נחום 3

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1ה֖וֹי עִ֣יר דָּמִ֑ים כֻּלָּ֗הּ כַּ֤חַשׁ פֶּ֙רֶק֙ מְלֵאָ֔ה לֹ֥א יָמִ֖ישׁ טָֽרֶף׃

1วิบัติแก่เมืองเปื้อนเลือด! ทั้งเมืองเต็มไปด้วยคำโกหกและการปล้นสะดม เหยื่อมีไม่สิ้นสุด

2ק֣וֹל שׁ֔וֹט וְק֖וֹל רַ֣עַשׁ אוֹפָ֑ן וְס֣וּס דֹּהֵ֔ר וּמֶרְכָּבָ֖ה מְרַקֵּדָֽה׃

2เสียงแส้ เสียงล้อกระทบกระแทก ม้าคึกคะนอง รถศึกกระโจน

3פָּרָ֣שׁ מַעֲלֶ֗ה וְלַ֤הַב חֶ֙רֶב֙ וּבְרַ֣ק חֲנִ֔ית וְרֹ֥ב חָלָ֖ל וְכֹ֣בֶד פָּ֑גֶר וְאֵ֥ין קֵ֙צֶה֙ לַגְּוִיָּ֔ה וְכָשְׁל֖וּ בִּגְוִיָּתָֽם׃

3พลม้าพุ่งเข้าจู่โจม ดาบวาบวับ หอกแวววาว คนถูกฆ่ามากมาย ศพกองพะเนิน ซากศพไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาสะดุดซากศพเหล่านั้น

4מֵרֹב֙ זְנוּנֵ֣י זוֹנָ֔ה ט֥וֹבַת חֵ֖ן בַּעֲלַ֣ת כְּשָׁפִ֑ים הַמֹּכֶ֤רֶת גּוֹיִם֙ בִּזְנוּנֶ֔יהָ וּמִשְׁפָּח֖וֹת בִּכְשָׁפֶֽיהָ׃

4เพราะโสเภณีผู้เย้ายวนและชำนาญเวทมนตร์คาถานั้นค้าประเวณีมากมาย เธอขายชนชาติด้วยการค้าประเวณี ขายตระกูลด้วยเวทมนตร์คาถา

5הִנְנִ֣י אֵלַ֗יִךְ נְאֻם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְגִלֵּיתִ֥י שׁוּלַ֖יִךְ עַל־פָּנָ֑יִךְ וְהַרְאֵיתִ֤י גוֹיִם֙ מַעְרֵ֔ךְ וּמַמְלָכ֖וֹת קְלוֹנֵֽךְ׃

5“นี่ เราเป็นปฏิปักษ์กับเจ้า” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “เราจะยกกระโปรงของเจ้าคลุมหน้า จะให้ชนชาติทั้งหลายเห็นร่างเปลือยของเจ้า ให้ราชอาณาจักรทั้งหลายเห็นความอับอายของเจ้า

6וְהִשְׁלַכְתִּ֥י עָלַ֛יִךְ שִׁקֻּצִ֖ים וְנִבַּלְתִּ֑יךְ וְשַׂמְתִּ֖יךְ כְּרֹֽאִי׃

6เราจะโยนสิ่งโสโครกน่าขยะแขยงใส่เจ้า ทำให้เจ้าน่ารังเกียจ ให้เจ้าเป็นที่ประจาน

7וְהָיָ֤ה כָל־רֹאַ֙יִךְ֙ יִדּ֣וֹד מִמֵּ֔ךְ וְאָמַר֙ שָׁדְּדָ֣ה נִֽינְוֵ֔ה מִ֖י יָנ֣וּד לָ֑הּ מֵאַ֛יִן אֲבַקֵּ֥שׁ מְנַחֲמִ֖ים לָֽךְ׃

7ทุกคนที่มองเจ้าจะหนีไปและพูดว่า ‘นีนะเวห์ร้างพินาศแล้ว! ใครจะโศกเศร้าให้เธอ?’ เราจะไปหาคนปลอบใจเจ้าได้ที่ไหน?”

8הֲתֵֽיטְבִי֙ מִנֹּ֣א אָמ֔וֹן הַיֹּֽשְׁבָה֙ בַּיְאֹרִ֔ים מַ֖יִם סָבִ֣יב לָ֑הּ אֲשֶׁר־חֵ֣יל יָ֔ם מִיָּ֖ם חוֹמָתָֽהּ׃

8เจ้าดีกว่าโนอาโมนหรือ? เมืองนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางแม่น้ำทั้งหลาย มีน้ำล้อมรอบ มีทะเลเป็นแนวป้องกัน มีกำแพงเป็นทะเล

9כּ֥וּשׁ עָצְמָ֛ה וּמִצְרַ֖יִם וְאֵ֣ין קֵ֑צֶה פּ֣וּט וְלוּבִ֔ים הָי֖וּ בְּעֶזְרָתֵֽךְ׃

9คูชกับอียิปต์เป็นกำลังอันไม่สิ้นสุดของเธอ พูตกับลิเบียเป็นผู้ช่วยของเธอ

10גַּם־הִ֗יא לַגֹּלָה֙ הָלְכָ֣ה בַשֶּׁ֔בִי גַּ֧ם עֹלָלֶ֛יהָ יְרֻטְּשׁ֖וּ בְּרֹ֣אשׁ כָּל־חוּצ֑וֹת וְעַל־נִכְבַּדֶּ֙יהָ֙ יַדּ֣וּ גוֹרָ֔ל וְכָל־גְּדוֹלֶ֖יהָ רֻתְּק֥וּ בַזִּקִּֽים׃

10แต่เธอก็ถูกพาตัวไปเป็นเชลย แม้ลูกเล็ก ๆ ของเธอก็ถูกฟาดจนแหลกตามหัวถนนทุกสาย คนจับสลากแบ่งผู้มีเกียรติของเธอ และคนใหญ่คนโตทั้งหมดของเธอถูกล่ามโซ่

11גַּם־אַ֣תְּ תִּשְׁכְּרִ֔י תְּהִ֖י נַֽעֲלָמָ֑ה גַּם־אַ֛תְּ תְּבַקְשִׁ֥י מָע֖וֹז מֵאוֹיֵֽב׃

11เจ้าเองก็จะเมามาย จะถูกซ่อนไว้ เจ้าเองก็จะหาที่มั่นเพราะศัตรู

12כָּ֨ל־מִבְצָרַ֔יִךְ תְּאֵנִ֖ים עִם־בִּכּוּרִ֑ים אִם־יִנּ֕וֹעוּ וְנָפְל֖וּ עַל־פִּ֥י אוֹכֵֽל׃

12ป้อมทั้งหมดของเจ้าจะเหมือนต้นมะเดื่อที่มีผลสุกต้นฤดู พอเขย่าก็หล่นเข้าปากคนกิน

13הִנֵּ֨ה עַמֵּ֤ךְ נָשִׁים֙ בְּקִרְבֵּ֔ךְ לְאֹ֣יְבַ֔יִךְ פָּת֥וֹחַ נִפְתְּח֖וּ שַׁעֲרֵ֣י אַרְצֵ֑ךְ אָכְלָ֥ה אֵ֖שׁ בְּרִיחָֽיִך׃

13นี่ ทหารของเจ้าในเมืองเป็นผู้หญิง ประตูแผ่นดินของเจ้าเปิดกว้างให้ศัตรู ไฟเผาผลาญสลักประตูของเจ้าแล้ว

14מֵ֤י מָצוֹר֙ שַֽׁאֲבִי־לָ֔ךְ חַזְּקִ֖י מִבְצָרָ֑יִךְ בֹּ֧אִי בַטִּ֛יט וְרִמְסִ֥י בַחֹ֖מֶר הַחֲזִ֥יקִי מַלְבֵּֽן׃

14จงตักน้ำไว้รับการล้อมเมือง เสริมป้อมให้แข็งแรง ลงไปในดินเหนียวและย่ำปูน ทำเตาเผาอิฐให้แข็งแรง

15שָׁ֚ם תֹּאכְלֵ֣ךְ אֵ֔שׁ תַּכְרִיתֵ֣ךְ חֶ֔רֶב תֹּאכְלֵ֖ךְ כַּיָּ֑לֶק הִתְכַּבֵּ֣ד כַּיֶּ֔לֶק הִֽתְכַּבְּדִ֖י כָּאַרְבֶּֽה׃

15ที่นั่นไฟจะกินเจ้า ดาบจะกำจัดเจ้า จะกินเจ้าเหมือนตั๊กแตน จงเพิ่มจำนวนเหมือนตั๊กแตน จงเพิ่มจำนวนเหมือนฝูงตั๊กแตน

16הִרְבֵּית֙ רֹֽכְלַ֔יִךְ מִכּוֹכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם יֶ֥לֶק פָּשַׁ֖ט וַיָּעֹֽף׃

16เจ้าเพิ่มพ่อค้าจนมากกว่าดาวบนฟ้า ตั๊กแตนกินจนเกลี้ยงแล้วบินหนีไป

17מִנְּזָרַ֙יִךְ֙ כָּֽאַרְבֶּ֔ה וְטַפְסְרַ֖יִךְ כְּג֣וֹב גֹּבָ֑י הַֽחוֹנִ֤ים בַּגְּדֵרוֹת֙ בְּי֣וֹם קָרָ֔ה שֶׁ֤מֶשׁ זָֽרְחָה֙ וְנוֹדַ֔ד וְלֹֽא־נוֹדַ֥ע מְקוֹמ֖וֹ אַיָּֽם׃

17ยามของเจ้าเหมือนตั๊กแตนรวมฝูง เจ้าหน้าที่ของเจ้าเหมือนฝูงตั๊กแตน ที่เกาะกำแพงในวันหนาว พอดวงอาทิตย์ปรากฏก็บินหนีไป ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันไปอยู่ที่ไหน

18נָמ֤וּ רֹעֶ֙יךָ֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר יִשְׁכְּנ֖וּ אַדִּירֶ֑יךָ נָפֹ֧שׁוּ עַמְּךָ֛ עַל־הֶהָרִ֖ים וְאֵ֥ין מְקַבֵּֽץ׃

18กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย ผู้เลี้ยงแกะของเจ้าหลับใหล ขุนนางของเจ้านอนอยู่ ประชาชนของเจ้ากระจัดกระจายบนภูเขา ไม่มีใครรวบรวมพวกเขา

19אֵין־כֵּהָ֣ה לְשִׁבְרֶ֔ךָ נַחְלָ֖ה מַכָּתֶ֑ךָ כֹּ֣ל׀ שֹׁמְעֵ֣י שִׁמְעֲךָ֗ תָּ֤קְעוּ כַף֙ עָלֶ֔יךָ כִּ֗י עַל־מִ֛י לֹֽא־עָבְרָ֥ה רָעָתְךָ֖ תָּמִֽיד׃

19แผลของเจ้ารักษาไม่ได้ เพราะบาดเจ็บถึงตาย ทุกคนที่ได้ยินข่าวของเจ้าปรบมือสะใจ เพราะมีใครบ้างที่ไม่เคยประสบความโหดร้ายอันไม่สิ้นสุดของเจ้า?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.