Atos
Chapter 17
Bíblia Portuguesa Mundia…

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Old Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Depois de passarem por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
1Te phoeiah Amphipolis neh Apollonia te a hil rhoi tih Thessalonika la pawk rhoi. Te ah te Judah rhoek kah tunim om.
2Paulo, segundo o seu costume, foi à sinagoga; e por três sábados discutiu com eles a partir das Escrituras,
2Te vaengah a sainoek bangla Paul te amih taengla kun tih Sabbath voei thum amih taengah olcim te a thui.
3explicando e demonstrando que o Cristo tinha que sofrer e ressuscitar dentre os mortos, e dizendo: “Este Jesus, que eu lhes anuncio, é o Cristo.”
3Te vaengah, “Khrih he patang tih duek lamkah a thoh a kuek te khaw, Jesuh amah tah Khrih ni. Anih te ni kai loh nangmih taengah ka doek,” tila a ong pah tih a tawn pah.
4Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas: uma grande multidão de gregos devotos, e muitas mulheres de destaque.
4Te vaengah amih khuikah hlangvang tah ngailaem tih Paul neh Silas taengla kibaeng uh. Greek rhoek khuiah huta rhaengpuei a yet loh a bawk uh tih tanglue rhoek khaw a yool mai moenih.
5Mas os judeus não persuadidos levaram consigo alguns homens perversos da praça do mercado e, ajuntando uma multidão, alvoroçaram a cidade. Invadindo a casa de Jasão, procuravam trazê-los para fora, ao povo.
5Tedae Judah rhoek te a thatlai uh dongah boethae hlang rhoek te dumlo lailo la hlangvang a khuen tih khopuei ah sarhingrhup la a a kuk uh. Te phoeiah Jason im te a pai thil uh tih amih rhoi te rhaengpuei taengah phoe sak ham a toem uh.
6Quando não os encontraram, arrastaram Jasão e alguns irmãos perante as autoridades da cidade, clamando: “Estes que têm virado o mundo de cabeça para baixo chegaram também aqui,
6Tedae amih rhoi te a hmuh uh pawt vaengah Jason neh manuca rhoek hlangvang te khoboei rhoek taengla a mawt uh. Te phoeiah, “Amih loh lunglai a palet uh tih he la om rhoi coeng.
7os quais Jasão recebeu. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus!”
7Amih te Jason loh a doe. Te dongah amih tah Kaisar kah oltloek te boeih a khoboe thil uh tih, 'Manghai tloe Jesuh om,’ a ti uh, “tila pang uh.
8A multidão e as autoridades da cidade ficaram perturbadas quando ouviram estas coisas.
8Te te a yaak uh vaengah hlangping neh khoboei rhoek khaw thuen uh.
9Tendo recebido fiança de Jasão e dos demais, eles os soltaram.
9Tedae Jason neh a tloe rhoek taengkah a doe uh khangrhang daengah amih te a hlah uh.
10Os irmãos enviaram imediatamente Paulo e Silas de noite para Bereia. Quando chegaram, foram à sinagoga judaica.
10Te dongah Paul neh Silas te manuca rhoek loh khoyin ah Berea la pahoi a tueih uh. A pha uh vaengah Judah rhoek kah tunim ah kun uh.
11Ora, estes foram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a disposição, examinando as Escrituras diariamente para ver se estas coisas eram assim.
11Tedae amih tah Thessalonika kah rhoek lakah hlangtang la om uh. Amih tah khalanah cungkuem neh olka te a doe uh. Hno he om tang nim tila hnin takuem ah cacim te a thuep uh.
12Muitos deles, portanto, creram; também das mulheres gregas de destaque, e muitos homens.
12Te dongah amih khuikah loh muep a tangnah uh. Te veangkah Greek huta tongpa hlangcong khaw a yool mai moenih.
13Mas quando os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá da mesma forma, agitando as multidões.
13Paul loh Berea ah Pathen kah olka a doek van tila Thessalonika lamkah Judah rhoek loh a ming uh. Te vaengah ha lo uh tih a hinghoek dongah hlangping te a hinghuen sak uh.
14Então os irmãos enviaram imediatamente Paulo para ir até o mar, mas Silas e Timóteo ainda permaneceram lá.
14Te dongah tuitunli duela caeh sak ham manuca rhoek loh Paul te pahoi a thak uh. Tedae Silas neh Timothy tah pahoi duem rhoi pueng.
15Mas os que escoltavam Paulo o levaram até Atenas. Recebendo uma ordem para Silas e Timóteo, de que viessem a ele o mais rápido possível, eles partiram.
15Te vaengkah a hmoel rhoek loh Paul te Athens duela a thak uh. Te phoeiah Silas neh Timothy te anih taengah thamaa la lo sak ham olpaek te a doe uh tih bal uh.
16Ora, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se indignava ao ver a cidade cheia de ídolos.
16Amih te Paul loh Athens ah a rhing. Khopuei mueirhol la a poeh te a hmuh vaengah a mueihla tah a khuiah umya.
17Portanto, ele argumentava na sinagoga com os judeus e as pessoas devotas, e na praça do mercado todos os dias com aqueles que se encontravam com ele.
17Te dongah tunim kah Judah rhoek nen khaw, aka bawk rhoek nen khaw, hnin takuem kah hnoyoih hmuen ah a hmuh rhoek taengah khaw a thuingong uh.
18Alguns dos filósofos epicureus e estoicos também conversavam com ele. Alguns diziam: “O que este tagarela quer dizer?” Outros diziam: “Ele parece anunciar divindades estrangeiras”, porque ele pregava a Jesus e a ressurreição.
18A lak vaengah Epikouri neh Satoiko kah poeksoemkung rhoek long khaw anih te a loepdak uh. Te dongah a ngen loh, “Olom loh banim thui a ngaih he. A tloe rhoek loh, “Kholong kah sungrhai aka thuikung i ti. Jesuh neh thohkoepnah ni a phong,” a ti uh.
19Eles o agarraram e o levaram ao Areópago, dizendo: “Podemos saber que novo ensino é este de que você está falando?
19Anih te a tuuk uh tih Areo Pagos la a khuen uh phoeiah, “Nang loh a thai la thuituennah dongah na thui te ka ming uh thai aya?
20Pois você traz certas coisas estranhas aos nossos ouvidos. Queremos saber, portanto, o que estas coisas significam.”
20Kaimih hnavue ah nang khuen dongah a ngen tah suel coeng. Te dongah tekah a ti ngaih te ming ham ka cai uh,” a ti uh.
21Ora, todos os atenienses e os estrangeiros que ali viviam não passavam o seu tempo em outra coisa senão em dizer ou ouvir alguma novidade.
21Te vaengkah Athen pum neh aka laiom yinlai ham khaw a tloe moenih. A hoeng hoep vaengah pakhat khaw a thui tih a thai la pakhat khaw a yaak uh.
22Paulo levantou-se no meio do Areópago e disse: “Homens de Atenas, percebo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
22Te dongah Paul loh Areo Pagos laklung ah pai tih, “Athen hlang rhoek, cungkuem dongah na cuep uh te ka hmuh.
23Pois, ao passar e observar os objetos de sua adoração, encontrei também um altar com esta inscrição: ‘A UM DEUS DESCONHECIDO’. Portanto, o que vocês adoram em ignorância, isso é o que eu lhes anuncio.
23Tedae ka caeh vengah na bawknah te ka thuep hatah hmueihtuk pakhat dongah MANGVAWT Pathen la a daek te ka hmuh bal. Te dongah mangvawt taengah tho na thueng uh. He ni kai loh nangmih taengah ka doek.
24O Deus que fez o mundo e todas as coisas que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos.
24Diklai neh a khuikah boeih aka saii Pathen, vaan neh diklai kah Boeipa la aka om he kutsai bawkim ah kho a sak moenih. Hlanghing kut loh a yuh a yam ham pakhat khaw a kuek moenih.
25Nem é servido por mãos de homens, como se precisasse de alguma coisa, visto que ele mesmo dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
25Amah loh a cungkuem taengah hingnah, hiil neh a cungkuem he a paek.
26De um só sangue ele fez todos os povos para habitarem sobre toda a face da terra, determinando os tempos estabelecidos e os limites de suas habitações,
26Pakhat lamloh diklai hman boeih ah khosak ham namtom hlang boeih khaw a saii. Khoning a hmoel tih amih omnah te khorhi la a suem pah.
27para que buscassem ao Senhor, se porventura pudessem alcançá-lo e encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
27Pathen te a toem atah amah te tapkhoeh m'phathuep sak tih m'ming sak ni. Tedae amah te mamih pakhat rhip taeng lamloh lakhla la a om moenih.
28‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos.’ Como alguns dos seus próprios poetas disseram: ‘Pois nós também somos sua descendência.’
28Amah dongah n'hing uh tih m'pongpa la ng'om uh. Nangmih khui kah hlangvang loh hlohlai neh a thui vanbangla, amah kah namtu la n'om uh.
29Sendo, pois, descendência de Deus, não devemos pensar que a Natureza Divina é semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra, esculpida pela arte e imaginação do homem.
29Pathen kah namtu la aka om loh sui, ngun, lungto, bungkhutnah kutnoek neh hlang kah poeknah he Pathen bangla om tila poek ham a om moenih.
30Portanto, Deus não levou em conta os tempos de ignorância. Mas agora ele ordena que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam,
30Kotalhnah tue vaengah Pathen loh n'hnoelrhoeng mai cakhaw hlang boeih te yut sak ham khotomrhali a uen coeng.
31porque ele determinou um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou; e deu a todos a garantia disso, ressuscitando-o dentre os mortos.”
31A hmoel hlang loh duengnah dongah lunglai he laitloek thil ham khohnin te a pai sak coeng. Anih te duek lamkah a thoh tih a cungkuem ham tangnah khaw a soep sak,” a ti nah.
32Ora, quando ouviram falar da ressurreição dos mortos, alguns zombaram; mas outros disseram: “Queremos ouvi-lo novamente a respeito disso.”
32Duek lamkah thohkoepnah te a yaak uh vaengah hlangvang loh nueih thil cakhaw a ngen long tah, “Nang kawng he koep ka hnatun bal ni,” a ti uh.
33Assim Paulo saiu do meio deles.
33Te vanbangla Paul tah amih khui lamkah loh vik nong.
34Mas alguns homens se juntaram a ele e creram, incluindo Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
34Tedae aka tangnah hlang hlangvang rhoek tah Paul taengah kap uh. Amih khuiah Areopagite khoboei Dionysus, te phoeiah huta pakhat, a ming ah Damaris neh amih taengkah a tloe rhoek khaw om uh.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.