Sabedoria 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Eu mesmo também sou mortal como todos os outros e descendente daquele que primeiro foi formado da terra.
1ΕΙΜΙ μὲν κἀγὼ θνητὸς ἄνθρωπος ἴσος ἅπασι καὶ γηγενοῦς ἀπόγονος πρωτοπλάστου· καὶ ἐν κοιλίᾳ μητρὸς ἐγλύφην σὰρξ
2No ventre de minha mãe, durante dez meses, fui moldado em carne, formado no sangue a partir da semente de um homem e do prazer do casamento.
2δεκαμηνιαίῳ χρόνῳ παγεὶς ἐν αἵματι ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς καὶ ἡδονῆς ὕπνῳ συνελθούσης.
3Quando nasci, também respirei o ar comum e caí sobre a terra, que é a mesma para todos, soltando, como todos, o mesmo primeiro choro.
3καὶ ἐγώ δὲ γενόμενος ἔσπασα τὸν κοινὸν ἀέρα καὶ ἐπὶ τὴν ὁμοιοπαθῆ κατέπεσον γῆν, πρώτην φωνὴν τὴν ὁμοίαν πᾶσιν ἴσα κλαίων·
4Fui criado com cuidado, envolto em faixas.
4ἐν σπαργάνοις ἀνετράφην καὶ ἐν φροντίσιν·
5Pois nenhum rei teve outro começo,
5οὐδεὶς γὰρ βασιλεὺς ἑτέραν ἔσχε γενέσεως ἀρχήν,
6mas todos os seres humanos têm uma só entrada na vida e uma saída comum.
6μία δὲ πάντων εἴσοδος εἰς τὸν βίον, ἔξοδός τε ἴση.
7Por isso orei, e o entendimento me foi dado. Supliquei, e veio a mim um espírito de sabedoria.
7διὰ τοῦτο ηὐξάμην, καὶ φρόνησις ἐδόθη μοι· ἐπεκαλεσάμην, καὶ ἦλθέ μοι πνεῦμα σοφίας.
8Preferi-a a cetros e tronos e considerei a riqueza como nada em comparação com ela.
8προέκρινα αὐτὴν σκήπτρων καὶ θρόνων καὶ πλοῦτον οὐδὲν ἡγησάμην ἐν συγκρίσει αὐτῆς·
9Não comparei a ela nenhuma pedra preciosa, porque todo o ouro diante dela é apenas um pouco de areia, e a prata será considerada barro diante dela.
9οὐδὲ ὡμοίωσα αὐτῇ λίθον ἀτίμητον, ὅτι ὁ πᾶς χρυσὸς ἐν ὄψει αὐτῆς ψάμμος ὀλίγη, καὶ ὡς πηλὸς λογισθήσεται ἄργυρος ἐναντίον αὐτῆς.
10Amei-a mais do que a saúde e a beleza e preferi possuí-la à própria luz, porque seu brilho jamais se apaga.
10ὑπὲρ ὑγίειαν καὶ εὐμορφίαν ἠγάπησα αὐτὴν καὶ προειλόμην αὐτὴν ἀντὶ φωτὸς ἔχειν, ὅτι ἀκοίμητον τὸ ἐκ ταύτης φέγγος.
11Junto com ela vieram a mim todas as coisas boas, e em suas mãos há riquezas incontáveis.
11ἦλθε δέ μοι τὰ ἀγαθὰ ὁμοῦ πάντα μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἀναρίθμητος πλοῦτος ἐν χερσὶν αὐτῆς.
12Alegrei-me com todas elas porque a sabedoria as conduz, embora eu não soubesse que ela era a mãe delas.
12εὐφράνθην δὲ ἐπὶ πᾶσιν, ὅτι αὐτῶν ἡγεῖται σοφία, ἠγνόουν δὲ αὐτὴν γενέτιν εἶναι τούτων.
13Aprendi sem malícia e reparto sem inveja. Não escondo suas riquezas.
13ἀδόλως τε ἔμαθον ἀφθόνως τε μεταδίδωμι, τὸν πλοῦτον αὐτῆς οὐκ ἀποκρύπτομαι·
14Pois ela é para os homens um tesouro que não se esgota, e os que dele se servem obtêm amizade com Deus, recomendados pelos dons que apresentam por meio da disciplina.
14ἀνεκλιπὴς γὰρ θησαυρός ἐστιν ἀνθρώποις, ὃν οἱ χρησάμενοι πρὸς Θεὸν ἐστείλαντο φιλίαν διὰ τὰς ἐκ παιδείας δωρεὰς συσταθέντες.
15Que Deus me conceda falar segundo seu juízo e conceber pensamentos dignos daquilo que me foi dado, porque ele mesmo guia a sabedoria e dirige os sábios.
15Ἐμοὶ δὲ δῴη ὁ Θεὸς εἰπεῖν κατὰ γνώμην καὶ ἐνθυμηθῆναι ἀξίως τῶν δεδομένων, ὅτι αὐτὸς καὶ τῆς σοφίας ὁδηγός ἐστι καὶ τῶν σοφῶν διορθωτής.
16Pois nós e nossas palavras estamos em suas mãos, juntamente com todo entendimento e habilidade em diferentes ofícios.
16ἐν γὰρ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν πᾶσά τε φρόνησις καὶ ἐργατειῶν ἐπιστήμη.
17Foi ele quem me deu conhecimento infalível das coisas que existem, para conhecer a estrutura do universo e o funcionamento dos elementos;
17αὐτὸς γάρ μοι ἔδωκε τῶν ὄντων γνῶσιν ἀψευδῆ εἰδέναι σύστασιν κόσμου καὶ ἐνέργειαν στοιχείων,
18o princípio, o fim e o meio dos tempos; as alternâncias dos solstícios e as mudanças das estações;
18ἀρχὴν καὶ τέλος καὶ μεσότητα χρόνων, τροπῶν ἀλλαγὰς καὶ μεταβολὰς καιρῶν,
19os ciclos dos anos e as posições das estrelas;
19ἐνιαυτῶν κύκλους καὶ ἀστέρων θέσεις,
20a natureza dos seres vivos e a ferocidade dos animais selvagens; a força dos ventos e os pensamentos dos homens; a variedade das plantas e as propriedades das raízes.
20φύσεις ζῴων καὶ θυμοὺς θηρίων, πνευμάτων βίας καὶ διαλογισμοὺς ἀνθρώπων, διαφορὰς φυτῶν καὶ δυνάμεις ριζῶν,
21Aprendi todas as coisas, tanto as ocultas como as manifestas,
21ὅσα τέ ἐστι κρυπτὰ καὶ ἐμφανῆ ἔγνων· ἡ γὰρ πάντων τεχνῖτις ἐδίδαξέ με σοφία.
22pois a sabedoria, artífice de todas as coisas, me ensinou. Pois nela há um espírito inteligente, santo, único, múltiplo, sutil, de livre movimento, claro em sua expressão, incontaminado, distinto, invulnerável, amante do bem, perspicaz, irresistível,
22Ἔστι γὰρ ἐν αὐτῇ πνεῦμα νοερόν, ἅγιον, μονογενές, πολυμερές, λεπτόν, εὐκίνητον, τρανόν, ἀμόλυντον, σαφές, ἀπήμαντον, φιλάγαθον, ὀξύ, ἀκώλυτον, εὐεργετικόν,
23benéfico, amigo da humanidade, firme, seguro, livre de preocupação, todo-poderoso, que tudo observa, e que penetra todos os espíritos inteligentes, puros e extremamente sutis.
23φιλάνθρωπον, βέβαιον, ἀσφαλές, ἀμέριμνον, παντοδύναμον, πανεπίσκοπον καὶ διὰ πάντων χωροῦν πνευμάτων νοερῶν καθαρῶν λεπτοτάτων.
24Pois a sabedoria é mais ágil que qualquer movimento. Por sua pureza, atravessa e penetra todas as coisas.
24πάσης γὰρ κινήσεως κινητικώτερον σοφία, διήκει δὲ καὶ χωρεῖ διὰ πάντων διὰ τὴν καθαρότητα·
25Ela é um sopro do poder de Deus e uma emanação pura da glória do Todo-Poderoso. Por isso nada contaminado pode entrar nela.
25ἀτμὶς γάρ ἐστι τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως καὶ ἀπόρροια τῆς τοῦ Παντοκράτορος δόξης εἰλικρινής· διὰ τοῦτο οὐδὲν μεμιαμμένον εἰς αὐτὴν παρεμπίπτει.
26Ela é reflexo da luz eterna, espelho sem mancha da atividade de Deus e imagem de sua bondade.
26ἀπαύγασμα γάρ ἐστι φωτὸς ἀϊδίου καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ.
27Embora seja uma só, pode fazer todas as coisas. Permanecendo em si mesma, renova todas as coisas. Passando de geração em geração para almas santas, faz delas amigas de Deus e profetas.
27μία δὲ οὖσα πάντα δύναται καὶ μένουσα ἐν αὐτῇ τὰ πάντα καινίζει καὶ κατὰ γενεὰς εἰς ψυχὰς ὁσίας μεταβαίνουσα φίλους Θεοῦ καὶ προφήτας κατασκευάζει·
28Pois Deus nada ama tanto como aquele que vive com a sabedoria.
28οὐθὲν γὰρ ἀγαπᾷ ὁ Θεὸς εἰ μὴ τὸν σοφίᾳ συνοικοῦντα.
29Ela é mais bela que o sol e superior a todas as constelações das estrelas. Comparada à luz, mostra-se superior,
29ἔστι γὰρ αὕτη εὐπρεπεστέρα ἡλίου καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἄστρων θέσιν, φωτὶ συγκρινομένη, εὑρίσκεται προτέρα·
30pois a luz do dia cede lugar à noite, mas o mal não prevalece contra a sabedoria.
30τοῦτο μὲν γὰρ διαδέχεται νύξ, σοφίας δὲ οὐ κατισχύει κακία.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.