Atos 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Em Icônio, eles entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
1Ikoniam a pha vaengah Judah rhoek kah tunim la kun rhoi tih a thui bal dongah Judah neh Greek rhaengpuei te yet loh a tangnah uh.
2Mas os judeus incrédulos incitaram os gentios contra os irmãos e os encheram de ressentimento.
2Te vaengah olaek Judah rhoek loh namtom kah a hinglu te a cahoeh pa uh tih manuca rhoek te a hnaep uh.
3Portanto, eles ficaram ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que sinais e maravilhas fossem feitos por meio deles.
3Te dongah Boeipa ham sayalh la a tue puet a loh rhoi tih a lungvatnah ol te a phong. Miknoek neh khobae rhambae amih rhoi kut neh saii ham a paek.
4Mas a multidão da cidade estava dividida. Uma parte tomou o partido dos judeus, e a outra parte, o dos apóstolos.
4Tedae kho khuikah rhaengpuei tah paek uh thae tih, hlangvang loh Judah rhoek taengah, hlangvang loh caeltueih rhoek taengah om uh.
5Quando houve um violento intento, tanto por parte dos gentios como dos judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los,
5Te vaengah amih rhoi neet ham neh dae hamla namtom rhoek khaw, Judah rhoek neh a boei rhoek khaw thathohnah a khueh.
6eles, percebendo isso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe, e para a região circunvizinha.
6A yaak uh vaengah Lukaonia kho rhoek, Lustra neh Derbe pingpang la yong uh tih,
7Ali eles pregaram o Evangelho.
7olthangthen aka phong la pahoi om uh.
8Em Listra estava sentado um certo homem, sem forças nos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
8Lustra ah tattloel hlang pakhat tah a kho dongah sut ngol. Anih tah a manu bung lamkah khawn coeng tih a pongpa noek moenih.
9Ele ouvia Paulo falar, o qual, olhando fixamente para ele e vendo que tinha fé para ser curado,
9Anih long khaw Paul kah a thui te a hnatun. Anih te Paul loh a hmaitang hatah a hoeih hamla tangnah a khueh te a hmuh.
10disse em alta voz: “Levante-se direito sobre os seus pés!” Ele deu um salto e andou.
10Te dongah ol ue la, “Na kho dongah a dueng la pai,” a ti nah. Te daengah dawm soi tih cet.
11Quando a multidão viu o que Paulo tinha feito, gritou em língua licaônica: “Os deuses desceram até nós em semelhança de homens!”
11Paul kah a saii te hlangping loh a hmuh uh vaengah a ol a huel uh tih Lukaonia ol neh, “Pathen rhoi tah hlang la ha saa uh tih mamih taengla ha rhum rhoi coeng,” a ti uh.
12Eles chamaram Barnabé de “Júpiter”, e Paulo de “Mercúrio”, porque era ele o orador principal.
12Paul tah olka neh aka poek la a om dongah Barnabas te Zeus, Paul te khaw Hermes a sui uh.
13O sacerdote de Júpiter, cujo templo ficava em frente à cidade deles, trouxe bois e guirlandas para as portas, e queria oferecer um sacrifício juntamente com as multidões.
13Kho taengah aka om Zeus khosoih long khaw hmueih nawn ham a ngaih dongah vaito neh rhaihulh te vongka kah hlangping taengla hang khuen.
14Mas quando os apóstolos, Barnabé e Paulo, ouviram isso, rasgaram as suas roupas e correram para o meio da multidão, clamando:
14Tedae caeltueih rhoi Barnabas neh Paul loh a yaak rhoi vaengah a himbai te a phen rhoi phoeiah hlangping te a muk rhoi tih pang rhoi.
15“Homens, por que vocês estão fazendo estas coisas? Nós também somos homens da mesma natureza que vocês, e lhes anunciamos o Evangelho, para que vocês abandonem essas coisas inúteis e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
15Te vaengah, “Ka hlang rhoek aw hekah he bahamlae na saii uh. Kaimih rhoi khaw nangmih bangla hlang van boeiloeih ni. A honghi lamloh aka hing Pathen taengla na bal uh ham ni nangmih taengah olthangthen thui la a om. Amah loh vaan neh diklai, tuitunli neh a khuikah aka om boeih khaw a saii.
16o qual, nas gerações passadas, permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
16Khum tangtae rhuirhong khuiah khaw namtom boeih te amah loh a longpuei ah pongpa sak ham a khueh.
17Contudo, ele não deixou de dar testemunho de si mesmo, porquanto fez o bem e lhes deu chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo os nossos corações de alimento e alegria.”
17Te vaengah a then saii te a hlahpham tih amah kawng te a bil moenih. Khoning vaengah a thaitak la nangmih taengah vaan rhotui khaw m'paek dongah ni na thinko te buh neh omngaihnah neh a hah,” a ti nah rhoi.
18Mesmo com essas palavras, mal conseguiram impedir as multidões de lhes oferecerem sacrifício.
18Hnaeng hnaeng a thui rhoi long te ni amih rhoi taengah hmueih ngawn pawt ham hlangping te a duem sak pueng.
19Mas alguns judeus de Antioquia e de Icônio chegaram ali e, tendo persuadido as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, supondo que ele estivesse morto.
19Te vaengah Antiok neh Ikonium lamkah aka pawk Judah rhoek loh hlangping te a yoek tih Paul te a dae uh. Anih te duek coini tila a poek uh dongah khopuei vongvoel la a mawt uh.
20Mas, enquanto os discípulos estavam ao redor dele, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, ele partiu com Barnabé para Derbe.
20Tedae anih te hnukbang rhoek loh a vael uh vaengah thoo tih khopuei khuila kun. A vuen ah Barnabas neh Derbe la cet rhoi.
21Depois de pregarem o Evangelho naquela cidade e fazerem muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
21Olthangthen a phong uh loh khopuei te muep a bang sak phoeiah Lustra, Ikonium neh Antiok la bal uh.
22fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a continuar na fé, e dizendo que é por meio de muitas aflições que devemos entrar no Reino de Deus.
22Hnukbang rhoek kah a hinglu te a thoh phoeiah, “Tangnah dongah ngol pai thai ham neh Pathen ram khuiah kun ham he mamih loh phacip phabaem muep tong ham a kuek, “tila a hloep.
23Depois de designarem presbíteros para eles em cada igreja e orarem com jejum, confiaram-nos ao Senhor em quem haviam crido.
23Hlangboel takuem ah amamih kah a ham la a coelh rhoek te khaw yaehnah neh thangthui uh tih aka tangnah te Boeipa amah taengah taengah a nawn uh.
24Eles passaram pela Pisídia e chegaram à Panfília.
24Te phoeiah Pisidia te a paan rhoi tih Pamphylia la pawk rhoi.
25Quando haviam anunciado a palavra em Perge, desceram para Atália.
25Perga ah olka a thui rhoi tih Attalia la suntla rhoi.
26Dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido confiados à graça de Deus para a obra que haviam cumprido.
26Te lamkah loh Antiok la kat rhoi. Te lamloh bibi coeng sak ham Pathen kah lungvatnah dongah tloeng la om coeng.
27Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo o que Deus havia feito por meio deles, e que ele havia aberto uma porta de fé para as nações.
27A pha rhoi vaengah hlangboel te a cului tih Pathen loh amih rhoi taengah a saii boeih neh namtom rhoek ham tangnah thohka a ong pah te a puen pah.
28Eles ficaram ali com os discípulos por muito tempo.
28Tedae hnukbang rhoek taengah a tue a loh rhoi khaw yool van pawh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.