2พงศ์กษัตริย์ 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1เอลีชาพูดว่า “จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์ จะขายกันหนึ่งเชเขล และข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์ก็หนึ่งเชเขลที่ประตูเมืองสะมาเรีย’”
1Eliseu disse: “Ouçam a palavra do SENHOR. Assim diz o SENHOR: 'Amanhã, por volta desta hora, uma seá de farinha fina será vendida por um siclo, e duas seás de cevada por um siclo, à porta de Samaria.'”
2นายทหารผู้คอยพยุงกษัตริย์ตอบคนของพระเจ้าว่า “ดูสิ ต่อให้พระยาห์เวห์ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้จะเกิดขึ้นได้หรือ?” เอลีชาตอบว่า “ดูสิ ท่านจะเห็นกับตา แต่จะไม่ได้กิน”
2Então o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus e disse: “Eis que, mesmo se o SENHOR fizesse janelas no céu, poderia acontecer tal coisa?” Ele disse: “Eis que você verá isso com os seus olhos, mas não comerá disso.”
3มีชายโรคเรื้อนสี่คนนั่งอยู่ตรงทางเข้าประตูเมือง พวกเขาพูดกันว่า “ทำไมพวกเรานั่งอยู่ที่นี่จนตาย?
3Ora, havia quatro homens leprosos à entrada da porta. Eles disseram uns aos outros: “Por que ficamos sentados aqui até morrermos?
4ถ้าเราบอกว่า ‘เข้าเมืองกันเถอะ’ ในเมืองก็มีการกันดารอาหาร พวกเราจะตายที่นั่น ถ้านั่งอยู่ที่นี่ก็ตายเหมือนกัน เพราะฉะนั้นไปกันเถอะ มอบตัวต่อกองทัพซีเรีย ถ้าพวกเขาไว้ชีวิตเราก็จะมีชีวิต แต่ถ้าเขาฆ่าเราเราก็เพียงตายเท่านั้น”
4Se dissermos: 'Vamos entrar na cidade', então a fome está na cidade, e morreremos lá. Se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Agora, portanto, venham, e vamos nos render ao exército dos sírios. Se eles nos deixarem viver, viveremos; e se nos matarem, apenas morreremos.”
5พวกเขาจึงลุกขึ้นตอนพลบค่ำและไปยังค่ายของซีเรีย เมื่อมาถึงขอบค่าย ดูสิ ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลย
5Eles se levantaram no crepúsculo para ir ao acampamento dos sírios. Quando chegaram à parte mais externa do acampamento dos sírios, eis que não havia ninguém lá.
6เพราะองค์เจ้า ทรงทำให้กองทัพซีเรียได้ยินเสียงรถศึก เสียงม้า และเสียงกองทัพใหญ่ พวกเขาจึงพูดกันว่า “ดูสิ กษัตริย์แห่งอิสราเอลจ้างบรรดากษัตริย์ของชาวฮิตไทต์กับบรรดากษัตริย์ของชาวอียิปต์มาโจมตีเรา”
6Pois o Senhor tinha feito o exército dos sírios ouvir o som de carros e o som de cavalos, o barulho de um grande exército; e eles disseram uns aos outros: “Eis que o rei de Israel contratou contra nós os reis dos hititas e os reis dos egípcios para nos atacar.”
7พวกเขาจึงลุกขึ้นหนีในยามพลบค่ำ ทิ้งกระโจม ม้า และลาไว้ ทิ้งค่ายไว้ตามเดิม แล้วหนีเอาชีวิตรอด
7Portanto, eles se levantaram e fugiram no crepúsculo, e deixaram suas tendas, seus cavalos e seus jumentos, o acampamento exatamente como estava, e fugiram para salvar suas vidas.
8เมื่อชายโรคเรื้อนเหล่านี้มาถึงขอบค่าย พวกเขาเข้าไปในกระโจมหลังหนึ่ง กินและดื่ม แล้วเอาเงินทองและเสื้อผ้าออกไปซ่อนไว้ จากนั้นก็กลับมาเข้ากระโจมอีกหลัง เอาของออกไปซ่อนอีก
8Quando esses leprosos chegaram à parte mais externa do acampamento, entraram em uma tenda, comeram e beberam, depois levaram dali prata, ouro e roupas, e foram escondê-los. Então voltaram, entraram em outra tenda e levaram coisas de lá também, e foram escondê-las.
9แล้วพวกเขาพูดกันว่า “สิ่งที่เราทำอยู่นี้ไม่ถูก วันนี้เป็นวันแห่งข่าวดี แต่เรากลับเงียบไว้ ถ้ารอจนรุ่งเช้าการลงโทษจะมาถึงเรา เพราะฉะนั้นไปกันเถอะ ไปบอกคนในวังของกษัตริย์”
9Então disseram uns aos outros: “Não estamos agindo certo. Hoje é um dia de boas novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, o castigo nos alcançará. Agora, portanto, venham, vamos e anunciemos isso à casa do rei.”
10พวกเขาจึงมาร้องเรียกคนเฝ้าประตูเมืองและบอกว่า “พวกเราไปถึงค่ายซีเรียแล้ว ดูสิ ไม่มีใครอยู่ที่นั่น ไม่มีแม้แต่เสียงคน มีแต่ม้าที่ผูกไว้ ลาที่ผูกไว้ และกระโจมที่ยังอยู่ตามเดิม”
10Então eles vieram e chamaram os guardas da porta da cidade; e lhes disseram: “Fomos ao acampamento dos sírios e, eis que não havia ninguém lá, nem mesmo voz de homem, mas apenas os cavalos amarrados, os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.”
11คนเฝ้าประตูเมืองจึงร้องบอกเข้าไปถึงคนในวังของกษัตริย์
11Então os guardas da porta gritaram e anunciaram isso à casa do rei, lá dentro.
12กษัตริย์ลุกขึ้นกลางดึกและพูดกับผู้รับใช้ว่า “ข้าจะบอกให้พวกเจ้ารู้ว่าชาวซีเรียทำอะไรกับพวกเรา พวกเขารู้ว่าพวกเราหิวจึงออกจากค่ายไปซ่อนในทุ่ง คิดว่า ‘เมื่อคนในเมืองออกมาเราจะจับเป็นแล้วเข้าไปยึดเมือง’”
12O rei se levantou de noite e disse aos seus servos: “Agora eu lhes mostrarei o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que estamos com fome. Portanto, saíram do acampamento para se esconderem no campo, dizendo: 'Quando eles saírem da cidade, nós os pegaremos vivos e entraremos na cidade.'”
13ผู้รับใช้คนหนึ่งตอบว่า “โปรดให้คนบางคนเอาม้าห้าตัวที่ยังเหลืออยู่ในเมืองไปเถิด ดูสิ พวกมันก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ในเมืองนี้ ดูสิ พวกมันก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมดที่สูญสิ้นไปแล้ว ให้เราส่งคนออกไปดู”
13Um de seus servos respondeu: “Por favor, que alguns homens peguem cinco dos cavalos que restam, que foram deixados na cidade. Eis que eles estão como toda a multidão de Israel que foi deixada nela. Eis que eles estão como toda a multidão de Israel que está consumida. Vamos enviá-los e ver.”
14พวกเขาจึงจัดรถศึกสองคันพร้อมม้า และกษัตริย์ส่งคนออกไปตามดูกองทัพซีเรียพร้อมสั่งว่า “ไปดูเถิด”
14Portanto, pegaram dois carros com cavalos; e o rei os enviou atrás do exército sírio, dizendo: “Vão e vejam.”
15พวกเขาตามไปจนถึงแม่น้ำจอร์แดน ดูสิ ตลอดทางเต็มไปด้วยเสื้อผ้าและสัมภาระที่ชาวซีเรียโยนทิ้งขณะเร่งหนี ผู้นำสารกลับมารายงานต่อกษัตริย์
15Eles foram atrás deles até o Jordão; e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e equipamentos que os sírios haviam jogado fora em sua pressa. Os mensageiros voltaram e contaram ao rei.
16ประชาชนจึงออกไปปล้นค่ายซีเรีย แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์ ขายกันหนึ่งเชเขลและข้าวบาร์เลย์สองหน่วยตวง ขายกันหนึ่งเชเขล ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์
16O povo saiu e saqueou o acampamento dos sírios. Assim, uma seá de farinha fina foi vendida por um siclo, e duas medidas de cevada por um siclo, de acordo com a palavra do SENHOR.
17กษัตริย์แต่งตั้งนายทหารผู้คอยพยุงกษัตริย์ให้ดูแลประตูเมือง แต่ประชาชนเหยียบเขาที่ประตูจนตายตามที่คนของพระเจ้าได้กล่าวไว้ เมื่อกษัตริย์ลงมาหาเขา
17O rei havia nomeado o capitão em cujo braço se apoiava para ficar encarregado da porta; e o povo o pisoteou na porta, e ele morreu, como o homem de Deus havia dito, o qual falou quando o rei desceu até ele.
18เหตุการณ์เป็นไปตามที่คนของพระเจ้าพูดกับกษัตริย์ว่า “พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ ข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์ จะขายกันหนึ่งเชเขล และแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์ก็หนึ่งเชเขลที่ประตูเมืองสะมาเรีย”
18Aconteceu como o homem de Deus havia falado ao rei, dizendo: “Duas seás de cevada por um siclo, e uma seá de farinha fina por um siclo, serão vendidas amanhã, por volta desta hora, à porta de Samaria;”
19นายทหารคนนั้นเคยตอบคนของพระเจ้าว่า “ดูสิ ต่อให้พระยาห์เวห์ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้จะเกิดขึ้นได้หรือ?” และคนของพระเจ้าตอบว่า “ดูสิ ท่านจะเห็นกับตา แต่จะไม่ได้กิน”
19e aquele capitão respondeu ao homem de Deus e disse: “Ora, eis que, mesmo se o SENHOR fizesse janelas no céu, poderia acontecer tal coisa?” e ele disse: “Eis que você verá isso com os seus olhos, mas não comerá disso.”
20เหตุการณ์ก็เกิดขึ้นกับเขาตามนั้น เพราะประชาชนเหยียบเขาที่ประตูเมืองจนตาย
20E assim lhe aconteceu, pois o povo o pisoteou na porta, e ele morreu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.