Фаптеле 10
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ын Чезарея ера ун ом ку нумеле Корнелиу, суташ дин чата де осташь нумитэ „Италияна”.
1OR v'era in Cesarea un certo uomo chiamato per nome Cornelio, centurione della schiera detta Italica.
2Омул ачеста ера кучерник ши темэтор де Думнезеу, ымпреунэ ку тоатэ каса луй. Ел фэчя мулте милостений нородулуй ши се руга тотдяуна луй Думнезеу.
2Esso, essendo uomo pio e temente Iddio, con tutta la sua casa, e facendo molte limosine al popolo, e pregando Iddio del continuo,
3Пе ла часул ал ноуэля дин зи, а вэзут лэмурит ынтр-о ведение пе ун ынӂер ал луй Думнезеу кэ а интрат ла ел ши й-а зис: „Корнелие!”
3vide chiaramente in visione, intorno l'ora nona del giorno, un angelo di Dio, che entrò a lui, e gli disse: Cornelio.
4Корнелиу с-а уйтат цинтэ ла ел, с-а ынфрикошат ши а рэспунс: „Че есте, Доамне?” Ши ынӂерул й-а зис: „Ругэчуниле ши милостенииле тале с-ау суит ынаинтя луй Думнезеу, ши Ел Шь-а адус аминте де еле.
4Ed egli, riguardatolo fiso, e tutto spaventato, disse: Che v'è, Signore? E l'angelo gli disse: Le tue orazioni, e le tue limosine, son salite davanti a Dio per una ricordanza.
5Тримите акум ниште оамень ла Иопе ши кямэ пе Симон, зис ши Петру.
5Or dunque, manda uomini in Ioppe, e fa' chiamare Simone, il quale è soprannominato Pietro.
6Ел гэздуеште ла ун ом нумит Симон Тэбэкарул, а кэруй касэ есте лынгэ маре: ачела ыць ва спуне че требуе сэ фачь.”
6Egli alberga appo un certo Simone coiaio, che ha la casa presso del mare; esso ti dirà ciò ch'ei ti convien fare.
7Кум а плекат ынӂерул каре ворбисе ку ел, Корнелиу а кемат доуэ дин слуӂиле сале ши ун осташ кучерник, дин ачея каре-й служяу ын тот тимпул,
7Ora, come l'angelo che parlava a Cornelio se ne fu partito, egli, chiamati due de' suoi famigli, ed un soldato di que' che si ritenevano del continuo appresso di lui, uomo pio,
8ши, дупэ че ле-а историсит тотул, й-а тримис ла Иопе.
8e raccontata loro ogni cosa, li mandò in Ioppe.
9А доуа зи, кынд ерау пе друм ши се апропияу де четате, Петру с-а суит сэ се роаӂе пе акоперишул касей, пе ла часул ал шаселя.
9E il giorno seguente, procedendo essi al lor cammino, ed avvicinandosi alla città, Pietro salì in sul tetto della casa, intorno l'ora sesta, per fare orazione.
10Л-а ажунс фоамя ши а врут сэ мэнынче. Пе кынд ый прегэтяу мынкаря, а кэзут ынтр-о рэпире суфлетяскэ.
10Or avvenne ch'egli ebbe gran fame, e desiderava prender cibo; e come que' di casa gliene apparecchiavano, gli venne un ratto di mente.
11А вэзут черул дескис ши ун вас ка о фацэ де масэ маре, легатэ ку челе патру колцурь, коборынду-се ши слобозинду-се ын жос пе пэмынт.
11E vide il cielo aperto, ed una vela simile ad un gran lenzuolo, che scendeva sopra lui, legato per li quattro capi, e calato in terra;
12Ын еа се афлау тот фелул де добитоаче ку патру пичоаре ши тырытоаре де пе пэмынт ши пэсэриле черулуй.
12nella quale vi erano degli animali terrestri a quattro piedi, e delle fiere, e de' rettili, e degli uccelli del cielo d'ogni maniera.
13Ши ун глас й-а зис: „Петре, скоалэ-те, тае ши мэнынкэ.”
13Ed una voce gli fu indirizzata, dicendo: Levati, Pietro, ammazza, e mangia.
14„Ничдекум, Доамне”, а рэспунс Петру. „Кэч ничодатэ н-ам мынкат чева спуркат сау некурат.”
14Ma Pietro disse: In niun modo, Signore, poichè io non ho giammai mangiato nulla d'immondo, nè di contaminato.
15Ши гласул й-а зис ярэшь а доуа оарэ: „Чеа курэцит Думнезеу, сэ ну нумешть спуркат.”
15E la voce gli disse la seconda volta: Le cose che Iddio ha purificate, non farle tu immonde.
16Лукрул ачеста с-а фэкут де трей орь, ши ындатэ дупэ ачея, васул а фост ридикат ярэшь ла чер.
16Or questo avvenne fino a tre volte; e poi la vela fu ritratta in cielo.
17Пе кынд Петру ну штия че сэ крядэ деспре ынцелесул веденией пе каре о авусесе, ятэ кэ оамений тримишь де Корнелиу, ынтребынд де каса луй Симон, ау стат ла поартэ
17E come Pietro era in dubbio in sè stesso che cosa potesse esser quella visione ch'egli avea veduta, ecco, gli uomini mandati da Cornelio, avendo domandato della casa di Simone, furono alla porta.
18ши ау ынтребат ку глас таре дакэ Симон, зис ши Петру, гэздуеште аколо.
18E chiamato alcuno , domandarono se Simone, soprannominato Pietro, albergava ivi entro.
19Ши пе кынд се гындя Петру ла ведения ачея, Духул й-а зис: „Ятэ кэ те каутэ трей оамень;
19E come Pietro era pensoso intorno alla visione, lo Spirito gli disse: Ecco, tre uomini ti cercano.
20скоалэ-те, кобоарэ-те ши ду-те ку ей фэрэ шовэире, кэч Еу й-ам тримис.”
20Levati adunque, e scendi, e va' con loro, senza farne difficoltà, perciocchè io li ho mandati.
21Петру деч с-а коборыт ши а зис оаменилор ачелора: „Еу сунт ачела пе каре-л кэутаць. Че причинэ вэ адуче?”
21E Pietro, sceso agli uomini che gli erano stati mandati da Cornelio, disse loro: Ecco, io son quello che voi cercate; quale è la cagione per la qual siete qui?
22Ей ау рэспунс: „Суташул Корнелиу, ом дрепт ши темэтор де Думнезеу ши ворбит де бине де тот нямул иудеилор, а фост ынштиинцат де Думнезеу, принтр-ун ынӂер сфынт, сэ те кеме ын каса луй ши сэ аудэ кувинтеле пе каре и ле вей спуне.”
22Ed essi dissero: Cornelio, centurione, uomo giusto e temente Iddio, e del quale rende buona testimonianza tutta la nazion de' Giudei, è stato divinamente avvisato da un santo angelo di farti chiamare in casa sua, e d'udir ragionamenti da te.
23Петру деч й-а кемат ынэунтру ши й-а гэздуит.
23Pietro adunque, avendoli convitati d'entrare in casa , li albergò; poi, il giorno seguente, andò con loro; ed alcuni de' fratelli di que' di Ioppe l'accompagnarono.
24А доуа зи, с-а скулат ши а плекат ку ей. Л-ау ынсоцит ши кыцьва фраць дин Иопе. Ын чялалтэ зи ау ажунс ла Чезарея. Корнелиу ый аштепта ку руделе ши приетений де апроапе, пе каре-й кемасе.
24E il giorno appresso entrarono in Cesarea. Or Cornelio li aspettava, avendo chiamati i suoi parenti ed i suoi intimi amici.
25Кынд ера сэ интре Петру, Корнелиу, каре-й ешисе ынаинте, с-а арункат ла пичоареле луй ши и с-а ынкинат.
25E come Pietro entrava, Cornelio, fattoglisi incontro, gli si gittò a' piedi, e l'adorò.
26Дар Петру л-а ридикат ши а зис: „Скоалэ-те, ши еу сунт ом!”
26Ma Pietro lo sollevò, dicendo: Levati, io ancora sono uomo.
27Ши ворбинд ку ел, а интрат ын касэ ши а гэсит адунаць пе мулць.
27E ragionando con lui, entrò, e trovò molti, che si erano quivi raunati.
28„Штиць”, ле-а зис ел, „кэ ну есте ынгэдуит де Леӂе унуй иудеу сэ се ынсоцяскэ ымпреунэ ку унул де алт ням сау сэ винэ ла ел, дар Думнезеу мь-а арэтат сэ ну нумеск пе ничун ом спуркат сау некурат.
28Ed egli disse loro: Voi sapete come non è lecito ad un uomo Giudeo aggiungersi con uno strano, od entrare in casa sua; ma Iddio mi ha mostrato di non chiamare alcun uomo immondo, o contaminato.
29Де ачея ам венит фэрэ кыртире кынд м-аць кемат. Вэ ынтреб дар: Ку че гынд аць тримис дупэ мине?”
29Perciò ancora, essendo stato mandato a chiamare, io son venuto senza contradire. Io vi domando adunque: Per qual cagione mi avete mandato a chiamare?
30Корнелиу а рэспунс: „Акум патру зиле, кяр ын клипа ачаста, мэ ругам ын каса мя ла часул ал ноуэля ши ятэ кэ а стат ынаинтя мя ун ом ку о хайнэ стрэлучитоаре
30E Cornelio disse: Quattro giorni sono, che io fino a quest'ora era digiuno, ed alle nove ore io faceva orazione in casa mia; ed ecco, un uomo si presentò davanti a me, in vestimento risplendente, e disse:
31ши а зис: ‘Корнелие, ругэчуня та а фост аскултатэ ши Думнезеу Шь-а адус аминте де милостенииле тале.
31Cornelio, la tua orazione è stata esaudita, e le tue limosine sono state ricordate nel cospetto di Dio.
32Тримите дар ла Иопе ши кямэ пе Симон, зис ши Петру; ел гэздуеште ын каса луй Симон Тэбэкарул, лынгэ маре. Кынд ва вени ел, ыць ва ворби.’
32Manda adunque in Ioppe, e chiama di là Simone, soprannominato Pietro; egli alberga in casa di Simone coiaio, presso del mare; quando egli sarà venuto, egli ti parlerà.
33Ам тримис ындатэ ла тине ши бине ай фэкут кэ ай венит. Акум дар, тоць сунтем аич ынаинтя луй Думнезеу, ка сэ аскултэм тот че ць-а порунчит Домнул сэ не спуй.”
33Perciò, in quello stante io mandai a te, e tu hai fatto bene di venire; ed ora noi siamo tutti qui presenti davanti a Dio, per udir tutte le cose che ti sono da Dio state ordinate.
34Атунч, Петру а ынчепут сэ ворбяскэ ши а зис: „Ын адевэр, вэд кэ Думнезеу ну есте пэртинитор,
34Allora Pietro, aperta la bocca, disse: In verità io comprendo, che Iddio non ha riguardo alla qualità delle persone;
35чи кэ, ын орьче ням, чине се теме де Ел ши лукрязэ неприхэнире есте примит де Ел.
35anzi che in qualunque nazione, chi lo teme, ed opera giustamente, gli è accettevole;
36Ел а тримис Кувынтул Сэу фиилор луй Исраел ши ле-а вестит Евангелия пэчий, прин Исус Христос, каре есте Домнул тутурор.
36secondo la parola ch'egli ha mandata a' figliuoli d'Israele, evangelizzando pace per Gesù Cristo, ch'è il Signor di tutti.
37Штиць ворба фэкутэ прин тоатэ Иудея, ынчепынд дин Галилея, ын урма ботезулуй проповэдуит де Иоан;
37Voi sapete ciò che è avvenuto per tutta la Giudea, cominciando dalla Galilea, dopo il battesimo che Giovanni predicò:
38кум Думнезеу а унс ку Духул Сфынт ши ку путере пе Исус дин Назарет, каре умбла дин лок ын лок, фэчя бине ши виндека пе тоць чей че ерау апэсаць де дяволул, кэч Думнезеу ера ку Ел.
38come Iddio ha unto di Spirito Santo, e di potenza, Gesù di Nazaret, il quale andò attorno facendo beneficii, e sanando tutti coloro che erano posseduti dal diavolo, perciocchè Iddio era con lui.
39Ной сунтем марторь а тот че а фэкут Ел ын цара иудеилор ши ын Иерусалим. Ей Л-ау оморыт, атырнынду-Л пе лемн.
39E noi siamo testimoni, di tutte le cose ch'egli ha fatte nel paese de' Giudei, e in Gerusalemme; il quale ancora essi hanno ucciso, appiccandolo al legno.
40Дар Думнезеу Л-а ынвият а трея зи ши а ынгэдуит сэ Се арате,
40Esso ha Iddio risuscitato nel terzo giorno, ed ha fatto che egli è stato manifestato.
41ну ла тот нородул, чи ноуэ, марторилор алешь май динаинте де Думнезеу, ноуэ, каре ам мынкат ши ам бэут ымпреунэ ку Ел дупэ че а ынвият дин морць.
41Non già a tutto il popolo, ma a' testimoni prima da Dio ordinati, cioè a noi, che abbiamo mangiato e bevuto con lui, dopo ch'egli fu risuscitato da' morti.
42Исус не-а порунчит сэ проповэдуим нородулуй ши сэ мэртурисим кэ Ел а фост рындуит де Думнезеу Жудекэторул челор вий ши ал челор морць.
42Ed egli ci ha comandato di predicare al popolo, e di testimoniare ch'egli è quello che da Dio è stato costituito Giudice de' vivi e de'morti.
43Тоць пророчий мэртурисеск деспре Ел кэ орьчине креде ын Ел капэтэ, прин Нумеле Луй, ертаря пэкателор.”
43A lui rendono testimonianza tutti i profeti: che chiunque crede in lui, riceve remission de' peccati per lo nome suo.
44Пе кынд ростя Петру кувинтеле ачестя, С-а коборыт Духул Сфынт песте тоць чей че аскултау Кувынтул.
44Mentre Pietro teneva ancora questi ragionamenti, lo Spirito Santo cadde sopra tutti coloro che udivano la parola.
45Тоць крединчоший тэяць ымпрежур каре венисерэ ку Петру ау рэмас уймиць кынд ау вэзут кэ дарул Духулуй Сфынт с-а вэрсат ши песте нямурь.
45E tutti i fedeli della circoncisione, i quali eran venuti con Pietro, stupirono che il dono dello Spirito Santo fosse stato sparso eziandio sopra i Gentili.
46Кэч ый аузяу ворбинд ын лимбь ши мэринд пе Думнезеу. Атунч Петру а зис:
46Poichè li udivano parlar diverse lingue, e magnificare Iddio.
47„Се поате опри апа ка сэ ну фие ботезаць ачештя, каре ау примит Духул Сфынт ка ши ной?”
47Allora Pietro prese a dire: Può alcuno vietar l'acqua, che non sieno battezzati costoro che hanno ricevuto lo Spirito Santo, come ancora noi?
48Ши а порунчит сэ фие ботезаць ын Нумеле Домнулуй Исус Христос. Атунч, л-ау ругат сэ май рэмынэ кытева зиле ла ей.
48Ed egli comandò che fossero battezzati nel nome del Signore Gesù. Allora essi lo pregarono che dimorasse quivi alquanti giorni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.