רות 4
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וּבֹ֨עַז עָלָ֣ה הַשַּׁעַר֮ וַיֵּ֣שֶׁב שָׁם֒ וְהִנֵּ֨ה הַגֹּאֵ֤ל עֹבֵר֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר־בֹּ֔עַז וַיֹּ֛אמֶר ס֥וּרָה שְׁבָה־פֹּ֖ה פְּלֹנִ֣י אַלְמֹנִ֑י וַיָּ֖סַר וַיֵּשֵֽׁב׃
1โบอาสขึ้นไปที่ประตูเมืองและนั่งลงที่นั่น ขณะนั้นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนที่โบอาสพูดถึงเดินผ่านมา โบอาสจึงเรียกว่า “เชิญมานี่สักครู่ท่าน แล้วนั่งตรงนี้” ชายคนนั้นก็เข้ามานั่ง
2וַיִּקַּ֞ח עֲשָׂרָ֧ה אֲנָשִׁ֛ים מִזִּקְנֵ֥י הָעִ֖יר וַיֹּ֣אמֶר שְׁבוּ־פֹ֑ה וַיֵּשֵֽׁבוּ׃
2แล้วโบอาสเรียกผู้อาวุโสของเมืองมาสิบคนและพูดว่า “เชิญนั่งตรงนี้” พวกเขาก็นั่งลง
3וַיֹּ֙אמֶר֙ לַגֹּאֵ֔ל חֶלְקַת֙ הַשָּׂדֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר לְאָחִ֖ינוּ לֶאֱלִימֶ֑לֶךְ מָכְרָ֣ה נָעֳמִ֔י הַשָּׁ֖בָה מִשְּׂדֵ֥ה מוֹאָֽב׃
3โบอาสพูดกับญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนว่า “นาโอมีซึ่งกลับมาจากดินแดนโมอับกำลังขายที่ดินแปลงหนึ่งซึ่งเคยเป็นของเอลีเมเลค ญาติพี่น้องของเรา
4וַאֲנִ֨י אָמַ֜רְתִּי אֶגְלֶ֧ה אָזְנְךָ֣ לֵאמֹ֗ר קְ֠נֵה נֶ֥גֶד הַֽיֹּשְׁבִים֮ וְנֶ֣גֶד זִקְנֵ֣י עַמִּי֒ אִם־תִּגְאַל֙ גְּאָ֔ל וְאִם־לֹ֨א יִגְאַ֜ל הַגִּ֣ידָה לִּ֗י וְאֵֽדְעָה֙ כִּ֣י אֵ֤ין זוּלָֽתְךָ֙ לִגְא֔וֹל וְאָנֹכִ֖י אַחֲרֶ֑יךָ וַיֹּ֖אמֶר אָנֹכִ֥י אֶגְאָֽל׃
4ฉันจึงคิดว่าควรบอกท่านว่า ‘จงซื้อไว้ต่อหน้าคนที่นั่งอยู่ที่นี่ และต่อหน้าผู้อาวุโสของชนชาติเรา’ ถ้าท่านจะไถ่คืน ก็จงไถ่คืนเถิด แต่ถ้าท่านไม่ไถ่คืน ก็ขอให้บอกฉัน เพื่อฉันจะได้รู้ เพราะนอกจากท่านแล้วไม่มีใครมีสิทธิ์ไถ่คืน และสิทธิ์ของฉันอยู่ลำดับถัดจากท่าน” ชายคนนั้นตอบว่า “ฉันจะไถ่คืน”
5וַיֹּ֣אמֶר בֹּ֔עַז בְּיוֹם־קְנוֹתְךָ֥ הַשָּׂדֶ֖ה מִיַּ֣ד נָעֳמִ֑י וּ֠מֵאֵת ר֣וּת הַמּוֹאֲבִיָּ֤ה אֵֽשֶׁת־הַמֵּת֙ קָנִ֔יתָה לְהָקִ֥ים שֵׁם־הַמֵּ֖ת עַל־נַחֲלָתֽוֹ׃
5โบอาสจึงพูดว่า “ในวันที่ท่านซื้อที่ดินจากมือนาโอมี ท่านต้องซื้อที่ดินนั้นจากรูธหญิงชาวโมอับ ภรรยาของผู้ตายด้วย เพื่อรักษาชื่อของผู้ตายไว้กับมรดกของเขา”
6וַיֹּ֣אמֶר הַגֹּאֵ֗ל לֹ֤א אוּכַל֙ לִגְאָל לִ֔י פֶּן־אַשְׁחִ֖ית אֶת־נַחֲלָתִ֑י גְּאַל־לְךָ֤ אַתָּה֙ אֶת־גְּאֻלָּתִ֔י כִּ֥י לֹא־אוּכַ֖ל לִגְאֹֽל׃
6ญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนตอบว่า “ฉันไถ่คืนเองไม่ได้ เพราะอาจทำให้มรดกของฉันเสียหาย ท่านจงรับสิทธิ์ไถ่คืนของฉันไปเถิด เพราะฉันไถ่คืนไม่ได้”
7וְזֹאת֩ לְפָנִ֨ים בְּיִשְׂרָאֵ֜ל עַל־הַגְּאוּלָּ֤ה וְעַל־הַתְּמוּרָה֙ לְקַיֵּ֣ם כָּל־דָּבָ֔ר שָׁלַ֥ף אִ֛ישׁ נַעֲל֖וֹ וְנָתַ֣ן לְרֵעֵ֑הוּ וְזֹ֥את הַתְּעוּדָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
7ในสมัยก่อนของอิสราเอล เมื่อมีการไถ่คืนหรือแลกเปลี่ยนเพื่อยืนยันข้อตกลงทุกอย่าง ชายคนหนึ่งจะถอดรองเท้าแตะของตนส่งให้อีกฝ่าย นี่เป็นวิธียืนยันข้อตกลงในอิสราเอล
8וַיֹּ֧אמֶר הַגֹּאֵ֛ל לְבֹ֖עַז קְנֵה־לָ֑ךְ וַיִּשְׁלֹ֖ף נַעֲלֽוֹ׃
8ดังนั้นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนจึงพูดกับโบอาสว่า “ท่านซื้อไว้เองเถิด” แล้วเขาก็ถอดรองเท้าแตะของตน
9וַיֹּאמֶר֩ בֹּ֨עַז לַזְּקֵנִ֜ים וְכָל־הָעָ֗ם עֵדִ֤ים אַתֶּם֙ הַיּ֔וֹם כִּ֤י קָנִ֙יתִי֙ אֶת־כָּל־אֲשֶׁ֣ר לֶֽאֱלִימֶ֔לֶךְ וְאֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר לְכִלְי֖וֹן וּמַחְל֑וֹן מִיַּ֖ד נָעֳמִֽי׃
9โบอาสพูดกับผู้อาวุโสและประชาชนทั้งหมดว่า “วันนี้พวกท่านเป็นพยานว่า ข้าได้ซื้อทุกสิ่งที่เคยเป็นของเอลีเมเลค รวมทั้งทุกสิ่งที่เป็นของคิลโยนและมาห์โลน จากมือนาโอมีแล้ว
10וְגַ֣ם אֶת־ר֣וּת הַמֹּאֲבִיָּה֩ אֵ֨שֶׁת מַחְל֜וֹן קָנִ֧יתִי לִ֣י לְאִשָּׁ֗ה לְהָקִ֤ים שֵׁם־הַמֵּת֙ עַל־נַ֣חֲלָת֔וֹ וְלֹא־יִכָּרֵ֧ת שֵׁם־הַמֵּ֛ת מֵעִ֥ם אֶחָ֖יו וּמִשַּׁ֣עַר מְקוֹמ֑וֹ עֵדִ֥ים אַתֶּ֖ם הַיּֽוֹם׃
10นอกจากนี้ ข้ายังได้รูธหญิงชาวโมอับ ภรรยาของมาห์โลน มาเป็นภรรยาของข้าด้วย เพื่อรักษาชื่อของผู้ตายไว้กับมรดกของเขา เพื่อชื่อของผู้ตายจะไม่ถูกตัดขาดไปจากหมู่พี่น้องของเขาและจากประตูเมืองของถิ่นเขา วันนี้พวกท่านเป็นพยาน”
11וַיֹּ֨אמְר֜וּ כָּל־הָעָ֧ם אֲשֶׁר־בַּשַּׁ֛עַר וְהַזְּקֵנִ֖ים עֵדִ֑ים יִתֵּן֩ יְהוָ֨ה אֶֽת־הָאִשָּׁ֜ה הַבָּאָ֣ה אֶל־בֵּיתֶ֗ךָ כְּרָחֵ֤ל׀ וּכְלֵאָה֙ אֲשֶׁ֨ר בָּנ֤וּ שְׁתֵּיהֶם֙ אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וַעֲשֵׂה־חַ֣יִל בְּאֶפְרָ֔תָה וּקְרָא־שֵׁ֖ם בְּבֵ֥ית לָֽחֶם׃
11ประชาชนทั้งหมดที่อยู่ที่ประตูเมืองและพวกผู้อาวุโสตอบว่า “เราเป็นพยาน ขอพระยาห์เวห์ทรงทำให้หญิงที่กำลังเข้ามาในบ้านของท่านเป็นเหมือนราเชลและเลอาห์ ซึ่งทั้งสองเป็นผู้สร้างวงศ์วานอิสราเอล ขอให้ท่านมีเกียรติในเอฟราธาห์ และมีชื่อเสียงในเบธเลเฮม
12וִיהִ֤י בֵֽיתְךָ֙ כְּבֵ֣ית פֶּ֔רֶץ אֲשֶׁר־יָלְדָ֥ה תָמָ֖ר לִֽיהוּדָ֑ה מִן־הַזֶּ֗רַע אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֤ן יְהוָה֙ לְךָ֔ מִן־הַֽנַּעֲרָ֖ה הַזֹּֽאת׃
12ขอให้วงศ์วานของท่านเป็นเหมือนวงศ์วานของเปเรศ ซึ่งทามาร์คลอดให้ยูดาห์ โดยเชื้อสาย ที่พระยาห์เวห์จะประทานแก่ท่านจากหญิงสาวคนนี้”
13וַיִּקַּ֨ח בֹּ֤עַז אֶת־רוּת֙ וַתְּהִי־ל֣וֹ לְאִשָּׁ֔ה וַיָּבֹ֖א אֵלֶ֑יהָ וַיִּתֵּ֨ן יְהוָ֥ה לָ֛הּ הֵרָי֖וֹן וַתֵּ֥לֶד בֵּֽן׃
13โบอาสจึงรับรูธมาเป็นภรรยา เขาเข้าไปหานาง และพระยาห์เวห์ทรงให้นางตั้งครรภ์ นางคลอดบุตรชายคนหนึ่ง
14וַתֹּאמַ֤רְנָה הַנָּשִׁים֙ אֶֽל־נָעֳמִ֔י בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲ֠שֶׁר לֹ֣א הִשְׁבִּ֥ית לָ֛ךְ גֹּאֵ֖ל הַיּ֑וֹם וְיִקָּרֵ֥א שְׁמ֖וֹ בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
14บรรดาผู้หญิงพูดกับนาโอมีว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงได้รับการสรรเสริญ เพราะวันนี้พระองค์ไม่ทรงปล่อยให้เจ้าขาดญาติใกล้ชิด ขอให้เขามีชื่อเสียงในอิสราเอล
15וְהָ֤יָה לָךְ֙ לְמֵשִׁ֣יב נֶ֔פֶשׁ וּלְכַלְכֵּ֖ל אֶת־שֵׂיבָתֵ֑ךְ כִּ֣י כַלָּתֵ֤ךְ אֲֽשֶׁר־אֲהֵבַ֙תֶךְ֙ יְלָדַ֔תּוּ אֲשֶׁר־הִיא֙ ט֣וֹבָה לָ֔ךְ מִשִּׁבְעָ֖ה בָּנִֽים׃
15เขาจะฟื้นฟูชีวิตของเจ้าและเลี้ยงดูเจ้าในยามชรา เพราะลูกสะใภ้ผู้รักเจ้าและดีกับเจ้ายิ่งกว่าลูกชายเจ็ดคน ได้คลอดเขา”
16וַתִּקַּ֨ח נָעֳמִ֤י אֶת־הַיֶּ֙לֶד֙ וַתְּשִׁתֵ֣הוּ בְחֵיקָ֔הּ וַתְּהִי־ל֖וֹ לְאֹמֶֽנֶת׃
16นาโอมีรับเด็กนั้นมาอุ้มไว้แนบอกและเป็นผู้เลี้ยงดูเขา
17וַתִּקְרֶאנָה֩ ל֨וֹ הַשְּׁכֵנ֥וֹת שֵׁם֙ לֵאמֹ֔ר יֻלַּד־בֵּ֖ן לְנָעֳמִ֑י וַתִּקְרֶ֤אנָֽה שְׁמוֹ֙ עוֹבֵ֔ד ה֥וּא אֲבִי־יִשַׁ֖י אֲבִ֥י דָוִֽד׃ פ
17บรรดาผู้หญิงเพื่อนบ้านตั้งชื่อให้เด็กโดยพูดว่า “นาโอมีได้ลูกชายแล้ว” พวกเขาตั้งชื่อเด็กว่าโอเบด เขาเป็นพ่อของเจสซี ผู้เป็นพ่อของดาวิด
18וְאֵ֙לֶּה֙ תּוֹלְד֣וֹת פָּ֔רֶץ פֶּ֖רֶץ הוֹלִ֥יד אֶת־חֶצְרֽוֹן׃
18ต่อไปนี้เป็นประวัติเชื้อสายของเปเรศ เปเรศเป็นพ่อของเฮสโรน
19וְחֶצְרוֹן֙ הוֹלִ֣יד אֶת־רָ֔ם וְרָ֖ם הוֹלִ֥יד אֶת־עַמִּֽינָדָֽב׃
19เฮสโรนเป็นพ่อของราม รามเป็นพ่อของอัมมีนาดับ
20וְעַמִּֽינָדָב֙ הוֹלִ֣יד אֶת־נַחְשׁ֔וֹן וְנַחְשׁ֖וֹן הוֹלִ֥יד אֶת־שַׂלְמָֽה׃
20อัมมีนาดับเป็นพ่อของนาห์โชน นาห์โชนเป็นพ่อของสัลโมน
21וְשַׂלְמוֹן֙ הוֹלִ֣יד אֶת־בֹּ֔עַז וּבֹ֖עַז הוֹלִ֥יד אֶת־עוֹבֵֽד׃
21สัลโมนเป็นพ่อของโบอาส โบอาสเป็นพ่อของโอเบด
22וְעֹבֵד֙ הוֹלִ֣יד אֶת־יִשָׁ֔י וְיִשַׁ֖י הוֹלִ֥יד אֶת־דָּוִֽד׃
22โอเบดเป็นพ่อของเจสซี และเจสซีเป็นพ่อของดาวิด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.