กิจการ 25
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1เมื่อเฟสทัสเข้ารับตำแหน่งในแคว้นแล้ว สามวันต่อมาเขาก็ขึ้นจากเมืองซีซารียาไปกรุงเยรูซาเล็ม
1Festus therefore, having come into the province, after three days went up to Jerusalem from Caesarea.
2มหาปุโรหิตกับเหล่าผู้นำชาวยิวจึงนำข้อกล่าวหาเปาโลมาแจ้งแก่เขา และอ้อนวอนขอให้เขา
2Then the high priest and the principal men of the Jews informed him against Paul, and they begged him,
3ช่วยพวกตนโดยเรียกเปาโลไปกรุงเยรูซาเล็ม เพราะพวกเขาวางแผนซุ่มฆ่าเปาโลระหว่างทาง
3asking a favor against him, that he would summon him to Jerusalem, plotting to kill him on the way.
4แต่เฟสทัสตอบว่าเปาโลจะถูกคุมขังอยู่ที่เมืองซีซารียา และตัวเขาเองก็จะเดินทางกลับไปที่นั่นในไม่ช้า
4However Festus answered that Paul should be kept in custody at Caesarea, and that he himself was about to depart shortly.
5เขากล่าวว่า “เพราะฉะนั้น ให้ผู้มีอำนาจในหมู่พวกคุณลงไปกับข้าพเจ้า และถ้าชายคนนี้ทำผิดอะไร ก็ให้พวกเขากล่าวหาเขา”
5“Let them therefore”, he said, “that are in power among you go down with me, and if there is anything wrong in the man, let them accuse him.”
6หลังจากพักอยู่กับพวกเขามากกว่าสิบวัน เฟสทัสก็ลงไปเมืองซีซารียา วันรุ่งขึ้นเขานั่งบนบัลลังก์พิพากษาและสั่งให้นำเปาโลเข้ามา
6When he had stayed among them more than ten days, he went down to Caesarea, and on the next day he sat on the judgment seat, and commanded Paul to be brought.
7เมื่อเปาโลเข้ามา ชาวยิวที่ลงมาจากกรุงเยรูซาเล็มก็ยืนล้อมเขาและกล่าวหาเขาด้วยข้อหาร้ายแรงหลายอย่างซึ่งพวกเขาพิสูจน์ไม่ได้
7When he had come, the Jews who had come down from Jerusalem stood around him, bringing against him many and grievous charges which they could not prove,
8เปาโลแก้ต่างว่า “ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดต่อธรรมบัญญัติของชาวยิว ต่อพระวิหาร หรือต่อซีซาร์เลย”
8while he said in his defense, “Neither against the law of the Jews, nor against the temple, nor against Caesar, have I sinned at all.”
9แต่เฟสทัสต้องการเอาใจชาวยิว จึงถามเปาโลว่า “ท่านยินดีจะขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มและให้ข้าพเจ้าพิพากษาเรื่องเหล่านี้ที่นั่นหรือไม่?”
9But Festus, desiring to gain favor with the Jews, answered Paul and said, “Are you willing to go up to Jerusalem and be judged by me there concerning these things?”
10เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าบัลลังก์พิพากษาของซีซาร์ และที่นี่เองข้าพเจ้าควรถูกพิพากษา ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดต่อชาวยิวอย่างที่ท่านเองก็รู้ดีอยู่แล้ว
10But Paul said, “I am standing before Caesar’s judgment seat, where I ought to be tried. I have done no wrong to the Jews, as you also know very well.
11ถ้าข้าพเจ้าทำผิดและทำสิ่งใดที่สมควรตาย ข้าพเจ้าก็ไม่ปฏิเสธที่จะตาย แต่ถ้าสิ่งที่พวกเขากล่าวหาข้าพเจ้าไม่เป็นความจริง ก็ไม่มีใครมีสิทธิ์มอบข้าพเจ้าให้พวกเขา ข้าพเจ้าขออุทธรณ์ต่อซีซาร์!”
11For if I have done wrong and have committed anything worthy of death, I don’t refuse to die; but if none of those things is true that they accuse me of, no one can give me up to them. I appeal to Caesar!”
12เมื่อเฟสทัสปรึกษากับคณะที่ปรึกษาแล้ว จึงตอบว่า “ท่านอุทธรณ์ต่อซีซาร์แล้ว ท่านก็จะได้ไปหาซีซาร์”
12Then Festus, when he had conferred with the council, answered, “You have appealed to Caesar. To Caesar you shall go.”
13หลายวันต่อมา กษัตริย์อากริปปากับเบอร์นีสมาถึงเมืองซีซารียาเพื่อเยี่ยมเฟสทัส
13Now when some days had passed, King Agrippa and Bernice arrived at Caesarea and greeted Festus.
14เมื่อทั้งสองพักอยู่ที่นั่นหลายวัน เฟสทัสก็เล่าคดีของเปาโลให้กษัตริย์ฟังว่า “มีชายคนหนึ่งซึ่งเฟลิกส์ทิ้งไว้เป็นนักโทษ
14As he stayed there many days, Festus laid Paul’s case before the king, saying, “There is a certain man left a prisoner by Felix;
15เมื่อข้าพเจ้าอยู่ที่กรุงเยรูซาเล็ม เหล่าหัวหน้าปุโรหิตกับผู้อาวุโสของชาวยิวได้นำข้อกล่าวหาเขามาแจ้ง และขอให้ข้าพเจ้าตัดสินลงโทษเขา
15about whom, when I was at Jerusalem, the chief priests and the elders of the Jews informed me, asking for a sentence against him.
16ข้าพเจ้าตอบพวกเขาว่า ชาวโรมันไม่มีธรรมเนียมที่จะมอบผู้ใดให้รับโทษก่อนที่ผู้ถูกกล่าวหาจะได้เผชิญหน้ากับผู้กล่าวหา และมีโอกาสแก้ต่างในข้อกล่าวหานั้น
16I answered them that it is not the custom of the Romans to give up any man to destruction before the accused has met the accusers face to face and has had opportunity to make his defense concerning the matter laid against him.
17เพราะฉะนั้น เมื่อพวกเขามารวมกันที่นี่ ข้าพเจ้าก็ไม่รอช้า วันรุ่งขึ้นก็นั่งบนบัลลังก์พิพากษาและสั่งให้นำชายคนนั้นเข้ามา
17When therefore they had come together here, I didn’t delay, but on the next day sat on the judgment seat and commanded the man to be brought.
18เมื่อพวกผู้กล่าวหายืนขึ้น พวกเขาไม่ได้กล่าวหาเขาเรื่องความผิดอย่างที่ข้าพเจ้าคาดไว้
18When the accusers stood up, they brought no charges against him of such things as I supposed;
19แต่กลับมีข้อโต้เถียงกับเขาเกี่ยวกับศาสนาของพวกเขาเอง และเกี่ยวกับเยซูคนหนึ่งซึ่งตายไปแล้ว แต่เปาโลยืนยันว่ามีชีวิตอยู่
19but had certain questions against him about their own religion and about one Jesus, who was dead, whom Paul affirmed to be alive.
20ข้าพเจ้าสับสนว่าจะสอบสวนเรื่องเหล่านี้อย่างไร จึงถามว่าเขายินดีจะไปกรุงเยรูซาเล็มและรับการพิพากษาเรื่องเหล่านี้ที่นั่นหรือไม่
20Being perplexed how to inquire concerning these things, I asked whether he was willing to go to Jerusalem and there be judged concerning these matters.
21แต่เมื่อเปาโลอุทธรณ์ขอให้คุมตัวไว้รอคำตัดสินของจักรพรรดิ ข้าพเจ้าจึงสั่งให้คุมเขาไว้จนกว่าจะส่งเขาไปหาซีซาร์ได้”
21But when Paul had appealed to be kept for the decision of the emperor, I commanded him to be kept until I could send him to Caesar.”
22อากริปปากล่าวกับเฟสทัสว่า “ข้าพเจ้าเองก็อยากฟังชายคนนี้ด้วย” เฟสทัสตอบว่า “พรุ่งนี้ท่านจะได้ฟังเขา”
22Agrippa said to Festus, “I also would like to hear the man myself.” “Tomorrow,” he said, “you shall hear him.”
23วันรุ่งขึ้น อากริปปากับเบอร์นีสมาอย่างเอิกเกริก และเข้าไปในห้องพิจารณาคดีพร้อมกับพวกผู้บัญชาการทหารและบุคคลสำคัญของเมือง แล้วเฟสทัสก็สั่งให้นำเปาโลเข้ามา
23So on the next day, when Agrippa and Bernice had come with great pomp, and they had entered into the place of hearing with the commanding officers and the principal men of the city, at the command of Festus, Paul was brought in.
24เฟสทัสกล่าวว่า “กษัตริย์อากริปปา และทุกท่านที่อยู่กับพวกเราที่นี่ พวกคุณเห็นชายคนนี้ซึ่งชาวยิวจำนวนมากทั้งในกรุงเยรูซาเล็มและที่นี่พากันร้องต่อข้าพเจ้าเรื่องเขา โดยตะโกนว่าเขาไม่ควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไป
24Festus said, “King Agrippa, and all men who are here present with us, you see this man about whom all the multitude of the Jews petitioned me, both at Jerusalem and here, crying that he ought not to live any longer.
25แต่ข้าพเจ้าพบว่าเขาไม่ได้ทำสิ่งใดที่สมควรตาย และเมื่อเขาเองอุทธรณ์ต่อจักรพรรดิ ข้าพเจ้าจึงตัดสินใจจะส่งเขาไป
25But when I found that he had committed nothing worthy of death, and as he himself appealed to the emperor, I determined to send him,
26แต่ข้าพเจ้าไม่มีข้อเท็จจริงที่แน่นอนเกี่ยวกับเขาสำหรับเขียนรายงานถึงองค์จักรพรรดิ เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงนำเขาออกมาต่อหน้าพวกคุณ โดยเฉพาะต่อหน้าท่าน กษัตริย์อากริปปา เพื่อว่าเมื่อสอบสวนแล้ว ข้าพเจ้าจะมีเรื่องเขียนรายงานได้
26of whom I have no certain thing to write to my lord. Therefore I have brought him out before you, and especially before you, King Agrippa, that, after examination I may have something to write.
27เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าเป็นเรื่องไม่สมเหตุสมผลที่จะส่งนักโทษไปโดยไม่ระบุข้อกล่าวหาของเขาด้วย”
27For it seems to me unreasonable, in sending a prisoner, not to also specify the charges against him.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.