กิจการ 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1เมื่อพวกเราจากพวกเขาและออกเรือแล้ว ก็แล่นตรงไปถึงเกาะโคส วันรุ่งขึ้นถึงเกาะโรดส์ และจากที่นั่นไปเมืองปาทารา
1When we had departed from them and had set sail, we came with a straight course to Cos, and the next day to Rhodes, and from there to Patara.
2เมื่อพบเรือลำหนึ่งที่จะข้ามไปแคว้นฟีนิเซีย พวกเราก็ขึ้นเรือและออกเดินทาง
2Having found a ship crossing over to Phoenicia, we went aboard and set sail.
3เมื่อมองเห็นเกาะไซปรัส พวกเราก็ปล่อยเกาะนั้นไว้ทางซ้าย แล่นเรือต่อไปยังแคว้นซีเรีย และขึ้นฝั่งที่เมืองไทระ เพราะเรือต้องขนสินค้าลงที่นั่น
3When we had come in sight of Cyprus, leaving it on the left hand, we sailed to Syria and landed at Tyre, for the ship was there to unload her cargo.
4เมื่อพบเหล่าสาวก พวกเราก็พักอยู่ที่นั่นเจ็ดวัน พวกเขากล่าวกับเปาโลโดยพระวิญญาณว่าไม่ควรขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
4Having found disciples, we stayed there seven days. These said to Paul through the Spirit that he should not go up to Jerusalem.
5เมื่อครบกำหนดวันเหล่านั้น พวกเราก็ออกเดินทางต่อ พวกเขาทุกคนพร้อมทั้งภรรยาและลูก ๆ พาพวกเราไปส่งจนพ้นเมือง แล้วพวกเราคุกเข่าลงบนชายหาดและอธิษฐาน
5When those days were over, we departed and went on our journey. They all, with wives and children, brought us on our way until we were out of the city. Kneeling down on the beach, we prayed.
6หลังจากกล่าวลากันแล้ว พวกเราก็ขึ้นเรือ ส่วนพวกเขากลับบ้าน
6After saying goodbye to each other, we went on board the ship, and they returned home again.
7เมื่อพวกเราเดินทางทางเรือจากเมืองไทระจนถึงปลายทาง ก็มาถึงเมืองปโตเลมาอิส พวกเราทักทายพี่น้องและพักอยู่กับพวกเขาหนึ่งวัน
7When we had finished the voyage from Tyre, we arrived at Ptolemais. We greeted the brothers and stayed with them one day.
8วันรุ่งขึ้น พวกเราซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทางของเปาโลก็ออกเดินทางไปเมืองซีซารียา พวกเราเข้าไปในบ้านของฟีลิปผู้ประกาศข่าวดี ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดคนนั้น และพักอยู่กับเขา
8On the next day, we who were Paul’s companions departed and came to Caesarea. We entered into the house of Philip the evangelist, who was one of the seven, and stayed with him.
9เขามีลูกสาวพรหมจารีสี่คนซึ่งเผยพระวจนะ
9Now this man had four virgin daughters who prophesied.
10เมื่อพวกเราพักอยู่ที่นั่นหลายวัน ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งชื่ออากาบัสลงมาจากแคว้นยูเดีย
10As we stayed there some days, a certain prophet named Agabus came down from Judea.
11เขามาหาพวกเรา หยิบเข็มขัดของเปาโลมามัดเท้าและมือของตนเอง แล้วกล่าวว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์กล่าวดังนี้ว่า ‘ชาวยิวในกรุงเยรูซาเล็มจะมัดเจ้าของเข็มขัดเส้นนี้อย่างนี้ และจะมอบเขาไว้ในมือของคนต่างชาติ’”
11Coming to us and taking Paul’s belt, he bound his own feet and hands, and said, “The Holy Spirit says: ‘So the Jews at Jerusalem will bind the man who owns this belt, and will deliver him into the hands of the Gentiles.’”
12เมื่อพวกเราได้ยินเช่นนั้น ทั้งพวกเราและคนในที่นั้นต่างอ้อนวอนเปาโลไม่ให้ขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
12When we heard these things, both we and the people of that place begged him not to go up to Jerusalem.
13แต่เปาโลตอบว่า “พวกคุณจะร้องไห้และทำให้ใจของข้าพเจ้าแตกสลายไปทำไม? ข้าพเจ้าพร้อมไม่เพียงแต่จะถูกมัด แต่พร้อมจะตายในกรุงเยรูซาเล็มเพื่อพระนามขององค์พระเยซูด้วย”
13Then Paul answered, “What are you doing, weeping and breaking my heart? For I am ready not only to be bound, but also to die at Jerusalem for the name of the Lord Jesus.”
14เมื่อเปาโลไม่ยอมเปลี่ยนใจ พวกเราก็หยุดห้ามและกล่าวว่า “ขอให้เป็นไปตามพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า”
14When he would not be persuaded, we ceased, saying, “The Lord’s will be done.”
15หลังจากนั้น พวกเราเก็บสัมภาระและขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
15After these days we took up our baggage and went up to Jerusalem.
16สาวกบางคนจากเมืองซีซารียาก็ไปกับพวกเราด้วย พวกเขาพาพวกเราไปหามนาโสนชาวไซปรัส ซึ่งเป็นสาวกรุ่นแรก และพวกเราจะพักอยู่กับเขา
16Some of the disciples from Caesarea also went with us, bringing one Mnason of Cyprus, an early disciple, with whom we would stay.
17เมื่อพวกเรามาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พี่น้องก็ต้อนรับพวกเราด้วยความยินดี
17When we had come to Jerusalem, the brothers received us gladly.
18วันรุ่งขึ้น เปาโลไปหายากอบพร้อมกับพวกเรา และผู้อาวุโสทุกคนก็อยู่ที่นั่น
18The day following, Paul went in with us to James; and all the elders were present.
19เมื่อทักทายพวกเขาแล้ว เปาโลก็เล่าทีละเรื่องถึงสิ่งที่พระเจ้าทำท่ามกลางคนต่างชาติผ่านงานรับใช้ของเขา
19When he had greeted them, he reported one by one the things which God had worked among the Gentiles through his ministry.
20เมื่อพวกเขาได้ยินก็ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้วกล่าวกับเปาโลว่า “พี่น้อง ท่านเห็นแล้วว่ามีชาวยิวที่เชื่ออยู่หลายพันคน และทุกคนต่างกระตือรือร้นต่อธรรมบัญญัติ
20They, when they heard it, glorified God. They said to him, “You see, brother, how many thousands there are among the Jews of those who have believed, and they are all zealous for the law.
21พวกเขาได้ยินมาว่าท่านสอนชาวยิวทุกคนที่อยู่ท่ามกลางคนต่างชาติให้ละทิ้งโมเสส โดยบอกว่าอย่าให้ลูกของตนเข้าสุหนัต และอย่าดำเนินตามธรรมเนียมต่าง ๆ
21They have been informed about you, that you teach all the Jews who are among the Gentiles to forsake Moses, telling them not to circumcise their children and not to walk after the customs.
22แล้วจะทำอย่างไร? ประชาคมจะต้องมารวมตัวกันแน่ เพราะพวกเขาจะได้ยินว่าท่านมาแล้ว
22What then? The assembly must certainly meet, for they will hear that you have come.
23เพราะฉะนั้น จงทำตามที่พวกเราบอก พวกเรามีชายสี่คนที่ปฏิญาณตนไว้
23Therefore do what we tell you. We have four men who have taken a vow.
24จงพาคนเหล่านี้ไป ชำระตัวพร้อมกับพวกเขา และออกค่าใช้จ่ายให้พวกเขาเพื่อให้โกนศีรษะ แล้วทุกคนจะรู้ว่าเรื่องที่ได้ยินเกี่ยวกับท่านนั้นไม่เป็นความจริง แต่ท่านเองก็ดำเนินชีวิตโดยรักษาธรรมบัญญัติ
24Take them and purify yourself with them, and pay their expenses for them, that they may shave their heads. Then all will know that there is no truth in the things that they have been informed about you, but that you yourself also walk keeping the law.
25ส่วนคนต่างชาติที่เชื่อนั้น พวกเราได้เขียนแจ้งคำตัดสินแล้วว่า พวกเขาไม่ต้องถือปฏิบัติสิ่งเหล่านี้ เพียงแต่ให้ละเว้นจากอาหารที่ถวายแก่รูปเคารพ จากเลือด จากสัตว์ที่ถูกรัดคอตาย และจากการผิดศีลธรรมทางเพศ”
25But concerning the Gentiles who believe, we have written our decision that they should observe no such thing, except that they should keep themselves from food offered to idols, from blood, from strangled things, and from sexual immorality.”
26แล้วเปาโลก็พาชายเหล่านั้นไป วันรุ่งขึ้นเขาชำระตัวพร้อมกับพวกเขาและเข้าไปในพระวิหาร เพื่อแจ้งว่าจะครบกำหนดวันชำระตัวเมื่อใด จนกว่าจะมีการถวายเครื่องบูชาสำหรับแต่ละคน
26Then Paul took the men, and the next day purified himself and went with them into the temple, declaring the fulfillment of the days of purification, until the offering was offered for every one of them.
27เมื่อเจ็ดวันนั้นใกล้จะครบ ชาวยิวจากแคว้นเอเชียเห็นเปาโลในพระวิหาร จึงปลุกปั่นฝูงชนทั้งหมดและเข้าจับตัวเขา
27When the seven days were almost completed, the Jews from Asia, when they saw him in the temple, stirred up all the multitude and laid hands on him,
28พวกเขาร้องว่า “ชนอิสราเอล ช่วยกันด้วย! นี่คือคนที่สอนคนทุกแห่งให้ต่อต้านชนชาติของเรา ธรรมบัญญัติ และสถานที่นี้ ยิ่งกว่านั้น เขายังพาพวกกรีกเข้ามาในพระวิหารและทำให้สถานที่บริสุทธิ์แห่งนี้เป็นมลทินด้วย!”
28crying out, “Men of Israel, help! This is the man who teaches all men everywhere against the people, and the law, and this place. Moreover, he also brought Greeks into the temple and has defiled this holy place!”
29เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเห็นโทรฟีมัสชาวเอเฟซัสอยู่กับเปาโลในเมือง และคิดว่าเปาโลพาเขาเข้าไปในพระวิหาร
29For they had seen Trophimus the Ephesian with him in the city, and they supposed that Paul had brought him into the temple.
30ทั้งเมืองเกิดความโกลาหล ประชาชนวิ่งมารวมกัน พวกเขาจับเปาโลลากออกจากพระวิหาร และประตูก็ถูกปิดทันที
30All the city was moved and the people ran together. They seized Paul and dragged him out of the temple. Immediately the doors were shut.
31ขณะที่พวกเขากำลังพยายามฆ่าเปาโล ข่าวก็มาถึงผู้บัญชาการกองทหารว่าทั่วกรุงเยรูซาเล็มกำลังเกิดจลาจล
31As they were trying to kill him, news came up to the commanding officer of the regiment that all Jerusalem was in an uproar.
32เขาจึงรีบพาทหารกับพวกนายร้อยวิ่งลงไปหาฝูงชน เมื่อคนเหล่านั้นเห็นผู้บัญชาการกับพวกทหาร ก็หยุดตีเปาโล
32Immediately he took soldiers and centurions and ran down to them. They, when they saw the chief captain and the soldiers, stopped beating Paul.
33ผู้บัญชาการเข้ามาจับกุมเปาโล สั่งให้ล่ามด้วยโซ่สองเส้น แล้วถามว่าเขาเป็นใครและทำอะไรมา
33Then the commanding officer came near, arrested him, commanded him to be bound with two chains, and inquired who he was and what he had done.
34ในฝูงชน บางคนตะโกนอย่างหนึ่ง บางคนตะโกนอีกอย่างหนึ่ง เมื่อผู้บัญชาการไม่อาจรู้ความจริงได้เพราะเสียงอื้ออึง จึงสั่งให้นำเปาโลเข้าไปในค่ายทหาร
34Some shouted one thing and some another, among the crowd. When he couldn’t find out the truth because of the noise, he commanded him to be brought into the barracks.
35เมื่อเปาโลมาถึงขั้นบันได พวกทหารต้องแบกเขาไปเพราะฝูงชนกำลังใช้ความรุนแรง
35When he came to the stairs, he was carried by the soldiers because of the violence of the crowd;
36เพราะประชาชนจำนวนมากตามหลังมาและร้องว่า “กำจัดเขาเสีย!”
36for the multitude of the people followed after, crying out, “Away with him!”
37ขณะที่เปาโลกำลังจะถูกนำเข้าไปในค่ายทหาร เขาถามผู้บัญชาการว่า “ข้าพเจ้าขอพูดกับท่านได้ไหม?” ผู้บัญชาการถามว่า “เจ้ารู้ภาษากรีกหรือ?
37As Paul was about to be brought into the barracks, he asked the commanding officer, “May I speak to you?” He said, “Do you know Greek?
38ถ้าอย่างนั้นเจ้าไม่ใช่ชาวอียิปต์ที่ไม่นานมานี้ก่อกบฏและพาพวกมือสังหารสี่พันคนออกไปในถิ่นทุรกันดารหรือ?”
38Aren’t you then the Egyptian who before these days stirred up to sedition and led out into the wilderness the four thousand men of the Assassins?”
39เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นชาวยิวจากเมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย เป็นพลเมืองของเมืองที่มีชื่อเสียงไม่น้อย ข้าพเจ้าขอร้องท่าน โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าพูดกับประชาชน”
39But Paul said, “I am a Jew from Tarsus in Cilicia, a citizen of no insignificant city. I beg you, allow me to speak to the people.”
40เมื่อผู้บัญชาการอนุญาต เปาโลก็ยืนบนขั้นบันไดและยกมือเป็นสัญญาณแก่ประชาชน เมื่อทุกคนเงียบลงอย่างมาก เขาจึงกล่าวกับพวกเขาเป็นภาษาฮีบรูว่า
40When he had given him permission, Paul, standing on the stairs, beckoned with his hand to the people. When there was a great silence, he spoke to them in the Hebrew language, saying,
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.