2พงศ์กษัตริย์ 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1มนัสเสห์มีอายุสิบสองปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มห้าสิบห้าปี มารดาของเขาชื่อเฮฟซีบาห์
1בֶּן־שְׁתֵּ֨ים עֶשְׂרֵ֤ה שָׁנָה֙ מְנַשֶּׁ֣ה בְמָלְכֹ֔ו וַחֲמִשִּׁ֤ים וְחָמֵשׁ֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וְשֵׁ֥ם אִמֹּ֖ו חֶפְצִי־בָֽהּ׃
2เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ตามสิ่งน่าเกลียดชังของประชาชาติที่พระยาห์เวห์ทรงขับไล่ออกไปต่อหน้าลูกหลานอิสราเอล
2וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כְּתֹֽועֲבֹת֙ הַגֹּויִ֔ם אֲשֶׁר֙ הֹורִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
3เพราะเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงขึ้นใหม่ ทั้งที่เฮเซคียาห์บิดาของเขาได้รื้อถอนสถานบูชาเหล่านั้นไปแล้ว เขาตั้งแท่นบูชาสำหรับบาอัล และสร้างเสาอาเชราห์ เช่นเดียวกับที่อาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้ทำ เขากราบไหว้ดวงดาวทั้งท้องฟ้า และรับใช้สิ่งเหล่านั้น
3וַיָּ֗שָׁב וַיִּ֙בֶן֙ אֶת־הַבָּמֹ֔ות אֲשֶׁ֥ר אִבַּ֖ד חִזְקִיָּ֣הוּ אָבִ֑יו וַיָּ֨קֶם מִזְבְּחֹ֜ת לַבַּ֗עַל וַיַּ֤עַשׂ אֲשֵׁרָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֗ה אַחְאָב֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּשְׁתַּ֙חוּ֙ לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם וַֽיַּעֲבֹ֖ד אֹתָֽם׃
4เขาสร้างแท่นบูชาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสถึงว่า “เราจะให้นามของเราอยู่ในเยรูซาเล็ม”
4וּבָנָ֥ה מִזְבְּחֹ֖ת בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם אָשִׂ֥ים אֶת־שְׁמִֽי׃
5เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับดวงดาวทั้งท้องฟ้าในลานทั้งสองแห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์
5וַיִּ֥בֶן מִזְבְּחֹ֖ות לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם בִּשְׁתֵּ֖י חַצְרֹ֥ות בֵּית־יְהוָֽה׃
6เขาให้บุตรชายของเขาผ่านไฟ ใช้เวทมนตร์ ใช้คาถาอาคม และติดต่อกับคนทรงวิญญาณและหมอผี เขาทำสิ่งชั่วร้ายมากมายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เพื่อยั่วยุให้พระองค์ทรงกริ้ว
6וְהֶעֱבִ֤יר אֶת־בְּנֹו֙ בָּאֵ֔שׁ וְעֹונֵ֣ן וְנִחֵ֔שׁ וְעָ֥שָׂה אֹ֖וב וְיִדְּעֹנִ֑ים הִרְבָּ֗ה לַעֲשֹׂ֥ות הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָ֖ה לְהַכְעִֽיס׃
7เขาตั้งรูปแกะสลักของอาเชราห์ที่เขาทำไว้ในพระนิเวศซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสแก่ดาวิด และซาโลมอนบุตรของเขาว่า “ในพระนิเวศนี้ และในเยรูซาเล็มซึ่งเราได้เลือกจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอล เราจะให้นามของเราอยู่ตลอดไป
7וַיָּ֕שֶׂם אֶת־פֶּ֥סֶל הָאֲשֵׁרָ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה בַּבַּ֗יִת אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֶל־דָּוִד֙ וְאֶל־שְׁלֹמֹ֣ה בְנֹ֔ו בַּבַּ֨יִת הַזֶּ֜ה וּבִירוּשָׁלַ֗͏ִם אֲשֶׁ֤ר בָּחַ֙רְתִּי֙ מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אָשִׂ֥ים אֶת־שְׁמִ֖י לְעֹולָֽם׃
8เราจะไม่ทำให้อิสราเอลต้องพเนจรออกจากแผ่นดินที่เราให้แก่บรรพบุรุษของพวกเขาอีก ถ้าพวกเขาเพียงแต่ระมัดระวังปฏิบัติตามทุกสิ่งที่เราได้บัญชาพวกเขา และตามธรรมบัญญัติทั้งหมดที่โมเสสผู้รับใช้ของเราบัญชาพวกเขา”
8וְלֹ֣א אֹסִ֗יף לְהָנִיד֙ רֶ֣גֶל יִשְׂרָאֵ֔ל מִן־הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לַֽאֲבֹותָ֑ם רַ֣ק ׀ אִם־יִשְׁמְר֣וּ לַעֲשֹׂ֗ות כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ים וּלְכָל־הַ֨תֹּורָ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה אֹתָ֖ם עַבְדִּ֥י מֹשֶֽׁה׃
9แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง มนัสเสห์ชักนำพวกเขาให้ทำสิ่งชั่วร้ายยิ่งกว่าประชาชาติที่พระยาห์เวห์ทรงทำลายต่อหน้าลูกหลานอิสราเอลเคยทำ
9וְלֹ֖א שָׁמֵ֑עוּ וַיַּתְעֵ֤ם מְנַשֶּׁה֙ לַעֲשֹׂ֣ות אֶת־הָרָ֔ע מִן־הַ֨גֹּויִ֔ם אֲשֶׁר֙ הִשְׁמִ֣יד יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
10พระยาห์เวห์ตรัสผ่านผู้รับใช้ของพระองค์คือบรรดาผู้เผยพระวจนะว่า
10וַיְדַבֵּ֧ר יְהוָ֛ה בְּיַד־עֲבָדָ֥יו הַנְּבִיאִ֖ים לֵאמֹֽר׃
11“เพราะมนัสเสห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ทำสิ่งน่าเกลียดชังเหล่านี้ และทำชั่วร้ายยิ่งกว่าทุกสิ่งที่ชาวอาโมไรต์ซึ่งอยู่ก่อนเขาได้ทำ ทั้งยังทำให้ยูดาห์ทำบาปด้วยรูปเคารพของเขา
11יַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה מְנַשֶּׁ֤ה מֶֽלֶךְ־יְהוּדָה֙ הַתֹּעֵבֹ֣ות הָאֵ֔לֶּה הֵרַ֕ע מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר־עָשׂ֥וּ הָאֱמֹרִ֖י אֲשֶׁ֣ר לְפָנָ֑יו וַיַּחֲטִ֥א גַֽם־אֶת־יְהוּדָ֖ה בְּגִלּוּלָֽיו׃ פ
12เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘ดูสิ เราจะนำภัยร้ายมาเหนือเยรูซาเล็ม และยูดาห์ จนทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้ หูทั้งสองข้างจะอื้อด้วยความตกตะลึง
12לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִי֙ מֵבִ֣יא רָעָ֔ה עַל־יְרוּשָׁלַ֖͏ִם וִֽיהוּדָ֑ה אֲשֶׁר֙ כָּל־*שֹׁמְעָיו (שֹׁ֣מְעָ֔הּ) תִּצַּ֖לְנָה שְׁתֵּ֥י אָזְנָֽיו׃
13เราจะขึงเชือกวัดของสะมาเรียเหนือเยรูซาเล็ม และใช้ลูกดิ่งของราชวงศ์อาหับ เราจะเช็ดเยรูซาเล็มเหมือนคนเช็ดจาน คือเช็ดแล้วคว่ำลง
13וְנָטִ֣יתִי עַל־יְרוּשָׁלַ֗͏ִם אֵ֚ת קָ֣ו שֹֽׁמְרֹ֔ון וְאֶת־מִשְׁקֹ֖לֶת בֵּ֣ית אַחְאָ֑ב וּמָחִ֨יתִי אֶת־יְרוּשָׁלַ֜͏ִם כַּֽאֲשֶׁר־יִמְחֶ֤ה אֶת־הַצַּלַּ֙חַת֙ מָחָ֔ה וְהָפַ֖ךְ עַל־פָּנֶֽיהָ׃
14เราจะทอดทิ้งผู้ที่เหลืออยู่ซึ่งเป็นมรดกของเรา และมอบพวกเขาไว้ในอำนาจของศัตรู พวกเขาจะกลายเป็นเหยื่อ และของปล้นแก่ศัตรูทั้งหมดของพวกเขา
14וְנָטַשְׁתִּ֗י אֵ֚ת שְׁאֵרִ֣ית נַחֲלָתִ֔י וּנְתַתִּ֖ים בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֑ם וְהָי֥וּ לְבַ֛ז וְלִמְשִׁסָּ֖ה לְכָל־אֹיְבֵיהֶֽם׃
15เพราะพวกเขาได้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของเรา และยั่วยุให้เราโกรธตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของพวกเขาออกจากอียิปต์จนถึงวันนี้’”
15יַ֗עַן אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֤וּ אֶת־הָרַע֙ בְּעֵינַ֔י וַיִּהְי֥וּ מַכְעִסִ֖ים אֹתִ֑י מִן־הַיֹּ֗ום אֲשֶׁ֨ר יָצְא֤וּ אֲבֹותָם֙ מִמִּצְרַ֔יִם וְעַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
16ยิ่งกว่านั้นมนัสเสห์ยังหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์มากมายจนเลือดเต็มเยรูซาเล็ม จากปลายด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง นอกเหนือจากบาปที่เขาทำให้ยูดาห์ทำบาปโดยทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
16וְגַם֩ דָּ֨ם נָקִ֜י שָׁפַ֤ךְ מְנַשֶּׁה֙ הַרְבֵּ֣ה מְאֹ֔ד עַ֛ד אֲשֶׁר־מִלֵּ֥א אֶת־יְרוּשָׁלַ֖͏ִם פֶּ֣ה לָפֶ֑ה לְבַ֤ד מֵֽחַטָּאתֹו֙ אֲשֶׁ֣ר הֶחֱטִ֣יא אֶת־יְהוּדָ֔ה לַעֲשֹׂ֥ות הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃
17ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลมนัสเสห์ทุกสิ่งที่เขาทำ และบาปที่เขาทำนั้นไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
17וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֤י מְנַשֶּׁה֙ וְכָל־אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְחַטָּאתֹ֖ו אֲשֶׁ֣ר חָטָ֑א הֲלֹא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃
18มนัสเสห์ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในสวนของบ้านตนเอง คือสวนอุสซา แล้วอาโมนบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
18וַיִּשְׁכַּ֤ב מְנַשֶּׁה֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֥ר בְּגַן־בֵּיתֹ֖ו בְּגַן־עֻזָּ֑א וַיִּמְלֹ֛ךְ אָמֹ֥ון בְּנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
19อาโมนมีอายุยี่สิบสองปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสองปี มารดาของเขาชื่อเมชุลเลเมทเป็นบุตรสาวของฮารูสแห่งโยทบาห์
19בֶּן־עֶשְׂרִ֨ים וּשְׁתַּ֤יִם שָׁנָה֙ אָמֹ֣ון בְּמָלְכֹ֔ו וּשְׁתַּ֣יִם שָׁנִ֔ים מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וְשֵׁ֣ם אִמֹּ֔ו מְשֻׁלֶּ֥מֶת בַּת־חָר֖וּץ מִן־יָטְבָֽה׃
20เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เช่นเดียวกับที่มนัสเสห์บิดาของเขาได้ทำ
20וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה מְנַשֶּׁ֥ה אָבִֽיו׃
21เขาดำเนินตามทางทุกอย่างที่บิดาของเขาดำเนิน และรับใช้รูปเคารพที่บิดาของเขารับใช้ทั้งยังกราบไหว้รูปเหล่านั้น
21וַיֵּ֕לֶךְ בְּכָל־הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁר־הָלַ֣ךְ אָבִ֑יו וַֽיַּעֲבֹ֗ד אֶת־הַגִּלֻּלִים֙ אֲשֶׁ֣ר עָבַ֣ד אָבִ֔יו וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לָהֶֽם׃
22เขาละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา และไม่ดำเนินในทางของพระยาห์เวห์
22וַיַּעֲזֹ֕ב אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתָ֑יו וְלֹ֥א הָלַ֖ךְ בְּדֶ֥רֶךְ יְהוָֽה׃
23บรรดาผู้รับใช้ของอาโมนร่วมกันกบฏต่อเขา และฆ่ากษัตริย์ในบ้านของเขาเอง
23וַיִּקְשְׁר֥וּ עַבְדֵֽי־אָמֹ֖ון עָלָ֑יו וַיָּמִ֥יתוּ אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ בְּבֵיתֹֽו׃
24แต่ประชาชนแห่งแผ่นดินฆ่าทุกคนที่ร่วมกันกบฏต่อกษัตริย์อาโมน แล้วประชาชนแห่งแผ่นดินตั้งโยสิยาห์บุตรของเขาเป็นกษัตริย์แทน
24וַיַּךְ֙ עַם־הָאָ֔רֶץ אֵ֥ת כָּל־הַקֹּשְׁרִ֖ים עַל־הַמֶּ֣לֶךְ אָמֹ֑ון וַיַּמְלִ֧יכוּ עַם־הָאָ֛רֶץ אֶת־יֹאשִׁיָּ֥הוּ בְנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃
25ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลอาโมนซึ่งเขาได้ทำนั้นไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
25וְיֶ֛תֶר דִּבְרֵ֥י אָמֹ֖ון אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה הֲלֹא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃
26เขาถูกฝังในที่ฝังศพของเขาที่สวนอุสซา แล้วโยสิยาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
26וַיִּקְבְֹּ֥ר אֹתֹ֛ו בִּקְבֻרָתֹ֖ו בְּגַן־עֻזָּ֑א וַיִּמְלֹ֛ךְ יֹאשִׁיָּ֥הוּ בְנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.