2 Samuel 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Bible Mutal (Kosraean)
1Disseram a Joabe: “Eis que o rei chora e lamenta por Absalão.”
1Fwackyang nu sel Joab lah Tokosra David el tung ac arulana asor kacl Absalom.
2A vitória daquele dia se transformou em luto para todo o povo, pois o povo ouviu dizer naquele dia: “O rei está de luto por seu filho.”
2Ke ma inge, enganak lun mwet mweun nukewa lal David ke sripen kutangla lalos in len sac, ekla nu ke asor ac supwar, mweyen elos lohng lah tokosra el arulana asor ke wen natul.
3O povo entrou furtivamente na cidade naquele dia, como pessoas que se escondem de vergonha quando fogem da batalha.
3Elos mahsrikyak nu in siti ah, oana luman mwet mweun su ac mwekin elos fin kaing liki mweun uh.
4O rei cobriu o rosto, e o rei clamou em alta voz: “Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho!”
4Tokosra el nokomla mutal ac tung ke pusra lulap, “We, wen nutik! Wen nutik, Absalom! Absalom nutik!”
5Joabe entrou na casa do rei, e disse: “Hoje você cobriu de vergonha os rostos de todos os seus servos que hoje salvaram a sua vida, e as vidas dos seus filhos e das suas filhas, e as vidas das suas esposas, e as vidas das suas concubinas;
5Joab el som nu lohm sin tokosra ac fahk nu sel, “Misenge kom arulana akmwekinye mwet lom, aok elos su tuh molikomla oayapa molela wen nutum, acn nutum, mutan kiom ac mutan kulansap kiom.
6visto que você ama os que o odeiam e odeia os que o amam. Pois você declarou hoje que os líderes e os servos não são nada para você. Pois hoje eu percebo que, se Absalão estivesse vivo e todos nós tivéssemos morrido hoje, então isso lhe teria agradado muito.
6Kom lain mwet su lungse kom, ac akkeye mwet su srungekom! Kom arulana akkalemye lah mwet pwapa lom ac mwet mweun lom wangin sripalos nu sum. Nga liye tuh kom lukun arulana engan misenge funu Absalom pa moul a kut nukewa misa.
7Agora, portanto, levante-se, saia e fale para encorajar os seus servos; pois eu juro pelo SENHOR, se você não sair, nenhum homem ficará com você esta noite. E isso seria pior para você do que todo o mal que lhe sobreveio desde a sua juventude até agora.”
7Inge, fahla ac sang kutu kas in akkeye insien mwet lom an. Nga fulahk Inen LEUM GOD lah kom fin tia oru, na lututang wangin siefanna selos ac fah wi kom. Ma koluk se inge ac tuh alukela ma koluk nukewa ma sikyak nu sum in pacl oemeet me nu misenge.”
8Então o rei se levantou e sentou-se à porta da cidade. Informaram a todo o povo: “Eis que o rei está sentado à porta.” Então todo o povo veio perante o rei. Ora, os israelitas haviam fugido, cada homem para a sua tenda.
8Na tokosra el tukakek ac som muta apkuran nu ke mutunpot in siti ah. Mwet lal ah lohngak lah el oasr we, na elos nukewa som muta yorol. In pacl se ingan, mwet Israel nukewa folokla tari nu yen selos kais sie.
9Todo o povo estava em conflito por todas as tribos de Israel, dizendo: “O rei nos livrou das mãos dos nossos inimigos, e nos salvou das mãos dos filisteus; e agora ele fugiu da terra por causa de Absalão.
9In facl sac nufon elos mutawauk akukuin inmasrlolos sifacna ac fahk, “Tokosra David el molikutla liki mwet lokoalok lasr. El loangekutla liki mwet Philistia, a inge el kaingla lukel Absalom ac som liki facl se inge.
10Absalão, a quem ungimos sobre nós, morreu na batalha. Agora, portanto, por que vocês não dizem uma só palavra sobre trazer o rei de volta?”
10Kut tuh mosrwella Absalom elan tokosra lasr, a anwuki el ke mweun. Na efu ku wangin mwet som srike in folokunulma Tokosra David?”
11O rei Davi mandou dizer aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Falem aos anciãos de Judá, dizendo: 'Por que vocês seriam os últimos a trazer o rei de volta para a sua casa, uma vez que o clamor de todo o Israel chegou ao rei para o trazer de volta à sua casa?
11Pweng ke ma mwet Israel elos fahk inge sonol Tokosra David, na el supwalla Zadok mwet tol, ac Abiathar in siyuk sin mwet kol lun Judah, “Efu ku in kowos pa etok in folokunulla tokosra nu in lohm sel?
12Vocês são os meus irmãos. Vocês são os meus ossos e a minha carne. Por que então seriam os últimos a trazer o rei de volta?'
12Kowos sou luk. Kut srah sefanna ac ikwa sefanna. Efu ku in tuh kowos pa etok in folokinyume an?”
13Digam a Amasa: 'Você não é meus ossos e minha carne? Que Deus me faça assim, e muito mais, se você não for comandante do exército diante de mim continuamente em lugar de Joabe.'”
13David el oayapa sap elos in fahk nu sel Amasa, “Kom sou luk. Nga sulekomla in aolulla Joab kol mwet mweun luk ingela. Lela LEUM GOD Elan sringilyuwi ngan misa, nga fin tia oru oana nga fahk uh!”
14Ele inclinou o coração de todos os homens de Judá, como se fossem um só homem, de modo que mandaram dizer ao rei: “Volte, você e todos os seus servos.”
14Mwet Judah nukewa elos arulana insewowo ke kas lal David inge, ac elos sapla nu yorol elan foloko wi mwet pwapa lal nukewa.
15Assim o rei voltou e chegou ao Jordão. Judá foi a Gilgal para sair ao encontro do rei, para trazer o rei do outro lado do Jordão.
15Ke tokosra el folok ah, mwet Judah elos tuku sonol ke Infacl Jordan. Elos tuh tuku nu Gilgal in atlol ke el tupalla infacl ah.
16Simei, filho de Gera, o benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá ao encontro do rei Davi.
16In pacl sacna, Shimei mwet Benjamin, su wen natul Gera mwet Bahurim, el sulaklak som nu Infacl Jordan in osun nu sel David.
17Havia com ele mil homens de Benjamim, e Ziba, o servo da casa de Saul, e os seus quinze filhos e os seus vinte servos com ele; e eles atravessaram o Jordão na presença do rei.
17El us sie tausin mwet in sruf lal Benjamin welul. Ac Ziba, mwet kulansap lun sou lal Saul, el oayapa tuku wi wen singoul limekosr natul ac longoul mwet kulansap, ac elos sun Infacl Jordan meet liki tokosra.
18Um barco de travessia foi para trazer a família do rei, e para fazer o que ele achasse bom. Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei quando este havia atravessado o Jordão.
18Elos tupalla infacl ah in atlol tokosra ac sou lal ah, ac in oru ma nukewa ma tokosra el ac lungse elos in oru. Ke tokosra el akola elan tupalla infacl ah, Shimei el putati nu infohk uh ye mutal,
19Ele disse ao rei: “Não me impute iniquidade o meu senhor, nem se lembre do que o seu servo fez de perverso no dia em que o meu senhor, o rei, saiu de Jerusalém, para que o rei não leve isso a peito.
19ac fahk, “Leum luk, nunak munas mulkunla ma koluk nga orala ke len se kom tuh som liki Jerusalem. Nimet nununkeyu, ku sifil nunku kac.
20Pois o seu servo sabe que pecou. Portanto, eis que cheguei hoje como o primeiro de toda a casa de José a descer ao encontro do meu senhor, o rei.”
20Nga sifacna etu lah nga orala ma koluk se, pa sis nga pa mwet se emeet sin sruf in acn epang in tuku osun nu sum misenge.”
21Mas Abisai, filho de Zeruia, respondeu: “Simei não deveria ser morto por isso, porque amaldiçoou o ungido do SENHOR?”
21Abishai, wen natul Zeruiah, el kasla fahk mu, “Fal in anwuki Shimei, mweyen el tuh selngawi el su LEUM GOD El sulela tuh elan tokosra.”
22Davi disse: “O que tenho eu com vocês, filhos de Zeruia, para que hoje se tornem adversários para mim? Acaso algum homem será morto hoje em Israel? Pois não sei eu que hoje sou rei sobre Israel?”
22Tusruktu David el fahk nu sel Abishai ac Joab, tamulel lal ah, “Su siyuk nunak lomtal an? Ya komtal ac orek lokoalok nu sik? Inge nga pa tokosra lun Israel, na wangin mwet Israel ac fah anwuki misenge.”
23O rei disse a Simei: “Você não morrerá.” O rei lhe fez um juramento.
23Na el fahk nu sel Shimei, “Nga wuleot nu sum lah kom ac fah tia anwuki.”
24Mefibosete, neto de Saul, desceu ao encontro do rei; e ele não havia cuidado dos pés, nem aparado a barba, nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partiu até o dia em que voltou em paz.
24Na Mephibosheth, wen nutin natul Saul, el tufokla in osun nu sin tokosra. El tuh tiana olla nial, ku nawela alut lal, ku olla nuknuk lal ah oe ke pacl se tokosra el som liki acn Jerusalem nwe ke el kutangla foloko.
25Quando ele chegou de Jerusalém para se encontrar com o rei, o rei lhe perguntou: “Por que você não foi comigo, Mefibosete?”
25Ke Mephibosheth el tuku liki acn Jerusalem in osun nu sin tokosra, na tokosra el fahk nu sel, “Mephibosheth, kom tuh tia wiyu som. Efu?”
26Ele respondeu: “Meu senhor, ó rei, o meu servo me enganou. Pois o seu servo disse: 'Selarei um jumento para mim, para montá-lo e ir com o rei', porque o seu servo é aleijado.
26El topuk, “Leum luk, kom kalem kac lah nga mwet ul se. Nga tuh fahkang nu sin mwet kulansap luk elan akoela donkey nutik ah ngan kasrusr fac wikomla, tuh el tiana orala.
27E ele caluniou o seu servo perante o meu senhor, o rei; mas o meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus. Portanto, faça o que for bom aos seus olhos.
27El kaskas kikiap keik nu sum, leum fulat luk. Tusruktu kom oana sie lipufan lun God. Ke ma inge, oru ma kom nunku mu fal kom in oru.
28Pois toda a casa do meu pai não era senão homens condenados à morte perante o meu senhor, o rei; contudo, você colocou o seu servo entre os que comiam à sua própria mesa. Que direito tenho eu ainda para clamar mais alguma coisa ao rei?”
28Lukun fal tuh kom in uniya nufon mwet in sou lun papa tumuk ah, tuh pa kom tuh lela nu sik in wi mongo ke tepu lom uh. Wangin suwohs luk in siyuk kutepacna ma sum, leum fulat luk.”
29O rei lhe disse: “Por que você fala ainda mais sobre os seus assuntos? Eu determino: você e Ziba dividam a terra.”
29Tokosra el topuk, “Kom tia enenu in sifilpa fahk kutena ma, mweyen nga wotela tari lah kom, ac Ziba, pa ac tukeni ipeis ke acn lal Saul uh.”
30Mefibosete disse ao rei: “Sim, que ele fique com tudo, já que o meu senhor, o rei, voltou em paz para a sua própria casa.”
30Ac Mephibosheth el topuk, “Lela Ziba elan eis lal nufon. Nga tia enenu kutena ma sayen lah kom foloko nu acn sum uh ke wo ouiya.”
31Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim; e atravessou o Jordão com o rei, para conduzi-lo até a outra margem do Jordão.
31Barzillai mwet Gilead, el oayapa tufoki Rogelim me in tuh atlol tokosra ke el tupalla Infacl Jordan.
32Ora, Barzilai era um homem muito velho, de oitenta anos de idade. Ele havia provido o rei de sustento enquanto este ficou em Maanaim, pois era um homem muito rico e importante.
32Barzillai el arulana matu. El yac oalngoul. El arulana kasrup, ac el tuh sang mwe mongo nun tokosra ke pacl el muta Mahanaim.
33O rei disse a Barzilai: “Atravesse comigo, e eu o sustentarei comigo em Jerusalém.”
33Tokosra el fahk nu sel, “Fahsru wiyu som nu Jerusalem, ac nga ac fah karingin kom.”
34Barzilai respondeu ao rei: “Quantos são os dias dos anos da minha vida, para que eu suba com o rei a Jerusalém?
34Tuh Barzillai el fahk, “Nga ac tia moul paht. Mwe mea ngan wi tokosra som nu Jerusalem?
35Tenho oitenta anos de idade hoje. Posso eu discernir entre o que é bom e o que é ruim? Pode o seu servo sentir o sabor do que como ou do que bebo? Posso eu ainda ouvir a voz de cantores e cantoras? Por que, então, o seu servo seria mais um peso para o meu senhor, o rei?
35Nga sun yac oalngoul tari, ac wanginna ma nga sifil engan kac pacl inge. Nga tia ku in ema ma nga kang ac nim, ac nga tia ku in lohng pusren mwet on. Nga ac tuh akkemkatuye kom, leum luk.
36O seu servo passará um pouco além do Jordão com o rei. Por que o rei me recompensaria com tal recompensa?
36Nga kupansuwol nu ke kulang lulap lom uh. Tari, nga ac wi kom na alukela infacl ah kutu srisrik,
37Por favor, deixe o seu servo voltar, para que eu possa morrer em minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas eis aqui o seu servo Quimã; que ele atravesse com o meu senhor, o rei; e faça a ele o que lhe parecer bom.”
37na nga siyuk nga in folokla nu lohm sik ah, ac misa apkuran nu ke kulyuk lun papa tumuk ac nina kiuk. Wen se nutik pa inge, Chimham. Eisal in wi kom tuh elan kulansupwekom. Kom fah oru nu sel oana ma kom lungsum, leum fulat luk.”
38O rei respondeu: “Quimã atravessará comigo, e eu lhe farei o que parecer bom a você. Tudo o que você me pedir, eu o farei por você.”
38Tokosra el topuk, “Nga ac usal elan wiyu, ac oru nu sel oana ma kom lungse. Oayapa nga ac oru nu sum kutena ma kom siyuk.”
39Todo o povo atravessou o Jordão, e o rei atravessou. Então o rei beijou Barzilai e o abençoou; e ele voltou para a sua casa.
39Na David ac mwet lal nukewa tupalla Infacl Jordan. El ngok mutal Barzillai ac sang kas in akinsewowoyal, na Barzillai el folokla nu yen sel.
40Assim o rei atravessou para Gilgal, e Quimã atravessou com ele. Todo o povo de Judá acompanhou o rei na travessia, e também metade do povo de Israel.
40Ke tokosra el tupalla Infacl Jordan wi mwet Judah nukewa ac tafu sin mwet Israel su atlol, el fahsr nu Gilgal, ac Chimham el welul.
41Eis que todos os homens de Israel vieram ao rei e lhe disseram: “Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, o roubaram, e trouxeram o rei e a sua família para o outro lado do Jordão, e todos os homens de Davi com ele?”
41Na mwet Israel nukewa som nu yorol tokosra ac fahk nu sel, “Leum lasr, efu ku mwet Judah wiasr elos tuh nunku mu oasr suwohs lalos in eiskomla ac atol kom ac sou lom ac mwet lom ke kowos tupalla Infacl Jordan?”
42Todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: “Porque o rei é nosso parente próximo. Por que então vocês estão irados com este assunto? Acaso comemos alguma coisa à custa do rei? Ou ele nos deu algum presente?”
42Na mwet Judah elos topuk ac fahk, “Kut oru mweyen tokosra el sie sesr. Na efu ku ma se inge in aktoasrye kowos? El soenna moli mwe mongo nasr, ku ase kutena ma nu sesr.”
43Os homens de Israel responderam aos homens de Judá, e disseram: “Temos dez partes no rei, e também temos mais direito a Davi do que vocês. Por que então vocês nos desprezaram? Nosso conselho não deveria ter sido o primeiro em trazer de volta o nosso rei?” As palavras dos homens de Judá foram mais duras do que as palavras dos homens de Israel.
43Mwet Israel elos fahk, “Oasr suwohs lasr pacl singoul yohk liki suwohs lowos kacl Tokosra David, el finne sie suwos. Efu kowos ku pilesrekut? Nimet kowos mulkunla lah kut pa sramsramkin meet in folokinyukme tokosra uh!” Tusruktu pusren mwet Judah arulana upa liki pusren mwet Israel ke akukuin se inge.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.