1 Ымпэрацилор 22
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ау стат трей ань лиништиць, фэрэ сэ фие рэзбой ынтре Сирия ши Исраел.
1Drie jaren bleef het nu rustig, en was er geen oorlog tussen Aram en Israël.
2Ын анул ал трейля, Иосафат, ымпэратул луй Иуда, с-а коборыт ла ымпэратул луй Исраел.
2Maar toen in het derde jaar koning Josafat van Juda bij den koning van Israël op bezoek was,
3Ымпэратул луй Исраел а зис служиторилор сэй: „Штиць кэ Рамот дин Галаад есте ал ностру. Ши ной стэм фэрэ грижэ, ын лок сэ-л луэм ынапой дин мыниле ымпэратулуй Сирией.”
3sprak de koning van Israël tot zijn hof: Weet gij wel, dat Rama in Gilad van ons is? En wij blijven maar rustig zitten, in plaats van het den koning van Aram te ontnemen.
4Ши а зис луй Иосафат: „Врей сэ вий ку мине сэ луптэм ымпотрива Рамотулуй дин Галаад?” Иосафат а рэспунс ымпэратулуй луй Исраел: „Еу вой фи ка тине, попорул меу ка попорул тэу, каий мей ка ай тэй.”
4En hij vroeg Josafat: Wilt gij met mij ten strijde trekken naar Rama in Gilad? En Josafat verzekerde den koning van Israël: Ik en gij zijn één; mijn volk is uw volk en mijn paarden zijn uw paarden!
5Апой Иосафат а зис ымпэратулуй луй Исраел: „Ынтрябэ акум, те рог, кувынтул Домнулуй.”
5Toch verzocht Josafat den koning van Israël: Vraag echter eerst, wat Jahweh zegt.
6Ымпэратул луй Исраел а стрынс пе пророчь, ын нумэр де апроапе патру суте, ши ле-а зис: „Сэ мерг сэ лупт ымпотрива Рамотулуй дин Галаад сау сэ мэ лас?” Ши ей ау рэспунс: „Суе-те ши Домнул ыл ва да ын мыниле ымпэратулуй.”
6Toen ontbood de koning van Israël de profeten, tezamen ongeveer vier honderd man. Hij vroeg hun: Zal ik tegen Rama in Gilad ten strijde trekken, of niet? Zij antwoordden: Trek op; Jahweh levert het aan den koning over.
7Дар Иосафат а зис: „Ну май есте аич ничун пророк ал Домнулуй, ка сэ-Л путем ынтреба?”
7Maar Josafat vroeg: Is hier geen profeet van Jahweh meer, dien we kunnen raadplegen?
8Ымпэратул луй Исраел а рэспунс луй Иосафат: „Май есте ун ом прин каре ам путя сэ ынтребэм пе Домнул, дар ыл урэск, кэч ну-мь пророчеште нимик бун, ну пророчеште декыт рэу: есте Мика, фиул луй Имла.” Ши Иосафат а зис: „Сэ ну ворбяскэ ымпэратул аша!”
8De koning van Israël antwoordde: Er is nog één man, door wien wij Jahweh kunnen raadplegen. Maar ik heb een hekel aan hem; want hij voorspelt mij nooit iets goeds, altijd maar kwaad. Het is Mikájehoe, de zoon van Jimla. Maar Josafat zei: De koning moet zo iets niet zeggen.
9Атунч, ымпэратул луй Исраел а кемат ун дрегэтор ши а зис: „Тримите ши аду ындатэ пе Мика, фиул луй Имла.”
9Toen riep de koning van Israël een kamerdienaar en zei: Haal vlug Mikájehoe, den zoon van Jimla.
10Ымпэратул луй Исраел ши Иосафат, ымпэратул луй Иуда, шедяу, фиекаре пе скаунул луй де домние, ымбрэкаць ку хайнеле лор ымпэрэтешть, ын локул де ла интраря порций Самарией. Ши тоць пророчий пророчяу ынаинтя лор.
10Intussen waren de koning van Israël en Josafat, de koning van Juda, in ambtsgewaad op hun tronen gaan zitten, op de open plaats bij de poort van Samaria, en bleven al de profeten voor hen profeteren.
11Зедекия, фиул луй Кенаана, ышь фэкусе ниште коарне де фер ши а зис: „Аша ворбеште Домнул: ‘Ку коарнеле ачестя вей бате пе сириень пынэ ый вей нимичи.’”
11Een zekere Sidki-ja, de zoon van Kenaäna, had zich ijzeren horens gemaakt, en zeide: Zo spreekt Jahweh! Hiermee zult gij de Arameën neerstoten tot verdelgens toe.
12Ши тоць пророчий пророчяу ла фел, зикынд: „Суе-те ла Рамот дин Галаад! Кэч вей избынди ши Домнул ыл ва да ын мыниле ымпэратулуй.”
12Al de andere profeten profeteerden hetzelfde en riepen: Trek op naar Rama in Gilad! Gij zult zeker slagen; want Jahweh heeft het aan den koning overgeleverd.
13Солул каре се дусесе сэ кеме пе Мика й-а ворбит аша: „Ятэ кэ пророчий, ынтр-ун глас, пророческ бине ымпэратулуй; сэ фие дар ши кувынтул тэу ка ал фиекэруя дин ей! Вестеште-й бине!”
13De bode, die Mikájehoe was gaan roepen, zeide tot hem: Zie eens; eenstemmig hebben de profeten den koning een gunstig antwoord gegeven; laat ook uw antwoord zijn als het hunne, en voorspel iets goeds.
14Мика а рэспунс: „Виу есте Домнул кэ вой вести че-мь ва спуне Домнул.”
14Maar Mikájehoe zeide: Zo waar Jahweh leeft; wat Jahweh mij zegt, zal ik spreken!
15Кынд а ажунс ла ымпэрат, ымпэратул й-а зис: „Мика, сэ мерӂем сэ луптэм ымпотрива Рамотулуй дин Галаад сау сэ не лэсэм?” Ел а рэспунс: „Суе-те, кэч вей избынди ши Домнул ыл ва да ын мыниле ымпэратулуй.”
15Toen hij nu bij den koning gekomen was, zeide deze tot hem: Mikájehoe, zullen wij naar Rama in Gilad ten strijde trekken of niet? Hij antwoordde hem: Trek op; ge zult zeker slagen; want Jahweh heeft het aan u overgeleverd.
16Ши ымпэратул й-а зис: „Де кыте орь требуе сэ те пун сэ журь кэ ну-мь вей спуне декыт адевэрул ын Нумеле Домнулуй?”
16De koning snauwde hem toe: Hoe dikwijls moet ik u bezweren, mij in de naam van Jahweh niets dan de waarheid te zeggen?
17Мика а рэспунс: „Вэд тот Исраелул рисипит пе мунць, ка ниште ой каре н-ау пэстор. Ши Домнул зиче: ‘Оамений ачештя н-ау стэпын; сэ се ынтоаркэ фиекаре акасэ ын паче.’”
17Maar nu sprak hij: Ik zag heel Israël over de bergen verstrooid als schapen zonder herder! En Jahweh sprak: Ze hebben geen heer; laat ze rustig naar huis terugkeren!
18Ымпэратул луй Исраел а зис луй Иосафат: „Ну ць-ам спус кэ ел ну пророчеште нимик бун деспре мине, чи пророчеште нумай рэу?”
18Toen zei de koning van Israël tot Josafat: Heb ik het u niet gezegd? Hij voorspelt mij nooit iets goeds, altijd maar kwaad.
19Ши Мика а зис: „Аскултэ дар кувынтул Домнулуй! Ам вэзут пе Домнул стынд пе скаунул Луй де домние ши тоатэ оштиря черурилор стынд лынгэ Ел, ла дряпта ши ла стынга Луй.
19Maar Mikájehoe sprak: Dat is niet waar! Luister niettemin naar het woord van Jahweh! Ik zag Jahweh op zijn troon, met het hemelse heir rechts en links om Hem heen.
20Ши Домнул а зис: ‘Чине ва амэӂи пе Ахаб ка сэ се суе ла Рамот дин Галаад ши сэ пярэ аколо?’ Ши ау рэспунс унул ынтр-ун фел, алтул ынтр-алтул.
20Jahweh vroeg: Wie wil Achab overhalen, naar Rama in Gilad op te trekken, om daar te sneuvelen? En de een zei zus, de ander zo.
21Ши ун дух а венит ши с-а ынфэцишат ынаинтя Домнулуй ши а зис: ‘Еу ыл вой амэӂи.’
21Toen trad er een geest naar voren, ging voor Jahweh staan en zeide: Ik wil hem overhalen. Jahweh vroeg hem: Hoe?
22Домнул й-а зис: ‘Кум?’ ‘Вой еши’, а рэспунс ел, ‘ши вой фи ун дух де минчунэ ын гура тутурор пророчилор луй.’ Домнул а зис: ‘Ыл вей амэӂи ши-ць вей ажунӂе цинта; ешь ши фэ аша!’
22Hij antwoordde: Ik ga een leugengeest worden in de mond van al zijn profeten. Toen sprak Jahweh: Ge moogt hem bewerken, en ge zult slagen ook; ga heen en doe het.
23Ши акум, ятэ кэ Домнул а пус ун дух де минчунэ ын гура тутурор пророчилор тэй каре сунт де фацэ. Дар Домнул а хотэрыт лукрурь реле ымпотрива та.”
23Welnu, thans heeft Jahweh een leugengeest in de mond van al uw profeten gelegd, omdat Jahweh uw verderf heeft besloten.
24Атунч, Зедекия, фиул луй Кенаана, апропиинду-се, а ловит пе Мика песте образ ши а зис: „Пе унде а ешит Духул Домнулуй дин мине ка сэ-ць ворбяскэ?”
24Maar nu trad Sidki-jáhoe, de zoon van Kenaäna, vooruit, gaf Mikájehoe een slag in het gezicht, en zeide: Wat; zou de geest van Jahweh mij hebben verlaten, om te spreken tot u?
25Мика а рэспунс: „Вей ведя ын зиуа кынд вей умбла дин одае ын одае ка сэ те аскунзь.”
25Mikájehoe antwoordde: Dat zult ge gewaar worden, wanneer ge van huis tot huis zult vluchten, om u te verbergen.
26Ымпэратул луй Исраел а зис: „Я пе Мика, ду-л ла Амон, май-мареле четэций, ши ла Иоас, фиул ымпэратулуй,
26Nu sprak de koning van Israël: Neem Mikájehoe gevangen, en breng hem bij de stadsvoogd Amon en bij prins Joasj.
27ши сэ ле спуй: ‘Аша ворбеште ымпэратул: «Пунець пе омул ачеста ла ынкисоаре ши хрэници-л ку пыня ши ку апа ынтристэрий пынэ кынд мэ вой ынтоарче ын паче.»’”
27Zeg hun: De koning beveelt, hem gevangen te houden en hem slecht eten en drinken te geven, tot hij ongedeerd terugkomt.
28Ши Мика а зис: „Дакэ те вей ынтоарче ын паче, Домнул н-а ворбит прин мине.” Апой а май зис: „Аузиць, попоаре тоате.”
28Maar Mikájehoe sprak: Als gij ongedeerd terugkomt, heeft Jahweh niet door mij gesproken.
29Ымпэратул луй Исраел ши Иосафат, ымпэратул луй Иуда, с-ау суит ла Рамот дин Галаад.
29Zo trok dus de koning van Israël, met koning Josafat van Juda, naar Rama in Gilad.
30Ымпэратул луй Исраел а зис луй Иосафат: „Вряу сэ-мь скимб хайнеле ка сэ мерг ла луптэ, дар ту ымбракэ-те ку хайнеле тале ымпэрэтешть.” Ши ымпэратул луй Исраел шь-а скимбат хайнеле ши с-а дус ла луптэ.
30Maar de koning van Israël zei tot Josafat: Ik wil verkleed de strijd ingaan, doch gij kunt uw eigen kleren wel aanhouden. Hierop verkleedde de koning van Israël zich, voor hij ten strijde trok.
31Ымпэратул Сирией дэдусе урмэтоаря порункэ челор трейзечь ши доуэ де кэпетений але карелор луй: „Сэ ну вэ луптаць нич ку чей мичь, нич ку чей марь, чи сэ вэ луптаць нумай ку ымпэратул луй Исраел.”
31Nu had de koning van Aram zijn twee en dertig bevelhebbers van de strijdwagens de opdracht gegeven: Valt niemand aan, wie het ook zij, maar alleen den koning van Israël.
32Кынд ау зэрит кэпетенииле карелор пе Иосафат, ау зис: „Негрешит, ачеста есте ымпэратул луй Исраел.” Ши с-ау апропият де ел сэ-л ловяскэ. Иосафат а скос ун ципэт.
32Toen zij nu Josafat zagen, dachten ze: Dat is zeker de koning van Israël. En ze vielen op hem aan. Maar Josafat hief een krijgsgeschreeuw aan,
33Кэпетенииле карелор, вэзынд кэ ну есте ымпэратул луй Исраел, с-ау депэртат де ел.
33waardoor ze bemerkten, dat hij de koning van Israël niet was. Daarom lieten zij hem met rust.
34Атунч, ун ом а трас ку аркул ла ынтымпларе ши а ловит пе ымпэратул луй Исраел ла ынкеетура платошей. Ымпэратул а зис кэрэушулуй сэу: „Ынтоарче ши скоате-мэ дин кымпул де бэтае, кэч сунт греу рэнит.”
34Intussen richtte iemand op goed geluk af zijn boog, en trof den koning van Israël tussen de voegen van het pantser. Deze beval toen zijn wagenmenner: Wend de teugels, en breng mij van het slagveld; want ik ben gewond.
35Лупта а фост дин че ын че май крынченэ ын зиуа ачея. Ымпэратул а стат дрепт ын карул луй ын фаца сириенилор ши сяра а мурит. Сынӂеле а курс дин ранэ ынэунтрул карулуй.
35Maar omdat de strijd toen juist op zijn hevigst was, moest de koning tegenover de Arameën rechtop in zijn wagen blijven staan, ofschoon het bloed uit zijn wonde in de bak van de wagen neersijpelde. Tegen de avond echter stierf hij.
36Ла апусул соарелуй, с-а стригат прин тоатэ табэра: „Сэ плече фиекаре ын четатя луй ши сэ плече фиекаре ын цара луй,
36En nog voor zonsondergang ging de kreet door het leger: Iedereen terug naar zijn stad, iedereen terug naar zijn land;
37кэч а мурит ымпэратул.” С-ау ынторс ла Самария ши ымпэратул а фост ынгропат ла Самария.
37de koning is dood! In Samaria aangekomen, begroef men den koning;
38Кынд ау спэлат карул ын язул Самарией, кыний ау линс сынӂеле луй Ахаб, ши курвеле с-ау скэлдат ын ел, дупэ кувынтул пе каре-л спусесе Домнул.
38en toen men de wagen uitspoelde bij de vijver van Samaria, waar lichtekooien aan het baden waren, likten de honden zijn bloed op. Zo werd het woord vervuld, dat Jahweh gesproken had.
39Челелалте фапте але луй Ахаб, тот че а фэкут ел, каса де филдеш пе каре а зидит-о ши тоате четэциле пе каре ле-а зидит ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Исраел?
39De verdere geschiedenis van Achab, met al wat hij deed, ook de bouw van het ivoren paleis en de versterking der steden, is beschreven in het boek der kronieken van de koningen van Israël.
40Ахаб а адормит ку пэринций сэй. Ши, ын локул луй, а домнит фиул сэу Ахазия.
40Achab ging bij zijn vaderen te ruste, en zijn zoon Achazja volgde hem op.
41Иосафат, фиул луй Аса, а ынчепут сэ домняскэ песте Иуда ын ал патруля ан ал луй Ахаб, ымпэратул луй Исраел.
41In het vierde jaar der regering van Achab over Israël werd Josafat, de zoon van Asa, koning van Juda.
42Иосафат ера де трейзечь ши чинч де ань кынд с-а фэкут ымпэрат ши а домнит доуэзечь ши чинч де ань ла Иерусалим. Мама са се нумя Азуба, фата луй Шилхи.
42Josafat was vijf en dertig jaar oud, toen hij koning werd, en hij regeerde vijf en twintig jaar te Jerusalem. Zijn moeder heette Azoeba, en was de dochter van Sjilchi.
43Ел а умблат ын тоатэ каля татэлуй сэу, Аса, ши ну с-а абэтут делок де ла еа, фэкынд че есте плэкут ынаинтя Домнулуй. Нумай кэ ынэлцимиле н-ау фост ындепэртате: попорул тот май адучя жертфе ши тэмые пе ынэлцимь.
43In alles volgde hij het voorbeeld van zijn vader Asa, zonder daarvan af te wijken; zo deed hij wat recht was in de ogen van Jahweh. Alleen werden de offerhoogten niet afgeschaft, zodat het volk er bleef offeren en wierook branden.
44Иосафат а трэит ын паче ку ымпэратул луй Исраел.
44Josafat leefde in vrede met den koning van Israël.
45Челелалте фапте але луй Иосафат, испрэвиле ши рэзбоаеле луй ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Иуда?
45De verdere geschiedenis van Josafat, met de heldendaden, die hij verrichtte, en de oorlogen, die hij voerde, is beschreven in het boek der kronieken van de koningen van Juda.
46Ел а скос дин царэ пе содомиций каре май рэмэсесерэ де пе время татэлуй сэу, Аса.
46De verminkten, die tijdens de regering van zijn vader Asa nog waren overgebleven, verwijderde hij uit het land.
47Ын Едом ну ера ымпэрат пе атунч: кырмуя ун дрегэтор.
47Er was toen geen koning in Edom, maar een stadhouder
48Иосафат а фэкут корэбий дин Тарс ка сэ мяргэ ла Офир сэ адукэ аур, дар ну с-ау дус, кэч корэбииле с-ау сфэрымат ла Ецион-Гебер.
48van koning Josafat. Deze bouwde een Tarsjisjvloot, om daarmee naar Ofir te varen om goud. Maar hij voer niet uit, daar de vloot schipbreuk leed bij Esjon-Géber.
49Атунч, Ахазия, фиул луй Ахаб, а зис луй Иосафат: „Врей ка служиторий мей сэ мяргэ ымпреунэ ку ай тэй пе корэбий?” Дар Иосафат н-а воит.
49Toen zei Achazja, de zoon van Achab, tot Josafat: Laat mijn volk met het uwe de schepen bemannen; maar Josafat weigerde.
50Иосафат а адормит ку пэринций сэй ши а фост ынгропат ку пэринций сэй ын четатя татэлуй сэу Давид. Ши ын локул луй а домнит фиул сэу Иорам.
50Josafat ging bij zijn vaderen te ruste, en werd in de stad van zijn vader David bij zijn vaderen begraven. Zijn zoon Joram volgde hem op.
51Ахазия, фиул луй Ахаб, а ынчепут сэ домняскэ песте Исраел ла Самария, ын ал шаптеспрезечеля ан ал луй Иосафат, ымпэратул луй Иуда. А домнит дой ань песте Исраел.
51In het zeventiende jaar der regering van Josafat over Juda werd Achazja, de zoon van Achab, te Samaria koning van Israël. Twee jaar regeerde hij over Israël.
52Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй ши а умблат ын каля татэлуй сэу ши ын каля мамей сале ши ын каля луй Иеробоам, фиул луй Небат, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ.
52Hij deed wat kwaad was in de ogen van Jahweh, en volgde het wangedrag na van zijn vader en moeder en dat van Jeroboam, den zoon van Nebat, die Israël tot zonde had verleid.
53А служит луй Баал ши с-а ынкинат ынаинтя луй ши а мыният пе Домнул Думнезеул луй Исраел, кум фэкусе ши татэл сэу.
53Hij diende Báal en boog zich voor hem neer; zo tergde hij Jahweh, Israëls God, juist zoals zijn vaderen het hadden gedaan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.