Hebreus
Chapter 3
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Portanto, santos irmãos, participantes de um chamado celestial, considerem o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão: Jesus,
1Ko ia, ʻe kāinga māʻoniʻoni, ʻoku kau ʻi he ui mei he langi, tokanga lahi ki he ʻaposetolo mo e fungani taulaʻeiki ʻo ʻetau lotu, ko Kalaisi Sisu;
2que foi fiel àquele que o constituiu, assim como também Moisés foi em toda a sua casa.
2‌ʻAia naʻe angatonu kiate ia ne ne fakanofo ia, ʻo hangē foki ko Mōsese ʻi hono fale kotoa pē.
3Pois ele foi considerado digno de mais glória do que Moisés, porque aquele que edificou a casa tem mais honra do que a própria casa.
3He naʻe totonu ke ne maʻu ʻe ia ʻae ongoongolelei lahi ʻia Mōsese, ʻo hangē ʻoku maʻu ʻe ia ʻoku langa ʻae fale ʻae ongoongolelei lahi ʻi he fale.
4Pois toda casa é edificada por alguém, mas aquele que edificou todas as coisas é Deus.
4He kuo langa kotoa pē ʻae fale ʻe ha taha; ka ko ia kuo ne langa ʻae ngaahi meʻa kotoa pē ko e ʻOtua.
5Moisés, de fato, foi fiel em toda a sua casa como servo, para testemunho das coisas que haveriam de ser ditas depois,
5Pea naʻe angatonu moʻoni ʻa Mōsese ʻi hono fale kotoa pē, ʻo hangē ko e tamaioʻeiki, ko e fakamoʻoni ʻoe ngaahi meʻa ko ia ʻe leaʻaki;
6mas Cristo é fiel como Filho sobre a sua casa. Nós somos a sua casa, se mantivermos firmes até o fim a nossa confiança e a esperança da qual nos gloriamos.
6Ka ko Kalaisi ko e ʻAlo ia ʻi hono fale ʻoʻona; pea ko hono fale ʻakitautolu, ʻo kapau te tau kuku maʻu ʻae tui mo e fiefia ʻoe ʻamanaki lelei ʻo aʻu ki he ikuʻanga.
7Portanto, assim como diz o Espírito Santo: “Hoje, se vocês ouvirem a sua voz,
7Ko ia (ʻo hangē ko e lea ʻae Laumālie Māʻoniʻoni, “Ko e ʻaho ni, ʻo kapau te mou fanongo ki hono leʻo,
8não endureçam os seus corações como na rebelião, no dia da provação no deserto,
8‌ʻOua naʻa mou fakafefeka homou loto, ʻo hangē ko ia ʻi he fakahouhau ʻi he ʻaho ʻoe ʻahiʻahi ʻi he toafa:
9onde os seus pais me tentaram e me puseram à prova, e viram as minhas obras durante quarenta anos.
9‌ʻAia naʻe ʻahiʻahiʻi au ʻe hoʻomou ngaahi tamai, pea nau ʻahiʻahi kiate au, ʻonau mamata ki heʻeku ngaahi ngaue ʻi he taʻu ʻe fāngofulu.
10Por isso, fiquei indignado com aquela geração, e disse: ‘Eles sempre erram em seus corações, e não conheceram os meus caminhos.’
10Ko ia ne u fehiʻa ai ki he toʻutangata ko ia, peau pehē, ‘ʻOku nau he maʻuaipē ʻi honau loto: pea ʻoku ʻikai te nau ʻilo hoku ngaahi hala.’
11Assim, jurei na minha ira: ‘Eles não entrarão no meu descanso.’”
11Ko ia ne u fuakava ai ʻi heʻeku houhau, ‘E ʻikai te nau hū ki hoku mālōlōʻanga.)’”
12Tenham cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha um coração mau e incrédulo que se afaste do Deus vivo;
12Tokanga, ʻe kāinga, telia naʻa ai hamou tokotaha ha loto kovi ʻo taʻetui, he mavahe mei he ʻOtua moʻui.
13mas exortem uns aos outros todos os dias, enquanto ainda se diz “Hoje”, para que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado.
13Ka ke feakonakiʻaki ʻakimoutolu ʻi he ʻaho kotoa pē, ʻoku lolotonga hono ui, “Ko e ʻaho ni;” telia naʻa mataila hamou tokotaha ʻi he fakakākaaʻi ʻe he angahala.
14Pois nos tornamos participantes de Cristo, se mantivermos firme até o fim a confiança que tivemos desde o princípio,
14He kuo maʻu ʻekitautolu ʻa Kalaisi, ʻo kapau te tau kuku maʻu ʻa ʻetau fuofua tui ʻo aʻu ki he ikuʻanga;
15enquanto se diz: “Hoje, se vocês ouvirem a sua voz, não endureçam os seus corações, como na rebelião.”
15Pea lolotonga ʻoku pehē, “Ko e ʻaho ni, ʻo kapau te mou fanongo ki hono leʻo, ʻoua naʻa fakafefeka homou loto, ʻo hangē ko ia ʻi he fakahouhau.”
16Pois quem foram os que, quando ouviram, se rebelaram? Não foram todos os que saíram do Egito liderados por Moisés?
16He ko hai naʻe fakahouhau ʻi he hili ʻenau fanongo? ʻIkai ko kinautolu kotoa pē naʻe haʻu mei ʻIsipite ia Mōsese?
17E com quem ele ficou indignado durante quarenta anos? Não foi com aqueles que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
17Ka ko hai ne houhau ai ia ʻi he taʻu ʻe fāngofulu? ʻIkai ko kinautolu naʻe angahala, pea tō honau ʻangaʻanga ʻi he toafa?
18E a quem ele jurou que não entrariam no seu descanso, senão àqueles que foram desobedientes?
18Pea naʻe fuakava ia kia hai “ʻe ʻikai te nau hū ki hono mālōlōʻanga,” ka kiate kinautolu pe naʻe taʻetui?
19Vemos, assim, que eles não puderam entrar por causa da incredulidade.
19Ko ia ʻoku tau ʻilo, naʻe ʻikai faʻa hū atu ʻakinautolu ko e meʻa ʻi he taʻetui.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.