מלכים ב 22
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1בֶּן־שְׁמֹנֶ֤ה שָׁנָה֙ יֹאשִׁיָּ֣הוּ בְמָלְכ֔וֹ וּשְׁלֹשִׁ֤ים וְאַחַת֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ יְדִידָ֥ה בַת־עֲדָ֖יָה מִבָּצְקַֽת׃
1โยสิยาห์มีอายุแปดปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสามสิบเอ็ดปี มารดาของเขาชื่อเยดีดาห์เป็นบุตรสาวของอาดายาห์แห่งโบสคัท
2וַיַּ֥עַשׂ הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֵּ֗לֶךְ בְּכָל־דֶּ֙רֶךְ֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔יו וְלֹא־סָ֖ר יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃ פ
2เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และดำเนินตามทางทั้งหมดของดาวิดบรรพบุรุษของเขา โดยไม่หันไปทางขวาหรือทางซ้าย
3וַיְהִ֗י בִּשְׁמֹנֶ֤ה עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה לַמֶּ֖לֶךְ יֹאשִׁיָּ֑הוּ שָׁלַ֣ח הַ֠מֶּלֶךְ אֶת־שָׁפָ֨ן בֶּן־אֲצַלְיָ֤הוּ בֶן־מְשֻׁלָּם֙ הַסֹּפֵ֔ר בֵּ֥ית יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
3ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลกษัตริย์โยสิยาห์ กษัตริย์ส่งชาฟานบุตรอาซาลิยาห์ผู้เป็นบุตรเมชุลลัมซึ่งเป็นอาลักษณ์ไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ โดยสั่งว่า
4עֲלֵ֗ה אֶל־חִלְקִיָּ֙הוּ֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּד֔וֹל וְיַתֵּ֣ם אֶת־הַכֶּ֔סֶף הַמּוּבָ֖א בֵּ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֥ר אָסְפ֛וּ שֹׁמְרֵ֥י הַסַּ֖ף מֵאֵ֥ת הָעָֽם׃
4“จงขึ้นไปหาฮิลคียาห์มหาปุโรหิต ให้เขาตรวจนับเงินที่นำมาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ซึ่งบรรดาผู้เฝ้าประตูได้รวบรวมจากประชาชน
5וְיִתְּנֻ֗הוּ עַל־יַד֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה הַמֻּפְקָדִ֖ים בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וְיִתְּנ֣וּ אֹת֗וֹ לְעֹשֵׂ֤י הַמְּלָאכָה֙ אֲשֶׁר֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה לְחַזֵּ֖ק בֶּ֥דֶק הַבָּֽיִת׃
5ให้พวกเขามอบเงินนั้นไว้ในมือของคนงานผู้ควบคุมงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และให้คนเหล่านั้นจ่ายเงินแก่คนงานที่ทำงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์เพื่อซ่อมแซมส่วนที่ชำรุดของพระนิเวศ
6לֶחָ֣רָשִׁ֔ים וְלַבֹּנִ֖ים וְלַגֹּֽדְרִ֑ים וְלִקְנ֤וֹת עֵצִים֙ וְאַבְנֵ֣י מַחְצֵ֔ב לְחַזֵּ֖ק אֶת־הַבָּֽיִת׃
6คือแก่ช่างไม้ ช่างก่อสร้าง และช่างหิน และใช้ซื้อไม้กับหินสกัดเพื่อซ่อมแซมพระนิเวศ
7אַ֚ךְ לֹא־יֵחָשֵׁ֣ב אִתָּ֔ם הַכֶּ֖סֶף הַנִּתָּ֣ן עַל־יָדָ֑ם כִּ֥י בֶאֱמוּנָ֖ה הֵ֥ם עֹשִֽׂים׃
7แต่ไม่ต้องเรียกบัญชีเงินที่มอบไว้ในมือของพวกเขา เพราะพวกเขาทำงานอย่างซื่อสัตย์”
8וַ֠יֹּאמֶר חִלְקִיָּ֜הוּ הַכֹּהֵ֤ן הַגָּדוֹל֙ עַל־שָׁפָ֣ן הַסֹּפֵ֔ר סֵ֧פֶר הַתּוֹרָ֛ה מָצָ֖אתִי בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּתֵּ֨ן חִלְקִיָּ֧ה אֶת־הַסֵּ֛פֶר אֶל־שָׁפָ֖ן וַיִּקְרָאֵֽהוּ׃
8ฮิลคียาห์มหาปุโรหิตกล่าวกับชาฟานอาลักษณ์ว่า “ข้าพเจ้าพบหนังสือธรรมบัญญัติในพระนิเวศของพระยาห์เวห์” ฮิลคียาห์มอบหนังสือให้ชาฟาน แล้วชาฟานก็อ่าน
9וַיָּבֹ֞א שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּ֥שֶׁב אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָ֑ר וַיֹּ֗אמֶר הִתִּ֤יכוּ עֲבָדֶ֙יךָ֙ אֶת־הַכֶּ֙סֶף֙ הַנִּמְצָ֣א בַבַּ֔יִת וַֽיִּתְּנֻ֗הוּ עַל־יַד֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה הַמֻּפְקָדִ֖ים בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
9ชาฟานอาลักษณ์กลับไปหากษัตริย์ และรายงานแก่กษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์ได้นำเงินที่พบในพระนิเวศออกมา และมอบไว้ในมือของคนงานผู้ควบคุมงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์แล้ว”
10וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר סֵ֚פֶר נָ֣תַן לִ֔י חִלְקִיָּ֖ה הַכֹּהֵ֑ן וַיִּקְרָאֵ֥הוּ שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
10แล้วชาฟานอาลักษณ์ทูลกษัตริย์ว่า “ฮิลคียาห์ปุโรหิตมอบหนังสือเล่มหนึ่งให้ข้าพระองค์” จากนั้นชาฟานอ่านหนังสือนั้นต่อหน้ากษัตริย์
11וַֽיְהִי֙ כִּשְׁמֹ֣עַ הַמֶּ֔לֶךְ אֶת־דִּבְרֵ֖י סֵ֣פֶר הַתּוֹרָ֑ה וַיִּקְרַ֖ע אֶת־בְּגָדָֽיו׃
11เมื่อกษัตริย์ได้ยินถ้อยคำในหนังสือธรรมบัญญัติ เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน
12וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ אֶת־חִלְקִיָּ֣ה הַכֹּהֵ֡ן וְאֶת־אֲחִיקָ֣ם בֶּן־שָׁ֠פָן וְאֶת־עַכְבּ֨וֹר בֶּן־מִיכָיָ֜ה וְאֵ֣ת׀ שָׁפָ֣ן הַסֹּפֵ֗ר וְאֵ֛ת עֲשָׂיָ֥ה עֶֽבֶד־הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹֽר׃
12กษัตริย์สั่งฮิลคียาห์ปุโรหิต อาหิคัมบุตรชาฟาน อัคโบร์บุตรมีคายาห์ ชาฟานอาลักษณ์ และอาสายาห์ผู้รับใช้ของกษัตริย์ว่า
13לְכוּ֩ דִרְשׁ֨וּ אֶת־יְהוָ֜ה בַּעֲדִ֣י וּבְעַד־הָעָ֗ם וּבְעַד֙ כָּל־יְהוּדָ֔ה עַל־דִּבְרֵ֛י הַסֵּ֥פֶר הַנִּמְצָ֖א הַזֶּ֑ה כִּֽי־גְדוֹלָ֞ה חֲמַ֣ת יְהוָ֗ה אֲשֶׁר־הִיא֙ נִצְּתָ֣ה בָ֔נוּ עַל֩ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־שָׁמְע֜וּ אֲבֹתֵ֗ינוּ עַל־דִּבְרֵי֙ הַסֵּ֣פֶר הַזֶּ֔ה לַעֲשׂ֖וֹת כְּכָל־הַכָּת֥וּב עָלֵֽינוּ׃
13“จงไปทูลถามพระยาห์เวห์เพื่อเรา เพื่อประชาชน และเพื่อยูดาห์ทั้งหมดเกี่ยวกับถ้อยคำในหนังสือที่พบนี้ เพราะพระพิโรธของพระยาห์เวห์ที่ลุกโชนต่อพวกเรานั้นรุนแรงยิ่ง เพราะบรรพบุรุษของเราไม่เชื่อฟังถ้อยคำในหนังสือนี้ และไม่ปฏิบัติตามทุกสิ่งที่เขียนไว้เกี่ยวกับพวกเรา”
14וַיֵּ֣לֶךְ חִלְקִיָּ֣הוּ הַ֠כֹּהֵן וַאֲחִיקָ֨ם וְעַכְבּ֜וֹר וְשָׁפָ֣ן וַעֲשָׂיָ֗ה אֶל־חֻלְדָּ֨ה הַנְּבִיאָ֜ה אֵ֣שֶׁת׀ שַׁלֻּ֣ם בֶּן־תִּקְוָ֗ה בֶּן־חַרְחַס֙ שֹׁמֵ֣ר הַבְּגָדִ֔ים וְהִ֛יא יֹשֶׁ֥בֶת בִּירוּשָׁלִַ֖ם בַּמִּשְׁנֶ֑ה וַֽיְדַבְּר֖וּ אֵלֶֽיהָ׃
14ดังนั้นฮิลคียาห์ปุโรหิต อาหิคัม อัคโบร์ ชาฟาน และอาสายาห์จึงไปหาฮุลดาห์ผู้เผยพระวจนะหญิง ภรรยาของชัลลูมบุตรทิควาห์ผู้เป็นบุตรฮารฮัสผู้ดูแลคลังเสื้อผ้า ขณะนั้นนางอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มในย่านที่สอง แล้วพวกเขาสนทนากับนาง
15וַתֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אִמְר֣וּ לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח אֶתְכֶ֖ם אֵלָֽי׃
15นางกล่าวแก่พวกเขาว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘จงบอกชายผู้ที่ส่งพวกเจ้ามาหาเราว่า
16כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י מֵבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל־הַמָּק֥וֹם הַזֶּ֖ה וְעַל־יֹֽשְׁבָ֑יו אֵ֚ת כָּל־דִּבְרֵ֣י הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר קָרָ֖א מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
16“พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘ดูสิเราจะนำภัยร้ายมาเหนือสถานที่นี้ และเหนือผู้อาศัยในที่นี่ คือทุกถ้อยคำในหนังสือที่กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้อ่าน
17תַּ֣חַת׀ אֲשֶׁ֣ר עֲזָב֗וּנִי וַֽיְקַטְּרוּ֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֙עַן֙ הַכְעִיסֵ֔נִי בְּכֹ֖ל מַעֲשֵׂ֣ה יְדֵיהֶ֑ם וְנִצְּתָ֧ה חֲמָתִ֛י בַּמָּק֥וֹם הַזֶּ֖ה וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃
17เพราะพวกเขาละทิ้งเรา และเผาเครื่องหอมถวายพระอื่นเพื่อยั่วยุให้เราโกรธด้วยผลงานทั้งหมดจากมือของพวกเขา ดังนั้นความโกรธของเราจะลุกโชนต่อสถานที่นี้ และจะไม่ดับลง’”
18וְאֶל־מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה הַשֹּׁלֵ֤חַ אֶתְכֶם֙ לִדְרֹ֣שׁ אֶת־יְהוָ֔ה כֹּ֥ה תֹאמְר֖וּ אֵלָ֑יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שָׁמָֽעְתָּ׃
18แต่จงบอกกษัตริย์แห่งยูดาห์ผู้ที่ส่งพวกเจ้ามาทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘เกี่ยวกับถ้อยคำที่เจ้าได้ยินนั้น
19יַ֠עַן רַךְ־לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע׀ מִפְּנֵ֣י יְהוָ֗ה בְּֽשָׁמְעֲךָ֡ אֲשֶׁ֣ר דִּבַּרְתִּי֩ עַל־הַמָּק֨וֹם הַזֶּ֜ה וְעַל־יֹשְׁבָ֗יו לִהְי֤וֹת לְשַׁמָּה֙ וְלִקְלָלָ֔ה וַתִּקְרַע֙ אֶת־בְּגָדֶ֔יךָ וַתִּבְכֶּ֖ה לְפָנָ֑י וְגַ֧ם אָנֹכִ֛י שָׁמַ֖עְתִּי נְאֻם־יְהוָֽה׃
19เพราะใจของเจ้าอ่อนลง และเจ้าถ่อมตัวลงต่อหน้าพระยาห์เวห์เมื่อได้ยินสิ่งที่เราตรัสต่อสถานที่นี้ และต่อผู้อาศัยในที่นี่ว่าพวกเขาจะกลายเป็นที่รกร้างและเป็นคำสาป และเจ้าได้ฉีกเสื้อผ้าของเจ้า และร้องไห้ต่อหน้าเรา เราเองก็ได้ยินเจ้าเช่นกัน’ พระยาห์เวห์ตรัส
20לָכֵן֩ הִנְנִ֨י אֹֽסִפְךָ֜ עַל־אֲבֹתֶ֗יךָ וְנֶאֱסַפְתָּ֣ אֶל־קִבְרֹתֶיךָ֮ בְּשָׁלוֹם֒ וְלֹא־תִרְאֶ֣ינָה עֵינֶ֔יךָ בְּכֹל֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁר־אֲנִ֥י מֵבִ֖יא עַל־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וַיָּשִׁ֥יבוּ אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָֽר׃
20‘เพราะฉะนั้น ดูสิ เราจะรวบรวมเจ้าไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า และเจ้าจะถูกนำไปยังที่ฝังศพของเจ้าอย่างสงบ ดวงตาของเจ้าจะไม่เห็นภัยร้ายทั้งหมดที่เราจะนำมาเหนือสถานที่นี้’”’” แล้วพวกเขาก็นำข้อความนี้กลับไปทูลกษัตริย์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.