Marcos 3
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Y OTRA vez entró en la sinagoga; y había allí un hombre que tenía una mano seca.
1Ja Nau nakaldra jaura pungani wokarana wirina wonti, ja naka kana kulno nganana wonti, nau mara kulno muja nganana wonti.
2Y le acechaban si en sábado le sanaría, para acusarle.
2Ja tanali nina najinajibana wonti, Nulu nina Sabbat ditjini tepi ngankala nganai kara, ngangau tana nunkangundru ngulkuterkananto.
3Entonces dijo al hombre que tenía la mano seca: Levántate en medio.
3Ja Nau nunkangupini kanani, nau mara muja ngananani, jatana wonti: „Terti terkakamai!“
4Y les dice: ¿Es lícito hacer bien en sábado, ó hacer mal? ¿salvar la vida, ó quitarla? Mas ellos callaban.
4Ja Nau tanangu jatana wonti: „Jenia talku nganai, Sabbat ditjini ngumu ngankala kara, madlentji ngankala kara, mungara kulkala kara, nari ngankala kara?“ Ja tana ngapu nganana wonti.
5Y mirándolos alrededor con enojo, condoleciéndose de la ceguedad de su corazón, dice al hombre: Extiende tu mano. Y la extendió, y su mano fué restituída sana.
5Ja Nulu tanana tirieli najina karitjina wonti, ja tanani ngara ngurungurundru ngaurongauro nganana wonti, ja nunkangu kanani jatana wonti: „Mara ngutateriau!“ Ja nau mara ngutaterina wonti, ja nau mara nakaldra tepi nganana wonti mara nguru jeribaka.
6Entonces saliendo los Fariseos, tomaron consejo con los Herodianos contra él, para matarle.
6Ja Pharisaia matja dunkana, tana nurujeli Herodini milieli jakalkijiribamalina wonti nunkangundru, worderu nina nandrala.
7Mas Jesús se apartó á la mar con sus discípulos: y le siguió gran multitud de Galilea, y de Judea,
7Ja Jesus nunkani milinto pantuja kutingana wonti; ja kana wolara marapu nunkangu karipaterina wonti Galilaiandru, ja Judaiandru,
8Y de Jerusalem, y de Idumea, y de la otra parte del Jordán. Y los de alrededor de Tiro y de Sidón, grande multitud, oyendo cuán grandes cosas hacía, vinieron á él.
8Ja Jerusalemindru, ja Idumaiandru, ja Jordan kaiari jerankarindru, bakana tana Tyrus ja Sidon mitandru wolara marapu nunkangu wokarana wonti; ngangau tanali ngarana wonti, worderu marapu Nulu ngankanani.
9Y dijo á sus discípulos que le estuviese siempre apercibida la barquilla, por causa del gentío, para que no le oprimiesen.
9Ja Nau milini nunkanani jatana wonti, tanali nunkangu bota ngankijiribingananto kana wolarandru; ngangau tanali nina wata nankanankananto.
10Porque había sanado á muchos; de manera que caían sobre él cuantos tenían plagas, por tocarle.
10Ngangau Nulu marapu tepi ngankana wonti, jeruja tana muntja pratjana nunkangu jurboringana wonti nina karakarala.
11Y los espíritus inmundos, al verle, se postraban delante de él, y daban voces, diciendo: Tú eres el Hijo de Dios.
11Ja kutji murumuru wora, tanali nina najina, nunkangu woraterina wonti ja maritjina wonti ja jatana wonti: „Jidni Godaia Ngatamura nganai.“
12Mas él les reñía mucho que no le manifestasen.
12Ja Nulu tanana pirna daudauana wonti, tanali nina wata tinkari ngankananto.
13Y subió al monte, y llamó á sí á los que él quiso; y vinieron á él.
13Ja Nau mardawonpaia tarana wonti, ja Nulu karkana wonti tanana Nulu ngantjana wonti; ja tana nunkangu wokarana wonti.
14Y estableció doce, para que estuviesen con él, y para enviarlos á predicar,
14Ja Nulu marapratjana ja mandru kalkalkana wonti, ngangau tana nunkangunto nganananto, ja Nulu tanana jinpananto jaura kaukaubala,
15Y que tuviesen potestad de sanar enfermedades, y de echar fuera demonios:
15Ja pirnala ngamalkala kana muntja tepi ngankala, ja kutji worana dunkalkala.
16A Simón, al cual puso por nombre Pedro;
16Ja Nulu Simoningu tala Petrus ngokana wonti.
17Y á Jacobo, hijo de Zebedeo, y á Juan hermano de Jacobo; y les apellidó Boanerges, que es, Hijos del trueno;
17Ja Jakobus Zebedäuni ngatamura, ja Johannes Jakobuni ngatata; ja Nulu pudlangu tala ngokana wonti jenia: „Boanerges, jenia wondrai: Piltripiltria kupa.“
18Y á Andrés, y á Felipe, y á Bartolomé, y á Mateo, y á Tomás, y á Jacobo hijo de Alfeo, y á Tadeo, y á Simón el Cananita,
18Ja Andreas, ja Philippus, ja Bartholomäus, ja Matthäus, ja Thomas, ja Jakobus Alphäuni ngatamura, ja Thaddäus, ja Simon, Kana ngurandru,
19Y á Judas Iscariote, el que le entregó. Y vinieron á casa.
19Ja Judas Ischariot, nulu nina bakana wontawontana wonti.
20Y agolpóse de nuevo la gente, de modo que ellos ni aun podían comer pan.
20Ja tana pungani wirina wonti; ja nakaldra kana wolara jurborina wonti, jeruja tana ngandandarina wonti buka tajila.
21Y como lo oyeron los suyos, vinieron para prenderle: porque decían: Está fuera de sí.
21Ja tanali, nunkangunto nganana, jenia ngarana warai, tana dunkana wonti nina patala; ngangau tana jatana wonti: „Nauja jirijiri.“
22Y los escribas que habían venido de Jerusalem, decían que tenía á Beelzebub, y que por el príncipe de los demonios echaba fuera los demonios.
22Ja jaura jinkinietja, tana Jerusalemingundru matja ngarina, jatana wonti: „Nulu Beelsebub ngamalkai, ja kutjia kaparali Nulu kutji worana dunkalkai.“
23Y habiéndolos llamado, les decía en parábolas: ¿Cómo puede Satanás echar fuera á Satanás?
23Ja Nulu tanana karkana wonti, ja tanangu jeribaka jaurali jatana wonti: „Worderu Satanali Satan dunkalkananto?
24Y si algún reino contra sí mismo fuere dividido, no puede permanecer el tal reino.
24Ja milila kulno munta piltjaru ngankaterinani, jeruja naupini milila wata terkala nganai.
25Y si alguna casa fuere dividida contra sí misma, no puede permanecer la tal casa.
25Ja punga kulno munta piltjaru ngankaterinani, jeruja naupini punga wata terkala nganai.
26Y si Satanás se levantare contra sí mismo, y fuere dividido, no puede permanecer; antes tiene fin.
26Ja Satan munta terkakirpaterinani ja piltjaru ngankaterinani, jeruja nau wata terkala nganai, a‐ai, nau mudala nganai.
27Nadie puede saquear las alhajas del valiente entrando en su casa, si antes no atare al valiente y entonces saqueará su casa.
27Kana kulno ngandandariai kana ngurunguruja pungani wirila poto nunkani watawatali manila, nulu wata ngopera kana ngurunguru dupudupu ngankanani; ja ngadani nulu pungani nunkanani pratjana watawatali manila nganai.
28De cierto os digo que todos los pecados serán perdonados á los hijos de los hombres, y las blasfemias cualesquiera con que blasfemaren;
28Morlalu ngani jurangu jatai: Kanaia kupani Nulia madlentji pratjana kalingala nganai, ja ngirkibani jaura pratjana, tanali Goda ngirkibanani.
29Mas cualquiera que blasfemare contra el Espíritu Santo, no tiene jamás perdón, mas está expuesto á eterno juicio.
29Warle ngirkibani jaura jatai Jaola Kulikirini, nulu wata kalinganila manila nganai ngurali, a‐ai, nulu kalala madlentji ngurali manila nganai.
30Porque decían: Tiene espíritu inmundo.
30Ngangau tana jatana wonti: Nulu kutji murumuru ngamalkai.“
31Vienen después sus hermanos y su madre, y estando fuera, enviaron á él llamándole.
31Jendranguta ngandri nunkani ja ngatata nunkani wokarana wonti; ja tana palarani terkana wonti ja nunkangu jinpana wonti nina karkala.
32Y la gente estaba sentada alrededor de él, y le dijeron: He aquí, tu madre y tus hermanos te buscan fuera.
32Ja kana wolara nunkangu ngamana karitjina wonti. Ja tana nunkangu jatana wonti: „Mai, ngandrieli jinkanali ja ngatatajeli jinkanali ja kakujeli jinkanali palarani jidna wontiai.“
33Y él les respondió, diciendo: ¿Quién es mi madre y mis hermanos?
33Ja Nulu tanangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Worana ngandri ngakani nganai ja ngatata ngakani?“
34Y mirando á los que estaban sentados alrededor de él, dijo: He aquí mi madre y hermanos.
34Ja Nulu najina karitjina wonti tanangu, tana nunkangu ngamana karitjina wonti ja jatana wonti: „Najanau, ngandri ngakani ja ngatata ngakani!
35Porque cualquiera que hiciere la voluntad de Dios, éste es mi hermano, y mi hermana, y mi madre.
35Ngangau warle Godaia jertapaterina ngankai, naupini ngatata ngakani ja kaku ngakani ja ngandri ngakani nganai!“
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.