Gênesis 25
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Abraão tomou outra mulher, e o nome dela era Quetura.
1Abraham loe zu maeto lak let, anih ih ahmin loe Keturah.
2Ela lhe deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
2Anih mah Zimran, Jokshan, Medan, Median, Ishbak hoi Shuah to sak pae.
3Jocsã gerou a Seba e a Dedã. Os filhos de Dedã foram os assurins, os letusins e os leumins.
3Jokshan mah Sheba hoi Dedan to sak. Dedan ih caanawk loe Asshur kaminawk, Letush kaminawk hoi Leum kaminawk ah oh o.
4Os filhos de Midiã foram Efa, Efer, Enoque, Abida e Elda. Todos estes foram filhos de Quetura.
4Midian caanawk loe Ephah, Epher, Hanok, Abidah hoi Eldaah. Hae kaminawk boih loe Keturah mah sak ih caanawk ah oh o.
5Abraão deu tudo o que tinha a Isaque,
5Abraham loe a tawnh ih hmuennawk boih Issak hanah paek.
6mas Abraão deu presentes aos filhos das concubinas de Abraão. Enquanto ele ainda vivia, ele os enviou para longe de Isaque, seu filho, para o leste, para a terra do oriente.
6Toe a hing naah angmah zula ih caanawk hanah tangqumnawk to a paek moe, nihcae to a capa Issak hma hoi ni angyae bangah patoeh boih.
7Estes são os dias dos anos da vida de Abraão que ele viveu: cento e setenta e cinco anos.
7Abraham loe mitong boeh moe, saning cumvai qui sarih, pangato hing.
8Abraão entregou o seu espírito e morreu em boa velhice, um homem idoso e cheio de anos, e foi reunido ao seu povo.
8To tiah mitong moe, hinghaih qui apet pacoengah a duek, to pacoengah angmah ih kaminawk khaeah caeh.
9Isaque e Ismael, seus filhos, o sepultaram na caverna de Macpela, no campo de Efrom, filho de Zoar, o heteu, que fica perto de Manre,
9A caa Issak hoi Ishmael mah Mamre vangpui pha ai nathuem ih, Hit kami Zohar capa Ephron ih lawk thungah kaom, Makpelah thlung khaw thungah aphum hoi.
10o campo que Abraão comprou dos filhos de Hete. Abraão foi sepultado lá com Sara, sua mulher.
10To lawk loe Abraham mah Hit kaminawk khaeah qanh; Abraham hoi a zu Sarah loe to ahmuen ah aphum hoi hmaek.
11Após a morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, seu filho. Isaque habitava perto de Beer-Laai-Roi.
11Abraham duek pacoengah, Sithaw mah Issak to tahamhoihaih paek; Issak loe Beer Lahai Roi taengah khosak.
12Ora, esta é a história das gerações de Ismael, filho de Abraão, que Hagar, a egípcia, serva de Sara, deu à luz a Abraão.
12Sarah ih tamna Izip tanuh, Hagar mah Abraham han sak pae ih, Abraham capa Ishmael ih caanawk kawng loe hae tiah oh.
13Estes são os nomes dos filhos de Ismael, pelos seus nomes, de acordo com a ordem de seu nascimento: o primogênito de Ismael, Nebaiote, depois Quedar, Adbeel, Mibsão,
13Ishmael caanawk ih ahmin loe, angmacae acaeng anghumhaih ahmin baktih toengah, calu ah Nebajoth, Keder, Adbeel, Mibsam;
14Misma, Dumá, Massá,
14Mishma, Dumah, Massa,
15Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
15Hadar, Tema, Jetur, Naphish hoi Kedemah;
16Estes são os filhos de Ismael, e estes são os seus nomes, por suas vilas e por seus acampamentos: doze príncipes, segundo as suas nações.
16hae kaminawk loe Ishmael ih caa ah oh o, to tiah ahmin kaom kaminawk loe, angmacae ih vangpui, angmacae misa abuephaih baktih toengah, acaeng hatlai hnetto ukkung ah oh o roep.
17Estes são os anos da vida de Ismael: cento e trinta e sete anos. Ele entregou o seu espírito e morreu, e foi reunido ao seu povo.
17Ishamael loe saning cumvai qui thum, sarihto hing; a hinghaih qui apet moe, duek pacoengah, angmah ih kaminawk khaeah angkuem.
18Eles habitaram desde Havilá até Sur, que fica diante do Egito, indo em direção à Assíria. Ele habitou diante de todos os seus parentes.
18Anih ih caanawk loe Assyria prae caehhaih loklam, Havilah hoi Izip prae ni angyae bang ih Shur vangpui khoek to khosak o; anih loe angmah ih nawkamyanawk boih hma ah duek.
19Esta é a história das gerações de Isaque, filho de Abraão. Abraão gerou a Isaque.
19Abraham capa, Issak kawng loe hae tiah oh; Abraham mah Issak to sak;
20Isaque tinha quarenta anos quando tomou Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, irmã de Labão, o arameu, para ser sua mulher.
20Issak loe Padan Aram ahmuen ah kaom, Syria acaeng Bethuel ih canu, Syria acaeng Laban ih tanuh, Rebekah to zu ah lak naah, saning qui palito oh boeh.
21Isaque suplicou ao SENHOR por sua mulher, porque ela era estéril. O SENHOR ouviu a sua súplica, e Rebeca, sua mulher, concebeu.
21A zu loe caa kaak pongah, Issak mah a zu hanah Angraeng khaeah lawkthuih pae; Angraeng mah lawkthuihaih lok to tahngaih pae pongah, a zu Rebekah loe zokpomh.
22As crianças lutavam uma com a outra dentro dela. Ela disse: “Se é assim, por que continuo vivendo?” Então ela foi consultar o SENHOR.
22A zok thung ih nawkta loe maeto hoi maeto ang-et hoi khing; to naah amno mah, Tipongah hae tiah oh vai? tiah poek. To pongah lokdueng hanah Angraeng khaeah a caeh.
23O SENHOR lhe disse: “Duas nações estão em seu ventre. Dois povos serão separados do seu corpo. Um povo será mais forte do que o outro povo. O mais velho servirá ao mais novo.”
23Angraeng mah anih khaeah, Na zok thungah kami acaeng hnetto oh; na zok thung hoiah tuinuen kalah acaeng hnetto tacawt tih; acaeng maeto loe kalah acaeng maeto pongah thacak kue ueloe, kacoeh mah kanawk ih tok to sah pae tih, tiah a naa.
24Quando se cumpriram os dias para ela dar à luz, eis que havia gêmeos em seu ventre.
24Nawkta zahhaih tue phak naah, anih zok thung ih nawkta loe angphae.
25O primeiro saiu todo vermelho, como uma veste de pelos. Eles o chamaram de Esaú.
25Tacawt hmaloe loe ngan to thim dung, a tak loe amui cing ah oh; to pongah anih to Esau, tiah ahmin phui.
26Depois disso, saiu o seu irmão, e a sua mão segurava o calcanhar de Esaú. Ele foi chamado de Jacó. Isaque tinha sessenta anos quando ela os deu à luz.
26To pacoengah amnawk to tapen; a ban hoiah Esau ih khok tahmawh to patawnh; to pongah anih to Jakob, tiah ahmin sak; Rebakah mah nihnik to sak naah, Issak loe saning qui tarukto oh boeh.
27Os meninos cresceram. Esaú era um caçador habilidoso, um homem do campo. Jacó era um homem pacato, que habitava em tendas.
27Nawkta hnik loe qoeng hoi tahang, Esau loe moi kat kop kami, moi zoep thaih kami ah oh; toe Jakob loe kaom duem kami ah oh moe, kahni imthung ah oh.
28Ora, Isaque amava Esaú, porque comia da sua caça. Rebeca, porém, amava Jacó.
28Issak loe taw ih moi to caak pongah Esau to palung, toe Rebekah mah loe Jakob to palung.
29Jacó fez um ensopado. Esaú chegou do campo, e estava faminto.
29Nito naah loe Jakob mah caak koi maeto thongh, to naah Esau loe taw hoiah angzoh moe, zok amthlam parai pongah,
30Esaú disse a Jacó: “Por favor, dê-me de comer um pouco desse ensopado vermelho, pois estou faminto.” Por isso o seu nome foi chamado Edom.
30Esau mah Jakob khaeah, Na thongh ih kamling huep caak koi to na paek thoem ah, zok amthlam parai boeh, tiah a naa. To pongah anih ih ahmin to Edom, tiah sak.
31Jacó disse: “Primeiro, venda-me o seu direito de primogenitura.”
31To naah Jakob mah, Calu ah na ohhaih to vaihniah kai khaeah na zaw ah, tiah a naa.
32Esaú disse: “Eis que estou a ponto de morrer. De que me serve o direito de primogenitura?”
32To naah Esau mah, Khenah, ka duek tom boeh; calu ah ohhaih loe timaw atho oh? tiah a thuih.
33Jacó disse: “Jure-me primeiro.” Ele lhe jurou. Ele vendeu o seu direito de primogenitura a Jacó.
33Jakob mah vaihniah kai khaeah lokkamhaih sah ah, tiah a naa. Esau mah anih khaeah lokkamhaih sak pacoengah, calu ah ohhaih to Jakob khaeah a zawh.
34Jacó deu a Esaú pão e ensopado de lentilhas. Ele comeu e bebeu, levantou-se e seguiu o seu caminho. Assim, Esaú desprezou o seu direito de primogenitura.
34To pacoengah Jakob mah takaw hoi peh to Esau hanah paek; anih mah caak moe, naek pacoengah, angthawk moe, a caeh. To tiah Esau mah calu ah ohhaih to khet patoek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.