Фаптеле 22
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1„Фрацилор ши пэринцилор, аскултаць акум кувынтул меу де апэраре фацэ де вой!”
1Uomini fratelli, e padri, ascoltate ciò che ora vi dico a mia difesa.
2Кынд ау аузит ей кэ ле ворбеште ын лимба евреяскэ, ау цинут ши май мултэ линиште. Ши Павел а зис:
2Ora, quando ebbero udito ch'egli parlava loro in lingua ebrea, tanto più fecero silenzio. Poi disse:
3„Еу сунт иудеу, нэскут ын Тарсул Чиличией, дар ам фост крескут ын четатя ачаста, ам ынвэцат ла пичоареле луй Гамалиел сэ куноск ку де-амэнунтул Леӂя пэринцилор ноштри ши ам фост тот атыт де плин де рывнэ пентру Думнезеу, кум сунтець ши вой тоць азь.
3Io certo son uomo Giudeo, nato in Tarso di Cilicia, ed allevato in questa città a' piedi di Gamaliele, ammaestrato secondo l'isquisita maniera della legge de' padri, zelatore di Dio, come voi tutti siete oggi.
4Ам пригонит пынэ ла моарте ачастэ Кале, ам легат ши ам пус ын темницэ бэрбаць ши фемей:
4Ed ho perseguitata questa professione sino alla morte, mettendo ne' legami, ed in prigione uomini e donne.
5мареле преот ши тот соборул бэтрынилор ымь сунт марторь. Ам луат кяр ши скрисорь де ла ей кэтре фраций дин Дамаск, унде м-ам дус сэ адук легаць ла Иерусалим пе чей че се афлау аколо, ка сэ фие педепсиць.
5Come mi son testimoni il sommo sacerdote, e tutto il concistoro degli anziani; da cui eziandio avendo ricevute lettere a' fratelli, io andava in Damasco, per menar prigioni in Gerusalemme quegli ancora ch'erano quivi, acciocchè fosser puniti.
6Кынд ерам пе друм ши мэ апропиям де Дамаск, деодатэ, пе ла амязэ, а стрэлучит ымпрежурул меу о маре луминэ дин чер.
6Or avvenne che, mentre io era in cammino, e mi avvicinava a Damasco, in sul mezzodì, di subito una gran luce mi folgorò d'intorno dal cielo.
7Ам кэзут ла пэмынт ши ам аузит ун глас каре-мь зичя: ‘Сауле, Сауле, пентру че Мэ пригонешть?’
7Ed io caddi in terra, ed udii una voce che mi disse: Saulo, Saulo, perchè mi perseguiti?
8‘Чине ешть, Доамне?’, ам рэспунс еу. Ши Ел мь-а зис: ‘Еу сунт Исус дин Назарет, пе каре-Л пригонешть.’
8Ed io risposi: Chi sei, Signore? Ed egli mi disse: Io son Gesù il Nazareo, il qual tu perseguiti.
9Чей че ерау ку мине ау вэзут бине лумина ши с-ау ынфрикошат, дар н-ау аузит гласул Челуй че ворбя.
9Or coloro che eran meco videro ben la luce, e furono spaventati; ma non udiron la voce di colui che parlava meco.
10Атунч, ам зис: ‘Че сэ фак, Доамне?’ ‘Скоалэ-те’ , мь-а рэспунс Домнул, ‘ду-те ын Дамаск ши аколо ци се ва спуне че требуе сэ фачь.’
10Ed io dissi: Signore, che debbo io fare? E il Signor mi disse: Levati, e va' in Damasco; e quivi ti sarà parlato di tutte le cose che ti sono ordinate di fare.
11Фииндкэ ну путям сэ вэд нимик дин причина стрэлучирий луминий ачелея, чей че ерау ку мине м-ау луат де мынэ, ши аша ам ажунс ын Дамаск.
11Ora, perciocchè io non vedeva nulla, per la gloria di quella luce, fui menato per la mano da coloro ch'erano meco; e così entrai in Damasco.
12Ши а венит ла мине ун ом нумит Анания, бэрбат темэтор де Думнезеу, дупэ Леӂе, ши пе каре тоць иудеий каре локуеск ын Дамаск ыл ворбяу де бине.
12Or un certo Anania, uomo pio secondo la legge, al quale tutti i Giudei che abitavano in Damasco rendevano buona testimonianza, venne a me,
13Ел мь-а зис: ‘Фрате Сауле, капэтэ-ць дин ноу ведеря!’ Кяр ын клипа ачея, мь-ам кэпэтат ведеря ши м-ам уйтат ла ел.
13ed essendo appresso a me, disse: Fratello Saulo, ricovera la vista. E in quello stante io ricoverai la vista, e lo riguardai.
14Ел мь-а зис: ‘Думнезеул пэринцилор ноштри те-а алес сэ куношть воя Луй, сэ везь пе Чел Неприхэнит ши сэ аузь кувинте дин гура Луй;
14Ed egli mi disse: L'Iddio de' nostri padri ti ha preordinato a conoscer la sua volontà, ed a vedere il Giusto, e ad udire una voce dalla sua bocca.
15кэч Ый вей фи мартор фацэ де тоць оамений, пентру лукруриле пе каре ле-ай вэзут ши аузит.
15Perciocchè tu gli devi essere presso tutti gli uomini testimonio delle cose che tu hai vedute, ed udite.
16Ши акум, че зэбовешть? Скоалэ-те, примеште ботезул ши фий спэлат де пэкателе тале, кемынд Нумеле Домнулуй.’
16Ed ora, che indugi? levati, e sii battezzato, e lavato de' tuoi peccati, invocando il nome del Signore.
17Ши ми с-а ынтымплат кэ, дупэ че м-ам ынторс ла Иерусалим, пе кынд мэ ругам ын Темплу, ам кэзут ынтр-о рэпире суфлетяскэ
17Or avvenne che, dopo che io fui ritornato in Gerusalemme, orando nel tempio, mi venne un ratto di mente.
18ши ам вэзут пе Домнул, каре-мь зичя: ‘Грэбеште-те, ешь юте дин Иерусалим, кэч ну вор прими мэртурисиря та деспре Мине.’
18E vidi esso Signore che mi diceva: Affrettati, ed esci prestamente di Gerusalemme; perciocchè essi non riceveranno la tua testimonianza intorno a me.
19Ши ам зис: ‘Доамне, ей штиу кэ еу бэгам ын темницэ ши бэтям прин синагоӂь пе чей че кред ын Тине
19Ed io dissi: Signore, eglino stessi sanno che io incarcerava, e batteva per le raunanze coloro che credono in te.
20ши кэ, атунч кынд се вэрса сынӂеле луй Штефан, марторул Тэу, ерам ши еу де фацэ, ымь уням ынкувиинцаря мя ку а челорлалць ши пэзям хайнеле челор че-л оморау.’
20E quando si spandeva il sangue di Stefano, tuo martire, io ancora era presente, e acconsentiva alla sua morte, e guardava i vestimenti di coloro che l'uccidevano.
21Атунч, Ел мь-а зис: ‘Ду-те, кэчте вой тримите департе, ла нямурь…’ ”
21Ed egli mi disse: Vattene, perciocchè io ti manderò lungi a' Gentili.
22Ей л-ау аскултат пынэ ла кувынтул ачеста. Дар атунч шь-ау ридикат гласул ши ау зис: „Я де пе пэмынт пе ун астфел де ом! Ну есте вредник сэ трэяскэ!”
22Or essi l'ascoltarono fino a questa parola; ma poi alzarono la lor voce, dicendo: Togli via di terra un tal uomo; perciocchè ei non conviene ch'egli viva.
23Ши скотяу стригэте, ышь арункау хайнеле ши азвырляу ку цэрынэ ын вэздух.
23E, come essi gridavano, e gettavano i lor vestimenti, e mandavano la polvere in aria,
24Кэпитанул а порунчит сэ дукэ пе Павел ын четэцуе ши сэ-л черчетезе, бэтынду-л ку бичул, ка сэ афле дин че причинэ стригау аша ымпотрива луй.
24il capitano comandò che Paolo fosse menato dentro alla rocca, ordinando che si facesse inquisizion di lui per flagelli, per sapere per qual cagione gridavano così contro a lui.
25Пе кынд ыл легау ку куреле, Павел а зис суташулуй каре ера де фацэ: „Вэ есте ынгэдуит сэ батець пе ун роман каре ну есте осындит?”
25Ma, come l'ebbero disteso con le coregge, Paolo disse al centurione ch'era quivi presente: Evvi egli lecito di flagellare un uomo Romano, e non condannato?
26Ла аузул ачестор кувинте, суташул с-а дус сэ дя де штире кэпитанулуй ши а зис: „Че ай де гынд сэ фачь? Омул ачеста есте четэцян роман.”
26E il centurione, udito ciò , venne, e lo rapportò al capitano, dicendo: Guarda ciò che tu farai, perciocchè quest'uomo è Romano.
27Ши кынд а венит кэпитанул, а зис луй Павел: „Спуне-мь, ешть роман?” „Да”, й-а рэспунс ел.
27E il capitano venne a Paolo, e gli disse: Dimmi, sei tu Romano?
28Кэпитанул а зис: „Еу ку о маре сумэ де бань ам добындит четэцения ачаста.” „Ши еу”, а зис Павел, „сунт кяр нэскут роман.”
28Ed egli disse: Sì, certo. E il capitano rispose: Io ho acquistata questa cittadinanza per gran somma di danari . E Paolo disse: Ma io l'ho anche di nascita.
29Нумайдекыт, чей че авяу сэ-л черчетезе прин бэтае ау ынчетат сэ-л май некэжяскэ, ба кэпитанул, кынд а афлат кэ Павел есте роман, с-а темут пентру кэ-л легасе.
29Laonde coloro che doveano far l'inquisizion di lui si ritrassero subito da lui; e il capitano stesso ebbe paura, avendo saputo ch'egli era Romano; perciocchè egli l'avea legato.
30А доуа зи, фииндкэ воя сэ штие бине пентру че есте пырыт де иудей, л-а дезлегат ши а порунчит сэ се адуне лаолалтэ преоций чей май де сямэ ши тот соборул, апой а адус пе Павел жос ши л-а пус ынаинтя лор.
30E IL giorno seguente, volendo saper la certezza di ciò onde egli era accusato da' Giudei, lo sciolse da' legami, e comandò a' principali sacerdoti, ed a tutto il lor concistoro, di venire. E, menato Paolo a basso, lo presentò davanti a loro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.