Atos 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Saulo, porém, ainda respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Ele se apresentou ao sumo sacerdote
1Te vaengah Saul tah Boeipa kah hnukbang rhoek te hihhamnah neh ngawnnah dongah phit pueng.
2e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, para que, se encontrasse alguns que fossem do Caminho, quer homens quer mulheres, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
2Te dongah khosoihham te a paan tih Damasku la, tunim la, longpuei kah a hmuh sarhui, huta khaw tongpa khaw a om atah khih pahoi tih, Jerusalem la thak ham te capat a bih,
3Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
3Te phoeiah cet tih Damasku a pha tom vaengah Vaan lamkah vangnah loh anih te buengrhuet a tue,
4Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
4Te vaengah diklai dongla bung tih ol pakhat a yaak tah, “Saul, Saul, balae tih kai nan hnaemtaek?” a ti nah.
5Ele perguntou: “Quem és tu, Senhor?” O Senhor disse: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
5Te dongah, “Nang te ulae Boeipa,” a ti nah hatah, “ Kai tah nang loh na hnaemtaek Jesuh ni.
6Mas levante-se e entre na cidade, e lhe será dito o que você deve fazer.”
6Tedae thoo lamtah kho khuila kun laeh. Na saii hamla a kuek te namah taengah han thui bitni,” a ti nah.
7Os homens que viajavam com ele pararam emudecidos, ouvindo o som, mas não vendo ninguém.
7Te vaengah anih neh aka yiin hmaih hlang rhoek loh tangawk la pai uh. Ol tah a yaak uh dae a muei tah hmu uh pawh,
8Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não via ninguém. Então o conduziram pela mão até Damasco.
8Saul loh diklai lamkah a thoh hang vaengah a mik a dai hatah ba khaw hmu pawh.
9Ele ficou sem ver por três dias, e não comeu nem bebeu.
9Te dongah anih te a mawt uh tih Damasku la a khuen uh. Te vaengah hmu voel pawt tih a caak a ok mueh la hnin thum om,
10Havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe disse em uma visão: “Ananias!” Ele respondeu: “Aqui estou, Senhor.”
10Te vaengah hnukbang pakhat, a ming ah Ananias te Damasku ah om, Anih te Boeipa loh mangthui neh, “ Ananias,” a ti nah. Te dongah, “Boeipa ka om he,” a ti nah.
11O Senhor lhe disse: “Levante-se e vá à rua chamada Direita, e pergunte na casa de Judá por um homem chamado Saulo, de Tarso. Pois ele está orando,
11Te phoeiah Boeipa loh anih te, “ Thoo, imhlai laklo ah a dueng la a khue te paan lamtah, Tarsus hoel, a ming ah Sual te Judas im ah tlap, Anih te thangthui la ko te .
12e em uma visão ele viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a visão.”
12A mangthui dongah hlang pakhat, a ming ah Ananias te ha kun tih anih te kut a tloeng thil daengah ni a mik tueng rhoe a tueng eh?,” a ti nah.
13Mas Ananias respondeu: “Senhor, tenho ouvido de muitos a respeito desse homem, de quanto mal ele fez aos teus santos em Jerusalém.
13Te dongah Ananias loh, “Boeipa, tekah hlang kawng te hlang taeng lamloh boeih ka yaak coeng . Jerusalem ah na hlangcim taengah a saii te khaw bahoeng thae aih coeng.
14E aqui ele tem autoridade dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.”
14He ah khaw na ming aka khue rhoek boeih te khih hamla khosoihham rhoek taengkah saithainah a khueh,” a ti nah.
15Mas o Senhor lhe disse: “Vá, pois ele é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome às nações, aos reis e aos filhos de Israel.
15Tedae Boeipa loh anih te, “ Cet ngawn, anih tah Israel ca rhoek kah manghai rhoek neh namtom rhoek hmaiah ka ming aka phuei la kamah ham a tuek conghol paitaeh la om coeng .
16Pois eu lhe mostrarei quantas coisas ele deve sofrer por causa do meu nome.”
16Ka ming kongah aka patang ham anih bahoeng a kuek te amah taengah kamah loh ka tueng bitni,” a ti nah.
17Ananias partiu e entrou na casa. Impondo-lhe as mãos, disse: “Irmão Saulo, o Senhor, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você recupere a visão e seja cheio do Espírito Santo.”
17Te daengah Ananias loh cet tih im khuila kun, Te phoeiah anih te kut a tloeng thil tih, “ Ka manuca Saul, na lo phai vaengkah longpuei ah nang taengla aka phoe Boeipa Jesuh loh kho na hmuh tih mueihla cim baetawt sak ham kai n'tueih coeng,” a ti nah.
18Imediatamente caiu dos seus olhos algo como escamas, e ele recuperou a visão. Ele se levantou e foi batizado.
18Te vaengah a mik lamkah te a lip bangla hel khaek, Kho khaw a hmuh dongah thoo tih anih te a nuem,
19Ele tomou alimento e se fortaleceu. Saulo passou vários dias com os discípulos que estavam em Damasco.
19Te phoeiah cak ok a doe tih a thaa koep sai, Te vaengah Damasku kah hnukbang rhoek taengah khohnin a yol om.
20Imediatamente, nas sinagogas, ele proclamava o Cristo, que ele é o Filho de Deus.
20Te phoeiah Jesuh tah Pathen capa ni tila tunim ah pahoi a hoe.
21Todos os que o ouviam ficavam maravilhados e diziam: “Não é este o homem que, em Jerusalém, perseguia os que invocavam esse nome? E ele não tinha vindo aqui com a intenção de levá-los presos aos principais sacerdotes?”
21Aka hnatun rhoek boeih loh limlum uh tih, “Jerusalem ah Boeipa ming aka phoei rhoek aka thup te anih nim, anih pawt nim. Amih te pin vetih khosoihham rhoek taengah aka thak ham ni he la ha pawk dae,” a ti uh.
22Mas Saulo se fortalecia cada vez mais, e confundia os judeus que viviam em Damasco, provando que este é o Cristo.
22Tedae Saul tah lat thaphoh uh tih Damasku kah Judah khosa rhoek te a huek, Te tah Khrih ni tila a cui sak.
23Quando se passaram muitos dias, os judeus conspiraram juntos para matá-lo,
23Tedae khohnin muep a di vaengah tah anih te ngawn ham Judah rhoek loh a taeng uh.
24mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões de dia e de noite para que pudessem matá-lo,
24Amih kah mangtaengnah te Saul loh a ming. Te vaengah anih ngawn hamla khoyin neh khothaih ah khaw vongka te a tawt uh.
25mas os seus discípulos o pegaram de noite e o desceram pelo muro, baixando-o em um cesto.
25Tedae a hnukbang rhoek loh khoyin ah a khuen uh tih voh khuiah a sang uh phoeiah pangbueng longah a colh uh.
26Quando Saulo chegou a Jerusalém, ele tentou juntar-se aos discípulos; mas todos tinham medo dele, não acreditando que fosse um discípulo.
26Jerusalem la a pawk vaengah hnukbang rhoek taengah kap ham a noemcai hatah anih te boeih a rhih uh. Hnukbang ni tila tangnah uh pawh.
27Mas Barnabé o acolheu, levou-o aos apóstolos e lhes declarou como ele tinha visto o Senhor no caminho, e que este lhe havia falado, e como em Damasco ele havia pregado ousadamente em nome de Jesus.
27Tedae Barnabas long tah anih te a sambai tih caeltueih rhoek taengla a khuen. Te phoeiah longpuei ah Boeipa a hmuh tih anih a voek te khaw, Damasku ah Jesuh ming dongah a sayalh te khaw, “amih taengah a thui pah.
28Ele ficou com eles, entrando em Jerusalém,
28Te dongah Jerusalem kah a voei a bal rhuet ah amih tengah om tih Boeipa ming neh sayalh la a thui.
29pregando ousadamente em nome do Senhor Jesus. Ele falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
29Tedae a thui vaengah Hellenist rhoek neh oelh uh thae tih anih te ngawn ham cai uh.
30Quando os irmãos souberam disso, levaram-no para Cesareia e o enviaram para Tarso.
30A manuca rhoek loh a ming dongah anih te Kaiserea la a khuen uh tih Tarsus la a tueih uh.
31Assim, as igrejas em toda a Judeia, Galileia e Samaria tinham paz e eram edificadas. Elas se multiplicavam, andando no temor do Senhor e no consolo do Espírito Santo.
31Te vaengah Judea, Galilee neh Samaria pum boeih kah hlangboel long khaw ngaimongnah a dang. Boeipa rhihnah neh hlinsai uh tih pongpa uh. Te dongah Cim Mueihla kah thaphohnah neh pinguh uh.
32Enquanto Pedro passava por todas aquelas regiões, ele desceu também aos santos que viviam em Lida.
32Peter khaw khotom rhali aka hil la om tih Lydda kah khosa hlangcim rhoek taeng khaw a pha,
33Lá ele encontrou um certo homem chamado Eneias, que estava acamado havia oito anos, porque era paralítico.
33Te vaengah aka khawn tih, phakdoeng dongah kum rhet aka yalh, hlang pakhat, a ming ah Aeneas te a hmuh,
34Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo o cura. Levante-se e arrume a sua cama!” Imediatamente ele se levantou.
34Peter loh, “Aeneas, Jesuh Khrih loh nang n'hoeih sak coeng. Thoo lamtah namah te khoem uh laeh,” a ti nah vaengah hlat thoo,
35Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
35Lydda neh Sharon kah khosa rhoek boeih loh anih te a hmuh uh vaengah Boeipa taengla bal uh.
36Havia em Jope uma certa discípula chamada Tabita, nome que, traduzido, significa Dorcas. Esta mulher era cheia de boas obras e atos de misericórdia que ela fazia.
36Joppa ah khaw hnukbang pakhat, a ming ah Tabitha te om van. Te te Dorkas a ti tih a thuicaih. Anih tah khoboe then neh a soep la om tih doedannah khaw a saii.
37Naqueles dias, ela ficou doente e morreu. Depois de lavá-la, eles a colocaram em um quarto no andar superior.
37Tedae a khohnin a pha vaengah tah anih te tlo tih duek. Te dongah anih te tui a hluk uh tih imhman ah a khueh uh.
38Como Lida era perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava lá, enviaram-lhe dois homens, implorando-lhe que não demorasse em ir até eles.
38Lydda neh Joppa he tah rhep a om dongah hnukbang rhoek loh Peter a om te a yaak uh. Te dongah hlang panit te a tueih uh tih, “Uelh mueh la kaimih taengah hang hil dae, “tila a tah uh.
39Pedro levantou-se e foi com eles. Quando ele chegou, levaram-no ao quarto no andar superior. Todas as viúvas ficaram ao redor dele, chorando e mostrando as túnicas e outras roupas que Dorcas havia feito enquanto estava com elas.
39Te dongah Peter te thoo tih amih te a puei, Anih a pha vaengah imhman la ana khuen uh. Anih a pai vanneh nuhmai rhoek loh boeih rhap uh tih Dorkas loh amih taengkah om vaengkah a saii angki neh himbai boeih te a tueng uh.
40Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo, disse: “Tabita, levante-se!” Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
40Tedae Peter loh poengla boeih a tueih tih khuklu cungkueng doela thangthui. Te phoeiah rhok taengla mael tih, “Tabitha, thoo,” a ti nah. Anih long khaw a mik te a daii hatah Peter te a hmuh tih koe ngol,
41Ele lhe deu a mão e a levantou. Chamando os santos e as viúvas, ele a apresentou viva.
41Te phoeiah anih te kut a doe tih a thoh, Hlangcim rhoek neh nuhmai rhoek te a khue tih Dorcas a hing te a tueng,
42Isso se tornou conhecido em toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
42Joppa kah tom boeih loh a ming la om coeng dongah hlang te yet loh Boeipa te a tangnah uh.
43Ele ficou muitos dias em Jope com um curtidor chamado Simão.
43Te vaengkah khohnin te yet a om khuiah Joppa kah hlang pakhat maehpho Simon taengah puet naeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.