2พงศ์กษัตริย์ 10
1อาหับมีบุตรชายเจ็ดสิบคนอยู่ในสะมาเรีย เยฮูเขียนจดหมายหลายฉบับส่งไปสะมาเรีย ถึงพวกผู้ปกครองเมืองยิสเรเอล คือพวกผู้อาวุโส และถึงบรรดาผู้ที่เลี้ยงดูบุตรของอาหับว่า
2“ทันทีที่จดหมายฉบับนี้ไปถึงพวกท่าน ในเมื่อบุตรของนายของพวกท่านอยู่กับพวกท่านและพวกท่านมีรถศึก ม้า เมืองที่มีป้อมปราการ และเครื่องอาวุธ
3จงเลือกบุตรของนายพวกท่านคนที่ดีที่สุดและเหมาะสมที่สุด ตั้งเขาบนบัลลังก์ของบิดา แล้วต่อสู้เพื่อวงศ์ของนายพวกท่าน”
4แต่พวกเขากลัวอย่างยิ่ง และพูดว่า “ดูสิ กษัตริย์สององค์ยังต้านเขาไม่ได้ แล้วพวกเราจะต้านได้อย่างไร?”
5ผู้ดูแลวัง ผู้ดูแลเมือง พวกผู้อาวุโสและผู้ที่เลี้ยงดูบุตรของกษัตริย์ต่างส่งข่าวไปหาเยฮูว่า “พวกเราเป็นผู้รับใช้ของท่าน และจะทำทุกอย่างที่ท่านสั่ง พวกเราจะไม่ตั้งใครเป็นกษัตริย์ ขอให้ท่านทำตามที่เห็นสมควร”
6เยฮูเขียนจดหมายถึงพวกเขาเป็นครั้งที่สองว่า “ถ้าพวกท่านอยู่ฝ่ายข้าและจะเชื่อฟังคำสั่งของข้า จงเอาศีรษะของบุตรชายของนายพวกท่านมาหาข้าที่ยิสเรเอลพรุ่งนี้เวลานี้” บุตรของกษัตริย์ทั้งเจ็ดสิบคนอยู่กับคนสำคัญของเมืองซึ่งเป็นผู้เลี้ยงดูพวกเขา
7เมื่อจดหมายไปถึงพวกเขา พวกเขาก็จับบุตรของกษัตริย์ทั้งเจ็ดสิบคนฆ่าเสีย ใส่ศีรษะของพวกเขาลงในตะกร้า แล้วส่งไปให้เยฮูที่ยิสเรเอล
8ผู้นำสารคนหนึ่งมาบอกเขาว่า “พวกเขานำศีรษะของบุตรกษัตริย์มาแล้ว” เยฮูสั่งว่า “วางเป็นสองกองไว้ตรงทางเข้าประตูเมืองจนถึงเช้า”
9ตอนเช้าเขาออกไปยืนและพูดกับประชาชนทั้งหมดว่า “พวกท่านไม่มีความผิด ดูสิ ข้าสมคบคิดต่อต้านนายของข้าและฆ่าเขา แต่ใครฆ่าคนทั้งหมดเหล่านี้?
10ดังนั้นจงรู้ว่าพระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ตรัสเกี่ยวกับวงศ์ของอาหับไม่มีสักคำเดียวที่จะไม่เป็นจริง เพราะพระยาห์เวห์ทรงทำสิ่งที่พระองค์ตรัสผ่านเอลียาห์ผู้รับใช้ของพระองค์แล้ว”
11เยฮูจึงฆ่าทุกคนในวงศ์ของอาหับที่ยังเหลืออยู่ในยิสเรเอล รวมทั้งคนสำคัญ คนสนิท และปุโรหิตทั้งหมดของวงศ์อาหับจนไม่เหลือใครเลย
12แล้วเยฮูก็ออกเดินทางไปสะมาเรีย ขณะอยู่ที่โรงเรือนตัดขนแกะของคนเลี้ยงแกะระหว่างทาง
13เยฮูพบพวกพี่น้องของอาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ จึงถามว่า “พวกเจ้าเป็นใคร?” พวกเขาตอบว่า “พวกเราเป็นพี่น้องของอาหัสยาห์ กำลังลงไปทักทายพวกบุตรของกษัตริย์และบุตรของราชินี”
14เยฮูสั่งว่า “จับเป็น!” พวกเขาจึงจับคนเหล่านั้นเป็น แล้วฆ่าที่บ่อของโรงเรือนตัดขนแกะทั้งหมดสี่สิบสองคน เยฮูไม่ไว้ชีวิตสักคน
15เมื่อเยฮูออกจากที่นั่น เขาพบเยโฮนาดับบุตรเรคาบกำลังมาพบเขา เยฮูทักทายเขา แล้วถามว่า “ใจของเจ้าซื่อตรงต่อข้าเหมือนที่ใจของข้าซื่อตรงต่อเจ้าหรือไม่?” เยโฮนาดับตอบว่า “ซื่อตรง” เยฮูพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นยื่นมือให้ข้า” เขายื่นมือให้เยฮู และเยฮูก็ดึงเขาขึ้นมาบนรถศึก
16เยฮูพูดว่า “มากับข้าและดูความมุ่งมั่นแรงกล้าของข้าที่มีต่อพระยาห์เวห์” พวกเขาจึงให้เยโฮนาดับนั่งรถศึกไปกับเยฮู
17เมื่อเยฮูมาถึงสะมาเรีย เขาฆ่าทุกคนที่ยังเหลืออยู่ของวงศ์อาหับในสะมาเรีย จนทำลายพวกเขาหมดตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ซึ่งพระองค์ตรัสแก่เอลียาห์
18เยฮูเรียกประชาชนทั้งหมดมารวมกัน และพูดกับพวกเขาว่า “อาหับรับใช้บาอัลเพียงเล็กน้อย แต่เยฮูจะรับใช้เขามาก
19เพราะฉะนั้นตอนนี้จงเรียกผู้เผยพระวจนะของบาอัลทั้งหมด ผู้นมัสการเขาทั้งหมด และปุโรหิตของเขาทั้งหมดมาหาข้า อย่าให้ขาดสักคน เพราะข้าจะถวายเครื่องบูชาครั้งใหญ่แก่บาอัล ใครที่ไม่มาจะไม่ได้มีชีวิตอยู่” แต่เยฮูทำเช่นนี้ด้วยอุบาย เพราะตั้งใจจะทำลายผู้นมัสการบาอัล
20เยฮูสั่งว่า “จงจัดการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์สำหรับบาอัล!” พวกเขาจึงประกาศให้มีการชุมนุมนั้น
21เยฮูส่งคนไปทั่วอิสราเอล ผู้นมัสการบาอัลทั้งหมดก็มาจนไม่เหลือสักคนที่ไม่มา พวกเขาเข้าไปในวิหารบาอัล จนวิหารบาอัลเต็มจากด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง
22เยฮูพูดกับผู้ดูแลคลังเสื้อผ้าว่า “เอาเสื้อคลุมออกมาให้ผู้นมัสการบาอัลทุกคน!” เขาจึงเอาเสื้อคลุมออกมาให้พวกเขา
23เยฮูกับเยโฮนาดับบุตรเรคาบเข้าไปในวิหารบาอัล แล้วเยฮูพูดกับผู้นมัสการบาอัลว่า “ตรวจดูให้แน่ว่าที่นี่ไม่มีผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์อยู่กับพวกเจ้า มีแต่ผู้นมัสการบาอัลเท่านั้น”
24พวกเขาจึงเข้าไปถวายเครื่องบูชาและเครื่องเผาบูชา เยฮูได้จัดชายแปดสิบคนไว้ข้างนอก และสั่งว่า “ถ้าคนใดคนหนึ่งที่ข้ามอบให้พวกเจ้าดูแลหนีไปได้ คนที่ปล่อยเขาไปต้องเอาชีวิตของตนแทนชีวิตของคนนั้น”
25ทันทีที่เยฮูถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จ เขาก็สั่งกองทหารรักษาการณ์กับบรรดาผู้บัญชาการว่า “เข้าไปฆ่าพวกเขา อย่าให้ใครหนีไปได้!” พวกเขาจึงฆ่าคนเหล่านั้นด้วยคมดาบ กองทหารรักษาการณ์กับบรรดาผู้บัญชาการโยนศพออกไป แล้วเข้าไปยังห้องชั้นในของวิหารบาอัล
26พวกเขานำเสาบูชาทั้งหลายที่อยู่ในวิหารบาอัลออกมาและเผาเสีย
27พวกเขาทุบเสาบูชาบาอัลและรื้อวิหารบาอัลลง แล้วทำให้เป็นส้วมมาจนถึงทุกวันนี้
28ดังนั้นเยฮูจึงกำจัดบาอัลออกจากอิสราเอล
29อย่างไรก็ตามเยฮูไม่ได้หันจากบาปของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป คือ ลูกวัวทองคำที่เบธเอลและที่ดาน
30พระยาห์เวห์ตรัสกับเยฮูว่า “เพราะเจ้าทำดีโดยทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และได้ทำต่อวงศ์ของอาหับตามทุกสิ่งที่อยู่ในใจของเรา ลูกหลานของเจ้าจะนั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอลถึงชั่วอายุที่สี่”
31แต่เยฮูไม่ได้เอาใจใส่ที่จะดำเนินตามบทบัญญัติของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลด้วยสุดใจ เขาไม่ได้หันจากบาปของเยโรโบอัมซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป
32ในวันเหล่านั้นพระยาห์เวห์ทรงเริ่มตัดดินแดนบางส่วนออกจากอิสราเอล ฮาซาเอลโจมตีพวกเขาตามชายแดนทั้งหมดของอิสราเอล
33ตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดนไปทางตะวันออก คือแผ่นดินกิเลอาดทั้งหมดของชาวกาด ชาวรูเบน และชาวมนัสเสห์ ตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่งอยู่ข้างหุบเขาอารโนน รวมทั้งกิเลอาดและบาชาน
34ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลเยฮู ทุกสิ่งที่เขาทำและกำลังอำนาจทั้งหมดของเขา ไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งอิสราเอลหรือ?
35เยฮูล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และพวกเขาฝังเขาไว้ในสะมาเรีย เยโฮอาหาสบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
36เยฮูครองราชย์เหนืออิสราเอลที่สะมาเรียเป็นเวลายี่สิบแปดปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.