1 Ымпэрацилор 22
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ау стат трей ань лиништиць, фэрэ сэ фие рэзбой ынтре Сирия ши Исраел.
1Pasis tri jaroj, kaj estis nenia milito inter Sirio kaj Izrael.
2Ын анул ал трейля, Иосафат, ымпэратул луй Иуда, с-а коборыт ла ымпэратул луй Исраел.
2En la tria jaro Jehoŝafat, reĝo de Judujo, venis al la reĝo de Izrael.
3Ымпэратул луй Исраел а зис служиторилор сэй: „Штиць кэ Рамот дин Галаад есте ал ностру. Ши ной стэм фэрэ грижэ, ын лок сэ-л луэм ынапой дин мыниле ымпэратулуй Сирией.”
3La reĝo de Izrael diris al siaj servantoj: Ĉu vi scias, ke Ramot en Gilead apartenas al ni? kaj ni ne zorgas preni ĝin el la manoj de la reĝo de Sirio!
4Ши а зис луй Иосафат: „Врей сэ вий ку мине сэ луптэм ымпотрива Рамотулуй дин Галаад?” Иосафат а рэспунс ымпэратулуй луй Исраел: „Еу вой фи ка тине, попорул меу ка попорул тэу, каий мей ка ай тэй.”
4Kaj li diris al Jehoŝafat: Ĉu vi iros kun mi milite kontraŭ Ramoton en Gilead? Kaj Jehoŝafat diris al la reĝo de Izrael: Mi estas kiel vi, mia popolo kiel via popolo, miaj ĉevaloj kiel viaj ĉevaloj.
5Апой Иосафат а зис ымпэратулуй луй Исраел: „Ынтрябэ акум, те рог, кувынтул Домнулуй.”
5Kaj Jehoŝafat diris al la reĝo de Izrael: Demandu hodiaŭ la vorton de la Eternulo.
6Ымпэратул луй Исраел а стрынс пе пророчь, ын нумэр де апроапе патру суте, ши ле-а зис: „Сэ мерг сэ лупт ымпотрива Рамотулуй дин Галаад сау сэ мэ лас?” Ши ей ау рэспунс: „Суе-те ши Домнул ыл ва да ын мыниле ымпэратулуй.”
6Tiam la reĝo de Izrael kunvenigis la profetojn, ĉirkaŭe kvarcent homojn, kaj diris al ili: Ĉu mi iru milite kontraŭ Ramoton en Gilead, aŭ mi tion ne faru? Kaj ili respondis: Iru, la Sinjoro ĝin transdonos en la manon de la reĝo.
7Дар Иосафат а зис: „Ну май есте аич ничун пророк ал Домнулуй, ка сэ-Л путем ынтреба?”
7Sed Jehoŝafat diris: Ĉu ne troviĝas ĉi tie ankoraŭ iu profeto de la Eternulo, kiun ni povus demandi?
8Ымпэратул луй Исраел а рэспунс луй Иосафат: „Май есте ун ом прин каре ам путя сэ ынтребэм пе Домнул, дар ыл урэск, кэч ну-мь пророчеште нимик бун, ну пророчеште декыт рэу: есте Мика, фиул луй Имла.” Ши Иосафат а зис: „Сэ ну ворбяскэ ымпэратул аша!”
8Kaj la reĝo de Izrael diris al Jehoŝafat: Ekzistas ankoraŭ unu homo, per kiu ni povas demandi la Eternulon, sed mi lin malamas, ĉar li profetas pri mi ne bonon, sed nur malbonon; tio estas Miĥaja, filo de Jimla. Sed Jehoŝafat diris: La reĝo ne parolu tiel.
9Атунч, ымпэратул луй Исраел а кемат ун дрегэтор ши а зис: „Тримите ши аду ындатэ пе Мика, фиул луй Имла.”
9Tiam la reĝo de Izrael alvokis unu korteganon, kaj diris: Venigu rapide Miĥajan, filon de Jimla.
10Ымпэратул луй Исраел ши Иосафат, ымпэратул луй Иуда, шедяу, фиекаре пе скаунул луй де домние, ымбрэкаць ку хайнеле лор ымпэрэтешть, ын локул де ла интраря порций Самарией. Ши тоць пророчий пророчяу ынаинтя лор.
10La reĝo de Izrael, kaj Jehoŝafat, reĝo de Judujo, sidis ĉiu sur sia seĝo, vestitaj per siaj vestoj, sur placo antaŭ la pordego de Samario, kaj ĉiuj profetoj profetadis antaŭ ili.
11Зедекия, фиул луй Кенаана, ышь фэкусе ниште коарне де фер ши а зис: „Аша ворбеште Домнул: ‘Ку коарнеле ачестя вей бате пе сириень пынэ ый вей нимичи.’”
11Kaj Cidkija, filo de Kenaana, faris al si ferajn kornojn, kaj diris: Tiele diras la Eternulo: Per ĉi tio vi kornobatos la Sirianojn, ĝis vi ilin tute ekstermos.
12Ши тоць пророчий пророчяу ла фел, зикынд: „Суе-те ла Рамот дин Галаад! Кэч вей избынди ши Домнул ыл ва да ын мыниле ымпэратулуй.”
12Kaj ĉiuj profetoj profetis tiel same, dirante: Iru kontraŭ Ramoton en Gilead kaj sukcesu, kaj la Eternulo ĝin transdonos en la manon de la reĝo.
13Солул каре се дусесе сэ кеме пе Мика й-а ворбит аша: „Ятэ кэ пророчий, ынтр-ун глас, пророческ бине ымпэратулуй; сэ фие дар ши кувынтул тэу ка ал фиекэруя дин ей! Вестеште-й бине!”
13La sendito, kiu iris por voki Miĥajan, diris al li: Jen la vortoj de la profetoj unuanime antaŭdiras bonon al la reĝo; estu do via vorto simila al la vorto de ĉiu el ili, kaj antaŭdiru bonon.
14Мика а рэспунс: „Виу есте Домнул кэ вой вести че-мь ва спуне Домнул.”
14Sed Miĥaja diris: Kiel vivas la Eternulo: kion diros la Eternulo al mi, tion mi diros.
15Кынд а ажунс ла ымпэрат, ымпэратул й-а зис: „Мика, сэ мерӂем сэ луптэм ымпотрива Рамотулуй дин Галаад сау сэ не лэсэм?” Ел а рэспунс: „Суе-те, кэч вей избынди ши Домнул ыл ва да ын мыниле ымпэратулуй.”
15Kaj kiam li venis al la reĝo, la reĝo diris al li: Miĥaja! ĉu ni iru milite kontraŭ Ramoton en Gilead, aŭ ni tion ne faru? Kaj tiu respondis al li: Iru kaj sukcesu, kaj la Eternulo ĝin transdonos en la manon de la reĝo.
16Ши ымпэратул й-а зис: „Де кыте орь требуе сэ те пун сэ журь кэ ну-мь вей спуне декыт адевэрул ын Нумеле Домнулуй?”
16Kaj la reĝo diris al li: Multfoje mi vin ĵurligas, ke vi parolu al mi nur la veron en la nomo de la Eternulo.
17Мика а рэспунс: „Вэд тот Исраелул рисипит пе мунць, ка ниште ой каре н-ау пэстор. Ши Домнул зиче: ‘Оамений ачештя н-ау стэпын; сэ се ынтоаркэ фиекаре акасэ ын паче.’”
17Kaj tiu diris: Mi vidis ĉiujn Izraelidojn disĵetitaj sur la montoj, kiel ŝafoj, kiuj ne havas paŝtanton; kaj la Eternulo diris: Ili ne havas estrojn, ili reiru pace ĉiu al sia domo.
18Ымпэратул луй Исраел а зис луй Иосафат: „Ну ць-ам спус кэ ел ну пророчеште нимик бун деспре мине, чи пророчеште нумай рэу?”
18Kaj la reĝo de Izrael diris al Jehoŝafat: Ĉu mi ne diris al vi, ke li profetos pri mi ne bonon, sed nur malbonon?
19Ши Мика а зис: „Аскултэ дар кувынтул Домнулуй! Ам вэзут пе Домнул стынд пе скаунул Луй де домние ши тоатэ оштиря черурилор стынд лынгэ Ел, ла дряпта ши ла стынга Луй.
19Sed Miĥaja diris: Tial aŭskultu la vorton de la Eternulo: mi vidis la Eternulon, sidantan sur Sia trono, kaj la tuta armeo de la ĉielo staris antaŭ Li dekstre kaj maldekstre de Li.
20Ши Домнул а зис: ‘Чине ва амэӂи пе Ахаб ка сэ се суе ла Рамот дин Галаад ши сэ пярэ аколо?’ Ши ау рэспунс унул ынтр-ун фел, алтул ынтр-алтул.
20Kaj la Eternulo diris: Kiu allogos Aĥabon, ke li iru kaj falu en Ramot en Gilead? Kaj unu parolis tiel, alia parolis alie.
21Ши ун дух а венит ши с-а ынфэцишат ынаинтя Домнулуй ши а зис: ‘Еу ыл вой амэӂи.’
21Tiam eliris spirito kaj stariĝis antaŭ la Eternulo, kaj diris: Mi lin allogos. Kaj la Eternulo diris al li: Per kio?
22Домнул й-а зис: ‘Кум?’ ‘Вой еши’, а рэспунс ел, ‘ши вой фи ун дух де минчунэ ын гура тутурор пророчилор луй.’ Домнул а зис: ‘Ыл вей амэӂи ши-ць вей ажунӂе цинта; ешь ши фэ аша!’
22Kaj tiu diris: Mi eliros kaj faros min spirito mensoga en la buŝo de ĉiuj liaj profetoj. Tiam Li diris: Vi allogos kaj havos sukceson; eliru kaj agu tiel.
23Ши акум, ятэ кэ Домнул а пус ун дух де минчунэ ын гура тутурор пророчилор тэй каре сунт де фацэ. Дар Домнул а хотэрыт лукрурь реле ымпотрива та.”
23Kaj nun jen la Eternulo metis mensogan spiriton en la buŝon de ĉiuj tiuj viaj profetoj, kaj la Eternulo decidis por vi malbonon.
24Атунч, Зедекия, фиул луй Кенаана, апропиинду-се, а ловит пе Мика песте образ ши а зис: „Пе унде а ешит Духул Домнулуй дин мине ка сэ-ць ворбяскэ?”
24Tiam aliris Cidkija, filo de Kenaana, kaj frapis Miĥajan sur la vango, kaj diris: Per kiu vojo la spirito de la Eternulo transiris de mi, por paroli per vi?
25Мика а рэспунс: „Вей ведя ын зиуа кынд вей умбла дин одае ын одае ка сэ те аскунзь.”
25Kaj Miĥaja respondis: Jen vi tion vidos en tiu tago, kiam vi eniros en internan ĉambron, por vin kaŝi.
26Ымпэратул луй Исраел а зис: „Я пе Мика, ду-л ла Амон, май-мареле четэций, ши ла Иоас, фиул ымпэратулуй,
26Tiam la reĝo de Izrael diris: Prenu Miĥajan, kaj konduku lin al la urbestro Amon kaj al la reĝido Joaŝ;
27ши сэ ле спуй: ‘Аша ворбеште ымпэратул: «Пунець пе омул ачеста ла ынкисоаре ши хрэници-л ку пыня ши ку апа ынтристэрий пынэ кынд мэ вой ынтоарче ын паче.»’”
27kaj diru: Tiele diras la reĝo: Metu ĉi tiun en malliberejon, kaj nutru lin per mizera pano kaj mizera akvo, ĝis mi revenos en paco.
28Ши Мика а зис: „Дакэ те вей ынтоарче ын паче, Домнул н-а ворбит прин мине.” Апой а май зис: „Аузиць, попоаре тоате.”
28Kaj Miĥaja diris: Se vi revenos en paco, en tiu okazo ne parolis per mi la Eternulo. Kaj li diris: Aŭskultu, ĉiuj popoloj.
29Ымпэратул луй Исраел ши Иосафат, ымпэратул луй Иуда, с-ау суит ла Рамот дин Галаад.
29Kaj la reĝo de Izrael, kaj Jehoŝafat, reĝo de Judujo, iris al Ramot en Gilead.
30Ымпэратул луй Исраел а зис луй Иосафат: „Вряу сэ-мь скимб хайнеле ка сэ мерг ла луптэ, дар ту ымбракэ-те ку хайнеле тале ымпэрэтешть.” Ши ымпэратул луй Исраел шь-а скимбат хайнеле ши с-а дус ла луптэ.
30Kaj la reĝo de Izrael diris al Jehoŝafat: Mi alivestos min kaj iros en la batalon; sed vi surmetu viajn vestojn. Kaj la reĝo de Izrael alivestis sin kaj iris en la batalon.
31Ымпэратул Сирией дэдусе урмэтоаря порункэ челор трейзечь ши доуэ де кэпетений але карелор луй: „Сэ ну вэ луптаць нич ку чей мичь, нич ку чей марь, чи сэ вэ луптаць нумай ку ымпэратул луй Исраел.”
31La reĝo de Sirio ordonis al la tridek du ĉarestroj, kiuj estis ĉe li, dirante: Batalu ne kontraŭ iu malgranda aŭ granda, sed sole nur kontraŭ la reĝo de Izrael.
32Кынд ау зэрит кэпетенииле карелор пе Иосафат, ау зис: „Негрешит, ачеста есте ымпэратул луй Исраел.” Ши с-ау апропият де ел сэ-л ловяскэ. Иосафат а скос ун ципэт.
32Kiam la ĉarestroj ekvidis Jehoŝafaton, ili pensis, ke tio certe estas la reĝo de Izrael, kaj ili turnis sin kontraŭ lin, por batali; kaj Jehoŝafat ekkriis.
33Кэпетенииле карелор, вэзынд кэ ну есте ымпэратул луй Исраел, с-ау депэртат де ел.
33Kiam la ĉarestroj vidis, ke tio ne estas la reĝo de Izrael, ili forturnis sin de li.
34Атунч, ун ом а трас ку аркул ла ынтымпларе ши а ловит пе ымпэратул луй Исраел ла ынкеетура платошей. Ымпэратул а зис кэрэушулуй сэу: „Ынтоарче ши скоате-мэ дин кымпул де бэтае, кэч сунт греу рэнит.”
34Kaj unu viro sen ia celo streĉis la pafarkon, kaj pafe trafis la reĝon de Izrael inter la artikoj de la kiraso. Tiam ĉi tiu diris al sia veturiganto: Turnu vian manon, kaj elveturigu min el la militistaro, ĉar mi estas vundita.
35Лупта а фост дин че ын че май крынченэ ын зиуа ачея. Ымпэратул а стат дрепт ын карул луй ын фаца сириенилор ши сяра а мурит. Сынӂеле а курс дин ранэ ынэунтрул карулуй.
35Sed la batalo plifortiĝis en tiu tago, kaj la reĝo staris sur la ĉaro kontraŭ la Sirianoj, kaj li mortis vespere. Kaj la sango el la vundo fluis en la mezon de la ĉaro.
36Ла апусул соарелуй, с-а стригат прин тоатэ табэра: „Сэ плече фиекаре ын четатя луй ши сэ плече фиекаре ын цара луй,
36Post la subiro de la suno tra la militistaro ekkuris voko: Ĉiu en sian urbon, ĉiu en sian landon.
37кэч а мурит ымпэратул.” С-ау ынторс ла Самария ши ымпэратул а фост ынгропат ла Самария.
37La reĝo mortis, kaj oni venigis lin en Samarion, kaj oni enterigis la reĝon en Samario.
38Кынд ау спэлат карул ын язул Самарией, кыний ау линс сынӂеле луй Ахаб, ши курвеле с-ау скэлдат ын ел, дупэ кувынтул пе каре-л спусесе Домнул.
38Kaj oni lavis la ĉaron ĉe la lageto de Samario, kaj la hundoj lekis lian sangon kaj malĉastistinoj lavis, konforme al la vorto de la Eternulo, kiun Li diris.
39Челелалте фапте але луй Ахаб, тот че а фэкут ел, каса де филдеш пе каре а зидит-о ши тоате четэциле пе каре ле-а зидит ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Исраел?
39La cetera historio de Aĥab, kaj ĉio, kion li faris, kaj la ebura domo, kiun li konstruis, kaj ĉiuj urboj, kiujn li konstruis, estas priskribitaj en la libro de kroniko de la reĝoj de Izrael.
40Ахаб а адормит ку пэринций сэй. Ши, ын локул луй, а домнит фиул сэу Ахазия.
40Kiam Aĥab ekdormis kun siaj patroj, anstataŭ li ekreĝis lia filo Aĥazja.
41Иосафат, фиул луй Аса, а ынчепут сэ домняскэ песте Иуда ын ал патруля ан ал луй Ахаб, ымпэратул луй Исраел.
41Jehoŝafat, filo de Asa, ekreĝis super Judujo en la kvara jaro de Aĥab, reĝo de Izrael.
42Иосафат ера де трейзечь ши чинч де ань кынд с-а фэкут ымпэрат ши а домнит доуэзечь ши чинч де ань ла Иерусалим. Мама са се нумя Азуба, фата луй Шилхи.
42Jehoŝafat havis la aĝon de tridek kvin jaroj, kiam li fariĝis reĝo, kaj dudek kvin jarojn li reĝis en Jerusalem. La nomo de lia patrino estis Azuba, filino de Ŝilĥi.
43Ел а умблат ын тоатэ каля татэлуй сэу, Аса, ши ну с-а абэтут делок де ла еа, фэкынд че есте плэкут ынаинтя Домнулуй. Нумай кэ ынэлцимиле н-ау фост ындепэртате: попорул тот май адучя жертфе ши тэмые пе ынэлцимь.
43Li iradis tute laŭ la vojo de sia patro Asa; li ne deturniĝis de ĝi, agante tiel, kiel plaĉas al la Eternulo. Nur la altaĵoj ne estis forigitaj; la popolo ankoraŭ oferportadis kaj incensadis sur la altaĵoj.
44Иосафат а трэит ын паче ку ымпэратул луй Исраел.
44Kaj Jehoŝafat havis pacon kun la reĝo de Izrael.
45Челелалте фапте але луй Иосафат, испрэвиле ши рэзбоаеле луй ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Иуда?
45La cetera historio de Jehoŝafat, kaj liaj heroaĵoj, kiujn li faris, kaj kiel li militis, estas priskribitaj en la libro de kroniko de la reĝoj de Judujo.
46Ел а скос дин царэ пе содомиций каре май рэмэсесерэ де пе время татэлуй сэу, Аса.
46La lastan kvanton da malĉastistoj, kiuj restis ankoraŭ dum la vivo de lia patro Asa, li ekstermis el la lando.
47Ын Едом ну ера ымпэрат пе атунч: кырмуя ун дрегэтор.
47Tiam ne estis reĝo en Edomujo; estis anstataŭanto de reĝo.
48Иосафат а фэкут корэбий дин Тарс ка сэ мяргэ ла Офир сэ адукэ аур, дар ну с-ау дус, кэч корэбииле с-ау сфэрымат ла Ецион-Гебер.
48Jehoŝafat faris Tarŝiŝajn ŝipojn, kiuj devis iri Ofiron, por preni oron; sed ili ne iris, ĉar la ŝipoj rompiĝis en Ecjon-Geber.
49Атунч, Ахазия, фиул луй Ахаб, а зис луй Иосафат: „Врей ка служиторий мей сэ мяргэ ымпреунэ ку ай тэй пе корэбий?” Дар Иосафат н-а воит.
49Tiam Aĥazja, filo de Aĥab, diris al Jehoŝafat: Permesu, ke miaj servantoj iru kun viaj servantoj sur la ŝipoj; sed Jehoŝafat ne konsentis.
50Иосафат а адормит ку пэринций сэй ши а фост ынгропат ку пэринций сэй ын четатя татэлуй сэу Давид. Ши ын локул луй а домнит фиул сэу Иорам.
50Jehoŝafat ekdormis kun siaj patroj, kaj oni enterigis lin kun liaj patroj en la urbo de lia patro David. Kaj anstataŭ li ekreĝis lia filo Jehoram.
51Ахазия, фиул луй Ахаб, а ынчепут сэ домняскэ песте Исраел ла Самария, ын ал шаптеспрезечеля ан ал луй Иосафат, ымпэратул луй Иуда. А домнит дой ань песте Исраел.
51Aĥazja, filo de Aĥab, fariĝis reĝo super Izrael en Samario en la dek-sepa jaro de Jehoŝafat, reĝo de Judujo, kaj li reĝis super Izrael du jarojn.
52Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй ши а умблат ын каля татэлуй сэу ши ын каля мамей сале ши ын каля луй Иеробоам, фиул луй Небат, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ.
52Li faradis malbonon antaŭ la okuloj de la Eternulo, kaj iradis laŭ la vojo de sia patro kaj de sia patrino, kaj laŭ la vojo de Jerobeam, filo de Nebat, kiu pekigis Izraelon.
53А служит луй Баал ши с-а ынкинат ынаинтя луй ши а мыният пе Домнул Думнезеул луй Исраел, кум фэкусе ши татэл сэу.
53Kaj li servadis al Baal kaj adorkliniĝadis al li, kaj incitadis la Eternulon, Dion de Izrael, tute tiel, kiel faradis lia patro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.