2 Manghai 7
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Elisha loh, “BOEIPA ol he ya uh. BOEIPA loh he ni a thui. Thangvuen tahae tue ah, Samaria vongka ah vaidam sum at te shekel khat la, cangtun sum nit te shekel khat la om ni,” a ti nah.
1Eliseu disse: “Ouçam a palavra do SENHOR. Assim diz o SENHOR: 'Amanhã, por volta desta hora, uma seá de farinha fina será vendida por um siclo, e duas seás de cevada por um siclo, à porta de Samaria.'”
2A kut ah manghai loh a hangdang thil rhalboei loh Pathen kah hlang te a doo tih, “BOEIPA loh vaan bangbuet ong mai cakhaw he ol bangla thoeng aya te?” a ti nah. Te vaengah, “Na mik neh na hmuh vetih na ca mahpawh te,” a ti nah.
2Então o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus e disse: “Eis que, mesmo se o SENHOR fizesse janelas no céu, poderia acontecer tal coisa?” Ele disse: “Eis que você verá isso com os seus olhos, mas não comerá disso.”
3Te vaengah aka pahuk hlang pali te vongka kah thohka taengah om uh tih pakhat loh a hui taengah, “Balae tih mamih loh n'duek hil heah n'ngol mai eh?”
3Ora, havia quatro homens leprosos à entrada da porta. Eles disseram uns aos outros: “Por que ficamos sentados aqui até morrermos?
4Khopuei la cet sih n'ti vaengah nim khopuei ah khokha pai tih pahoi n'duek uh ni, heah n'om bal cakhaw n'duek uh ni. Te dongah cet uh mai sih lamtah Aram rhaehhmuen ah yalh uh sih. Mamih he n'hlun atah n'hing uh vetih mamih he n'duek sak atah n'duek uh bitni,” a ti uh.
4Se dissermos: 'Vamos entrar na cidade', então a fome está na cidade, e morreremos lá. Se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Agora, portanto, venham, e vamos nos render ao exército dos sírios. Se eles nos deixarem viver, viveremos; e se nos matarem, apenas morreremos.”
5Te dongah hlaemhmah ah thoo uh tih Aram kah rhaehhmuen la cet uh. Aram rhaehhmuen kah a bawt te a pha uh vaengah tah hlang tarha om pawh.
5Eles se levantaram no crepúsculo para ir ao acampamento dos sírios. Quando chegaram à parte mais externa do acampamento dos sírios, eis que não havia ninguém lá.
6Ka Boeipa loh Aram caem te leng ol, marhang ol, tatthai ol muep a yaak sak dongah hlang loh a manuca taengah te, “Mamih he Israel manghai loh caem m'paang thil te, Khitti manghai rhoek neh Egypt manghai rhoek loh mamih m'paan coeng,” a ti uh.
6Pois o Senhor tinha feito o exército dos sírios ouvir o som de carros e o som de cavalos, o barulho de um grande exército; e eles disseram uns aos outros: “Eis que o rei de Israel contratou contra nós os reis dos hititas e os reis dos egípcios para nos atacar.”
7Te dongah thoo uh tih hlaemhmah ah rhaelrham uh coeng. A dap khaw, a marhang khaw, a laak khaw, rhaehhmuen khaw amah la a hnoo uh tih a hinglu ham bueng te rhaelrham uh.
7Portanto, eles se levantaram e fugiram no crepúsculo, e deixaram suas tendas, seus cavalos e seus jumentos, o acampamento exatamente como estava, e fugiram para salvar suas vidas.
8Aka pahuk rhoek te rhaehhmuen bawt la a pawk uh vaengah dap pakhat ah kun uh. A caak uh tih a ok uh phoeiah te lamkah cak neh sui neh himbai khaw a phueih uh. Cet uh tih a thuh uh phoeiah mael uh tih dap a tloe la kun uh. Te lamkah a phueih uh phoeiah cet uh tih a thuh uh.
8Quando esses leprosos chegaram à parte mais externa do acampamento, entraram em uma tenda, comeram e beberam, depois levaram dali prata, ouro e roupas, e foram escondê-los. Então voltaram, entraram em outra tenda e levaram coisas de lá também, e foram escondê-las.
9Te vaengah tah pakhat loh a hui taengah, “Mamih kah n'saii te a thuem moenih. Tahae khohnin he olthangthen kah khohnin ni. Mamih n'ngam uh tih mincang khosae hil n'rhing koinih thaesainah te mamih loh n'yook. Te dongah cet uh pawn sih lamtah m'pha neh manghai im ah puen uh sih,” a ti uh.
9Então disseram uns aos outros: “Não estamos agindo certo. Hoje é um dia de boas novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, o castigo nos alcançará. Agora, portanto, venham, vamos e anunciemos isso à casa do rei.”
10Cet uh tih khopuei kah thoh tawt te a khue uh. Amih te a voek uh tih, “Aram kah rhaehhmuen la ka cet uh dae hlang tarha ana om pawh. Hlang ol khaw lo pawt tih marhang khaw a pael uh, laak khaw a pael uh, dap khaw amah la sut om,” a ti na uh.
10Então eles vieram e chamaram os guardas da porta da cidade; e lhes disseram: “Fomos ao acampamento dos sírios e, eis que não havia ninguém lá, nem mesmo voz de homem, mas apenas os cavalos amarrados, os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.”
11Thoh tawt khaw pang uh tih manghai im khuila puen uh.
11Então os guardas da porta gritaram e anunciaram isso à casa do rei, lá dentro.
12Manghai te khoyin ah thoo tih a sal rhoek taengah, “Aram loh mamih taengah a saii te nangmih taengah kan thui pawn eh. Mamih kah bungpong te a ming uh dongah rhaehhmuen lamloh kohong kah kohong patoeng la thuh ham khoe uh. 'Khopuei lamloh a coe uh kuekluek vaengah amih te a hing la tu sih lamtah tah khopuei la kun sih,’ a ti uh,” a ti nah.
12O rei se levantou de noite e disse aos seus servos: “Agora eu lhes mostrarei o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que estamos com fome. Portanto, saíram do acampamento para se esconderem no campo, dizendo: 'Quando eles saírem da cidade, nós os pegaremos vivos e entraremos na cidade.'”
13Te vaengah a sal pakhat loh a doo tih, “Khopuei ah aka sueng la aka sueng marhang pumnga te ka khuen mai eh. Te rhoek khaw a khuiah aka sueng Israel hlangping khuikah hlangping bang boeih ni. Amih te Israel hlangping bangla boeih khum uh coeng ke. Te dongah n'tueih lamtah ka so lah eh,” a ti nah.
13Um de seus servos respondeu: “Por favor, que alguns homens peguem cinco dos cavalos que restam, que foram deixados na cidade. Eis que eles estão como toda a multidão de Israel que foi deixada nela. Eis que eles estão como toda a multidão de Israel que está consumida. Vamos enviá-los e ver.”
14Te dongah marhang leng panit a loh phoeiah tah manghai loh Aram caem hnukah a tueih tih, “Cet lamtah so lah,” a ti nah.
14Portanto, pegaram dois carros com cavalos; e o rei os enviou atrás do exército sírio, dizendo: “Vão e vejam.”
15Amih hnuk te Jordan duela a hlak uh. Tedae Aram khaw amamih te tamto la tamto uh coeng tih longpuei takuem ah himbai neh hnopai te a bae la a voeih uh. Te dongah puencawn rhoek te mael uh tih manghai taengah puen uh.
15Eles foram atrás deles até o Jordão; e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e equipamentos que os sírios haviam jogado fora em sua pressa. Os mensageiros voltaram e contaram ao rei.
16Te daengah pilnam te cet tih Aram rhaehhmuen te a poelyoe uh. Te vaengah BOEIPA ol bangla vaidam sum at te shekel khat, cangtun sum nit te shekel khat la om.
16O povo saiu e saqueou o acampamento dos sírios. Assim, uma seá de farinha fina foi vendida por um siclo, e duas medidas de cevada por um siclo, de acordo com a palavra do SENHOR.
17Manghai loh rhalboei la a khueh tih a ban ah a hangdang thil te vongka ah a om sak. Tedae anih te pilnam loh vongka ah a daep tih Pathen kah hlang loh a thui bangla duek. Te te anih taengla manghai a suntlak vaengah a thui pah coeng.
17O rei havia nomeado o capitão em cujo braço se apoiava para ficar encarregado da porta; e o povo o pisoteou na porta, e ele morreu, como o homem de Deus havia dito, o qual falou quando o rei desceu até ele.
18Pathen kah hlang loh manghai ham a thui pah vaengah, “Thangvuen tahae tue ah tah, Samaria vongka ah cangtun sum nit te shekel khat la, vaidam sum at te shekel khat la om ni,” a ti nah bangla thoeng.
18Aconteceu como o homem de Deus havia falado ao rei, dizendo: “Duas seás de cevada por um siclo, e uma seá de farinha fina por um siclo, serão vendidas amanhã, por volta desta hora, à porta de Samaria;”
19Rhalboei loh Pathen kah hlang te a doo tih, “BOEIPA loh vaan bangbuet ong mai cakhaw te kah ol bangla thoeng venim he?” a ti nah vaengah, “Na mik neh na hmuh sui dae te lamkah te na ca mahpawh he,” a ti nah.
19e aquele capitão respondeu ao homem de Deus e disse: “Ora, eis que, mesmo se o SENHOR fizesse janelas no céu, poderia acontecer tal coisa?” e ele disse: “Eis que você verá isso com os seus olhos, mas não comerá disso.”
20Anih ham a thoeng tangloeng dongah anih te pilnam loh vongka ah a til tih duek.
20E assim lhe aconteceu, pois o povo o pisoteou na porta, e ele morreu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.