Второе послание к Коринфянам

Old Testament

New Testament

Chapter 1

Второе послание к Коринфянам

Synodal Translation (Син…
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Второе послание к Коринфянам 1

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Павел, волею Божиею Апостол Иисуса Христа, и Тимофей брат, церкви Божией, находящейся в Коринфе, со всеми святыми по всей Ахаии:
1O PAULO he lunaolelo na Iesu Kristo, no ka makemake o ke Akua, o Timoteo hoi ka hoahanau, na ka ekalesia o ke Akua ma Korineto, me ka poe hoano a pau e noho ana ma Akaia a puni:
2благодать вам и мир от Бога Отца нашего и Господа Иисуса Христа.
2E alohaia mai oukou, e maluhia hoi i ke Akua i ko kakou Makua, a i ka Haku ia Iesu Kristo.
3Благословен Бог и Отец Господа нашего Иисуса Христа, Отец милосердия и Бог всякого утешения,
3E hoomaikaiia ke Akua, ka Makua o ko kakou Haku o Iesu Kristo, o ka Makua nona ke aloha, a o ke Akua hoi nona ka oluolu a pau;
4утешающий нас во всякой скорби нашей, чтобы и мы могли утешать находящихся во всякой скорби тем утешением, которым Бог утешает нас самих!
4Nana makou e hooluolu mai i na pilikia a pau o makou, i hiki ia makou ke hooluolu aku i ka poe iloko o na pilikia a pau, ma ka oluolu o makou i hooluoluia mai ai e ke Akua.
5Ибо по мере, как умножаются в нас страдания Христовы, умножается Христом и утешение наше.
5No ka mea, me na hana eha ia mai o makou he nui no Kristo, pela hoi ko makou hooluoluia mai he nui ma o Kristo la.
6Скорбим ли мы, скорбим для вашего утешения и спасения, которое совершается перенесением тех же страданий, какие и мы терпим.
6No ka mea, a i hoopilikiaia mai makou, he mea ia no oukou e oluolu ai a e ola hoi; a i hooluoluia mai makou, he mea ia no oukou e oluolu ai a e ola hoi; ka mea i hooikaikaia iloko o oukou ma ka hoomanawanui ana i na eha a makou i hana eha ia mai ai.
7И надежда наша о вас тверда. Утешаемся ли, утешаемся для вашего утешения и спасения, зная, что вы участвуете как в страданиях наших, так и в утешении.
7Ua kupaa hoi ko makou manaolana no oukou; ua ike hoi, e like me oukou i hui pu ia me makou i na hana eha ia mai, peia no hoi i ka hooluoluia mai.
8Ибо мы не хотим оставить вас, братия, в неведении о скорби нашей, бывшей с нами в Асии, потому что мы отягчены были чрезмерно и сверх силы, так что не надеялись остаться в живых.
8Nolaila, e na hoahanau, aole o makou makemake e ike ole oukou i ko makou pilikia i hiki ae io makou la i Asia; no ka mea, ua hoopilikia loa ia makou, aole ikaika iki, aole makou i manao e ola.
9Но сами в себе имели приговор к смерти, для того чтобы надеяться не на самих себя, но на Бога, воскрешающего мертвых,
9Aka, iloko o makou iho ka hoohewaia e make, i paulele ole ai makou ia makou iho, i ke Akua no nana e hoala ka poe make:
10Который и избавил нас от столь близкой смерти, и избавляет, и на Которого надеемся, что и еще избавит,
10Oia ka i hoopakele ae ia makou i ka make ino loa; a ke hoopakele nei no ia; a ke manao nei makou ia ia, e hoopakele hou ana oia.
11при содействии и вашей молитвы за нас, дабы за дарованное нам, по ходатайству многих, многие возблагодарили за нас.
11O oukou hoi e kokua pu mai ana ia makou ma ka pule, i haawiia'ku ke aloha no makou e na kanaka he nui, no ka lokomaikai i loaa mai ia makou ma na kanaka he nui.
12Ибо похвала наша сия есть свидетельство совести нашей, что мы в простоте и богоугодной искренности, не по плотской мудрости, но по благодати Божией, жили в мире, особенно же у вас.
12No ka mea, o ko makou kaena keia, o ka hoike ana no o ko makou naau; ma ka manao hookahi a me ka naau kupono i ka ke Akua, aole ma ko ke kino akamai, aka, ma ka lokomaikai o ke Akua, ko makou noho ana i keia ao; a pela io hoi iwaena o oukou.
13И мы пишем вам не иное, как то, что вы читаете или разумеете, и что, как надеюсь, до конца уразумеете,
13No ka mea, o na mea a oukou i heluhelu ai me ka hooiaio mai, a ke manao nei au e hooiaio ana oukou a hiki i ka hope, oia wale no ka makou i palapala aku ai ia oukou.
14так как вы отчасти и уразумели уже, что мы будем вашею похвалою, равно и вы нашею, в день Господа нашего Иисуса Христа.
14No ka mea, ua hooiaio mai no oukou ia makou ma ka hapa, o makou ka oukou e kaena ai; a pela hoi auanei oukou ka makou i ka la o ka Haku o Iesu.
15И в этой уверенности я намеревался придти к вам ранее, чтобы вы вторично получили благодать,
15Me keia manao maopopo, ua ake no au e hele aku io oukou la mamua, i loaa hoi ia oukou ka haawina hou;
16и через вас пройти в Македонию, из Македонии же опять придти к вам; а вы проводили бы меня в Иудею.
16A e hele aku ma o oukou la i Makedonia, a e hoi hou mai io oukou la mai Makedonia mai, a e alakaiia'ku e oukou i Iudea.
17Имея такое намерение, легкомысленно ли я поступил? Или что я предпринимаю, по плоти предпринимаю, так что у меня то “да, да”, то “нет, нет”?
17A manao iho la au i keia, he lauwili anei ka'u? a o ka'u mau mea e manao nei, ma ko ke kino anei ko'u manao ana, i ae wale aku au, ae, a hoole wale aku, aole?
18Верен Бог, что слово наше к вам не было то “да”, то “нет”.
18Ma ka oiaio a ke Akua, o ka makou olelo ia oukou, aole ia he hooia a me ka hoole.
19Ибо Сын Божий, Иисус Христос, проповеданный у вас нами, мною и Силуаном и Тимофеем, не был “да” и “нет”; но в Нем было “да”, -
19No ka mea o ke Keiki a ke Akua, o Iesu Kristo, ka mea a makou me Silevano a me Timoteo i hai aku ai ia oukou, aole ia he hooia a me ka hoole; aka, iloko ona, he hooia wale no.
20ибо все обетования Божии в Нем “да” и в Нем “аминь”, - в славу Божию, через нас.
20No ka mea, o na olelo a ke Akua a pau, he hooia iloko ona, a he Amene iloko ona, i hoonaniia'i ke Akua e makou.
21Утверждающий же нас с вами во Христе и помазавший нас есть Бог,
21O ka mea nana makou i hookupaa'i me oukou iloko o Kristo, nana hoi makou i poni ai, o ke Akua ia;
22Который и запечатлел нас и дал залог Духа в сердца наши.
22Oia hoi ka i hoailona mai ia makou, a i haawi mai hoi i ka makana mua o ka Uhane iloko o ko makou naau.
23Бога призываю во свидетели на душу мою, что, щадя вас, я доселе не приходил в Коринф,
23Ke kahea aku nei au i ke Akua i mea hoike no kuu uhane, o ka minamina ia oukou ko'u mea i hiki ole aku ai mamua i Korineto.
24не потому, будто мы берем власть над верою вашею; но мы споспешествуем радости вашей: ибо верою вы тверды.
24Aole no makou e hookoikoi maluna o ko oukou manaoio; aka, ke kokua nei makou i ko oukou olioli: no ka mea, ke ku nei oukou ma ka manaoio.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.