1 ซามูเอล 23
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1มีคนมาบอกดาวิดว่า “ชาวฟีลิสเตียกำลังรบกับเมืองเคอีลาห์ และปล้นลานนวดข้าว”
1David taengla puen uh tih, “Philisti loh Keilah a vathoh thil tih cangtilhmuen tukvat uh thae ke,” a ti nah.
2ดาวิดจึงทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรไปโจมตีชาวฟีลิสเตียเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปโจมตีชาวฟีลิสเตียและช่วยเมืองเคอีลาห์”
2Tedae David loh BOEIPA a dawt tih, “Ka cet vetih Philisti rhoek he ka ngawn aya?” a ti nah. David te BOEIPA loh, “Cet, Philisti te tloek lamtah Keilah ke khang laeh,” a ti nah.
3แต่คนของดาวิดบอกว่า “ขนาดอยู่ที่นี่ในยูดาห์พวกเรายังกลัว แล้วถ้าไปเคอีลาห์สู้กับกองทัพฟีลิสเตียจะยิ่งกลัวเพียงใด?”
3Tedae David kah hlang rhoek loh, “Mamih he Judah khuiah pataeng n'rhih coeng he, Keilah kah Philisti caem m'muk koini taoe talaih pawn ni,” a ti uh.
4ดาวิดจึงทูลถามพระยาห์เวห์อีกครั้ง พระยาห์เวห์ตรัสตอบว่า “จงลุกขึ้นลงไปยังเคอีลาห์ เพราะเราจะมอบชาวฟีลิสเตียไว้ในมือเจ้า”
4Te dongah BOEIPA te David loh a rhaep la koep a dawt. Te vaengah anih te BOEIPA loh a doo tih, “Thoo lamtah Keilah la suntla laeh, Philisti te kamah loh nang kut ah kam paek coeng,” a ti nah.
5ดาวิดกับคนของเขาไปเคอีลาห์ สู้รบกับชาวฟีลิสเตีย ยึดฝูงสัตว์ของพวกเขามา และฆ่าพวกเขาเป็นจำนวนมาก ดาวิดจึงช่วยชาวเมืองเคอีลาห์ไว้
5Te dongah David te amah hlang, amah hlang rhoek neh Keilah la cet uh tih Philisti te a vathoh thil. Te vaengah amih kah boiva te bat a vai pah tih, amamih te hmasoe len neh a ngawn phoeiah David loh Keilah khosa rhoek te a khang.
6เมื่ออาบียาธาร์ลูกชายอาหิเมเลคหนีมาหาดาวิดที่เมืองเคอีลาห์ เขาถือเอโฟดติดมือมาด้วย
6Ahimelek capa Abiathar loh Keilah kah David taengla a yong vaengah a kut dongah hnisui a suntlak puei.
7มีคนบอกซาอูลว่าดาวิดเข้าไปในเคอีลาห์แล้ว ซาอูลกล่าวว่า “พระเจ้ามอบเขาไว้ในมือฉันแล้ว เพราะเขาเข้าไปติดอยู่ในเมืองที่มีประตูและดาล”
7Keilah la David a pawk te Saul taengla a puen pah. Te vaengah Saul loh, “Anih te Pathen loh kai kut dongah han tloeng coeng, khopuei thohkhaih khuila ael tih thohkalh neh amah tlaeng uh coeng,” a ti.
8ซาอูลระดมคนทั้งหมดไปทำสงคราม เพื่อลงไปล้อมดาวิดกับคนของเขาที่เคอีลาห์
8Te dongah caemtloek ham neh Keilah la suntla tih David neh a hlang rhoek te dum hamla Saul loh pilnam pum te a yaak sak.
9ดาวิดรู้ว่าซาอูลกำลังวางแผนร้ายต่อเขา จึงบอกอาบียาธาร์ ปุโรหิตว่า “นำเอโฟดมาที่นี่”
9Saul loh boethae neh amah a rhim thil te David loh a ming tih khosoih Abiathar te, “Hnisui te hang khuen,” a ti nah.
10แล้วดาวิดทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินแน่ชัดว่าซาอูลต้องการมาที่เคอีลาห์เพื่อทำลายเมืองเพราะข้าพเจ้า
10Te phoeiah David loh, “Israel Pathen, BOEIPA aw, na sal loh a yaak rhoela a yaak coeng. Kai kong ah khopuei phae ham te Keilah la pawk hamla Saul loh a toem coeng.
11ชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพเจ้าให้เขาหรือ? ซาอูลจะลงมาตามที่ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินหรือ? ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล โปรดบอกผู้รับใช้ของพระองค์ด้วย” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เขาจะลงมา”
11Keilah boei rhoek he anih kut dongla ka tloeng aya. Na sal loh a yaak bangla Saul ha suntla aya. Israel Pathen BOEIPA loh, “Na sal taengah puen pah laeh,” a ti nah hatah BOEIPA loh, “Ha suntla ni,” a ti nah.
12ดาวิดจึงทูลถามว่า “ชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพเจ้ากับคนของข้าพเจ้าไว้ในมือซาอูลหรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “พวกเขาจะมอบให้”
12Te dongah David loh, “Keilah boei rhoek loh kai neh ka hlang rhoek te Saul kut dongla n'det aya,” a ti nah vaengah BOEIPA loh, “N'det uh ni,” a ti nah.
13ดาวิดกับคนของเขาประมาณหกร้อยคนจึงลุกขึ้นออกจากเคอีลาห์ ไปยังที่ใดก็ตามที่พอไปได้ เมื่อมีคนบอกซาอูลว่าดาวิดหนีจากเคอีลาห์แล้ว ซาอูลก็เลิกไปที่นั่น
13Te daengah David thoo tih amah kah hlang rhoek hlang ya rhuk tluk neh Keilah lamloh nong uh tih cet uh. A caeh uh phoei daengah Keilah lamloh David loh a loeih te Saul taengla a puen pa uh. Te dongah a caeh ham khaw vik a toeng.
14ดาวิดอาศัยอยู่ตามที่มั่นในถิ่นทุรกันดาร และอยู่ในเขตภูเขาแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ ซาอูลตามหาเขาทุกวัน แต่พระเจ้าไม่ทรงมอบเขาไว้ในมือซาอูล
14David tah khosoek ah khaw, rhalmahim ah khaw kho a sak tih, Ziph kah khosoek tlang ah kho a sak. Te vaengah anih te Saul loh hnin takuem a tlap dae Pathen loh Saul kut ah a paek moenih.
15ดาวิดรู้ว่าซาอูลออกมาตามเอาชีวิตเขา ขณะนั้นดาวิดอยู่ในป่าแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ
15Horesh kah Ziph khosoek ah David a om vaengah a hinglu mae pah ham Saul ha pawk te David loh a hmuh.
16โยนาธาน ลูกชายของซาอูลลุกขึ้นไปหาดาวิดในป่า และช่วยให้เขามีกำลังใจในพระเจ้า
16Saul capa Jonathan te thoo tih Horesh kah David taengla cet, te vaengah Pathen rhang neh a kut khaw tangkuek.
17เขาบอกดาวิดว่า “อย่ากลัวเลย พ่อของฉันคือซาอูลจะจับเจ้าไม่ได้ เจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล ส่วนฉันจะเป็นรองจากเจ้า พ่อของฉันก็รู้เรื่องนี้”
17Te vaengah David te, “Rhih boeh, a pa Saul kut loh nang m'pha mahpawh, nang loh Israel na manghai thil vetih kai tah na hnukthoi la ka om ni, he he a pa Saul long khaw a ming,” a ti nah.
18ทั้งสองทำพันธสัญญากันต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วดาวิดอยู่ในป่าต่อไป ส่วนโยนาธานกลับบ้าน
18BOEIPA mikhmuh ah amih rhoi loh paipi a saii rhoi. Tedae David tah Horesh ah kho a sak tih, Jonathan tah amah im la cet.
19ชาวศิฟขึ้นไปหาซาอูลที่กิเบอาห์ กล่าวว่า “ดาวิดซ่อนอยู่กับเราตามที่มั่นในป่า บนเนินเขาฮาคีลาห์ทางใต้ของเขตกันดารมิใช่หรือ?
19Ziphim rhoek loh Gibeah kah Saul taengla cet uh tih, “Khopong bantang, Hakhilah som ah aka om Horesh rhalmahim kah kaimih taengah David a thuh uh moenih a?
20ดังนั้นขอเชิญฝ่าบาทเสด็จลงมาตามพระประสงค์ ส่วนพวกข้าพเจ้าจะมอบเขาไว้ในพระหัตถ์ของฝ่าบาท”
20Na hinglu kah a hue bang boeih la manghai namah te kaimih taengla ha suntla lammah ha suntla dae. Anih te manghai kut ah kan det bitni,” a ti nah.
21ซาอูลตรัสว่า “พวกเจ้าได้รับพรจากพระยาห์เวห์ เพราะพวกเจ้าเห็นใจฉัน
21Saul loh, “Kai he nan hnaih uh dongah BOEIPA rhang neh na yoethen uh pai saeh.
22ไปตรวจสอบให้แน่ชัดอีกว่าเขาอยู่ที่ไหน ใครเห็นเขาที่นั่น เพราะมีคนบอกฉันว่าเขาเจ้าเล่ห์มาก
22Cet uh laeh, rhuengphong uh bal lamtah a hmuen te so uh laeh. A hnuk om tih anih aka hmuh loh kai taengah tah David he, “A muet lam ni a muet uh,” a ti.
23จงสำรวจให้รู้ทุกที่ที่เขาซ่อนตัว แล้วกลับมาบอกฉันให้แน่ชัด ฉันจะไปกับพวกเจ้า ถ้าเขาอยู่ในดินแดนนี้ ฉันจะค้นหาเขาในทุกกลุ่มพันคนของยูดาห์”
23Te dongah so uh lamtah a thuh nah te congket conglong khaw boeih ming uh. Te phoeiah kai taengah rhuemtuet la ha mael lamtah nangmih taengla ka lo eh. Khohmuen ah anih te khoem a om mai khaming, tedae anih te Judah thawngkhat khui ah khaw ka phuelhthaih ni,” a ti nah.
24พวกเขาลุกขึ้นไปศิฟก่อนซาอูล แต่ดาวิดกับคนของเขาอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอน ในที่ราบอาราบาห์ทางใต้ของเขตกันดาร
24Te dongah thoo uh tih Ziph la Saul hmai ah cet uh. Te vaengah David neh a hlang rhoek tah Arabah kah khopong bantang duela, Maon khosoek ah om uh.
25ซาอูลกับคนของเขาออกไปตามหาดาวิด เมื่อดาวิดทราบข่าวก็ลงไปยังโขดหินและอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอน เมื่อซาอูลทราบก็ไล่ตามดาวิดไปในถิ่นทุรกันดารมาโอน
25Saul neh a hlang rhoek loh tlap ham cet uh. Tedae David taengla a puen uh dongah Maon khosoek kah thaelpang la suntla tih kho a sak. Saul loh a yaak vaengah Maon khosoek la David te a hloem.
26ซาอูลอยู่ด้านหนึ่งของภูเขา ดาวิดกับคนของเขาอยู่อีกด้าน ดาวิดรีบหนีเพราะกลัวซาอูล เพราะซาอูลกับคนของเขากำลังล้อมเข้ามาเพื่อจับดาวิดกับคนของเขา
26Saul te tlang kah a hael pakhat ah a caeh vaengah David neh a hlang rhoek khaw tlang kah a hael pakhat ah cet uh. Tedae David tah Saul hmai lamkah caeh hamla tamto coeng. Te vaengah Saul neh a hlang rhoek loh David neh a hlang rhoek te tuuk hamla a vael uh.
27แต่ผู้ส่งข่าวคนหนึ่งมาหาซาอูลกล่าวว่า “รีบมาเถอะ ชาวฟีลิสเตียบุกปล้นแผ่นดินแล้ว!”
27Te vaengah puencawn te Saul taengla ha pawk tih, “A loe la halo dae, Philisti loh khohmuen pawk a capit uh thil coeng,” a ti nah.
28ซาอูลจึงเลิกตามดาวิดและกลับไปสู้ชาวฟีลิสเตีย ที่นั้นจึงมีชื่อว่าเสลาฮัมมาเลโคท
28Saul loh David hnuk a hloem te a mael tak tih, Philisti mah hamla cet. Te dongah tekah hmuen te Selahammahlekoth tahahthaelpang a sak.
29ดาวิดขึ้นจากที่นั่นไปอยู่ตามที่มั่นในเอนเกดี
29Te phoeiah David tah te lamloh cet tih Engedi rhalmahim ah kho a sak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.