”
4เพราะฉะนั้นจงพูดกับพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ คนใดในชนอิสราเอลที่ยกเอารูปเคารพไว้ในใจ วางสิ่งที่ทำให้ตนสะดุดเข้าสู่ความผิดไว้ตรงหน้า แล้วมาหาผู้พยากรณ์ เรา พระยาห์เวห์ จะตอบเขาที่นั่นให้สมกับรูปเคารพมากมายของเขา
4Ko ia ke ke lea kiate kinautolu, pea ke pehē kiate kinautolu, “ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua; Ko e tangata kotoa pē ʻoe fale ʻo ʻIsileli ʻaia ʻoku fokotuʻu tamapua ʻi hono loto, mo ne ʻai ʻae tūkiaʻanga ʻo ʻene hia ʻi hono ʻao, pea ʻoku haʻu ki he palōfita, Ko au ko Sihova, te u tali ia, ʻo fakatatau mo e tokolahi ʻo ʻene ngaahi tamapua;
5เพื่อเราจะจับใจของชนอิสราเอล เพราะรูปเคารพของพวกเขาทำให้ทุกคนเหินห่างจากเรา’
5Koeʻuhi ke u moʻua ʻae fale ʻo ʻIsileli ʻi honau loto ʻonautolu pe, koeʻuhi kuo nau mavahe kotoa pē meiate au, ko e meʻa ʻi heʻenau ngaahi tamapua.
6“เพราะฉะนั้นจงบอกชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ จงกลับมา หันจากรูปเคารพของพวกเจ้า และหันหน้าหนีจากสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
6¶ “Ko ia ke ke lea ki he fale ʻo ʻIsileli, ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua; Fakatomala pea tafoki mei hoʻomou ngaahi tamapua; pea tafoki homou mata mei hoʻomou ngaahi fakalielia kotoa pē.
7“‘เพราะคนใดในชนอิสราเอลหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในอิสราเอล ซึ่งแยกตัวออกจากเรา ยกเอารูปเคารพไว้ในใจ วางสิ่งที่ทำให้ตนสะดุดเข้าสู่ความผิดไว้ตรงหน้า แล้วมาหาผู้พยากรณ์เพื่อถามเราสำหรับตนเอง เรา พระยาห์เวห์ จะตอบเขาด้วยตัวเราเอง
7He ko ia kotoa pē ʻi he fale ʻo ʻIsileli, pe ko e muli ʻoku ʻāunofo ʻi ʻIsileli, ʻaia ʻoku mavahe ʻe ia ia meiate au, ʻo ne fokotuʻu ʻene ngaahi tamapua ʻi hono loto, ʻo ne ʻai ʻae tūkiaʻanga ʻo ʻene hia ʻi hono ʻao, pea ʻoku haʻu ki he palōfita ke fakafehuʻi kiate ia koeʻuhi ko au; Ko au ko Sihova te u tali ia ʻeau pe.
8เราจะหันหน้าต่อต้านคนนั้น ทำให้เขาเป็นสิ่งที่คนตกตะลึง เป็นหมายสำคัญและคำกล่าวขาน และจะตัดเขาออกจากประชาชนของเรา แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
8Pea te u fakahangatonu hoku mata ki he tangata ko ia, pea te u ngaohi ia ko e fakaʻilonga mo e lea fakatātā, pea te u motuhi ia mei he lotolotonga ʻo hoku kakai; pea te mou ʻilo ko Sihova au.
9“‘ถ้าผู้พยากรณ์ถูกหลอกให้กล่าวถ้อยคำหนึ่ง เรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้หลอกผู้พยากรณ์คนนั้น เราจะเหยียดมือออกต่อสู้เขา และทำลายเขาออกจากท่ามกลางประชาชนอิสราเอลของเรา
9Pea kapau ʻe kākaaʻi ʻae palōfita ʻoka lea ʻaki ʻe ia ha meʻa, ko au ia ko Sihova ʻoku fakahalaia ia, pea te u mafao atu kiate ia ʻa hoku nima, pea fakaʻauha ia mei he lotolotonga ʻo hoku kakai ko ʻIsileli,
10ทั้งสองฝ่ายจะต้องรับความผิดของตน ความผิดของผู้พยากรณ์จะเท่ากับความผิดของผู้ที่มาถามเขา
10Pea te nau fua ʻae tautea ʻo ʻenau angahala: ʻe tatau pe ʻae tautea ʻoe palōfita mo e tautea ʻo ia ʻoku kumi kiate ia;
11เพื่อชนอิสราเอลจะไม่หลงจากเราอีก และไม่ทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยการล่วงละเมิดทั้งปวงอีก แต่จะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
11Koeʻuhi ke ʻoua naʻa toe ʻalu pehē ʻae fale ʻo ʻIsileli meiate au, pea ʻoua naʻa toe fakalielia ia ʻi heʻenau ngaahi angahala; ka nau hoko ko hoku kakai, pea u hoko au ko honau ʻOtua:” ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua.
12พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
12¶ Naʻe toe hoko kiate au ʻae folofola ʻa Sihova, ʻo pehē,
13“มนุษย์เอ๋ย เมื่อแผ่นดินหนึ่งทำบาปต่อเราโดยประพฤติไม่ซื่อสัตย์ แล้วเราเหยียดมือออกต่อสู้มัน ตัดเสบียงอาหาร ส่งความอดอยากมา และกำจัดทั้งคนและสัตว์ออกจากแผ่นดินนั้น
13“Foha ʻoe tangata, ʻoka angahala ʻae fonua kiate au ʻi heʻene fai kovi lahi, te u toki mafao atu ai hoku nima, pea ʻe maumau ʻae falalaʻanga ʻoe mā ʻoku ʻi ai, pea te u tuku ia ke hongea, pea motuhi mei ai ʻae tangata mo e manu:
14ต่อให้โนอาห์ ดาเนียล และโยบ สามคนนี้อยู่ในแผ่นดิน พวกเขาก็ช่วยได้เพียงชีวิตของตนเองด้วยความชอบธรรมของตน” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
14Ka ne ʻi ai ʻae kau tangata ni ʻe toko tolu, ʻa Noa, mo Taniela, mo Siope, ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua, ʻe fakamoʻui honau laumālie pe ʻonautolu ʻi heʻenau māʻoniʻoni.
15“ถ้าเราปล่อยสัตว์ร้ายผ่านแผ่นดิน ทำให้ผู้คนสูญเสียลูกหลานและแผ่นดินร้างเปล่า จนไม่มีใครกล้าผ่านเพราะสัตว์เหล่านั้น
15¶ “Kapau te u tuku ʻae fanga manu fekai ke ʻalu fano ʻi he fonua, pea nau maumauʻi ia, koeʻuhi ke hoko ia ʻo lala, pea ʻe ʻikai ʻalu ʻi ai ha tangata telia ʻae ngaahi manu fekai:
16ต่อให้สามคนนี้อยู่ในแผ่นดิน เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “พวกเขาก็ช่วยลูกชายหรือลูกสาวไม่ได้ ช่วยได้เพียงตัวเอง ส่วนแผ่นดินจะร้างเปล่า
16ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua, ka ne ʻi ai ʻae kau tangata ko ia ʻe toko tolu, ʻo hangē ʻoku ou moʻui, ʻe ʻikai te nau fakamoʻui honau foha pe ha ʻofefine; ngata pe ʻiate kinautolu ʻe fakamoʻui, ka ʻe ʻauha ʻae fonua.
17“หรือถ้าเรานำดาบมาเหนือแผ่นดินนั้นและสั่งว่า ‘ดาบเอ๋ย จงผ่านแผ่นดินไป’ เพื่อกำจัดทั้งคนและสัตว์
17¶ “Pea kapau te u ʻomi ʻae heletā ke hoko ki he fonua, pea u pehē, Heletā ʻasi atu ki he fonua; kau motuhi mei ai ʻae tangata pea mo e manu:
18ต่อให้สามคนนี้อยู่ในแผ่นดิน เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “พวกเขาก็ช่วยลูกชายหรือลูกสาวไม่ได้ ช่วยได้เพียงตัวเอง
18ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua, ka ne ʻi ai ʻae kau tangata ko ia ʻe toko tolu, ʻe ʻikai te nau fakamoʻui ha foha pe ha ʻofefine, ka ko kinautolu pe ʻe moʻui ʻiate kinautolu.
19“หรือถ้าเราส่งโรคระบาดเข้าไปในแผ่นดิน และเทความเดือดดาลลงด้วยการนองเลือด เพื่อกำจัดทั้งคนและสัตว์
19¶ “Pea kapau te u tuku ʻae mahaki fakaʻauha ki he fonua, pea u lilingi hoku houhau ki ai ʻi he toto, ke motuhi mei ai ʻae tangata pea mo e manu:
20ต่อให้โนอาห์ ดาเนียล และโยบอยู่ในแผ่นดิน เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “พวกเขาก็ช่วยลูกชายหรือลูกสาวไม่ได้ ช่วยได้เพียงชีวิตของตนเองด้วยความชอบธรรมของตน”
20Neongo ʻoku hā ai ʻa Noa, mo Taniela, mo Siope, hangē ʻoku ou moʻui, ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua, ʻe ʻikai te nau fakamoʻui ha foha pe ha ʻofefine; ngata ʻi honau laumālie pe ʻonautolu ʻe hao ʻi heʻenau māʻoniʻoni.”
21เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ยิ่งกว่านั้นสักเพียงใด เมื่อเราส่งการพิพากษาร้ายแรงทั้งสี่อย่างมาเหนือเยรูซาเล็ม คือดาบ ความอดอยาก สัตว์ร้าย และโรคระบาด เพื่อกำจัดทั้งคนและสัตว์ออกจากเมือง
21He ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua; “Kae fēfē nai ʻo kau ka tuku atu fakataha ʻae fakamalaʻia ʻe fā ki Selūsalema, ʻae heletā, mo e honge, mo e fanga manu fekai, pea mo e mahaki fakaʻauha, ke motuhi mei ai ʻae tangata mo e manu?
22แต่จะมีบางคนเหลือรอด ทั้งลูกชายและลูกสาว และจะถูกพาออกมา พวกเขาจะมาหาพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะเห็นทางที่พวกเขาเดินและสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเจ้าจึงจะได้รับการปลอบใจเรื่องภัยร้ายที่เรานำมาเหนือเยรูซาเล็ม คือทุกสิ่งที่เราได้นำมาเหนือเมือง
22¶ “Kae vakai, ʻe fakatoe ha niʻihi ʻi ai ke fakahaofi, ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine: vakai te nau ʻomi kituʻa kiate kimoutolu, pea te mou mamata ki honau hala mo ʻenau faianga; pea te mou fiemālie mei he kovi ʻaia kuo u ʻomi ki Selūsalema, ʻio, ʻi he meʻa kotoa pē kuo u fakahoko ki ai.
23เมื่อพวกเจ้าเห็นทางที่พวกเขาเดินและสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเขาจะทำให้พวกเจ้าเข้าใจและสงบใจ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรามีเหตุผลสำหรับทุกสิ่งที่เราทำแก่เมืองนั้น” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
23Pea te nau fakafiemālieʻi ʻakimoutolu ʻoka mou ka mamata ki honau hala mo ʻenau faianga: pea te mou ʻilo ʻoku ʻikai te u fai noa pe ha meʻa ʻi he meʻa kotoa pē ʻaia kuo u fai ki ai,” ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.